47871 resultaten.
Waan zinnig opgewekt
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.184 lijden lag licht te weken
tussen dons van zacht vermoeden
geen gevoel gaf meer genoegen
dan te zwelgen zonder reden
ogen zwommen achter glazen
geniepig glurend door het vocht
dat opgewekt meer tranen trok
dan voorspelling kon beramen
onderhuidse spelden prikten
punten in onschuldig weefsel
als een woekerend verzinsel
waarin waarheden…
Waan achter de gedachte
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
604 Mannen met gezinnen
Waren jullie, kinderen
Die speelden met de
Honden die jullie net
Als zij zo lief waren -
In werktijd vergaarden
Jullie tijd en plannen
Om een hele bevolkingsgroep
Uit te roeien op de meest
Beestachtige wijze -
Oncorrigeerbaar gedrag,
Waan achter de gedachte
Die jullie zelfs in het
Gezelschap van vrouw,…
waan voos mis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 op de straat ligt een hoop.
de hoop is nat. is de hoop
een kat? neen! de hoop
is niet kat. de hoop was
kat.
de kat is dood. de
kat is nat. de kat is
dood en nat. kwak
kwak gaat het wiel
van de kar. de kar
rijdt over de kat.
de hoop kat is plat.
de straat is proper.
de kat is weg.…
Cyclus
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
668 De zilveren waan,
Dageraad schaduwt de maan,
Schemert ondergaan.
Overwinteren,
Lente zomert, koestert herfst,
Zal nooit over gaan.
Eisprong, houden van
Chemische reactie, kind
Eeuwig, vrouw en man.
(Vrouw door man bemind)…
missen
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.026 hij zoekt haar nog steeds
in patronen op de muur
in wolken en stenen
en als hij haar vindt
is het vaak van korte duur
zijn wanen en wenen
hij roept haar steeds weer
in momenten van verdriet
van wanhoop en wachten
en als hij haar hoort
klinkt het als ruisen van riet
natuur en gedachten…
Op een afbeeldsel van mij
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.323 beschouwer, waan het niet.
Neen, 't is het merk der smart op 't vroegverouderd wezen,
Waarin gij 't kalme hart als door een nevel ziet.…
Ansicht
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.165 toen ik dwaalde en maalde door de gangen
van de bibliotheek en mijn geheugen
en tranen, wanen en dromen tezamen
zorgden voor onbeschreven blad
een perfect wit papier
bevond ik mij ineens in een keerpunt
toen ik de deur vasthield en een kaart
mij aanscheen:
Aan geluk kun je werken.…
Vague de chaleur
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
900 Ik waan mezelf
twintigduizend mijl
onder zee,
snak naar adem
en worstel
door de borrelende hitte
naar een oppervlak
dat geen bevrijding brengt:
de nacht stort zich
als een gloeiende golf
op de brulboeien
van mijn ogen.…
VISIE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
794 Ze zijn verbeelding
van de onzichtbare god,
beetje waan zinnig.
Hallucinaties
van goddelijk verlangen
naar hoogste geluk.
Naar de geliefden,
het eeuwige ontmoeten
en het samen zijn.
Het einde van ellende,
van lijden en van sterven.…
Hellehonden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
599 Zit ik midden in een waan?
IJlend open ik mijn ogen.
Word ik door mijn zicht bedrogen?
Nee hoor, grijnst De Dood voldaan.…
mijn schaduw deelde zich
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.257 waaien, ik zag
mijn handen iedere kant op
gaan om naar houvast te graaien
ik was gespitst op waan
terwijl mijn lichaam beefde
toen in een flits besefte ik
dat door een andere bron van
licht mijn schaduw was gesplitst…
Dorpsgek
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.513 De nieuwe buurman staat gekleed tot
z'n middel in de vijver, orakelt
maakt 'n vuist tegen de westenwind
die het wateroppervlak kreukelt
Hij strijkt met 'n lat 't water glad
zegt dat z'n vissen door de deining
niet naar buiten kunnen kijken
Wanen vrezend deel ik z'n mening
Wat doet U voor werk, vraag ik
Ik ben gepensioneerde dorpsgek
ik…
Oktober 1
gedicht
4.6 met 129 stemmen
12.126 Het vallend blad, het valt nog niet
en donkergroen het gras na regen,
de avond komt steeds zwaarder wegen,
uit late bloemen schreit verdriet.
Dit is de tijd van afscheid nemen,
nog even blijven of in de waan.
Wat woorden en wat zinnen schrijven.
Straks weer langs oude graven gaan.…
Oktober
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
810 Het valend blad, het valt nog niet
en donkergroen het gras na regen,
de avond komt steeds zwaarder wegen,
uit late bloemen schreit verdriet.
Dit is de tijd van afscheid nemen,
nog even blijven of in de waan.
Wat woorden en wat zinnen schrijven.
