1130 resultaten.
Zwarte zwanen, witte zwanen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 eigenlijk nooit echt geloofd
Dat hun aanwezigheid mij zo zwaar beviel
Rustgevend maken zij rondes zonder geluid
Stromend zwart water als ondergrond
Het leven staat volledig uit
In het donkere verbond
Zwarte zwanen zo machtig als God
In het donker van de nacht
Zit ik in het niets op slot
En voelt het slapen zacht
En dan de zeer lichte gloed…
FEBRUARI-MORGEN IN 'T WOUD.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.116 En heeft hij haar bedwongen en verwonnen
Door macht'ge min en steigerende gloed,
Dat ons nu wachten harmonien-stromen,
Waarover lichte melodieën komen?
Of blijft het nog een worsteling, verwoed,
Wat nu ons dunkt een hoge vreê, begonnen?
12 Febr. 1910…
Verjaring
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Als een feniks,
in gouden gloed getooid,
vlammend uit de eigen as,
zo zag je pas..,
de zon.
-
Het nadert..
Verheug je,
wees voor even blij.
Je bent weer verder,
de adem ingetogen,
de reis nog niet voorbij.
Het jaart een nieuwe dag,
je mag, er zijn.
-
Leg de sluiers van je af,
zie wat alles,
jou weer gaf.…
Dag en nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 Haar gloed heeft ons deugd gedaan
ze moest nu eenmaal geen
dwarsliggers verdrijven.
Ze leefde zich uit over de zee en het strand
Likte aan onze huid,
tot de zweetdruppels begonnen te kriebelen.…
Dubbel herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 terras is leeg waar we ’s zomers zaten
In de lucht meldt zich de gans als wintergast
Van de takken dwarrelen nu de bladeren
Als veel kleurige vlinders naar de grond
Of drijven op ’t water alsof ze badderen
Maar zwieren eerst nog op de wind in ’t rond
Stil zit ik nog te genieten in de late zon
In de late warme najaarsstralen
Van de rode gloed…
vlam des genode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 zonder
mensenhanden is ze de kou
die van het genot is ontvreemd
en zie, hij de mens die blaakt
van een wellustig denk patroon
wijl een schapenvacht gelegen
voor het aanstormend vuur zich
ontkreukeld voor het
komend lustig avontuur
en op de hoek van de mantel
floreert een fles wijn met twee
kristallen glazen, altoos gevuld
met een rode gloed…
SPROOKJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 leen van de sterren
als het mag twinkelingen
wil graag kunnen schijnen
gelijk de zomerzon
vraag de vogels mij te leren
hoe ze zo mooi zingen
geef mij de onsterfelijke gloed
en geluk van de liefdevolle maan
vraag hoe ze daarmee ooit begon
en hoe ze dat toch doet
het klinkt misschien wel stom
maar ooit wil ik het hebben gedaan
vraag…
in het blauw dauwde verlangen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.149 bleef glinsterend
aan je wimpers hangen
die ik kuste
maar die niet
mijn zinnen susten
je lippen glommen
vochtig rood in
een eerste openen
gaven zacht
een glimlach bloot
als welkomsgroet
een openheid die ik
niet eerder had ontmoet
je stem was als
het ruisen van de wind
de hoge tonen van
een kind klonken door
in je donkere gloed…
De mannen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
632 Zij windt de mannen om haar vlecht
die na zeven jaar zo lang is geworden
dat de mannen erin willen klimmen
zoals vroeger in een gymzaaltouw
De rood-koperen kleur doet denken
aan de gloed van een open haard
waar de mannen het liefste in springen
omdat het op straat berekoud is
Hoe krijgt zij het toch voor elkaar
om iedere dag die vlecht…
Liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
955 Onvoorwaardelijke liefde bouw je op
Je laat elkaar en soms in sop
Maar dan kom je weer samen
En wil dit ook samen beamen
Vergeven en dan het vergeten
Je best doen en niet aan opvreten
Weer uit liefde elkaar behandelen
En weer met zijn twee het pad bewandelen
Alles is weer goed
