87 resultaten.
Aan het water
gedicht
2.9 met 10 stemmen
7.582 Aan haar navelstreng onder water
een steen. Aan de oever met een liefde die geen kinderen wil
een man die niet helpt. Die lacht. Die mijn gezicht heeft
Je vertelt het, je ogen vertellen het, je wimpers vechten
tegen opkomend tij.…
Foetusverlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
679 naar een ver verleden
Het klosje garen zonder begin, zonder eind
De ster die in het oneindige verdwijnt
Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal
Geen onduidelijkheid, in geen geval
Als een foetus in haar moeders huis
Ik wil terug, naar toen, naar thuis
Slechts slapen, volledig ying en yang
Zorgeloos, eenduidig, nooit bang
Een navelstreng…
Hoop op genezing
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
555 Om zijn woede te koelen
laat hij gewetenloos degene die hem
het meest nabij zijn bloeden
geen band met
navelstreng kan het verhoeden
O konden ze hem maar genezen
om weer een normaal mens te wezen
met een warm kloppend hart
en plezier in het leven
met al wat dierbaar en lief is om hem heen
O konden ze hem maar genezen
wat zou dat…
Medusa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 in staat tot een
hereditaire profusie
op een een- of meermalige
energorgasmatische
voortplantingswijze
fully interlocking
Alle kwallen gedijen
in rijkdom aan vormen
doch wat hen bindt
is eenzelfde structuur
de doorzichtige mesoglea
van de medusa
parasol, transparant
in de vorm van een klok
c.q. een paraplu
Een navelstreng…
PLANTAGE JOHANNESBURG
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
552 Deze grond van Commewijne
bewaart mijn navelstreng
al meer dan een halve eeuw
Droomdronken
leun ik liggend tegen
de tijdgeknaagde amandelboom
voor de statige plantagesluis
even antiek als die van
Maasstroom en Rust en Werk
Zachte fluitmuziek van Pak Rebo
- de gamelansmid in mijn jeugd -
vult de dalen der wolkenparade
aan het puur blauwe…
Ondeelbare tijd?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Berusting zucht
uit de geur van
vers gedolven aarde,
houdt het verstilde hart
omhoog, onophoudelijk
stroomt bloed door
de navelstreng
van onze kindertijd,
gedragen door een
fakkel van verdriet
als lopend vuur in
een kinderhand ontstak,
blijft gloeien in de as,
wind en regen, daar
zijn schuilplaats vindt,
pijnlijk lang verzwegen…
Mama
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
729 Ze is degene die jou draagt
Wanneer je zwemt
In universeel water
Degene in wiens armen je ligt
Na je landing
In deze wereld
De navelstreng doorgeknipt
Maar ze is er
Ze is degene die jou voedt
Jou woorden en wolken leert
Degene die jou na vallen weer opstaan laat
Zij is degene die op een voetstuk staat
Van wie je je later losmaakt…
Lichtkind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.441 Van gorgelend water geen nieuws meer,
of een eenmalig teken van herkenning; slechts
de afgebonden navelstreng, verdroogd verkrompen
levenslijn, veilig in de palm van mijn hand.
Later dit uur verzamel ik honderd woorden
aan de oosthemel voor mijn vlees gebonden
lichtkind.…
Je blijft mijn kind
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.377 Of houden van, net zo intens is als met de rest van je
broers en zussen, kan ik niet garanderen maar ik wil je
toch even zeggen dat ondanks dat de navelstreng doorgeknipt
is de band van moeder en kind nooit verbroken kan worden, dus
Blijf je mijn kind.…
Zuurstofrijk
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
567 we mochten hopen,
wat in elke seconde start en
eindigen kan, in de avond ligt de
overvloed met ivoren plaveisels
ingelegd en in de kristallen nesten
waarin we rouwden, in de avond
weer geslecht, resten de morgens
waarin we lachten en steeds hoger
bouwden in het zuurstofvolle bloed
van liefde en herkenning door beider
rijpende navelstreng…
Peer
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.782 De stilte valt zodra de peer loslaat
Zachtjes knapt de navelstreng
Geluid gezogen in vacuum
Dompelend in water, de broosheid van het bordes
Waarover in stilte rollende peren pantoffels
- Glijdend door de tussenhemel
- Losgerukte stoeptegels uit vernedering
- Ellendige cadaverbeelden uit marmer
Geen haar op mijn hoofd en een kale hoofd uit haar…
Los
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 want wie durft zonder gedachten,
zonder herinnering en toekomst zijn
badend in een zee van niets,
zoals het lossen van een schip
- niet meer gevangen aan de kade -
de volle zee in varen kan,
zoals 't doorknippen van de navelstreng
zodat 't kind de vrije wereld in bewegen kan,
zoals het lossen van de lus van 't breisel
en de draad weer hangen…
onschuldig vermoord
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
871 Vergeten doe je nooit
Haar verbinding met de navelstreng is voorgoed doorbroken
Hun jonge leven wordt nooit meer voltooid
Houdt moed in deze donkere moddervloed.…
Gewichtloos?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 Ik ondervind dat de herfstwind
en de tijd mijn keel beslopen
heeft, dat aan het mooiste lied
een rouw rafeltje kleeft, liep vaak
een innerlijke stem voorbij, dan
werd het moeilijk ademhalen voor
berouw wat in de schaduw voortleeft,
wat recht geeft aan volstrekte
zinloosheid en daaruit haar zin
ontleent, zelf de navelstreng
door…
Een baby is geboren
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.575 Een baby is geboren
alweer een creatuur heeft licht gezien,
z’n moeder heeft hem eind’lijk losgelaten
de navelstreng voorgoed verleden tijd.