Straks weer langs oude graven gaan.…
goddelijk moe
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.271 op mijn kamer boven
ontsluit ik het raam
duw het in de duisternis
de wereld ligt open
en verkondig mijn lied
"ach,mensen hoor mij toch
laat u niet van de heerlijkheid
beroven"
ik zing het lied naar buiten
over het schone geluid
dat elkeen soms ontmoet
tijdens een dans met fluiten
betoverd worden door
een oogverblindend meisje…
troost
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 in de hof van Eden wanen
de zachte bries
teder wervelend alom
draagt u en mij
over bloemenvelden
hier ervaren wij nog even
de tedere momenten
van genegenheid
die wij met hartslagen telden
tot aan de eeuwige lente…
Verzachten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 Ach dichter wat er ook nog mag gebeuren
droom jij maar elke dag en nacht je dromen
fluister jij je zachte woorden door deuren
laat je wens van vrede overal komen
zodat geen hart door verdriet zal verscheuren
waar door geweld levens zijn ontnomen.…
De diepste droom ?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
462 late schittering in het avondrood.…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Als 's avonds laat de stad lijkt uitgestorven
en binnenshuis de lichten zijn gedoofd,
als de illusie van de waan haar deuren opent,
soelaas biedt en vergetelheid belooft,
dan komt de nacht tot leven.…
Vergulde eieren?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 Hoe heet de zonde die voorbij vaart
met volle zeilen gebold door de waan
van de passaat en z’n vergulde eieren
door gelijkheid uitbroeden laat?
Hoe heet de eigenwaarde die in
gedachten over grenzen waart
gelooft dat de wereld rond is en
verloren zielen over oceanen jaagt?…
Wil jij in mijn schoenen lopen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
392 wiegen
in de wind, opdat zon mijn gezicht
kan strelen, bladeren pirouetten
zullen dansen aangemoedigd door
de herfst, vinden ook eikels hun weg
naar het groene gras, even waan ik
mij in de mooiste tuin, waarin
ik me weer op kan laden voor morgen…
Verzoek aan mijn muze
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 , eenzaam en miezerig bestaan
Wat moet ik aan zonder jou mijn schone muze
Ik smeek je kom naar hier en haal mij uit het dal
Breng mij akkoorden voor een nieuwe etude
En leidt mij naar zalen met een feestelijk bal
Laat ons daar dan samen onze vriendschap vieren
Bij muziek van violen, harpen en lieren.…
OLIFANTEN (PANTOUM)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
997 me echt in de savanne
Dit is mijn plek om weg te dromen
Misschien toch een safari plannen
Ik waan me echt in de savanne
‘k Geniet van hun dagelijks ritueel
Misschien toch een safari plannen
Voor olifanten is me niets teveel…
Witte Paarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
633 Witte paarden witte wanen.
Wonderschone wijven blijven zij.
Witte paarden op zondag.
Witte paarden in de wei.
Witte wanen worden werkelijkheid.
Morgen misschien ook voor mij.…
3e kerstdag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Vandaag stel ik een derde kerstdag in
Reflectie schrijf ik erboven.
Dit initiatief is een nieuw begin
van hoop op vrede waar we in geloven
Alles wat niet goed was op 1e en 2e kerstdag
bezien in mijn spiegel met een glimlach…
Bang
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
581 Ik ben aan het huilen,
De tranen rollen over mijn wangen,
Maar ik blijf stil.
Ik ben bang dat mensen mij ontdekken.
Bang dat ze de ware ik zien,
Bang dat ze me een watje zouden vinden,
Bang dat ze een mening vormen,
Dus ik blijf stil…
WIJDING AAN MIJN VADER
poëzie
4.0 met 33 stemmen
5.494 O Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart,
en míj liet leven, en me teder léerde leven
met uw zacht spreken, en met uw strelend hande-beven,
en, toen ge stierft, wat late zon op uwen baard;
- ik, die thans ben als een, die in den avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen gedreven
door zoele zomer-winden in…
De weg in 't woud
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.689 O laat geen lach die stille plek ontwijden,
geen ruwe spot, waarvoor de zoete waan zwicht.
Zacht zingt de wind een lied van eeuwig scheiden
en, voor mijn voeten, dwarrelt van de takken
-een gouden regen- geel en rossig lover.
Vrij moge ’t bos een nieuwe lente beiden!
De blaadren, die in ’t slijk der wegen zakken,
zijn dood, voor eeuwig.…
Een kloppend gedicht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
688 Nee, dat valt niet mee, blijkt aan het eind wan-
neer ik met moeite de laatste regel opdis die
Weer niet klopt, ik stop ermee, ajuu, tabée,
en laat het over aan degene die wel de gave
van het dichten bezit om mooi af te ronden
wanneer het einde in zicht komt, dus
niet
als
dit
onafgerond
en
ook
nog
eens krom.-…
Dwaas aan de Poort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
285 Laat de vergankelijkheid maar aan het nageslacht,
aan hen die straks de lippen op de doden drukken.
Hoor nu, er klopt een vreemdeling op de poort,
een zielloze gedaante uit de schaduw van de stad.
Hij lacht om zijn eigen, holle ironieën,
hij spot met de orde van de natuur en de waan van de mensheid.…