349 resultaten.
Betaole
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
598 Op een keer
stond ik
met mijn fiets
voor het voetveer
van Woudrichem
nu schaterlach ik
steeds meer
bij de oversteek
terwijl ik afrem
het kost geen
kapitalen
maar die eerste keer
zag ik op een
houten bordje
op de pont
wat er opstond
"heen motte
betaole
en weer weer"…
nachtleven
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
641 een oude vrouw kwam naar me toe
ze zei weet je nog hoe het is je jong voelen
de wijn onbezonnen
ik haalde het meisje van haar af dat net weer zeventien werd
gaf haar door aan een jongen met jouw ogen
wiens vingers speelden met mijn haren
hij vertelde dat hij dood was
en vroeg is het normaal ik lachte deze dagen houd ze vast
het zijn…
Biotoop van een kroontjespen.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 Oud leer,
de geur van was
massief
en zwaar eiken
met ebben ingelegd
verduisterende,
damasten gordijnen
Victoriaanse
boekenkast
spiegel met facetglas,
gouden lijst
zweem van rook
een stenen pijp
een koperen gegraveerde
snuifdoos
oude inkt,
een zilver hartje
als boekenlegger
koperen bureaulamp
op zware voet…
aardappelen uit diepe borden.
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
580 Van mijn stoel
tot de wastafel
is maar een klein stukje
om naar mijn bed te lopen
moet ik verder gaan
Mijn Vader zou 1 april
honderd en vijf
zijn geworden
we zeiden vroeger vaak:
“je bent niet jarig Vader,
het is immers maar een grap!”
We aten thuis altijd
aardappelen
uit diepe borden
Ik verveel me
en in gedachten
zie…
Boe!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
471 Het is al weer een hele tijd geleden
dat alles nog zo ging zoals het moest.
Kamillethee en dropjes voor de hoest,
met Tijgerbalsem werd de jicht bestreden.
Traditie was in ieder vastgeroest.
De kerk zat vol, er werd verwoed gebeden
voor ‘t zielenheil van hen die overleden.
Elk voorjaar werd de kachel weer gepoetst.
De mensheid leeft nu stukken…
Ik ben de blauwbilgorgel.
gedicht
4.6 met 168 stemmen
81.596 Ik ben de blauwbilgorgel,
Mijn vader was een porgel,
Mijn moeder was een porulan,
Daar komen vreemde kind'ren van.
Raban! Raban! Raban!
Ik ben een blauwbilgorgel
Ik lust alleen maar korgel,
Behalve als de nachtuil krijst,
Dan eet ik riep en rimmelrijst.
Rabijst! Rabijst! Rabijst!
Ik ben een blauwbilgorgel,
Als ik niet wok of worgel,…
Zolder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
507 De vlizotrap naar onderen gelaten
De zolder stap voor stap toen opgegaan
Je wilt niet weten wat ik daar zag staan
In verre hoeken en verloren gaten
Versleten schoenen in diverse maten
Ze kwamen uit vergeten tijd vandaan
De vlizotrap naar onderen gelaten
Je wilt niet weten wat ik toen zag staan
Een monty coat waaraan de motten vraten
Wat…
Terug
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
613 Soms wil ik
omdraaien
denk ik weemoedig
aan omdraaien
het roer om of
een bladzijde terug
halverwege
in een onbestendig boek
terug is bekend
Gewoon
mijn bed weer in
de nacht door
terug kruipen
tot de avond
ervoor
een besneeuwde
zondag inglijden
Of juist een dinsdag
over zonnestralen…
oude Friese Schouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
699 een oude Friese Schouw is zíj
zoveel meer dan geurend hout
penseelstreken op wit papier
zij weet van harde winters
en van de jonge mei
zij is een oude boot
en zóveel meer
dan alle Friese meren
de tijd ligt stil
In haar verweerde schoot
.
aquarel Friese Schouw ; van Jan van der Steen…
Ode
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 ze staat op twee benen,
Zwart geboende laarsjes
Alles klinkt schoon
waar zij staat.
Het café verkruimeld
het schelle licht der zon
Geen blijven of gaan
van maan
Stam staan in kroeg
Twijfel zaaien tussen benen
De krijger, heraut,
Aan hem ode-…
Wat ze zagen ..
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Zo zaten ze daar aan de keukentafel,
en keken naar wat achter hen lag,
de kopjes koffie die nooit werden geteld,
de poezen die ze begroeven in de tuin
oud en amechtig of nog tergend jong.
En dan hun dochters waarin ze zich spiegelden
wat zagen ze toch in hun mooie ogen
het voorlezen op bed, de armen en benen
verstrengeld in een tedere worsteling…
002: gebraden kip en rode wijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
409 ik verlang naar de tijd
toen geld anders voelde
het was meer waardevol
ik leefde op water en brood
maar ik word nostalgisch
als ik terugdenk aan die
zeldzame dagen van
gebraden kip en rode wijn
ik voel een diep geluk
als ik een keer in de
zoveel tijd kon eten en
drinken zoals iedereen
niets smaakte lekkerder
het leven was goed…
RECONSTRUCTIES
snelsonnet
3.9 met 14 stemmen
1.425 Er schijnen oude helden terug te keren
Van Klukkluk tot aan Freddy Mercury
En zo verwart men nep met nostalgie
En imiteren met reïncarneren
Maar ongeacht de grime of wat ze zeggen:
Hoe alles wás blijft zeer van die ver wegge…
Verwegzuster
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
489 Van wie ik ooit hield
in jeugdige dromen
vol overmoed en energie
Je woorden ademen vrijheid
maar ook heden vol verleden
nostalgie zonder toekomst
Laat me maar dromen
dromen zijn sterker
dan elke dood…
Idealen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Idealen verdwenen
je kunt er om wenen
maar is het niet fijner
te zoeken naar nieuwe
om weer iets te wensen
Ach geef ons toch
onze dagelijkse idealen
zodat wij niet verzuren
in hopeloze nostalgie
of valse bitterheid…
Passievlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 Jij vroeg was deze hang een zucht
Naar Eva's appel, passievrucht,
Was deze puur uit nostalgie geboren?
