994 resultaten.
Cirkels in zand
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.169 tussen zilverrustige
rimpels en zachte
herinneringen
teken ik cirkels
in de tijd
ik schets
oude zomers
en handen vol zee,
blote schouders
en dagen gedeeld
ik schep
wolken en verhalen,
fluister sterren
en beloftes,
stapel woorden
op de horizon,
daar waar jij verdween
nog één keer
omcirkel ik
zacht jouw naam,
bevrijd…
Waarom liefste?
netgedicht
3.0 met 557 stemmen
67.380 In elke rimpel van onze huid.
Al die jaren, onze kin'dren,
stralen toch die liefde uit.
Waarom dan tot woorden dwingen
en mij smeken om een lied?
Liefde gloeit in stille dingen.
Liefde leeft in woorden niet.…
Dans van de Vlindervrouw
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.482 Zinderende zon
ondraaglijk lang
het wachten
tot ze verschijnen zal
exotisch sensueel
heeft men haar in gedachten
Ze komt
op eigen tijd
kleurig bont gevleugeld
oeroud en pront
levend beeld
uit een ver verleden
Blote voeten rimpels
ritmisch in het zand
stampend hypnotiserend
houdt zij de vrouwenblikken vast
van de maagd, de vrouw…
Leef - tijden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.086 de tijd is afstand tussen oud en nieuw
oude kindren verwijderen grijze haren
en zoeken vandaag geen verse rimpel
ze willen herinneringen evenaren
maar jonge knuffels bewegen te ver
de oude dag verdwijnt achter de evenaar
nu denken ze nog aan een avondster
heden leeft de vergeten beeldenaar
kinderen vullen het prentenboek
een album voor…
IJdeltuit
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.157 Het lijkt de werkelijkheid, onecht
product van paringsdans tussen
fake en feit, make-up en rimpels,
trend en traditie op Urk of Marken.
De IJdeltuit komt voor in parken
en tuinen, op verre haciënda’s
en catwalks, in toiletruimtes,
kleedkamers en uitgaanscentra.
Veelvuldig is hij gesignaleerd
in politieke kringen en TV-studio’s.…
Later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.310 Olieachtig drijft een laagje over water
dat aarzelt over het verdere bestaan
hier nog maar blijven drijven tot later
wind zorgt voor het rimpelend overgaan
tot niets dan bevingen van bewijs dat er
geen reden was tot langer voortbestaan?…
Adieu
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
2.521 Je praat heel anders dan voorheen
het lijkt wel of de uren door je
vingers glippen je onze band nog
niet door kan knippen ik merk de
diepe rimpel die om je mond verscheen
Kunnen we niets meer verzinnen
dit voelt zo oneindig leeg vanbinnen
ik puur dat vertrouwde uit ons samenzijn
toch lijkt het onafwendbaar ik ben de hemel
dankbaar maar het…
De veerman
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
4.951 aanblik
van ogen zonneschijn
die spelen op het water
met de jouwe en de mijn
die zoeken naar de eenheid
een blik te kunnen zijn
Kijkend op het water
dat zich rimpelt in de strijd
weerklinkt mijn drijvend spiegelbeeld
in klotsen dat zich wijd
als een uitgestrekte echo
voorbij de luchten heeft verspreid
en zal ik mij hervinden
in de rimpels…
Moeder
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
3.579 Nu ben je weer alleen,
je levensloop bijna voltooid,
de kinderen verstrooid,
in hun wereld weggedreven,
vervreemd van jou, onwennig
zien zij de rimpels en de grijze haren,
en even maar,
je oneindig lieve blik,
de tederheid van vele jaren,
die ze van zich afschudden
als vlokken sneeuw.…
Zwarte doos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
974 ondergaan
Op het deksel schreef 'k mijn allerlaatste gedicht
Onleesbaar door het schuiven van het zoute zand
Veilig voor de storm, onbereikbaar voor het licht
De tijd houdt de sleutel geborgen in haar hand
En mijn ziel is een golf, gedoemd om te zwerven
Het wordt nooit meer stil als je op zoek bent naar rust
Tot ze in de branding als rimpels…
Rastaboom
netgedicht
4.3 met 32 stemmen
706 Treurende reus
jouw rastatakken
