977 resultaten.
-Omdat alles voorbij gaat -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.026 Hier op de zoveelste verdieping met uniek uitzicht
boten varen als wolken, het water als lucht
en de mens is als vis geboren.…
Ogenschijnlijke stilte…
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
928 Een middag in de zon…
Vogels kwetteren druk, het zoemen van een bij;
het uitzicht over het boerenlandschap, een wei
vol met koren…
Het kan me zo bekoren;
maakt me innerlijk zo blij.
De natuurlijke stilte maakt mijn gedachten vrij
en vormen een nieuwe bron
voor mijn gevoelens, bezinning…
Nieuwe inspiratie, die ik kwijt leek te zijn.…
Elke dag nog
gedicht
3.9 met 31 stemmen
34.105 Remco Campert aan Cees Nooteboom
Elke dag nog
praat ze met zijn grafsteen
op het kleine kerkhof aan de overkant
uitzicht over het dal
met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnedraad
in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
kreeg er nog een prijs voor
de sénateur kwam er nog voor…
Specie
netgedicht
2.9 met 25 stemmen
3.867 waarde gelaten
niet tegen maar naast
versterkend wat samenhang bevordert
monden praten oren luisteren
ogen kijken hart bereikt
bouwstenen stapelend
stapelend tot een gebouw
van solide vriendschap
met specie van aandacht en liefde
daar mogen de stormen des levens
aanval op aanval waaien
zon en regen vat op hebben
maar ramen bieden uitzicht…
Een Spaanse Film
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.411 Drie mensen met uitzicht op de wilde zee,
en de regen die met vreemde vlagen
in het zoute water valt
De muziek van Jean Michel Jarre
die hard over het strand heen waait
Rijen palmbomen die in gelid kromwaaien
alles lijkt onecht
Alsof ik in een Spaanse film speel
en de prachtige hoofdrolspeelster,
“Jij die naast me zit en woordeloos over…
ik was bij je
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
517 in mijn hart ben ik net zo bang als jij
en toch ben ik bij je
uren heb je gepraat en overwogen
en ik ben bij je
afscheid nemen van jezelf
is een eenzaam gevecht
moed overmand door verdriet
want een ander uitzicht zag je niet
en ik ben bij je
om de ziekte had je niet gevraagd
maar spontaan gekregen
wel nam je in je handen
hoe…
Over oude en nieuwe paden (Stappenteller 5) nieuwe versie
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
805 na flinke storm is uitzicht beter,
het onkruid weggewerkt
ik kan de oude landweg gaan
met kuilen waar verdriet blijft staan
het oog verblind door tranen
of kies ik voor de verre droom
wegwijzers dwalend uitgezet
vanuit mijn koud en eenzaam bed
waar ik zijn warme adem meen te voelen
mijn hart weer op een kier gezet…
herfst in Pikes Peak ( IOWA - USA )
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
892 wat ben je dichtbij, dat andere licht hier
alsof bladeren verguld zijn, aaibaar soms
uitzichten sterven voor mij in lange stiltes
hier op dit punt tilde ik jou van blijdschap
je bloemenlach en heerlijke huid kropen
hartstochtelijk in de wuivende boomkruinen
“which way the wind blows”, ik hou van jou
zei je, op afstand gadegeslagen door…
Ziende blind
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
583 witte zwanen,
ademloos verbeeldt in menig ziel, dor en
doof, verstijven we in onze wanen in
de onleesbaarheid van ons profiel, zijn de
blinden zieners of ben ik een blinde dichter,
of weeg ik zwaarder, maakt de last niet lichter,
voor mijn passie voor de dubbelfluit, ik bespeel
de onrust die de geest verdooft, in wezen
voor het gebrekkig uitzicht…
Is dit leven?
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.257 Toen het werk voor het dagelijks brood
velen weinig uitzicht bood
op een leven van rust na werk
alleen de zondag en de kerk
Kwam de tijd dat na een leven van hard werken
zij dit tegen het einde konden beperken.