Gemoedelijk liefdevolle gloed
Wij lachen samen weer
En dat…
Wending
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
8.123 benauwend, onweerstaanbaar sterk
het strevend, stijgend wezen weg
in langen loomen winterslaap
Nu heft het rijzend licht des daags
den dampen duidelijk voelbaar op
beschijnt opnieuw de breede baan
bedolven onder duisternis
den langen looden wintertijd
De schitt’ring van het lichte land
de glans der hooge lentelucht
de gouden zon met warme gloed…
De ster,
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.262 In najaarsavond,
Van het hoge balkon,
Kan ik zo goed als eertijds in de velden
in den tot groene verganen gloed der zon
weer de eerste ster zien rijzen.…
Kom terug
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.114 wanneer de nacht dwaalt over het land
en de rust zich verloren waant
fluistert er een stem, dor en schraal
kom bij mij
waarom moest jij heengaan
naar een land van twijfel
kom bij mij
in de winter vrees je de zwarte leegte
in de zomer schuw je de gele gloed
in de herfst treur je het sombere gevoel
wanneer de mantel van de nacht zich sluit…
In de knoop
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.261 verborgen
Wachten op zijn levenslucht
Om opnieuw te kunnen branden
In torenhoge vlucht
Anderen vaak gekoesterd
In de hitte van zijn haard
Het eigen vuur nooit opgerakeld
Is het schemer dat hem aanstaart
Als duisternis gaat heersen
En kilte wekt tot weerzin
Blaast hij met hete adem
De kleine vonken leven in
Wilde vlammen laaien op
Wier gloed…
Einde van de dag
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.281 Zachtjes wiegen takken
Die geen takken zijn
Met een scherpe contour
Over de muren en de vloer
Aaien doen ze en de muur
Gloeit er warm van op
Een rode gloed glijdt noodgedwongen
Op koud gesteente en behang
De zonnegloed mag door het raam
Maar de kou moet buiten blijven
Daar blijft ook de vogelzang
En het fluiten naar de wijven
Binnen…
Phantasia romantica
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.214 Oranjerood: Bengaalse vuren
hebben ons in gloed gezet.
Wij flakkeren op, zij doven uit.
Maar killer zal de nacht niet zijn
dan lui-ontluikend nu: 4 maart
want wat zo hevig in mij woedt,
is roder nog dan rode vuren!
Ik heb in jou een stem ontwaard,
de roes van samen en alleen.
"Ik wil jou wel!" en toch weer niet: verlangen en verzet.…
Het licht in mijn ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.082 De ondergaande zon
waarin je schaduw staat
treurt haar tranen rood
wordt twee keer zo groot
voor ze werkelijk gaat
De opkomende maan
verbleekt als weinig straalt
huilt verlegen vol
tot zij hoog en hol
in het duister dwaalt
Een fonkelende ster
herdenkt jouw felle gloed
vindt geen enk`le rust
stort als kaars geblust
`t vallen…
Schenken
netgedicht
3.7 met 101 stemmen
39.572 Uit een fles vol zwart verlangen
schenkt hij zonder enig maatbesef
zijn verdroogde glas vol slangen
alom sidderend voor zijn lef
De verstilde hartstocht komt tot leven
de passie nu ook huizenhoog
haar silhouet lijkt vaag te zweven
en hij wrijft zijn tranen droog
Heel zijn wezen nu vulkanisch
de aarde trilt achter ontkurkte gloed
elke beweging…
Lentekind
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.347 blaadjes braken
uit een donzen bedding van satijn
daarin lag stil een kind te slapen
duimend dromend vertederend zoet
haar glimlach zweemde blij gemoed
na het zuchten van ontwakend gapen
toen zij zacht begon te zingen
voelde ik een barend leven
in natuurlijk ritmisch beven
mij met intense kracht omringen
de kleine verdween in gouden gloed…
Zo graag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.473 Waar is de gloed die ons verbond gebleven
of is nog niet het laatste lied verteld?
En heeft de zon nog niet het langst geschenen,
al zijn de wolken nu en dan verstild?
