Alle inzendingen over troost

2383 resultaten.

Sorteren op:

Timo

gedicht
2.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.649
Zochten wij de maan zagen wij de sterren zochten zij de stenen hun stenen hun ster Zijn zwijgen de wind zijn twinkelen zijn stem deze maanloze nacht zijn stilte zal de onze zijn Stenen tranen op zijn eeuwig bed behoedzaam neergelegd Blijft hij eeuwig boven staan Timo was zijn naam. ------------------------ uit:'Roodvocht', 2003…
Tjitse Hofman17 november 2011Lees meer >

Met Innig medeleven

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 623
Waar woorden ontbreken begint de Geest te spreken doorbrekend de onmacht met bovenmenselijke kracht, dwars door donkere nachten heen hoor je: Je bent niet alleen.…

Bitterheid...

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
Wie komt mijn verdriet verzachten, wie wist mijn tranen, geeft een beetje troost aan mij? Het heeft geen zin om wat te zeggen. Woorden kunnen niet helpen. Ze vallen tussen doornen. Worden doorstoken en verstikt. Wie zal het bloeden stelpen? Dan is er alleen de stilte van de dood. Een stilte zonder een woord.…
Antje29 april 2024Lees meer >

Gedeelde Smart...?

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 986
benoem me eens je heftig verdriet of vertel hoe je hete tranen voelen stamel me snikkend over je machteloosheid zeg zoekend de woorden die je tekort komt praat tegen me, over jouw leed en smart ik wil zoveel mogelijk van je horen en weten... Maar helpt mijn luisteren en meegevoel mijn aandacht en mijn troostend woord mijn aanwezigheid of geschreven…

AAN EEN JONGGESTORVEN DICHTER

poëzie
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.452
O, jeugdig beeld, verheerlijkt beeld eens doden, Zo vaak aanschouwd in zaalge weemoedsdromen, U blijf ik trouw, hoewel de jaren vloden, De vluggewiekte, die niet wederkomen. Nog voel 'k een tranenvloed mijn ziel doorstromen, Wanneer ik peins aan u, en hoe de goden U, ach! zo vroeg, een koele wijkplaats boden, Melodisch door de wiegezang der…
Helene Swarth28 februari 2012Lees meer >

Vreugde

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 811
Het moment waarop woorden tekort schieten, de blik op je gezicht nietszeggend is, het geluid wegvalt in de hysterie en de wereld knipoogt. Het moment waarop je omkeert om te zien wat je verwacht, te voelen waarnaar je verlangt en de teleurstelling nabij is. Het moment waarop je denkt dat alles voorbij is, het schip de haven heeft verlaten…

Hemelvaartsgedachte (cinquiano)

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 568
Wolkend aan het mensenoog onttrokken houdt Hij zijn oog op ons door wolken heen troostend…

Een vrouw past

gedicht
1.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 14.225
Een vrouw past een jurk waarom haar man weg is weet ze niet het passen van de jurk vrolijkt haar op een man passeert de winkel ziet haar draaien in de ruit de vrouw trekt de jurk uit hier daar ginds lopen jurken met vrouwen erin geen een past ------------------------- uit: 'Glazen jas', 2008.…

DIEPBLAUWE OGEN

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 784
Diepblauwe ogen zagen mij aan terwijl haar mond gesloten bleef Op haar wangen gleed een traan waarmee ze haar leed beschreef Beide ogen zagen mij niet staan blijkbaar zagen ze door mij heen Minutenlang ‘t meisje gadeslaan reeg mijn droefheid ook aaneen Diepblauwe ogen met hun traan zij wachtten op een troostgebaar Een arm om haar schouder…

Kom mijn liefste dans met mij

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.316
Kom mijn liefste volg mij naar ons geheime land volgt mij naar dat dromenland waar wij zullen dansen mijn liefste daar op het maanverlichte strand waar de zee onze liefde deelt de branding onze voeten streelt Omarmt en overlaadt mij met kussen houdt mij vast mijn liefste verwarmt mijn hart voor het gaat rusten droogt die liefdevolle traan…
Ivan Grud18 september 2012Lees meer >