Nu doet de vooruitgang ons de mogelijkheid geven
op een gezonder en rijker leven.…
Waar de strandboulevard
gedicht
3.2 met 25 stemmen
13.144 de strandboulevard
naar de stad toebuigt
de zee de rug toekeert
gaat een pad langs de kust
oud asfalt gras in spleten
geen plastic banken daar
geen sierstenen
na het gras van een tennisveld
en de hagen van hogerliggende huizen
na het achtererf van een werkplaats
alleen de rotsen de duinen
een stuk grond tussen doornstruiken
met uitzicht…
Op het ogenblik
gedicht
3.8 met 17 stemmen
9.965 Op het ogenblik
dat ik de gordijnen wegschuif
en me in laat palmen door
het uitzicht op luchtige wolken
boven met meeuwen bespikkelde
geveltoppen in de ochtendzon
zet een leger zich in beweging,
vliegen huizen in brand,
wordt er tegen wil en dank
gestorven en geboren.…
Til me op
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.089 Voer me weg
van dat uitzicht op graven
waar elke droom
ook gestorven ligt
naar een plaats
waar de bloemen nog bloeien
met hun kopjes nog steeds
naar de zon gericht.
Zing een lied
over betere tijden
waar de toekomst
ooit weer vreugde brengt
die als een bloembol
de aarde zal splijten
en van een voorjaar
vol blijdschap bericht.…
Boerin in Iviers
gedicht
2.6 met 25 stemmen
10.839 Elke dag nog praat ze
met zijn grafsteen
op het kleine kerkhof aan de overkant
uitzicht over het dal
met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnendraad in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
ze kreeg er nog een prijs voor
de senator kwam er voor over
helemaal uit Parijs…
Lawine
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
621 soms overvalt ons een lawine van pijn
die het uitzicht doet verdwijnen
overmacht schijnt dan heerser te zijn
het doet onze verwachting ondermijnen
niemand ontkomt aan
schaduwen van het bestaan,
hoe edel de mens ook is,
ieder wordt ooit geslagen
met een worstelend gemis
als ze niet meer worden gesproken
ademen woorden slechts in stilte…
Alcatraz
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
2.233 Kunstmatig traliewerk dat me kastijdt,
geeft uitzicht, helder als doorzichtig glas,
maar zie: vlak voor mij een zuigend moeras
dat giftig dampt van de onverwerktheid.…
Uitstel van het einde
gedicht
2.3 met 6 stemmen
22.643 Zo voel ik mij soms naar buiten zweven
als ik naar ons uitzicht kijk,
en ben, Bezig, dan weer even
in twee kamers tegelijk.
Dan weer, graag bij bliksemlicht,
moet ik nodig een gedicht
en ben een vleugelsinterklaas,
een onweerbare huispoweet
van fladderend meesterwerk, helaas
niet wetend hoe het onweer heet.…
Met droge ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Een mistige ochtend met uitzicht op mijzelf bij het staren aan de wastafel.
Volslagen aangeslagen door een koele bries wat als stormkracht aanvoelde.
De mouw van mijn overhemd nat van de damp van de spiegel, of mijn gevoel.
Hoe kon zij vertellen met droge ogen dat ze het volledig anders bedoelde?…
Ruimtevrees
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.422 .
--------------------------------
uit: 'Uitzicht genoeg', 2013.…
Pickelde en hamerde
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
876 de beginner stop
maar in omkijken
wist ik weer de juiste
paden te bereiken
zag de overhang die
moest worden genomen voor
het planten van de vlag
jij gaf mij richels
aan als voetensteun
opende je rots voor grepen
ik pickelde en hamerde
luste dubbel en ook dwars
om vooral niet op te geven
samen hebben we de top
genomen het uitzicht…
cardio
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 ze brak die dag van
al die dagen dagverblijf
ze haalde aandacht weg van
al die blank gekleurde witte jassen
we spraken over gebouwen en gedichten
het dagelijkse uitzicht over Rotterdam
over de verborgen bacterie achter
de driedraads icd, het dagenlange wachten
we keken samen tennis voor ze weer vertrok
“bittere pillen slikken moeilijk…
Uit het slop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
645 Tot boven het dak stijgt warme damp
vanuit de ingeperkte bron
en het uitzicht krijgt een waas.
