135 resultaten.
Sraks
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
579 Als op een dag
de moord in mijn handen slaat
de hond najaagt
over straat
worst van de slager
niet meer veilig is
rondkleumt de bakker
zijn warme melkbrood
niet meer slijten kan
de straat uitgestorven raakt
de bom gevallen is
moord zichtbaar in
scheef gezakte raamkozijnen
laat ritme licht
en liefde overblijven
muziek weerklinkt
wat vriendelijk…
Regen, een Zegen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 Uitgestorven lijkt de stad, harde regen,
De natuur doet zijn werk, planten,
Bomen en ook mensen zij hebben het nodig.
Ook al zouden zij anders wensen...
Nog steeds kijk ik uit het raam, dan
Beginnen naargeestig de klokken te luiden
Van de kerk in Gods naam.…
Waarheid
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.699 de bloementuin is aardedonker
zelfs geen sneeuw die zacht glimt
in de uitgestorvenheid van de avond
ijzig beroert de wind mijn wangen
waar ben je
struiken zijn vreemde bruine schimmen
zonder weerkaatsing
zelfs niet van de somberheid
geen vogels, geen leven , slechts nevel
wat doe je
het tegelpad is hard en koud
gedachten dwingen een…
Allerheiligen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.631 Van jou gedroomd vannacht
je was gehuld in zwijgen
de lippen waren rood gestift
de ogen leeg uitgestorven
Van martelaar tot heilige
is maar een kleine stap
je kreunde met uitgerukte tong
een onverstaanbaar hijgen
Wat doe je hier, beminde
met dezelfde oude leesbril
hoekig staand op je neus
wat moet je hier dacht ik
Jouw…
Voorbij de dageraad
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
828 Ik leen aan jou
mijn
uitgestorven hemd,
dat huilend op mijn naamdag
kwam.
Mijn veel te
ruim
gedachtengoed
zit in mijn mappen weg-
geschreven.
Ik geef aan jou
mijn
aardse muntgeld,
dat ik spaarde vol van
gram.
Mijn veel te
ruime
hartsgeheim
is bij een enkel vriend ge-
bleven.…
Putten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
690 De troosteloze aanblik
van de oorlog,
verstilde schuren
in het schemerlicht
een levenloze boom
tekent zich af
als een skelet
tegen de
bloedrode lucht
die lijkt te roken
in een hemels schijnsel
gekrompen is de hooiberg
die schuilgaat in het donker
wachtend op de morgen,
voor elk geluid beducht
in een zucht
lijkt Putten uitgestorven…
Morgenrood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
564 en uitsterft in donker water
een gaan zonder terugkeer
het onoverwinnelijke valt uiteen
een gaai vliegt krassend langs de takken
uit het ijzer dwarrelen vonken neer
het geruis van koude populieren
een zwarte sluier strekt zich uit
over de aarde en bedekt haar
met bitter as uit de wolken
kruiken gevuld met zout
liggen in de uitgestorven…
BESCHERMD
hartenkreet
3.6 met 25 stemmen
2.157 Natuurlijk nimmer fans van Feyenoord
want da’s een bijna uitgestorven soort.