raken troebel water
oude tak poreus
windvlaag doet haar
kraken
eenden kwaken
willen takken raken
rimpels in het water
lopende kring wordt
groter cirkelding
raakt de oever niet
wel het wuivend gele riet
knoppen verschijnen
park wordt groen
zon gaat schijnen..…
Spiegelplassen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.382 Om zijn eigen gezicht te wissen
roert een ernstig kijkend jochie
met een grote stok in een plas
vol halfvreemde spiegelbeelden
waarop een oude man verschijnt
rimpelingen op zijn voorhoofd
ogen tinkelend als watersterren
Vreemd moet je te vriend houden
vooral als het vaag bekend oogt
groet beleefd trek geen grimas
wie ben je anders dan…
heb een spiegelbeeld gekocht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
713 een spiegelbeeld gekocht
je lacht de ander toe
die met het kaartje speelt
de prijs was geen geruststelling
ik heb jou er niet mee verveeld
antieker lijkt het beeld
dat jaren ouder schijnt
het valse licht speelt parten
alsof het zonlicht zo verdwijnt
onwennig staren we
ik zie oneffenheden die
er vroeger nog niet waren
de rimpels…
Vloeiende wijdsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.095 Je lichaam glanst
Een rivier
veilig ingebed
tussen de oevers van
bossages
grassige vlaktes
Stroom naar de zee
van je wezen
verborgen nog deels
Toont een zwakke rimpeling
aan de adelaar
tuurt met zijn scherpe ogen ondanks
ontwaart in de diepte
van je ziel
Je gezicht
een ontluikende druivenbloem
in de vroege zomer
Pluizige doorschijnende…
Hij bleef nog even
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
850 En de rimpels in het water
herinneren aan gestorven gedachten.
Aan een wereld zonder later
waar oude geliefden wachten.
Maar nog even niet!…
Zonder tussenkomst,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Gerijpte vruchten,
strelen kindertongen op de
elfenbank en druivenrank
Rimpelende meren,
spiegels van luchtkastelen,
zonder bewoording.
Zonder tussenkomst,
in het harmonisch duister
branden lichtjes vel.
Aarde wacht heel stil
omsluit mijn moede lichaam
in zachte plooien.…
IN DE LENTE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.949 De zoetste glimlach siert haar mond,
Haar ogen tuiten van nieuw leven,
En op haar voorhoofd, zacht en rond,
Zijn al de rimpels uitgewreven.
Ja, zegt zij, onder 't mild gezang
Der vogelen in de groene blaren,
Mijn winterkommer en bezwaren,
Mijn kinderen, vergat ik lang.…
doortocht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
459 de vreugde was kortstondig
ze spleet het meer
en de kristallen stilte
duizendvoudig
tot ijle rimpeling
van leegte
toen viel weer stilte
hoorbaar als een waterdruppel…
De magnetron
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
890 Een zak patat, te zout en niet krokant,
Een frikandel die rimpels heeft gekregen.
Wel krijgt de snelle hap van mij de zegen,
(Slechts vijf minuten op de hoogste stand)
Die zorgt voor glimlach en gewatertand,
Door zogenaamde kenners doodgezwegen.
Alles is veel voor wie niet veel verwacht.…
Tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
465 Maar nu met rimpels en wat dun van haar
-de AOW mag ik reeds lang genieten-
bevalt die hoge snelheid niet zo best
en zie ik het veeleer als een bezwaar
dat jaren met de lichtsnelheid verschieten:
de tijd lijkt dan zo kort die mij nog rest.…
Glas in lood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 er staan aardewerken vazen
op ooghoogte
verantwoord vormgegeven
per definitie van vensterbank
en zichtlocatie
zonder levende have of goed
de muren kraken hun rimpels
zonder schaamte
hun oren verloren mettertijd
sommige kleuren verschieten
andere weer niet
van verwachting, loden last
gevlogen vogels, wederkeren
naderende dood
met…
Van apen en ringen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
462 Die ontevreden rimpels in haar wangen;
haar ogen zijn als klonten ijs zo koud.