En dan nog is er geen storm
voor nodig om de dingen los te wrikken.
Een vertrouwde hand legt eenvoudig verband
dat de verdere looprichting bepaalt.…
Ogen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
529 Iedere dag een nieuw Dillema
om jouw ontrouw te maskeren
het uitzicht fraai
zie hoe het genieten is
landschapswaarden, lijvige heuvels
ruige rivieren, bibberende beken
bomen die langs lanen staren
bladeren melodieën
logboeken vol groen
en in het bij je zijn klinkt
een lied van hetzelfde gezicht
ogen die naar een verte staren
is…
in overgaaf kon laten gaan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.001 je stem was hoog
doorzichtig in haar tonen
een barst in zuiver glas
vergruizelde je dromen
de klanken werden donker
door heimwee in je bloed
valse sentimenten hebben
nog een jarenlang tegoed
je bouwde met de dagen
een wereld van bestaan
waarin je niet kon zingen
je in overgaaf kon laten gaan
je flat is opeens woning
het uitzicht…
als de wind gaat liggen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
515 het vergaan
van wat achter een verscholen diepte ligt
het is de tijd, die dwingt tot inzicht
ja zeker, ze is zo rekbaar als elastiek
dagen dragen soms verschillend gewicht
en de adem stokt, vaak onverwacht
als rijkdom van materie is ontdaan
leert men het wezenlijke voelen
van ons vluchtig aards bestaan
het maakt ons mild en het uitzicht…
Winterfee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
670 Zij viel bijna als vanzelfsprekend
in mijn armen
de hekken waren verdwenen
en het leek alsof een nieuwe Eva
zin in mij had
maar de scène werd afgekapt
heel even voelde ik haar zachte energie
heel even was er die overgave
het uitzicht op paradijstintelingen
en dat
waar ik al afscheid van had genomen
al verschijnt er soms nog een vrolijke…
De Grote Waterval in Paterson (NJ)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
436 Het verval trekt me
.....zoals het uitzicht me trok
..........langs vele landschappen
...............en wat ik beleefde
....................en onderweg leerde
.........................ontsloot vele wegen
naar nieuwe plannen
.....nieuwe plaatsen en
..........nieuwe mensen
...............nieuwe kansen met
....................nieuwe inzichten…
Verstilling en Strijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 ik staar naar ’t Scherm
met daarop ’t Uitzicht
vanuit ‘t Eerbeeks Atelier
de Scherpte van zijn Blik
’t Metier dat ik waardeer
in gedetailleerd Sfeerbeeld
de Precisie van ’n Droom
in Werkelijkheid gevangen
vaag Verlangen naar Lucht
vrijwel zonder Hunkering
‘n dunne Vervulling van Zijn
eerder Afvlakking van Pijn
al tonen de fijne Twijgen…
De file van vlees
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
191 Niemand remt voor het uitzicht aan de flanken.
De horizon krimpt tot een strakke jas.
Voetstappen vallen samen in een doffe beat.
Je ademt de uitgeademde lucht van de gids.
Slechts één blik omhoog breekt het patroon.
De zijweg ruist van ongetemde wind.
Daar waar de gezichten vloeibaar worden.…
VLIELAND...LIEF EILAND
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
249 Soms staat het water me tot de lippen
dan verlang ik naar uitzicht/inzicht van het even niets
dan hang ik mijn mantel van de zorg aan de kapstok
en vertrek voor een weekend uit de drukke Jordaan
Vlieland is het geworden...een lief eiland
zit nu met man en hond en ondergaande zon aan het strand
even niets, echt/hecht niets aan de hand, dan…