1130 resultaten.
Een buffer van liefde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
514 troosten
fluistert de wind
ze antwoordt niet
ligt in bed met haar hoofd
verscholen onder het kussen
wat plukjes haar
springen er krullend onder uit
de wind weet wel
haar met rust laten
is nu het beste
tot de hoofdpijn
verdwenen is
wacht geduldig
tot er beweging in komt
in het bed
zodra dat gebeuren gaat
zal die haar als een warme deken…
Goed gekocht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
892 Er hangt een roze deken in mijn tuin
waar ik naar kijk met knipperende ogen
want hing daar eerder niet een kleed te drogen
zo'n donkergroene gemêleerd met bruin
die kostte me bij aanschaf een fortuin
och ja, mijn inkomen is geen vermogen
ik heb destijds gewikt en afgewogen
hield bij die aankoop zelfs de beurs nog schuin
maar dat is niet…
tussen diepte en dauw
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
803 spreek zachte woorden, liefje
in het onbeslapen bed
van heimwee
laat mijn handen strelen
naar alle zijden
van je taal
in een wervelstroom
tussen dromen en ontwaken
dek me toe, mijn liefje
met de warme zucht
van je zwijgen
mijn lichaam heeft jouw lichaam lief
doorheen de diepte van het linnen
adem mij, je liefde
ik wil samen…
de verslavende kiss
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.913 een deken van grijs
ligt over de Maas
het is nog vroeg
als ik daar naar toe reis
mijn lijf draagt nog de waas
van ene menselijke vervreemding
het was nog kort geleden
dat ik de gerolde Samsom
naar het verleden joeg
ben nu mijn eigen baas
zo wilde ik bewijzen
het was Nico uit Tine
die mij door de jaren droeg
hier aan de kade
op een…
bevroren ziel
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
589 waarom ik zo ineens
zo diep bedroefd
in het donker van een koude avond
in dikke deken ingerold
verwarming gloeiend hoog
toch maar niet warm kan worden
een vraag die-in mijzelf gekeerd
en uit het lood geslagen
omhoog borrelt in sombere gedachten
waar onmiskenbare waarheid
te groot om te bevatten
zich nestelt in spelonken van mijn ziel…
Op.......
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.105 Ik mocht hem de woonst niet ontzeggen, hij slaapt voldaan
Hier ligt hij op de grond en dikke deken, kamperen dan maar.
Dat slapen, dat lukt me nu zeker niet
Opgekropt door het vele verdriet.
Boeken over positief denken verslond ik
Een nacht gepieker, dat kan er nog bij.
Ik zoek troost bij mijn 3 vaders
God, mijn papa en zijn papa.…
- Dankbaar Verlangen -
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
758 en als kwellingen van bronnen mij overvallen,
zou je 's nachts mijn gelukzalig deken zijn
omdat liefde bewustwording weerhield
en wat sprankelende wateren voelen..
