Alle inzendingen over reiken naar perfectie

3158 resultaten.

Sorteren op:

Nog is het ijs te dun

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
er speelt winter in bevroren takken die wit besneeuwd naar de hemel reiken je lach wolkt in de heldere lucht stralend jagen blauwe kijkers sombere gedachten op de vlucht nog is het ijs te dun om jouw bestaan te dragen ik ken je angsten die om hulp en bescherming vragen jij danst door de dagen met de constante pijn van er plotseling…
wil melker11 januari 2016Lees meer >

Jouw podium

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
zonder mezelf te kleineren is het mijn rol om op jouw podium te figureren jij bent een theaterbeest met in lach en ogen het grote wereldfeest vaak sta ik stil deel decors in het halfduister als de spot jouw act opluistert veel tekst is mij niet toebedeeld ik reik aan waarmee jij aan de slag kan gaan toch komt ook mijn moment…
wil melker24 februari 2016Lees meer >

Ik heb een rood lint om de boom gebonden

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
Het niet verder kunnen reiken dan spiritueel vraagt van een mens soms veel te veel. Wie anders kan mij nu naar die boom toe drijven. Waaronder ik zoveel van mijn gevoel heb kunnen beschrijven. In het hout kerfde ik tientallen malen jouw naam. Om iets te doen; blijven met een eeuwig bestaan.…

omzomen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
ik weet 't, het lijkt zonderling zo alleen door bos en hei te gaan maar vergeet niet één ding hier kun je bevrijd gaan en staan of verwaaien met ruisend blad hier vinden hersenhelften elkaar strijkt licht elke schaduw glad reiken zintuigen tot de evenaar op 'n pad dat nergens naar gaat tel ik gaandeweg mijn bomen die zijn zich van geen…

LANDSCHAP

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.838
'k Reik u de hand, mijn allerschoonste najaar. 0, wilt dan gij, die dan dit land bezwerft, Luid zingen dit mijn lied, dat rijmloos blijft.…

Bestemming Onbekend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 566
Het is een droommiddag het is zo heerlijk stil en vredig geen ander mens kan deze stemming nog bederven en de fles is heel erg ledig Ik moet nog naar het onbekende reiken zowel gerechtigd als veroordeeld tot het zijn met mijn gelijken zonder vroegtijdig te bezwijken Misschien kan ik nog reizen en geeft het onbekend terrein van vreemde…

De Stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 618
draait door De lente dient zich aan Maar de rivier valt droog De stilte is gevallen Maar de vogels gaan door Het baltsseizoen breekt aan Maar het luchtruim blijft leeg De stilte is gevallen Maar de getijden gaan door De maan weet van niks Maar kastelen zijn van lucht De stilte is gevallen Maar liefde blijft bestaan De mens blijft reiken…

Vriendin

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
tarwekoek in de echo van de radio ik probeer reclame te maken voor haar uiterlijke schoonheid maar dat heeft zij niet nodig want ze is van binnen al zo mooi in essentie van ontwaken laat zij de wolken niet los viert zij zelfs het kleinste beetje plezier met de muizenissen van de nieuwe ochtend ze fluistert, voor zo ver haar stem kan reiken…

Waterkuil

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Vier orgels vertrekken tezamen Ze schrijden met slepende benen manmoedig maar moeizaam Ze hebben de hoeden van hoger gezag op Hun sleepbenen reiken naar achteren, langer en dunner Hun schouders zakken steeds schuiner naar voren Ze vallen, de hoge pijphoeden kruipen vooruit met armen zwaaiend en maaiend door slap wordend zand dat vermoddert…
Zywa29 november 2021Lees meer >

Boeggolven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
Mijn wereld hoeft niet groter dan tot waar mijn ogen reiken maar ze zien een nieuwe horizon wanneer ik daar om mij heen kijk .....Geef me je hand, wacht nog .....even met gaan en kom .....bij mij, samen .....kunnen we thuis zijn Op straathoeken zal ik altijd stilstaan zoeken waar de zon staat waarheen de wolken gaan .....Doe je jas…
Zywa5 december 2021Lees meer >