Ik weet het niet, of is 't visioen verdwenen
nu 't avond wordt en alles plots verkilt?…
Schildering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
879 blauw het doek, flarden wit
kalm en geel de eerste streken
dan een scheut oranje, de stof
vat vlam, vuur en gloed alom
buiten zinnen nu smijt
de Schilder met rode tonen
laat linnen bloeden, blozen
maar dan bekruipt hem spijt
open wonden stelpt hij met
een mauve pastelverband
steeds dikker, doffer, grauwer
totdat hij plots met rappe hand…
GEDACHT GEDICHT
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.128 Het gewicht van de liefde is heel licht
is als een gedacht gedicht zo licht
de vlinders in je buik
doen je zweven van geluk
de vlinders in je buik
dragen je omhoog naar het licht,
dat is de inhoud van dit gedacht gedicht
ze dragen nu ook mij omhoog
naar de stralende regenboog
met al zijn prachtige kleuren
wijst hij naar de bron in volle gloed…
vruchteloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
412 waar het licht
winters aandoet in de wind
mijn backpack staat al gevuld
klaar in de hoek met broek
en boeken voor de nacht, een geluk
mijn prinses moet nog komen, zij weet
van niets noch mijn overtuigingskracht
baadt zichzelf in zoet en stilte
de stille trom zingt gevooisd achter schermen
van nacht en ontij waar de warmte broeit
haar gloed…
Bladeren in de wind
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.603 Maar een warm gevoel na een lange kilte
De gloed die ik koester voor een ware vrind.…
Herfstgloed in sonnet
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
908 koppig lang hebben de statige bomen
hun groene bladerdek vastgehouden
alsof ze zelf een beetje sterven zouden
wanneer hun dekmantel werd afgenomen
zonnestralen verkleuren zonder schromen
de blaad’ren naar een zachte geelgouden
gloed die nog even kan worden behouden
tot rijp de randen langzaam zal omzomen
maar slechts na twee nachten vorst…
Zij en ik
hartenkreet
4.5 met 22 stemmen
2.091 Luid vangt de telefoon te rinkelen aan
Haar hullend in een gloed die opwaarts schiet
Waarna een stilte die een afscheid biedt.
Dan zegt zij zacht, mijn armen om haar heen
Terwijl haar tranen druppen in mijn schoot
En zich de angst ontlaadt: papa is dood.
(pastiche op 'Impasse' van M. Nijhoff)…
Ignis Frigidus
gedicht
2.9 met 31 stemmen
9.481 Geen vrolijkheid slaat botter op dit uur
dan het gekletter van de koperslager
dat mij benoemt tot onbezoldigd klager,
een blaasbalg blazend zonder gloed of vuur.
De warme smid, de onverdachte drager
van licht en warmte in mijn winterschuur,
versmoort de kilte van dit rillend uur
en maakt de armoe voelbaar minder mager.…
Dromerige wereld
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
670 De maan scheen helder
haar rossige gloed
boven de oude eik
zodat ik de gouden tinten
van de boom
in de nacht kon zien
als ware door toverkracht
voelde ik me opgetild worden
in een droomwereld
waarin alles zo mooi was
ik was weer jong
zat op een schommel
zweefde hoog op en neer
vader duwde me
moeder stond er lachend bij
liefde krulde…
Geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
661 Als een zomerdag in 't voorjaar,
met een zachte warme gloed
lijkt het mij te overspoelen,
een soort van oertevredenheid.
Kan een mens zich zo goed voelen,
van alle negatiefs bevrijd?
De lucht lijkt naar anijs te geuren,
anijs, vanille en kaneel.
Het landschap schildert pastelkleuren,
lila, roze en zachtgeel.…
NOSTALGIE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
640 Die felle gloed!
Wie dicht er nog “Ik ging een keer uit vissen...”?
Martinus Nijhoff heet nu Driek van Wissen,
Rijmt op bestelling slechts... Gaat het gerucht.
Te zichtbaar wiegt in musicals de vrucht
Van Idols nu. En jaren Camaretten
Bracht ons een land vol lichtgewichtvedetten.
Hun humor lijkt gesponsord en geplugd.…