968 resultaten.
Het is die ster
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
684 die licht
over de wit bevroren aarde
en klaart
het ganse heelal.
Het is die ster
die vonken van liefde
werpt naar de maan
zodat huizen en straten
en pleinen verlicht staan.
Het is die ster
die over alles en alles
liefde ademt,
die mensen doet gaan
in het holst van een ijskoude nacht
waar hen de warmte
van Het Kindeke wacht.…
Wat is achtergebleven
gedicht
3.3 met 3 stemmen
1.734 Sommige tikken nog, andere zijn
vastgelopen, bevroren, verstijfd.
Misschien herstelt
er iets, verstrijkt tijd –
blijft er iets achter dat
op een verleden lijkt.
Maar het is niet meer dan een
poging, het kopiëren van
een gestolen schilderij
op een te nieuwe ezel.
In menig tijdvak hadden wij niet
gepast. We hadden een episode.…
A-train
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 .
______________________________
A-TRAIN
Gelukkig wie na 'n nachtje half bevroren
Beseft dat hij de ramp heeft overleefd
En niet in Bombay of New Delhi leeft
Of in Madras, Calcutta,
Balasore...
Hij schudt z'n veren, gaat er weer vandoor
En neemt the A-train - dankzij tante spoor…
Gesprek met mijn moeder
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
523 de liefde'
De twijgen begonnen wild te schudden
Ze zei iets over samen wandelen,
over samen eten prepareren,
en ook iets over wijn
Ze klonk verward
Dat dacht ik althans
Iets over als alles wegvalt
Iets over er blijven zijn
Iets over naast bestaan
Naast zijn eerder dan zijn
De bomen bogen een diepe buiging
Het vallende blad bevroor…
diepe reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
666 alleen maar
kijken alleen maar
waken over jou wie draagt
je door deze nacht
wie stelpt de wonden
de meedogenloze angst
jij sliep ik waakte
ik waakte naast jou
tijdens deze diepe reis
ik kon alleen maar
alleen maar kijken
naar jou alleen maar waken
over jou een meeuw
hing even gekneld
kort maar tegen de steilte
toen de tijd bevroor…
Vleugels
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
630 ik voel het aan mijn benen
de winter is verdwenen:
ze zijn maar aan het swingen
of huppelen of springen
ik voel het aan mijn oren
ze zijn niet meer bevroren:
ze horen heel wat kelen
een vogelwijsje kwelen
ik voel het aan mijn armen
de zon staat ze te warmen:
het…
Dit dus
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
8 Aarde van het immer wieder vergeten
het baren van leven tussen ruïnes
van drie keer drie is negen
Deze wereld is het toneel waar we
verstrooid kijken naar het breken van ijs
schoonheid laten verstoffen
Heelal van schaarse warmte en menselijk tekort
harde leegte bevroren tranen en altijd weer
het aanhoudende vermogen tot overleven…
bellen in het water
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.331 bij dezen zij gemeld
onrust in de Venen
men wandelt
over bellen
in het water
onder aan geblazen
door onbekenden
soms klinkt krak
dan breekt wat
anders enkel kraakt
naar zeggen volgt
vaak een kreet
kort plonzen
klampgedrag
van losse vingers
hoger handen tellen
nu plonzen en bellen
bij onrust en geschater
over fluiters onder water…
je spriette hoog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.397 ik liep de bomen langs
mijn handen op hun bast en
lachte want ik had je even vast
je spriette hoog
met takken naar het blauw
wortels in de de grond, bevroren kou
ik zie je reiken naar de zon
een zacht bewegen in de lente
sneeuw nog aan je voet als winters rente
je stam is warmer nog dan mijn
gedachten, ik voel de stromen gaan
die…
Verlichting
netgedicht
2.5 met 47 stemmen
8.776 Wanneer licht je tuin verlaat
schaduw je huis omsingelt
wind tegen je voordeur slaat
waar lang niet werd geklingeld
Wanneer mist je raam beslaat
je aarde is bevroren
hagelsteen je pad bestraat
waar lang geen weg van sporen
Wanneer vorst je gang opgaat
je kamers doet bekoelen
neerslag bij je binnenslaat…
letters uit je spiegelbeeld
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.368 je woorden schrijven
over mij in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me woorden
en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg me
leer het leven schrijven
nu en op de lijn
niet ertussen
dat benauwt, de kou
heeft ons te lang bevroren…
als de middag trager wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.467 de straat bezaaid
met stukjes feest
de zwaarste klappen
zijn weer rood geweest
uitgestorven drukte slaapt
zijn roes achter gordijnen
ze zullen pas verschijnen
als de middag trager wordt
ze vierden het vooruitzicht
en keken dieper in het glas
dan ooit te voren, zo hebben
ze vannacht de tijd bevroren
omdat ze bang zijn voor
vandaag…
in het vluchten van mijn handen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.783 de droom vervloog
toen ik de beelden zag in
het vluchten van mijn handen
mijn hart bevroor
ik rilde angst, mijn
woede knarste tanden
je blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
je schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn…
Winter en zomer
netgedicht
3.2 met 60 stemmen
12.894 Het waait niet, het regent niet
De zon schijnt niet
Wat mist
Het sneeuwt niet echt
Zo af en toe
Het is bewolkt, de gracht bevroren
Het vriest, de stad ontvolkt,
leeft op het ijs, de lucht grijs
Ijsmuts, schaats en slee
De stad doet mee
ik, nou nee
Het is weer zover, het groen gekleurd gekleed,
zoals altijd dezelfde mode
bebrilde ogen…
Adam en Eva
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.600 het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij toverslag…
Zwart
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.305 Omdat zij van hem hield met heel haar hart
Hulde zij zich in het vereiste zwart
En werd haar sprankelende geest bevroren
Hij trachtte haar te voegen in zijn voren
Die zeer rechtzinnig waren en benard.…
zelfmoord..