Odeon

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 612
Dat het niet meevalt, merk ik om me heen Ik kijk als dichter en zie in de rondte Dat, zover ogen reiken, horizonten Verkrimpen tot een ziggurat ineen Die metamorfoseerde in een heuvel Waar ooit een Muzenberg lag, iets te hoog En de Hippókrenè staat nog steeds droog Door overdaad aan wereldlijk gekeuvel Weet iemand nog de weg naar Helicon…
Max2 mei 2022Lees meer >

Tekens aan de evenaar

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 627
“Door de wetenschap bereiken we veel, alleen de liefde neigt naar perfectie.“…
pama20 februari 2011Lees meer >

Billboards

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.007
Perfectie! Paringsdrift! Nu kan, nu zal, nu moet het komen. Ambrosia wees ons de weg. --------------------------------------------- uit: ''s Zomers stinken alle steden', 1997.…

Harpiste

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
(voor Lavinia Meijer) Tijdens een concert van jou zong ik innerlijk zachtjes met je mee, ik zag de gedrevenheid in je ogen en de hang naar perfectie. Zelfs nou nu ik terugschouw ben je weer die liefelijke toverfee, die alles exact heeft afgewogen, iedere snarenklank harpadoratie.…

Dorst naar meer?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
bij een waterbak koppen bij elkaar, ogen kool getint om met minnende blikken het vurigste bloed te delen, oren gespitst om in die weelde op te gaan een getuigenis van het landschap waar de hemel hun lichaam torst, een rijk-vol stilleven, waarmee de zonnehand de tijd mag strelen, van z’n plechtige afscheid, in z'n ondergang, perfectie…
Pama4 juli 2019Lees meer >

Nacht in Venetie, middag in Oostzaan

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
buiten Amsterdam, waar het leven nog zo autentiek is zeker niet antiek of opgepoetst nou daar zat ik dan met partner en man, vanuit de culturele hoofdstad van de wereld Amsterdam in Oostzaan, in hun theater 'de Kunstgreep' de zon scheen buiten maar binnen werd ik in de greep gehouden van de imperfectie maar vooral van de consequente perfectie…

je spriette hoog

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.397
ik liep de bomen langs mijn handen op hun bast en lachte want ik had je even vast je spriette hoog met takken naar het blauw wortels in de de grond, bevroren kou ik zie je reiken naar de zon een zacht bewegen in de lente sneeuw nog aan je voet als winters rente je stam is warmer nog dan mijn gedachten, ik voel de stromen gaan die…
wil melker12 februari 2005Lees meer >

De brandweerman

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.663
Rook vult plots het hemeldek Een rode gloed verlicht de stad Geschreeuw klinkt op, sirenes gaan De vlammen slaan een hittegat Gegil, gekrijs, een kinderstem Alleen op zeven hoog Sensatielust verdwijnt, een harteklem Plots mededoog Daar komt hij dan, de brandweerman Een helm en een leren pak Een ladder die gans reiken kan Tot boven aan…
spablue13 november 2005Lees meer >

Boom

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.280
Ik voel me soms een boom met mijn kruin reik ik naar boven adem vrijuit als in een droom ik wil graag in de liefde geloven. Met mijn takken zoek ik de vrijheid, alleen of samen met andere bomen reis ik door de tijd, zonder ooit ergens aan te komen.…
Tatjana Das13 december 2006Lees meer >

gebinte

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 743
ik heb mijn laatste blad gegeven mijn armen reiken kaal en schriel zelfs in mijn wortels kroelt geen leven ik ben niet méér dan doods, steriel mijn iele twijgen zwiepen zwijgend gejaagd, door wervelwind gejut ik voel me machteloos, onteigend mijn rijke kruin werd weggerukt Pan heeft mijn stervensuur geslagen geen mistletoe komt mij nog…
Aramis14 januari 2007Lees meer >

ik streel de striemen

netgedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.780
de striemen die ik maak trek toch de banden harder aan om pijn te kleuren gebonden aan verdwenen jeugd het ranke lijf dat boeide gloeide van besef van wat verboden was borsten die nooit iemand zag omdat ze in je eigen ogen niet hebben gemogen onraakbaar ingepakt ik streel ze tegen wil en dank met tederheid gevangen ze reiken…
wil melker4 januari 2004Lees meer >

