31786 resultaten.
Wijn in donkere uren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
708 Wat zal er van ons bekomen
in de tijd van wijn en dromen
uit het oog en in de oorlog
de oorlog met de veteranen
door stilte van de dood verloren
wat zal er van ons overblijven
als onze overblijfselen
zijn vergaan nog voor de vrede
komt kloppen op de gesloten deuren
misschien een liefdesaffaire
uit wat vroege verliefde jaren
een laatste…
20.000 uren onder zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Stil stil stil stil
De ruimte schiet weg
over het panoramaraam
Nevels om onze spiraalduik
terug de oceaan in, Captain Colin
zweeft ons door echos van leven
signalen in de ronde salon
20.000 uur is ver, we liggen
op zakken, drinken uit kristal
en leven in eeuwigheid
Nieuws is er niet
Het meisje van…
Vrije val.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 In de nacht tikt de klok
de tijd door.
Dooft de adem als een kaars.
Het zwart hemeldak oneindig
met daarin verzonken sterren
en maan.
Ongrijpbaar en niet te vatten
het ontstaan van dit heelal.
Waar tussen hemel en aard ieder
zich vast houdt tijdens een
vrije val.…
nachtwandeling (tanka)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.344 heldere sterren
verstillen kleine uren
tot verwondering
verwijzen mens en wereld
naar grenzeloze vrede…
Winkeltje (poëtica 15)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
582 Na uren schuren, schaven, snijden
heeft hij genoeg van letterlijden.
- Dag dichtertje, wat mag het zijn?
- Doe mij maar een tierelantijn.…
BESCHOUWING
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
529 In deze uren
haast men zich
tot een nachtelijk onderkomen.
Het schildert weer!…
TE ONTHOUDEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
494 Een blije leus beurt
vierentwintig uren op:
De morgen met God
beginnen, de hele dag
bij Hem zijn, en eindigen.…
glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
82 Haar glimlach komt aan
na lange uren zwerven
- vlinder in mijn hand.
Mijn hart zucht in zomerwind,
verlangend bij haar te zijn.…
Sans Souci
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
155 Sans Souci woont al ruim twintig jaar
in het grondstoffenrijk van het zuiden
rond de pietersberg in limboland
bij de vaalser- de cau- en de maasberg
de heuvels van de droogkomieken
koekenbakkers en zingende kelen
in het door schrijnend aculturele
ontlezende laaglanders bevolkte
destijds kundig water beherend
door droogte thans pijnlijk ontberend…
oma
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
4.568 we kijken samen naar de prenten
van vroeger, dat was haar tijd
ze kan uren vertellen, genieten
ze lijkt weer die kleine meid.
Ze weet nog hoe ze toen speelde
drop kocht voor een halve cent
ze kent namen van klasgenootjes
en in het lokaal hing een prent.…
Werkelijkheid?
hartenkreet
3.3 met 71 stemmen
4.583 De droom is afgelopen,
dit was voor korte tijd.
De week is weer begonnen,
dat is de werkelijkheid..........…
Van jaar tot jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Het aftellen is begonnen en ik wacht
Nog luttele uren scheiden ons van wat komt
Tijd baant zich een weg door duistere nacht
Tot in eindeloos kabaal de stilte verstomt
Voor iedereen hebben we goede wensen
Veel geluk en gezondheid voor een heel Nieuwjaar
We gaan ons aan oliebollen en bitterballen verpensen
En nemen afscheid tot het volgend jaar…
zware stemmen
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
991 en in mijn grondloze
lichaam
dat het rustbed werd
van radeloze tijd, wit de wimpers
in het stof van de maan
Ik deed het voor jou en droeg
je geweten
immer toekomstig…
De nieuwe modus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
489 beginnerstijd
trekt trage uren
langs nog niet
gevulde structuren
van het nieuwe jaar
onwennig is de
nieuwe sleet van
oude patronen die wij
als dagelijkse zekerheden
ooit hebben gedragen
daar vallen nu
gaten met hilariteit
bijdehandjes waren
er al aan gewend in minder
dan een mum van tijd
de nieuwe modus is
het zelfsturend team…
Angstdromen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 bij de tijd te geraken
want ik leeg
mijn overvolle geest
in een totaal ontspannen
alle rugzakjes zijn weggehangen
dan schep ik mijn
eigen wereld zonder vrees
waarin angsten nooit
levensvatbaar zijn geweest…
Tijdwachter
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.257 Langs oude, steile wegen
keren onze woorden ooit eens weer
terug naar ’t licht
en raken stil
de grenzen van de tijd.…
Metalen spiegel
gedicht
2.0 met 15 stemmen
23.750 Gaf mijn vrije tijd aan het Boek, uitgezonderd de uren uitverkoren