---------------------------------------------------------------
...Nieuwsfeit: Als het aan de Politie Vakorganisatie Rijnmond ligt mogen voetbalsupporters die geweld gebruiken worden neergeschoten.…
onvoltooid applaus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.608 haast spiegelglad
richting zee
daar kruip je dan
bijna tot in zee
tot op het strand
o stad
zo diep gelouterd
tot in je grauwe stenen
het is hier stil
het is hier beter
niet te spreken
want stenen
spreken niet met woorden
maar met beelden
het forum ligt verstomd
in het verwoest theater
hangt een nooit voltooid
een niet uitgestorven…
Ten slotte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
862 een grindpad slingert langs
het lang niet gemaaide gras
naar de saillante poorten
van het uitgestorven kasteel
waarvan de vertrekken verlaten
lijken maar slechts wachten
op nieuwe stervelingen om weer
historie te kunnen schrijven
met kaarsen verlichte gangen
openbaren gehavende deuren
zelfs gesloten reveleren ze
de vervlogen geschiedenis…
bericht uit mijn mollengangen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
958 door al die waxing en het scheren
op gebieden en in leefsferen
waar vaak sprake van geritsel is
met overheidszorg en bemoeienis
raakt men steeds meer uitgeteld
het Natuurhistorisch Museum
had het dierbare platje aangemeld
als vrijwel uitgestorven
vanwege steeds toenemende gladheid
in schaamtevolle streken
voor op de rode lijst
der bedreigde…
Wintercharme
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 spiegelend kou bij zonnegloren
langs oevers het geknakte riet
als met een poederlaag bestoven
wat decoratieve schoonheid biedt
in natuurlijk gebonden schoven
daarboven door azuren blauwe lucht
een enkele wolk als donzen vlek
afgewisseld met een vogelvlucht
van wilde ganzen op hun trek
stil en verlaten ligt nu het veld
de wereld lijkt wel uitgestorven…
Neurotoxisch
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
537 Voorovergebogen stuiten
Op een slalommende slang
Waarbij de schotelvormige hals
En de nachtzwarte schubben onvervalst
Schitteren in het ochtendlicht
En aangetrokken door het ontzag
Dat de doofstomme booswicht
Met zijn zigzagslag magnetisch
Geschrokken bij hem vermag
Schuifelt de giftige serpent
In een euvel sluipen uit het oog
Naar zijn uitgestorven…
Het jachtspektakel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 donker
dwaalden
schaduwbomen
op de van licht
vergeven
kale plaats
hier bleef
de wind
achterwege
er was voor
jonge aanplant
geen schaduwkant
zomerse hitte
droogden
jonge loten uit
kaal barstte
in de grond
de zwarte kluit
waar nachts
de plek leek
uitgestorven
loerden ogen
uit de rand van
het bos naar prooi
mooi zichtbaar…
het poweetgewoel
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
951 een steen zijn teen
met aanstoot zonder vertoon
van enig menselijk besef
de normen hier geuren
naar bederf, zo oud
er zijn in feite
geen woorden voor
dit verdient een klacht
met een uitspraak van kracht
vanaf de laatste letter
amper uitgestorven
een nieuwe dinosaurus rechtens
eender welke rechtse mening
de poweet, indachtig zijn eed…
als de middag trager wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.467 de straat bezaaid
met stukjes feest
de zwaarste klappen
zijn weer rood geweest
uitgestorven drukte slaapt
zijn roes achter gordijnen
ze zullen pas verschijnen
als de middag trager wordt
ze vierden het vooruitzicht
en keken dieper in het glas
dan ooit te voren, zo hebben
ze vannacht de tijd bevroren
omdat ze bang zijn voor
vandaag…
Trampolinepoëzie
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.003 Nog maar 70.000 jaar geleden waren we bijna uitgestorven.
De ramp als natuurlijk experiment.
Net als bij gifslangen niet sterven aan je eigen vergif.
Vreedzaam samenleven met je 100 biljoen bacteriën.…
Het verlaten strandpaviljoen.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Nu is het er uitgestorven en voor je zie
je het strand met onstuimige golven.
Achter het paviljoen liggen de duinen met
hun opwaaiend zand.
Hoe hard de golven ook op de vloedlijn slaan
met hun witte schuimkragen.
In het najaar zal het badgasten en zonaanbidders
niet behagen.…
Karakter lezen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 Op de vraag of ik genoeg
van mijn vader hield
om hem voorgoed
te vergeven
het liefst vergeten
kan ik niet ontkennend
antwoorden
hij timmerde zijn hart
uit de ingewanden
van de dood
liep langs
onbewogen kusten
bouwde vogelpaleizen
voor uitgestorven mussen
was nooit ergens
anders te bekennen
dan onder
moeders wil
die grenzeloos…
lijf -het witte kruis en zuider kruis-
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.936 goed zo nu alles wit houden alles bevroren
en dan danst de dood een langzame dans
die van een ijsbeer op de vlakte verloren
tijd valt als in een dierentuin van de schans
in een tijdverdrijf dat leven op wil sieren
er is niets meer te doen met de nood zo hoog
ik voel me als een aasgier nee een condor
leef van lijken ben zelf bijna uitgestorven…
Geloof en rede
poëzie
3.1 met 20 stemmen
4.514 .