Zal ik hem nog verbeteren
dit schepsel mooier maken dan het is,
een flappend oortje dichter bij het hoofdje,
het neusje toch maar rechtgezet?…
Verfvuur (voor Gís Marí)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Zijn allerliefste lief weer eens beleden
dient nu haar navelstreng nog doorgesneden
zij zal het verder in haar uppie doen
zich tonen aan hen met smaak en hun met poen.
En zo bezegelt hij het stil verstollen van zijn vuur
met zijn unieke, eigen signatuur:
zo is het goed.…
Kantoormagie
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
6.491 De perforator staart me
als een papegaaitje aan
terwijl de meetlat de
post-its net heeft verslaan
Stekkers en veel draden
voorzien het scherm van stroom
Mappen met stalen beugels baden
in papier zo wit als room
De hoorn vleit zich in de
schoot van de telefoon
De kronkelende witte navelstreng
vereeuwigt hun amoureuze toon
Metalen klemmen…
Pákra!
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
906 Straks moeten wij onze navelstrengen vormgeven!
Natuurlijk komt ons denken te kort.
Lente en Pasen weten het beter.
Wie ogen en oren heeft, gaat celebreren -
mentale vernieuwing komt met Paaskracht:
'Ban het kwaad
en het leven wordt weer Léven!'…
Een kind vermoord
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.247 Haar verbinding met de navelstreng is voorgoed doorbroken
zijn jonge leven wordt nooit meer voltooid.
Zeer genegen…
koorddanseres 2
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.251 de gouden kooi
is minder mooi
de tranen langs de navelstreng
mocht mijn kind ooit gaan vragen;
waar zijn wortels dan lagen
in dit leven zo eng...
tergend gemeen
zijn de feiten
waarom ik verdween,
de verwijten...
het luisteren is uitstel
het spreken is verdriet
en ik weet overal wel;
mijn kindje is er niet..…
"kindtje"
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
11 Geen navelstreng die voeding doorgeeft, kind die ik nooit heb mogen baren.
Een leegte, niet overbrengen wat ik geleerd heb van mijn moeder, mijn grootste voorbeeld.
Het stopt, geen nalatenschap, geen eerste stap, geen Sweet 16, geen liefdesverdriet, geen gangpad naar het altaar.
De titel oma daar zal ik nooit de betekenis van kennen.…
Steen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Ik sluit mijn ogen en voel weer
de navelstreng die ons verbond
in het donker voor onze geboorte.
De steen brandt in mijn hand
en ik scheer hem weg –
negen keer ketst hij terug
en zinkt dan naar de bodem.…
BLIJDE VERWACHTING
netgedicht
2.5 met 61 stemmen
9.367 De bevruchting moet een zegen blijven,
de navelstreng die lengt
zoals het daglicht in het voorjaar.
Jij wordt loom als een moeras in de laagste zon.
Ik weiger te berusten in een vergeefs lot.
Geef ons de hittegolf die onze huid laat dampen.…
ELANDSGRACHT, Amsterdam, Gedichtendag 28 jan 2016
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
509 Jij bent de hartslag en navelstreng, zonder kapsones naar koen.
Gracht van Beelden, kanjers en klinkers
Gracht van Ogen, neuzen en ruime keuzen.
Gracht van Deuren, geuren en voorkeuren.
Gracht van Zon- en Zuidzijde...van Morgenrood en Avondrood.…
MOEDERVLEK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
748 Wat dan nog
Wanneer ze eens uit meende te gaan
maximaal per maand maar vier maal
Dan stierven ze bijkans van argwaan
en stond zij bij haar vriend voor paal
Dan zat er ook die lelijke moedervlek
dat belachelijk stomme, bruine kreng
Op haar kin, wat een belabberde plek
als een vieze, misvormde navelstreng
Je ouders wat moest je daar toch…
Tien JaNu- Ari(A)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
663 winterpaleis
Ijs lagen bevroren drinkplaatsen
Vorst-heiligen Schijn-heiligen
Ordonantie naar waarde
Ja Nu geef ons vloeibaar drinkbaar water
Dierengeluk vermakend
Drenken van “dagelijkse”nood
Levens verzadigen
Muntjes die smaken
Vruchtbare aarde
Goud baren golvend baren
Moeders kloek in speelse baren
Moeders schoot in verwarmde bladeren
Navelstreng…
Lamot, bevlekt met regen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 smaakten naar roest en vergeten beloften
ik schrijf je naam in de aanslag op het raam
maar de letters glijden omlaag
als tranen die te dik zijn om te vallen
ik snijd mezelf open met een woord
geen mes, maar een stilte
die opensplijt wat nooit heel was
daaruit komt geen kind
maar een rivier van alle moeders
die hun eigen navelstreng…