Ik ben met u

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Wat een troost kan dat geven Als we dat zeker mogen weten God zal ons nooit vergeten Hij blijft ons nabij in dit leven. Wat er ook gebeuren mag In vreugde en bange dagen Hij zal ons blijven dragen In voorspoed en tegenslag. Vertrouw maar op Zijn woord Zoals Hij het heeft gezegd Dan komt alles goed terecht En kunnen we rustig voort.…
Fedde Nicolai22 september 2012Lees meer >

De kleine wereld

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 579
veel sprookjes in je ogen met handgebaar en lach vertelde je het warm beleven de kleine wereld die alleen aan kinderen is gegeven monsters die wij tegenkomen in nachtmerries en dromen horen daar niet bij toch schemeren zij in donkere randen als mist in tranen vloeit jij mijn schouder vindt en ik het kind in je kan troosten…
wil melker1 december 2011Lees meer >

Nu hier

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
Toe laat mij nu, laat mij jou omarmen, dit hier delen, al brengt dat geen respijt. Even wij samen, ons hart hier wat warmen aan een besef dat breekt met eenzaamheid. Laat maar komen, loos toch de stroom van spijt om wat niet was, de dingen, uitgebleven, De ruwe greep van 't onzeker leven, van tijd die holt en korte metten maakt. Wij kunnen…
Ludy Bührs21 oktober 2012Lees meer >

Brief aan mijn moeder

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7.163
Moet je horen, mamma, luister je? Ik lees hier over een aanbod waarbij zeer oude moeders met meestal zeer oude zonen die om niet tastbare redenen niet meer bij ze willen slapen een zwaan ter beschikking wordt gesteld door de thuiszorg. Het gaat om Hollandse zwanen. Ze zwemmen overdag rond, maar 's avonds worden ze opgeborgen in prachtige…

In de diepte

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 795
Ergens in de diepte waar het mistig is en koud, roert zich een stem donker en oud. Onder een oude boom, in vochtige aarde, staan koningsvarens, ze staren. Weggaan is wat ik wil, naar boven, naar de gouden zon, naar de bron. Kom dichterbij, wees maar niet bang. De zon zal schijnen, warm op je huid. Niets zal je kwellen onder deze…
Gerjo Gerrits27 februari 2013Lees meer >

Legale activiteiten I

gedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.032
Wakker maken aan het begin van de nacht en om dromen vragen. Als ze zeggen dat ze die nog niet hebben gehad omdat je ze wakker maakte: een klap. Als ze beginnen te huilen over hun haren naar beneden aaien tot ze aan hun moeders denken. Dan zeggen dat hun moeders niet meer zullen komen. Als ze hun hoofden op hun armen laten rusten heel…

Consolatio

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Kou, grauw en schemering vergrijzen te lang al de kentering waar mensen naar reiken; moeten ten leste toch wijken. Kraken de rolluiken op en baren, tinkelend eerst nog door reetjes, zonlicht goudgeel, het verblindt twinkelend nat in het gras: miljarden splintertjes glas. Dingen zijn vlammend iconen geworden: passerende wagens tot praal…

Zo zal het gaan

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.120
Je roept ze binnen voor de nacht. Binnen is: op zolder, in kinderbedjes onder kraakfrisse lakens. Je zet de deur open en wacht. In de verte nadert slechts de zware gestalte van een hond. Een grijze damp slaat van zijn rug. Hij gromt. Zijn poten dreunen op je pad. Maar voor je het weet begraaft hij zijn snuit al in je handpalmen en slaat met…

Delven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
de tijd moet nog vloeien langs ontelbare korrels nog wringen langs doorwrochte grond zich ontknopen en weer verwarren in doorploegde aarde, gewassen met traanvocht van stervende ogen, duizend doden lang de tijd moet nog kantelen in de vlietende beek zich nog blussen in het gelede landschap zich ontdoen van rauwe bochten en scherpe smart vooraleer…
Iniduo18 augustus 2013Lees meer >