De opsmuk die ze om haar nek heeft hangen,
maakt enkel maar haar vogelkoppie oud.
Al voelt zij zich een zeer begeerde vlam,
het zal wel, maar ze blijft een kakmadam.…
Kijk pappa, ik huil ook nog
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
630 Hoi pap, ik heb rode ogen
maar niks gerookt nog
Mijn handen ze trillen soms
Net zoals mijn lippen
En de rimpels op mijn kin dan
Vandaag deed ik maar geen make-up
Zoals je me nog nooit hebt gezien
Mijn haar is alleen hetzelfde, goud
Het is mijn vacht
Ik mis je, elke dag,
Te vaak
Hier en daar
Een traan
Als ik kijk over het water
Weet…
voorheen zwarte bodemloze putten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Zie hoe de zon
de aarde tot genezen slaat
met elementen gooit het leven
sommeert tot weerkaatsen
tot kommen vloeibare ruimte
tot vijvers van reflectie smeedt
smaragd aambeeld van mezelf gifgroen
met wat speelruimte de huid reeds
bruiner mijn lichaam wuivend
rimpelende golfjes lichtjes goud de gloed speelser
dan ik zelf wil het lijf nog…
Handlijnkunde
netgedicht
5.0 met 106 stemmen
432 ik heb in je hand en
pols lijnen zien lopen
van alle sterrenbeelden
in een niet te lezen
schrift zonder enige uitleg
in zachte rimpeling
volgen zij huid en
gewrichten ronden
en kruisen elkaar
op tal van manieren
het lijkt alsof de
schepper de
belangrijkste delen
van ons gezondheids
dossier te kijk heeft gezet
waar kleine wetenschappen…
Tevreden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Ik zie mijn rimpelige handen,
denk aan mijn grijze haar.
Ach, ik moet maar tevreden blijven,
we waren immers vijftig fijne jaren bij elkaar.…
Ruis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Leeg de vergaderzaal
Stoelen weer in het gelid
Het scherm in de hoek spuit nog
de laatste nieuwsberichten
Ik ga op de ronde tafel liggen
rek me uit en geef me over
aan welbehagen, gestreelde
loomheid, oh, nu niet
aan jouw handen denken
niet aan genomen besluiten
plannen en actiepunten en
niet aan de ruis van buiten
het rimpelen van…
nabijheid zonder aanraking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
296 zij loopt niet achter mij
maar naast mij
alsof ze mijn hand kent
zonder mij aan te raken
in de ochtend zit ze
in het licht op de tafel
in de rimpel van mijn huid
in de stilte vóór een woord
ik proef haar niet als einde
maar als een zachte druk
die elke keuze laat wegen
alsof niets licht mag blijven
soms fluistert ze
niet in woorden…
Windstilte
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
968 doodse Stilte
Raast de Wind
Het wijde Landschap door
En onontdekt
Door Boom noch Blad
Blijft zij de Onrust voor
Die dra haar Zijn doet voelen
De Schaduwen van Wolkomtrekken
Raken ‘t platgeblazen Gras
Maken Kleur en Vorm en Plekken
Waar de Stilte eerst nog was
Tot ook ‘t gladde Spiegel water
Door onzicht’bre Hand beroert
En een blijvend’ Rimpeling…
mag ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.353 tot een puntje verkleinen
om door regen en wind in mijn hart te stillen
langzaam samen in ons geluk verdwijnen
zonder gesproken woorden, een blik
die ons beiden alles weet te verhalen
en ik daal mijn mond tot uw lippen, lik
een natte kus waarin we beiden verstijven
in een foto met volle kleuren, zonder kwalen
en die ons door grijs en rimpel…