Jij vroeg mij naar de liefdespijn
Naar 't bitterzoet van rode wijn,
Was jou en mij geen morgenland beschoren?…
Herfstfilosofie
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
727 kristal
waarin achtpotigen drinken van hemeltranen
Met mijn verkleumde handen diep in mijn zakken
voel ik een heimwee
naar mijn ontvankelijkheid als kind
Ik leek mij niet bewust van de kou
noch van de geur van nostalgie
omdat ik de wereld als een wonder zag
vanuit mijn eigen kasteel
van flinterdun kristal….…
Nostalg(N)ie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
15 Zijn conclusie was nuchter
dit was geen ideale plaat uit een boek
het was niets anders dan troep
dus negeerde hij het gezeur over sfeer
sloeg de nostalgie woest tegen de grond
en keek weer vrij in uitzicht rond……
Jij meisje jij
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
6.530 Jij meisje jij
dat zomaar ergens staat, staart
mij bekeert
verleer ik wat het was om te (on)pas
je verwonderende ogen te kijken,
je te stralen
en te verhalen
over hoe grauw nostalgie is
in contrast met jouw meisje jij-zijn.…
Nabeschouwen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
315 Wellicht ligt het in het verlopen van de jaren
de verschillen in gebeurtenissen in de tijd
ook zeer waarschijnlijk zijn de beelden gaan verbleken
van een jeugd die het leven genoot
de wereld was rond, de zon op grote afstand.
De horizon was mijn beperking en
de zee onoverbrugbaar en veel te diep
ergens lagen hoge bergen
tussen dalen waarin…
DE TELEFOONCEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
306 Naar De Vecht (1909) van Frans Bastiaanse
Er staat een telefooncel in het park verlaten,
verbleekt blauw met verweerd glas staart hij blind;
laat rondom zwermen smartphones ijdel praten,
géén treedt nog binnen, hooguit een spelend kind.
Maar vroeger troonde hij op pleinen en straten,
was onmisbaar zijn rol, kleingeld werd vlot geïnd;
dienstbaar…
Jarig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
291 Vandaag ben ik jarig
en trek ik voor de zoveelste keer
de lappen stof die men,
eenmaal met zorg genaaid,
noemt: broek en hemd
keurig over mijn gladde huid,
om me te begeven naar een oord
waar precies zulk geklede mensen lopen.
Ik verblijf daar om te arbeiden
en tot de middag, zodra het signaal draait,
niet altijd van grote honger, tegelijk…
Het huisje aan de onderberm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
159 Geboren op het eiland, in de Langstraat,
een huisje tussen Kievit, Koppenaal
en Kagchelland geklemd tussen dijk
en onderberm.
De oorlog stond al aan de horizon,
maar elke ochtend schoof de zon
het raam open, recht in mijn gezicht.
Nog te jong voor de schoolbanken –
de tijd had geen omheining –
speelde ik op de stille onderberm
bij de wagenmakerij…
Tweeling
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
197 Onze zonverbrande
koppen staken uit
het zolderraam
als lucifers
Het landschap gehuld
in mist van Marlboro
We stelden ons voor dat
de horizon iets zou brengen
Op de gyproc muur onder
het schuine plafond van
donker dennen
posters van protserige
Amerikaanse zangers
Eén vergeelde met opgekrulde
hoeken van buffels of waren
het…
gevouwen hengsten
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
402 Als wij gevouwen hengsten
om stilte binden
in gepersifleerde dracht
van heimweeïg weefgetouw
en stapvoets benen naar vergrassing
zien wij bloedende merries druppelen
als overwonnen levensdoelen
in verdwenen beenderen
en eelt schrapend
van verrijkende gedrochten
De onsterfelijk puur gelaten
tekeningen of
doordrongen liederen…
De aarde is helder wit
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
708 De aarde is helder wit,
De nostalgie van de sneeuw zit,
Overal verwerkt in de natuur,
Ook gebouwen alles is eronder bedolven.
Maar op den duur,
Smelt al dat vlekkeloze weg,
De zuiverheid is dan wat een pech,
Verdwenen, om ooit weer terug te komen.…
OUD NOU OP !
snelsonnet
4.3 met 20 stemmen
1.417 Als ik dat afgeleefde viertal zie
en dan die zaal vol ouderen van dagen
zit ik me steeds vertwijfeld af te vragen
wat moéten wij toch met die nostalgie…
Dezelfde sound uit zelfde microfoons;
alleen de naam is nieuw: Rollator Stones.…
Fantasie in kleur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
509 het is
nog niet voorbij
de groene wei
met madelievenkransen
het hoge gras
waartussen wilde
bloemen zich verschuilen
voor het huilen van de wind
daar bloeit
fantasie in kleur maar
het is nog niet de
nostalgie van al gebeurd
in een doorlopend
spektakel showt dit
mirakel zijn scheppingskracht
in onverwacht hemelse pracht…
Don en Phil
snelsonnet
4.1 met 9 stemmen
579 Maar ook en speciaal ‘Let It Be Me’,
Ik zwelg in weemoed en in nostalgie.…
wisseltijd
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
660 op grens van leven en dood
roest het leven in nostalgie
vrede slaapt in vergane tijd
levenslijnen langs de dood
wisseltijd neemt beslag
in huivering van verlangen
het leven geveld
in splijting van uren
waarin de opstanding
boven alles uitgaat…