Adieu

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.075
Te jong worden takken soms gesnoeid daar waar oude stoere eiken niet meer kunnen reiken naar een vol bladerdek of naar een voorjaar wat luchtig en ontspannen het licht verspreidt worden takken soms te jong gesnoeid daar waar witte vlokken smelten eer zij vaste grond voelen of in warme wanten landen en wonder ogen laten stralen verglijdt…
metha27 november 2008Lees meer >

vlieg een handvol dagen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
mijn bloemen bloeien reiken naar licht bieden geur aan ieder die voor nectar zwicht ik maak toekomst met mijn beelden bouw uren van de dag totdat hun vormen mij vervelen en ik naar morgen mag droom scherven in mijn wereldje van glas ik breek het glazen heden kou komt dan niet onverwacht je daagt me uit met jou de vleugels te gaan…
wil melker22 augustus 2006Lees meer >

thea ter graf

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.187
niet laten om te zeiken op andermans deels vrouwelijk falen haar stokpaardjes doubleerden palen daar mocht van haar geen lijn van wijken een stip kon nooit een komma blijken dat zou leestekens achter halen ze bleef daar keer op keer op malen dacht nota bene juf te lijken door tekst op punten in te schalen en steeds een eender aan te reiken…
WOLF17 september 2006Lees meer >

hardleers

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 536
laat mij maar een hard hoofd hebben het is anders te vlug van een ander het krult er van de softe neigingen meer en meer trekt er een lange adem door het besef komt van opzij aan de kant waar het begint te neigen en het gezicht krijgt van een mens die aan zichzelf doet mijn vingers reiken tot in de andere zijn vel en het knabbelt…

Vlieg een handvol dagen

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 539
mijn bloemen bloeien reiken naar licht bieden geur aan ieder die voor nectar zwicht ik maak toekomst met mijn beelden houw uren van de dag totdat hun vormen mij vervelen en ik naar morgen mag ik droom scherven in mijn wereldje van glas ik breek het glazen heden de kou komt dan niet onverwacht je daagt me uit met jou de vleugels…
wil melker20 augustus 2009Lees meer >

Obstakels

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
Ik drijf waarheen geen hand mij gadeslaat zal wederkeren naar de stille stee angstvallig mijden een te groot entree of u en iets dat anderszins mij schaadt van water heb ik mij een baar gemaakt geslapen in een uitgebeende zee het land gelaten dat in laatste wee tot kaken in het eigen bloeden staat waar woeste hoogten tot mijn navel reiken…

Schaduwland

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 571
kleuren van kindergezichten terwijl een molen stil en star de uren naar de einder waait Alle dagen zijn daar deuren naar eindeloze wegen die zonder bestemming voort waggelen op weg van eergisteren naar de welvingen van 't onaantastbare Struikelend over gebalsemde lijken scheppen we een ondraaglijke lichtheid over teloorgang en dood we reiken…
Kees Keizer19 februari 2010Lees meer >

gras

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
het gras kent geen geheimen dan waarmee de wind het toerust een lichte stroom brengt het tot sussen en zwijgen verstrooid in rust aan niets hoeven te wennen het gras glijdt mee met gedachten het ademt diep wat te binnen schiet dicht bij de aarde reiken halmen naar de hemel zonder te bewegen liggen tussen de stand van het gras zo…

in het gras

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 483
het gras kent geen geheimen dan waarmee wind het toerust een lichte stroom brengt sussen tot zwijgen verstrooid in rust nergens aan hoeven te wennen het glijdt mee op gedachten en ademt diep wat van binnen opschiet dicht bij de aarde reiken halmen naar de hemel zonder te bewegen liggen tussen de stand van het gras zo vast dat…