35278 resultaten.
Kust van het tekort
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
3 Zout bijt in de open wond van mijn palm
terwijl de branding steen tot gruis maalt
Haar schouders stonden vast als basalt
tegen elke golf die mild op mij brak
ik duwde het warme water terug
en hield de maalstroom die nooit week
Gerookte zalm en ui vullen de kamer
brood kraakt tussen tanden
ik zit op de koude vloer
handen open tot de honger…
Dichter bij de zee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
770 dicht bij de zee
de wind in je gezicht
in je haren
het zout op je lippen
een zilveren licht
strijkt over het water
strijkt over je gezicht
brengt je gedachten
tot bedaren
niet uit te leggen
wat je niet kan zeggen
niet wilt zeggen wellicht
de ruimte, de wind
dicht bij de zee
maakt je licht
geeft ruimte daar
waar je hoofd te vol…
Levenszee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
554 Een zeilboot glijdt
op zee, voortgestuwd door de wind
een met het water
Het is eindeloos fascinerend hoe in
de vroegte van de morgen de prille zon glinstert
in de golven van de zee tegelijk laten voorbij komende wolken
zich meedrijven met hun verschillende stromingen, een nieuwe dag is geboren.…
Als de zee in mij spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
473 De zee fluistert zacht
golven raken mijn wezen
de horizon roept
De mens en de zee,
een dans van kalmte en storm. Ze
ademt in mij, haar ritme stroomt door mijn bloed. Haar
fluisteringen raken de stilste verlangens, ze onthult wat in mij verborgen ligt.
De oceaan weerspiegelt
mijn angsten en dromen.…
Nachtwacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
226 Meeuwen krijsen,
De branding breekt de golven,
Vloed komt, eb gaat,
De zee deint in eeuwigheid.
De zon verdrinkt,
De horizon vliedt heen,
Hij wacht op haar,
Die verdween
In de zwarte hemelnacht,
De sterren straalden hun licht,
In de nacht zij verdween uit zicht,
Van hem die op haar wacht.…
Noordzee in januari
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
365 Hier houdt de tijd zich in, tussen duin en kim geklemd,
waar mens slechts even staat, een schaduw, broos en diep eenzaam,
en de zee, onverschillig groot, eeuwig en ongenaakbaar koud,
voortgaat met haar trage, onverbiddelijke, stille rouw.…
Donker boven de zee (tientje)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
253 Donkere
wolken koppen
boven woeste golven
drijven naar de duinen
staande op het lege strand
zie ik ze komen boze luchten
word ik nu de schaduw van mezelf?
Of laat ik nu gebeuren wat er komt?
De wind trekt aan mij en word ik gegrepen
door de ontembare natuur en verliest nu mijn eigen overmoed…
Langs de zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
180 Als ik met jou
langs de zee wandelde,
klaarden mijn gedachten op:
over het leven,
trekvogels
en de liefde.
Maar nu
denk ik aan jou;
aan een seizoen
waarin water, aarde,
wind en vuur
met jou versmelten.
Zelfs de dode
die ooit jouw dromen vermoordde.
Ik blijf peinzen,
tot aan de dageraad.
**…
De eindeloze zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
8 Staand in de branding,
Zie ik in d’oneindigheid van de zee,
Waar golven onafgebroken rollen,
De hemel in de zee verdwijnt.
De zon verdwijnt mee,
Als d’nacht de dag overschaduwt.
Dan bij de wederopstanding
Doven maan en sterren
In ’t verschiet.…
Zee boven de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 , de zee
de volle lege zee…
Vaderdag
snelsonnet
2.4 met 16 stemmen
2.538 De thee op bed is letterlijk gelukt
Daarna een luchtje, net als vorig jaar
Een tekening, de oude hangt nog daar
En dan naar zee, kom kinders, ingerukt
De file was, net als vandaag, heel lang
Alleen nu is het leuker, ben ik bang…
Aan de Hollandse wal
poëzie
4.0 met 19 stemmen
5.676 'k Heb dan met mijn stramme voet,
Eindlijk uit d’onstuime vloed,
Hollands vaste wal betreden!
'k Heb mijn kromgesloofde leden
Op zijn bodem uitgestrekt;
'k Heb hem met mijn lijf bedekt;
'k Heb hem met mijn arm omvademd;
'k Heb zijn lucht weer ingeademd;
'k Heb zijn hemel weergezien,
God geprezen op mijn kniên,
Al de doorgestane smarte…
De oude man op zee (Deel II)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Vereenzelvigde zich
met degene die na
een lang gevecht de strijd won
een waar tweegevecht, duel
dubbel, zeker dwars
enorm verloren
De moraal van dit verhaal
ligt verscholen in
mooie natuur
De honger van alles
en iedereen
die wil leven en moet zorgen
Einzelgänger, solist
slechts voor zichzelf
slachtoffer van eigen en dom
brein dat de zee…
[ Wij zijn als het strand ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
565 Wij zijn als het strand
en de zee: jij gaat nooit weg –
en ik kom terug.…
Schuimkoppen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 een lied
blijven woorden als op golven drijven
en verdwijnen onder koppen schuim
vaak over seizoensgebeuren
of emoties van vreugde, soms verdriet
natuur en vreugde wil ik uiten
het ander liever niet
teken wat harten in het natte zand
terwijl ik bezig ben komt vloed
breken golven op het land
neemt daarna zorgen en verdriet
mee naar zee…
Jorans bekentenis:
snelsonnet
4.0 met 53 stemmen
3.204 “Hebt u geloof aan mijn verhaal gehecht?