----------------------------------------------------
megatherium - (tijdperk van) de grondluipaard,
een groep van uitgestorven zoogdieren…
Huisje aan zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Jouw doekjes zijn allang droog
maar ik laat ze rustig wapperen
dan gebeurt er tenminste iets
op deze uitgestorven plek
Jij zit maar voor je uit te kijken
en neemt af en toe een duik
Daarna dep je voorzichtig
de haartjes op je schedel
In de bar vond ik je leuker
al zat je wel op te scheppen
over jouw huisje en het strand
helemaal voor…
Winterdag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 De dag neemt zijn eigen
winterse tempo aan
met uitgestorven velden.
Tot de avond het duister weer opeist
en het licht gaat slapen.…
Station Vagebond
netgedicht
3.2 met 46 stemmen
15.560 voor hem de utopie van
genietend leven en leed
langzaam maar gelukkig
honger
Gniffelend bazelde hij tegen
'n gezette, starre vrouw
kijk dan toch m'n liefste
zelfs gebrek aan eten
is in deze wereld
mogelijk een schone deugd
ook al besef je dat
nog niet
In de hal blaast de eerste
trein onverschillig vaarwel
maar in dat toen
uitgestorven…
Waterdicht
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
363 zwartgallige angst
heeft een lichter
kleurtje gekregen
omdat doemdenken
de laatste tijd
uit vergaande
slijt ineens tot
nieuws is verheven
en doordat
het patina
van de publiciteit
dolgraag de
donkere kanten
van alle emoties
verlicht in hun jacht
op potentiele klanten
stilte regeert
uitgestorven straten
argwaan schijnt
nog…
Vroege haan
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.097 opgestaan, leurt
in het licht met schorre stem,
waarmee hij mijn dromen en de
ochtendstond verscheurt, de
zon zijn narrenkap en hanenoog
belicht, mij met tirannie de
slaap verdrijft, zaait uit krop een
litanie, dwingt mij tot verweer te
vergezellen in zijn ademtocht, daalt
in stilte, een verademing , alleen
te kraaien in een uitgestorven…
Aan de gracht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 ‘t Is uitgestorven op de stille gracht.
De nevel dempt de klank van verre auto’s.
Terwijl ik op mijn hartelieve wacht
Maak ik in gedachten grauwe foto’s:
De boogbrug met zijn natte kinderkopjes,
Het stille groene water in de gracht,
De zwarte deur met zeven deurbelknopjes,
De man die op zijn hartelieve wacht.…
Thuiskinderen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 ouderlijk huis
waar de vloer bij elke voetstap kraakte
en wij als kinderen bij het fornuis
niet over elkaar uitgepraat raakte
we hadden vrijheid en een stukje drop
kochten vaasjes voor het mooie meisje
met wat stenen en kralen in een slop
het was winter in onze vernieuwde stad
waar ik kleide op een lieftallig wijsje
en haar op het uitgestorven…
leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 verworpen zijn de jaren
die mij heben verlaten, al
zijn de seizoenen nog
bij vrucht der kennis
bruinrood van het verdorvene
en het blauw van het
zeer dat nu uitgestorven blijkt, al
liggen er duizenden zomers
te koelen aldaar waar het smeltwater
de hemelen deed treuren
niets ontzeggende redeneringen
dansten als zijde glansende
klanken…
Dubbel matchplezier
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.314 Valt met de dertiende op vrijdag
op straat normaal al niet veel te beleven
gisteren ging met de nodige stilte omgeven
voor de voetbal alle verkeer overstag
Om Nederland-Frankrijk te zien op teevee
terwijl dat niet hoeft met steeds alles open
hoor je in de wandel ook hoe de ganzen lopen
en pik je emotionele golven meteen mee
Ze spelen het…