en als ik verlangeloos gelukkig was
en kon 'voelen' dat liefde werklijk bestaat,
dan groeiden dromen als logische sleutels..…
Tastend naar het licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Begraaf ons in
een dek van woorden
met een warmend gebaar,
waar zielen moeizaam zuchten
genageld aan
ernstige schemering
en de leugen wordt
gedoogd in blinde ogen
wiekt nog een laatste
vleugelslag richting hemelrijk
Voordat de dood
ons inhaalt en ons
schaduwend verleden opeist
heeft leven's liefde
ons gegeten en beproefd…
maar door zichzelf en door elkaar niet meer
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.129 onstuimig-verre oceaan
rolt vloedig-dikke lagen zand
over een - van God verlaten - strand
om open wonden toe te dekken
alsof zij nooit hebben bestaan
en diep onder de aarde
waar zij hun vleugels zandig nat
door tochten langs het donderpad
naar het domein van helledromen
onmogelijk verzwaarden
waar zinnen niet meer in beheer
bewegingen…
Met dichterlijke vleugel
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
578 Een handvol akkoorden
drijft neerwaarts
als de muze haar lente lispelt
Het is alsof er woorden missen
in de grootte van tegenpolen
Ik herken de eeuwig vallende traan
als nabijheid van seizoen wisselt
en de verte wenkt
in kraters en zwarte holen
Met een dichterlijke vleugel
dek ik graf en kerker toe
Niet zichtbaar voor een oude…
Grasland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
579 De geur van gras plooit zich een deken
over het veld als opperhuid
die tastend in de nacht verdwijnt.…
CultuurCafé
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
689 De tonen strelen je oren
De noten springen bij voor een
geheel aan mooie klanken
Hoewel het licht aan de einder
de deken over ons heen trekt
houdt deze zaal het gehoor
Mooie instrumenten klinken
subliem; muzikanten halen, alles
voorzien, maximaal uit
Het podium davert, terwijl
de zaal, met vele voetjes van de vloer
elkaars kwaliteiten…
Voyeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Warme lucht dekt ons als een deken.
Zacht ligt het gemaaide gras op de dijk,
maar rechtop nog staat fluitenkruid,
te kijken!…
Moedeloosheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.780 Als men mij daar heeft heengedragen,
En u het zondagklokje wekt,
En gij door 't huivrig morgenscheemren,
Mistroostig naar het kerkje trekt,
Dan zult gij op die deken staren,
Zo groen en vochtig uitgebreid :
De dood is beter dan het leven,
En zacht de slaap der eeuwigheid!…
Liefde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.220 Riep zon mij wakker door het raam,
Dan dacht ik: o, de roos;
Op 't dek hield ik de handen saam,
Maar leeg en liefdeloos.
En buitentredend, dromensmoe,
Vond ik het volk getooid,
Werpend elkander bloemen toe,
Doch ik heb niet gestrooid.…
Wens aan elke vrouw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
936 heel haar rug
als dwarlden bloesemblaadjes
door een vlaag wind
en bedekten haar hiermee
en dat liefdevolle zaadjes
bij haar binnenvloeien,
wel of niet bemoederen zullen
maar die wel blij ontvangen worden,
als werd ze gezalfd op kwetsbare huid,
als kreeg ze een steunverband om een zwak gewricht,
als werd ze omhuld door een warme wollen deken…
Maalstroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.571 Een blauwe lucht doorsneden door de haast
om met achterlating van condensstrepen
de tijd voor te blijven die als een deken
ijle ambities verstikkend voortraast.
In de maalstroom laten ze zich voortslepen
en niemand is er meer die zich verbaast
waar men met deze snelheid nog op aast,
in rijtjes van drie de doelen verkeken.…
er zij licht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
545 het licht al op
eerder dan de voorgaande dag
even is er een zielenlach
ik koester mij dan
onder een warme deken,
en hou dit moment
zo mogelijk vast;
het is ruiken aan rozengeur
die zwaarte doet weken
ook al is de geest gewillig
de hemel wil het ontwaken
een wijle verdagen
dan speelt het geluk,
kort zijn part
ondanks dat het bewuste…
vleugels van wol
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
674 ze draagt zijn woorden op
de valreep van het leven
soms zingt ze zwevend
voorbij rondslingerende gedachten
door een verrekijker zien ze
de vervlogen jaren
dapper weven ze een
deken van wolkenkliekjes
ze omfloerst het licht als
zijn rusteloze ogen de
duistere waarheid van de
lange slaap willen weren
ze zet de deur op een kier…
Paringsdrang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.136 Ze spreidt haar benen
op het geproest en gehoest
van alwetende zeeschildpadden
De vleesparachute ontvouwt
en knuffelt en zoent
wolken en spoken zilt reptielenzaad
Het leven verstikt
zoals de marsepeinen deken
die de ingewanden
van een bruidstaart bedekt
Depressie is zonovergoten
en door de goden gebracht
Zij versieren alles met…
Gebarentaal
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
670 Er kwam een schip voorbij gevaren
het grootzeil bollend in de wind
doorkliefde moeiteloos het water
als maaksel van een spelend kind
toen twee matrozen op het dek voor even
oogcontacten met mij deelden,
zag ik een vrouw aan 't roer
zij hief haar hand, dat zwaaiende bewoog
ik groette haar terug, zij wist dat
dit gebaar een vorm van zegen…
Uitgerangeerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 Hij was ziek maar had
nog zoveel om voor te leven kon zijn aandeel
daaraan geven
ook al zag de maatschappij alleen
wat de medische kosten ervan waren
tafeltje dek je
elke dag de verpleegkundige
om het ontbijt klaar
te maken
het aankleden
en het douchen
en de tussentijdse ziekenhuis opname
onder
druk van de maatschappij…
Draad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
547 De schil geslecht
die lang hem schutte als een dronken deken
is geweken. Het recht geknecht tot kromme
houdt hij zich voortaan weg en van de domme.