Wat dom van u! Er was geen woord van waar.
U kent me toch: ik ben een leugenaar
Die van zijn leven nooit de waarheid zegt.
Geloof me daarom op mijn blauwe ogen
Dat ik echt alles eerlijk heb gelogen.”…
De aarde
gedicht
2.9 met 63 stemmen
16.610 Het trage zilver van mijn spoor
Bevlagt de dagen tot waar
Zij heimelijk gaan:
De echo van geluidloze paarden.
------------------------------
uit: Winterrunen, 1967.…
wat was blijft
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
531 als de nacht valt
kijk ik omhoog
zie hoe de hemel lacht
naar ons hier beneden
ieder lichtpuntje
fluistert zacht
wat eens was
zal altijd blijven
aan de overkant van tijd
gekleurd door herinnering
zweeft elke dag boven ons
de echo van jouw liefde…
in deze nacht
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.455 in deze nacht sluipt
de zondag binnen
door open deuren
hoor ik de echo van
de voorbije dag
heb niet de wil
een nieuw etmaal
te beginnen
soms is het fijn
banden met gister
te koesteren
zaterdag is nog
zo'n warme deken
waarom zou ik mij
er van losweken…
Als stilte valt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
824 Soms hoor ik nog de echo
van mijn vermiste nachtegaal
in die gewijde verte
waar stilte in mij valt…
Blind verlangen
netgedicht
4.6 met 24 stemmen
1.610 aldoor
verwachten
is trachten
een onthecht verleden,
al dan niet gewild,
in pijn te hervinden
en verschijnt
verlatenheid opnieuw
als het sterven dan herleeft
en mijn ziel zich spiegelt
aan de blinde linde
zal nimmer
de dolende echo vergaan
die het verlangen
in de toekomst weeft…
Als een gordijn.
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
608 In de verte klinkt de echo van
de nachtegaal maar er is niets
wat ze hoort of ziet ze is door
nevel en gedachten omsloten.…
Het beeld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
747 Waar ik in mijn dromen de echo
uit het verleden nog hoor klinken
het steeds verder gaat verdwijnen.
De ochtend mij wekt uit dromen
dan voel ik dat mijn hart zich vult
met dankbaarheid voor het leven.…
JIJ
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.661 Jij hebt
de snaar geraakt
die mij deed ontwaken
de eerste tonen
die ik hoorde
zacht van binnenuit
nu is het stil
jij bent gegaan
net zoals je kwam
een toon een echo
nog zacht voelbaar
hij is stil ...de dood.…
Naar ijle sferen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
567 zij was ontsnapt
uit laag gebrom
voortgebracht door vele kelen
kaatste als
zuivere diamant
licht en geluid naar ijle sferen
vloog langs
toonladders omhoog
om in de nok te keren
dook de diepte in
om het als echo
nogmaals te proberen…
Hemels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
448 Jij staat centraal in ieder van mijn verhaal
jouw lach verrijkt mijn dag
jouw woorden zijn een echo van mijn gedachten
zo sterk sta je in mijn zijn
dat jij, geworteld in elk gebaar,
mij schijnbaar moeiteloos
brengt naar het hemels firmament.…
kom, ken me weer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
730 ik kijk je
uit het dal
de helling spreekt
mijn echo lacht
kom klim
naar mij
je ziet me
overal
je blik
omhoog gericht
je handen
wijzen vrijheid
ik ben er nog
kom ken me weer
ontmoet me maar
geniet met mij
van onze
eindeloze blijheid…
Herfstwandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Beter is het antwoord van de echo
dan de lokroep van een verre reiger,
want de echo heeft allang gehoord,
de vraag die nooit werd gesteld,
zoals een blad de wind kent voor hij waait.…
Bijten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
401 Elke adem een echo, elke stap een lied,
en alles wat blijft is wat niemand ziet.
Elke dag een gebroken melodie,
elke nacht een echo van wat was.
Ik vecht, ik huil, ik verlang —
maar alles verdwijnt in een koude plas.
Ik bijt op het leven, ik kijk, ik zwijg,
ik dans met de pijn, ik lach terwijl ik huil.…
De crash
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
972 Gisteren vloog de zeemeeuw
verzilverd door zonnestralen
hoog tegen de blauwe lucht
Nu ligt zijn geniale verenpak
ontvleesd door soortgenoten
in de berm langs de weg
Donzige veren bewegen
springerig in de wind, dansen
in de echo van zijn laatste vlucht…