Zo graag

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 701
Zo graag zou ik wat warme woorden vinden om hen te troosten die nu gauw vertrekken. Ze weten het, ze voelen al de kilte van de herfstdag die lange schaduw werpt en bomen laat verdorren. Maar arm als ik zijn er zo velen, hun hart is niet bij machte om het woord te vinden dat oplicht als de dagen grijs en treurig zijn.…
Adeleyd11 september 2013Lees meer >

Bruine Theepot

gedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.075
Een veldspaat erodeert tot kaolien, een wit begin. Pas onlangs kwamen mensen met wielen en met ovens. En sindsdien heeft thee het woonvertrek dat steeds zijn zelfde glazuur van schuwe donkerte laat zien. Dit aarden werk heeft bolvorm. Ornamenten zijn onbekenden. Ware aard schenkt en hoedt. De werken van de aarde zijn steengoed. ---------…

Zo'n moment

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
Als de geur zich een weg heeft gebaand naar mijn gevoelig, verwend reukorgaan is de kinder- en schooltijd weer terug bedompte geur van een klaslokaal waar een stinkerd ook nog windjes liet Diezelfde geur hangt om een oude vrouw troebele ogen kijken onschuldig om zich heen staan in de rij voor de kassa in de supermarkt omstanders deinzen…

Aan....

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.998
Ik durf met mijn denken Uw smart niet genaken, Niet aan te raken Uw droefenis; Hetgeen mij zou troosten Licht zou het u krenken, Het teerste en brooste Dat in u is.…

Wintertroost.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
Door het raam Kijk, trage sneeuwvlokken. Perfecte vergankelijkheid.…
Dirk Avonts18 januari 2014Lees meer >

streepjes dicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 761
een gestreept gedicht van een eigenwijs achtereind dat zich maar niet wil keren... de treurnis van de fotograaf die genoegen moet nemen met de keerzijde van de zebra en die dan uiteindelijk toch maar een plaatje schiet…

Geen tijd

gedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 23.646
Eensklaps strooit de volle maan aalmoezen op het asfalt door het gat in mijn andere hand; op mijn ene been schop ik ze, voor het slapengaan, de hinkelbaan uit, schaamrood voor het eind van het spel. Hemel biedt zomin verstrooiing als de hel. Vertroosting komt alleen van de wind die het vocht op de konen droogt en de jekker bolt; helaas kan ik…

SCHOORVOETEND VERDRIET

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
onvergetelijk heeft zich in ons brein gegrift respectvol omvat…

Is er tijd over

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.549
Is er tijd over, als alles stilstaat, of kom ik tijd te kort om dood te gaan, schiet de tijd te kort, als het stilstaat en ik stilsta. Ja en nee. Een dode leeft heus wel voort, al zou hij het zelf zijn die zich uit de diepte aanriep, en het schot vallend nog keerde. ----------------------------------- uit: 'Gedichten 1962-1990',…
Hans Faverey18 september 2014Lees meer >

Een glimlach naar de kleuren van de herfst

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
Een glimlach naar de kleuren van de herfst die ingetogen zoveel mooier zijn dan alle dartel springen in het voorjaar, want daar is enkel maar belofte, nog geen oogst. Een glimlach naar de oude vrouw die met haar tas vol kostbaar fruit mijn weg daareven kruiste, licht gebogen naar de grond die alles deed ontluiken en begraaft; Novemberluchten…
Adeleyd15 november 2014Lees meer >

SUBMISSIE

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 859
Donetsk verbijstering rits men niet meer dicht bewoners blijven verstoken van stilte meer nog kommer over verre grenzen waar knuffels en beelden domineren onder ronken van overvliegende storm op weg naar eeuwige vrieskou er branden weer ontelbare kaarsen want kerst en nieuwjaar sympathiseren dwars door diep donkere dalen waar het licht troost…