Alle inzendingen over verging

151 resultaten.

Sorteren op:

heem

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 12.139
ik de oude foto van ons huis en de kleur neemt toe een veegje speeksel verwijdert een vlek kaal de linde, bruin de beukenheg geen dahlia’s meer de rok van m’n zus bolt en vader staat pal aan de weg ik strek m’n armen, vogel met m’n mouwen de dakpannen zijn te blauw ingekleurd onder de grauwe lucht vatte de fotograaf wat verging…
Gerhard Jansen18 september 2001Lees meer >

Luchtige liedjes

poëzie
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.614
Zoude ik zo lustige liedekens dichten, Zo het mij naar mijn lust verging? Zoude ik mij spelender- wijze vermeiden, Dingen bezingend, die buiten mij zijn: Vrede - van 't vee in de vredige weiden, Vreugde - van bloemen en zonneschijn? Zoude ik van vreugdige, vredige dingen Zingen, een lachje van spot om de mond?…

Alles op een rij

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 872
Het lieve naïeve verging in de tijd ik ben ouder en ruwer geworden groeide met tafels en stapels met borden en met een soort verantwoordelijkheid denken aan morgen, kommer en zorgen en dikwijls gedonder binnen de muren er kwam hier geen druppel melk tot verzuren we hadden niet veel maar we waren geborgen Hoe dikwijls heb ik mezelf niet…

Bijna herfst

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
Zo verging het ook de bloemen, geen bij meer die om hen heen wil zoemen. Maar volgende jaren zal het hen beter vergaan dan zullen ze allemaal in de zomer in volle glorie in het zonlicht staan en zullen alle bijen met hun willen vrijen. Zo anders vergaat een mensenleven.…

Zonder besef

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
Wat als de grens die Adam trok vervloog En daarmee alle innerlijke strijd Verging, de mens geen weet meer had van tijd Van dag en nacht, zaken als laag en hoog Hij samenviel, weer één met de natuur Zonder bewustzijn was, blanco en puur Niet bang voor sterven was, omdat de dood Niet wakker worden was meer uit de rust Door zonlicht tot beweeglijkheid…

Een kleine vogel op een groot dak

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Hoe verging het hem verder, nu de meeste mensen wakker zijn en naar buiten kijken, naar het grote dak, maar zonder die kleine vogel.…
Adeleyd6 januari 2024Lees meer >

Boos bosvarken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
Een  bosvarken te Almere Schrok zich helemaal de klere Toen hij lekker lag te kauwen Op die reuzenbereklauwen Zou het tij plotseling keren Een hond stond hem uit te dagen Dat was om problemen vragen Zo ontstond er een gevecht En die hond verging het slecht Had dit dus niet moeten wagen Zijn bazin was in de buurt En ook zij heeft het…
Atto11 mei 2026Lees meer >

Voorgoed voorbij

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
.~ De libido deed mij vooraf haast vloeren maar eenmaal binnen in die kleffe sfeer, verging de lust tot seksueel verkeer zodanig, dat ik niets meer op kon voeren. ’t Is duidelijk, mij lukt het nimmer meer.…

in paars en te pril lentegroen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.401
ik zag je zonnig in de kou de handen diep in zakken weggestoken de stoet was zwart alleen het wit van bloemen had zijn kleuren al ontloken in paars en te pril lentegroen hij was een boom in jouw tuin vol herinnering aan een horizon die nooit verging want zij is eeuwig jouw vriendin jullie speelden in zijn schaduw maar het licht werd…
wil melker9 februari 2005Lees meer >

kalmte van het water

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 683
houdt in wankel evenwicht het kleine bootje mij drijvend op het grote meer dat leven heet vooroverbuigend zie ik in voortdurende beweging het in- en uitschuiven van mijn gezicht weerspiegeld in de vriendelijke plooien van het kalm schommelende water onzichtbaar varen al die jaren vele dierbare verstekelingen -wier eigen bootje ooit verging…