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
2.644 zijn gedachten leiden een ander leven
gebasseerd op angst en verdriet
hij zou zo zijn leven willen geven
want loskomen van zijn angsten kan hij niet
Zijn ziel zoekend naar een greintje rust
maar de spoken slapen niet
zijn lichaam volkomen uit geblust
Hij verdrinkt verder in 'stil' verdriet
lichaam en ziel compleet bevroren
zijn enige…
Tropische lijken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.654 Verdampte hitte
rammelt als verroeste uitlaatklep
de bergen uit
zwermt huilend uit over
oases van verscholen
inboorlingenbotten
Die venijnige klaagzang toont
de blanke het
verwrongen lijden van
roemloos verzande tropen en
laat hem vrijwillig vluchten
Eindelijk
terug bij 't druilerige weer
glibberen bevroren tegels
zijn zolen onderdoor…
een vorm van sterven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.197 jij draait je op je zij
jouw blote rug
is als een koude muur
- was het zo-even nog
dat wij ons falen celebreerden
woordeloos, zo pijnvol woordeloos -
wat later stond je op
en ging de kamer uit
jouw warmte bleef
heet broeierig
en zelfs de laatste tranen
die de liefde schreef
voelden aan als ijs
ik hoor mijn snikken nog
en bleef bevroren…
Jouw hart kleurde jong in’t groen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
656 Ze bevroren een hart in droef geklop.
Tranen vielen in een grote leegte.
Een gevoel dat nimmer verdween.
05-04-2008…
Lentewindwijzer
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
912 waai maar, blaas je warme adem
over het bevroren panorama
laat het groen vorstelijk ontdooien
ontneem de koude haar gezicht
geef de zwaluwen weer vleugels
om de lucht zwanger te bevolken
zodat ze met dartele duikvluchten
het hemelse blauw versieren
verleid de nog geloken bloemen
zich nieuwsgierig open te stellen
door ze windzacht…
Lippen
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
2.507 Je lippen zijn niet gewoon
Ze zijn prachtig
Ze zijn van een afstand al te zien
Zo gevoelig, zo mooi
Zo zacht, zo fijn
Je wilt het de hele dag door kunnen voelen
Bevroren en dan nog zo mooi
Niemand kan dit mij ontnemen
Het is voor eens en altijd in mijn geheugen geprent
Elke keer als ik eraan denk
Denk ik dat je voor me staat
Zo prachtig,…
Winterengel
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.409 Ogen als kolen flakkerden weerglans
van bevroren luchten als ijsbergen.
Dan mat je de afstand tussen sprong-
kuilende stappen, sporen tot aan poort
van geluid. Zo kwamen wij in warmte
van steen en vuur, ik stil ontdooide:
jij je witbonte vleugels aflegde.…
raap de sluiers van paniek
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
622 de droom vervloog
toen ik de beelden zag in
het vluchten van mijn handen
mijn hart bevroor
ik rilde angst en woede
knarste tanden
blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
de schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn…
Ontsomberen
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
631 Koud haalt het voorjaar
gedachten intens bevroren
uit hun historisch verband
Smeltende ijzige gevoelens
beginnen al dooiend te warmen
op weg naar de eindeloze zomer
Somberheid verlucht zich
en gaat ontluikend over
in jubelende versies
die haar oorsprong
zonovergoten verdund
Maar de zomer kan ook
verkillend zijn
Ontsomberen geeft…
Als de vorst z’n kroon afzet
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
727 Een schaduw van wie
daar gaat, ingepakt in
stijve kleren glijden
over straat, het hoofd
in livrei verbonden,
stram als een lakei,
tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen
onder mutsen door de
sneeuw gehaakt, over
een ijzig pad heeft ook
zijn stil verlies gehad,
tussen donkeren muren
hangt de dag in hengsels
van bevroren regen…
Jouw wintergevoel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 Hoezeer wens ik, dat in jouw diepste binnen
het gevoel van winter zal verdwijnen
of dat het wordt zoals Vivaldi in tonen van muziek
door het koude jaargetijde de zon kan laten schijnen
en dat je weer mag zien, dat de kale beuk
nog steeds de kleine vogeltjes op haar takken draagt
elk bevroren twijgje hunkerend in een vergezicht
zich buigt…
Van de zigeunerin
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
883 Dat kan ik zei ik
Kun je vroeg zij gaan liggen
zonder te huilen van kou
op de bevroren modder?
Dat kan ik zei ik
Kun je vroeg zij op de modder
mijn lichaam in vlam zetten
en verbranden tot as?
En of ik dat kan zei ik
Kun je vroeg zij mijn as
in je wijn strooien
en je bedrinken, mij vergeten?…
geluk zoeken
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
834 Bevroren ijs.
Niet gezegde woorden.
Verwarring en toch niet.
Het geluk is slechts een besluit.
Maar hoe wordt het genomen.
Emotie is zoals hij is,
laat hem maar komen.
Niet gezegde woorden,
de stroom van ons verdriet.
Hoezo, waartoe,
Laat het zijn en denk maar niet.…
de belofte
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
901 in zilverglans laat de winterzon
haar stralen glijden, langs
de wit bevroren velden
met daarboven als een lach
de glinstering van rijp
een vleugje warmte vlindert
over kale koude tak, die
glimmend van plezier, zich siert
in druppels als glaskristal
de vroege morgen
licht op in vuur
en helder als glazuur
kleurt de hemel blauw
hoog in…