door me voor scherts met mijn kinders. Wat oude vrienden betreft, ik
miste hun por in de ribben niet om bonmots als Van je vrienden moet
je het hebben.…
Drama om gisteren
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.194 die nacht was er een van de meest sombere uren
zo zwart en onpeilbaar diep, een ven waarin een verdwaalde
reiziger verdronk
moeizaam verscheen de ochtend en aan de keukentafel
zat ik lange tijd met verkrampte handen
de hele dag -gisteren- was immers verdwenen
vaak blijft er iets achter, een voetstap in de sneeuw
een lach in een kamer of de…
Zonnebloemen
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.407 grote mensen
die zien de zonnebloemen niet,
want ze zijn blind en doof voor tekens,
voor 't vele dat een hart verblijdt,
gelukkig zijn er kinderogen
en zonnebloemen deze tijd.…
Verbinding van tijd
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
534 De seconden gaan te rap
om de uren te vergaren,
wat alleen verbindt is tijd,
gesponnen op een brug van
grijze vervlogen haren,
ze wuiven naar elkaar, soms
ook terug, sedert uitgesleten
jaren en moeten ze bekennen
om elkaar nog altijd niet te
kunnen herkennen.…
Zaaitijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
431 waar de wind ergens uit waaien gaat
tussen duin en zand en stengels gras
waar het landschap op een kier staat
ontbloot in wat aarde
daar zaai ik de kiemen van wat nieuwe verzen
schuchter verlangend zullen ze daar groeien
gaaf en broos in ademloze uren
in het zand van de tijd
niet langer verstard door onzekerheden
tot wat onverwacht en zacht…
zomerkralen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
428 meer; het koord spant rond de tijd
zonder breken
zonder dwang
slechts alles dat de schittering bewaart van
zomers lang
en dagen zonder spijt…
Beeldend,
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.312 Ik zal ze blijven zien
hun geur en tint om zelf
te overleven, gebeiteld in
de gewonnen strijd van licht
uit de greep van ongetelde uren.
Vragend zout in wonden
die verzuren, groeven
geaderd door de tijd in
nasleep van het verlangen
om de afkomst te bewijzen.…
Tijd en ruimte?
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
526 Menselijke schaduwen worden
bleker, rekken zich uit in
een eindeloze
stroom van bitterheid
waarin zelfs
de zon veroudert,
vingers
ontstegen aan de bron
waarbij de uren zijn geteld.…
Vroege herinneringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Onvergetelijk toerden we in blauw-azuur,
vergaten tijd in dolende bossen
vakanties verzwinden in het laatste uur.
Herinneringen vergen alleen het torsen
van wazige beelden, nieuwe woonwijken in vroege uren.
Hoe kan ik me van uw afscheid verlossen?…
Hoe lang nog?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
558 maar
een vluchtige aanraking
hier in de verte noem ik je
mijn woorden als in pluche dekens
getergd door een wanhopig weten
jij hoort ze niet
en onbeantwoord sjokt de tijd
hoelang, hoelang dan nog?…
Stap voorwaarts?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
762 De seconden gaan te rap
om de uren te vergaren,
wat alles bindt is tijd,
gesponnen op het weefgetouw
van vergane jaren, om je
opnieuw te ontmoeten op
een glazen brug, over emoties heen
soms zwaaien we naar elkaar, maar
niet terug, ik moet je bekennen
dat we nog steeds niet in elkaar
herkennen van acceptatie, wat
ons scheidt…
loeide als vuur
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.001 ik zag de bui
die zich wendde op
het hoogst van het duin
het strand dat de zee met
zijn golven weer keerde
ik raakte je huid
de spanning ontlaadde
wij die eeuwen versmaadden
het verlangen uit eerdere
levens bonkte er uit
loeide als vuur in
een droge savanne
de rook trok niet op
zelfs de tijd bleef stil hangen
had ons in uren gevangen…
aan een paarse hemel
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.208 kerkklokken
lokken tranen
luiden zacht verdriet
schoppen graven
troostend dieper
naar vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten grave
en geeft moeder aarde
weer haar laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht is vermist.…
afwezig kent geen laatste trein
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
972 in geluiden van de stad
hoor ik harten kloppen
het bloed is niet te stoppen
in verbluffende activiteit
voorbij de tijd van rusten, als ze
hun welverdiende maaltijd lusten
gaat de drukte onverminderd door
bruisend, is de link naar mijn gehoor
pas als kleine uren minder
mensen langs de muren tellen
vlakt het leven af, fluistert duister…