Ik maakte foto's van geluk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 404
Ik maakte foto's van geluk: haarscherp vrijende paartjes En ik voelde me een gluurder Zo verging het iedereen die de serie bekeek Niemands hart ging open Ook niet van de vrolijkheid of het verdrongen verdriet van lachende mensen noch van kinderen, hun spel hun ernst en hun lieve blikken Het was veel, maar geen geluk Dan de winnaars…
Zywa9 september 2022Lees meer >

Bereshiet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Vrucht van de vlucht in Vevey als balling Kwam ik je tussen de zerken weer tegen In gedachten; hoe snel de tijd verging Sjacherend doorheen Mokum Alef's stegen Vond onderkomen in hem als eeuwig kind Een liefde die sterker is dan doodgaan Door een mentaliteit van vooraf aan Die vierde waar het leven mee begint Kris kras door de stad op een…
Henk Jonker8 december 2024Lees meer >

Ik maakte fotos van geluk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 273
Ik maakte fotos van geluk: haarscherp vrijende paartjes En ik voelde me een gluurder Zo verging het iedereen die de serie bekeek Niemands hart ging open Ook niet van de vrolijkheid of het verdrongen verdriet van lachende mensen noch van kinderen, hun spel hun ernst en hun lieve blikken Het was veel, maar geen geluk Dan de winnaars…
Zywa4 december 2025Lees meer >

deining

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 800
witte schuim verlichtte steeds die lange nacht mijn hart sloeg het trage ritme van de deining ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde toen vermoeidheid mijn levenslust had overwonnen en met haar eeuwig ruisen verzachtte ik mijn hart haten had ik nooit gekund maar het voelen verging…

Overgang

netgedicht
3.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 3.037
Eindelijk in kern vervuld van kracht, wat in zichzelf verging in alles tot het volle leven gericht, zonder smet, in ieders zicht, een vlam maakt ontschaduwt licht, vannacht is een vogel opgestaan, ik wist dat het zo zou gaan, ik wist niet dat daarna een muziek ontstond, geblazen op zilveren fluiten in het bos, belicht in volle maan, een lichte…
pama23 november 2008Lees meer >

Titanic

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.441
Zij was ooit mijn dagverdrijf, maar verging als de Titanic en later de kleurenfilm. Het is in scheef proza waarin ik zing. ------------------------------------------------- uit: 'Het boek van de beminnelijkheid', 2000.…
Rogi Wieg5 december 2012Lees meer >

De dagen dragen nachten

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 714
nog bind ik mij aan herinneringen die moeizaam zwerven door mijn hart van mooie dagen die te vlug vergingen en nu lange uren vullen vol van smart… de pijn die niet wil verzwinden schrijf ik in droeve verzen neer de doornen die mijn ziel doorprikken zijn de witte bloesems van weleer.…

Aan Hedwig

poëzie
3.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 7.507
Zien verging Een mens en horen. Doch op eenmaal, daar verging Een aaklig steunen 't blij rumoer, en dan - een gil Als van een zinkende equipage. En toen was 't stil. Ach, wat geen enkle van mijn dromen had verwacht: Een zoete vrouwenhand had ze allen omgebracht. Zoet, vals, arm handje!…

Dag zonder

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.023
De zon verdwijnt terwijl het nog dag is verlaten de vertrekken van vertier flarden van voorbij die ik nu opvis vage restanten van verkoold plezier Het treurlied kent slechts de laagste bassen de fluiten schuilen in de schemering gestaalde naden niet meer te lassen alsof elk drijvend schip die dag verging Verre kusten bleken onbereikbaar…

Voor de gestorven soldaat (1914-1918)...