De jaren paren, baren nu een halve eeuw
het lijkt niet langer dan een oude mannen geeuw.
En dan: de Draad.…
Mei
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 Tik tak tik tak, de dagen schuiven voorbij zoals dat wolkendek in mei
In mei toen alles weer ontdooid was en een zachte bries nieuw leven bracht
De zonnestralen voelden als een warme deken en bloemen dankten de hemel voor deze maand
En ik deed dit omdat ik jou had
Tik tak tik tak, de wijzers stonden stil omdat mijn tranen toen nog niet wisten…
Kleine dingen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
191 Een stralende zon
Een vrolijke groet
Die kleine dingen
Doen me goed
Een warme poot
Een zachte vacht
Die kleine dingen
Geven me kracht
Een blauwe lucht
Een groene wei
Die kleine dingen
Maken me blij
Een beetje rust
Een glaasje wijn
Die kleine dingen
Vind ik fijn
Een zachte deken
Een open haard
Die kleine dingen
Zijn veel waard…
AIDA NOVA CRUISE
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
361 in rooskleurige recencies
Je gidsen vormen er een erehaag
Je zou de jouwe even willen groeten
Bedanken voor de liefdevolle laag
Rondom, je afschermend van hoofd tot voeten
Dat pad te mogen nemen en van zilt
Dat je ontmoette je terug te trekken
Van alles wat je eerder heeft verkild
Dat waren niet de achttien cruiseschipdekken
Niet op dek…
Droomgestalte
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
488 Dappere krijger
gewapend met een wollen deken
tegen onpeilbare duisternis
en ondoorgrondelijke kou.
Een dodelijke queeste
op smalle paden
door woeste hoogten
van fort naar slagveld.…
Ik ben te moe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 in de regen een paraplu open te trekken
Te moe om mijn sokken aan te trekken
Lieve mama ik ben moe
Te moe om mijn bed op te zoeken
Te moe om mijn ogen te sluiten
Te moe om je nog een kus te geven mijn liefste
Zelfs voor het uitspreken van mijn liefste tegen jou,daarvoor ben ik te moe
Daarom slaap ik met blote billen alleen onder een deken…
All things must pass (a tribute to George Harrison)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.115 En als een warme deken,
zo zijn m’n herinneringen.
Zing je lied maar, m’n jongen,
zoals je het altijd hebt gezongen.
Het klinkt als een kalme zee,
en ik, ik zing met je mee.
Alles moet voorbij gaan,
het kan me niet schelen.
Geef me maar een teken,
en deel m’n herinneringen.
Je zal altijd dichtbij me staan,
de ruimte met me delen.…
De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten
gedicht
3.5 met 31 stemmen
15.392 Het riet kraakte, niet meer van ons, maar van
de najaarsregens en de zittingen vergaarden
om zich toe te dekken blad dat
daar zelf in een vluchtpoging belandde.…