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 814
Ik had je graag gekend… Niet alleen je naam gelezen, maar hem genoemd… Dan had ik geweten welke woorden je oversloeg voor je sprakeloos en koud tot beeld verging.…

De DAGEN DRAGEN NACHTEN

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
de dagen dragen alleen nog nachten en ver vooruit zie ik geen ommekeer gebed kan het verdriet verzachten al zit ik het liefst in een stil geween nog bind ik mij aan herinneringen die moeizaam zwerven door mijn hart van mooie dagen die te vlug vergingen en nu lange uren vullen vol van smart de pijn die niet wil verzwinden schrijf ik in droeve…
Greta Casier28 november 2021Lees meer >

Rudi Lubbers

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 505
en in de grijze camper slaapt een man die zelfs de nachtvorst overwinnen kan, al blauwt de kou zijn ouwe, grauwe tenen Herinnert zich de hitte en het vocht, Djakarta drieënzeventig, de ring, daar werd – waar horen, voelen, zien verging – gestreden tot de laatste ademtocht Die botsing der titanen.…

IK BEN GEEN VADER EN IK HÈB GEEN ZOON

poëzie
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.050
Nevens mij, glorieus en monotoon, Verging de kringloop van zijn kort bestaan. Mijn hand is strelend door zijn haar gegaan En langs het kloppend halsje van mijn zoon. Ik weet niet hoe hij werd en mij ontviel. Ik ken alleen de klare periode Van bloei die boven mijne schouder rees. Nog spiegelt zijn hel lachen in mijn ziel.…

Straalbezopen

hartenkreet
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.696
Ze zeurde d'r man aan z'n hoofd, dat ze altijd verging van de kou. Om eraf te zijn heeft-ie z'n vrouw een centrale verwarming beloofd.…
Aubrey8 januari 2005Lees meer >

GEZICHT OP GRONINGEN

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.193
De grauwe najaarsdag verging in regen en werd, gedreven naar de avond, mat. In 't struikgewas langs het bespoelde pad vielen de droppen bij het nauw bewegen der lucht met zacht geruis van blad op blad. Dan plotseling breekt uit de wolkenvegen een verre lichtval naar omlaag en tegen een gouden kim staat tintelend de stad.…

Spinnewiel

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.106
Het was de kleinste hoek der tijden die men zo vaak had ontweken en waar werken en gebreken lagen van de dwazeling die er zijn zijden draden spon langs wielen die er haast bezweken en waar engelen voorzagen waar zijn wakeland verging Het was een speldenprik die viel om lome ogen uit te steken van de tijd die er verstreken werd gespaard…
jan haak22 maart 2009Lees meer >

Zuiderzeeballade

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.457
zeemansliedjes horen die hij speelde op een trekzak met zijn zonverweerd gezicht door zee gebikt zijn oude handen flink gezouten schippersarmen ruwgebonkt en hard als staal twee ankers bovenaan gelicht Hij speelde slepend aan de kade er zijn zuiderzeeballade zong van schermerwind die opstak over zilt verdronken land en van twee schoeners die vergingen…
jan haak17 augustus 2009Lees meer >

De overtocht

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.034
die door liefde getroffen is en door het bloed overmand die ervoer nog het donkerste niet, diens leven verging niet voorgoed; want de uiterste nederlaag lijdt het hart in de strijd met de dood. o! de tocht naar het eeuwige land door een duisternis somber en groot in de nooit aflatende angst dat de dood het einde niet is.…

Daar beneden,

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 622
Het zal mijn hart bedwingen, de hunkering naar een tijd die geil en zwanger was van geuren van seringen maar door onzekerheid verging tot as.…
Pama6 december 2012Lees meer >

De zwerver

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.829
Mijn peinzen zwijgt, - heb ik dan niets gewonnen Bij 't rustloos zwerven langs des levens kusten Dat niet verbrak, dat niet tot niets verging? En in mijn ziel waar zoveel smarten bronnen Rijst zacht geluid, een stem van stil berusten: - Toch, één ding bleef: de schone erinnering.’…