835 resultaten.
Vogels in de lente
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
781 In de lente zingen vogels het hoogste lied
De mus, de merel en nog heel veel meer
Het is fijn er naar te luisteren, steeds weer
Ik verwonder mij er altijd over en geniet.
Samen vormen ze een geweldig koor
Elke vogel zingt zoals hij gebekt is
Voor mij is het een ware belevenis
De vogelzang, de hele dag maar door.…
The messiah
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 gevangen in een wolk energie
de dirigent geeft de maat aan
een trilling gaat door de zaal
Warmte trekt door muzikanten
de muziek bruist
tranen vullen
m'n ogen niet bewust van de
vele camera's om ons heen maar
verlost van alle pijn
roepend ruisend zingend
Messiah Halleluja in de Doelen in Rotterdam
Het publiek zit vol
verwondering…
WONDEREN
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
975 Ja, dan opeens
zonder aanleiding
zonder aankondiging
is het wonder geschied
de hulp was heel nabij
werd niet herkend
maar langs een andere weg
verwonder je je steeds…
vogelijn
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.343 stille licht dat in de kerk haar kleur verspreidde
liep nog mee in ogen waar geluk mocht wonen
ver verheven boven kou,
klein gelaten in een mens die elke stap bewonderde
en het was mooier op die dag
als een icoon, heel fijntjes tussen groots
geweven momenten
drie vogels zweven in mijn grief
hun fijne kleur lijkt op de hemel: zacht, verwonderend…
Even weer kind
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
928 Als takken zwiepen,
zoals wij eens liepen,
een hand in mijn zak,
de ander verstopt
in die van jou,
als wolken jagen
langs de lucht,
mijn stappen naast de jouwe
in vogelvlucht,
als auto’s razen over de weg,
als fietsers proberen
thuis te komen
voor de bui losbarst,
blijf ik me verwonderen
over mijn hand
in de jouwe geborgen…
Liefde
netgedicht
3.9 met 39 stemmen
1.792 zie ik liefde in je ogen
als tranen beter weten
voel ik warmte
indien schaduw rimpels kleurt
voel ik je diepe bestaan
wanneer woorden worden gemeten
en vertrouwen flinterdun geurt
ben ik doof
als jij je adem tot me richt
hoor ik dan een echo
die ik mezelf in ongeschreven
geluiden alsmaar toedicht
ik hou van schoonheid
die verwondering…
onder de oppervlakte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 als een niet gezongen lied
de snelle vliet
geeft de geheimen vrij
aan het einde van een lange reis
de pen weerlegt het tegendeel
in echo's van ongerijmde klanken
die ik verheel in verloren momenten
tonen de prenten delen van werkelijkheid
die inhoud geven aan wat was
kiezels als monumenten van het aardse zijn
en fluit als uit verwondering…
Vogels in de lente
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
779 In de lente zingen vogels het hoogste lied
De mus, de merel en nog heel veel meer
Het is fijn er naar te luisteren, steeds weer
Ik verwonder mij er altijd over en geniet.
Samen vormen ze een geweldig koor
Elke vogel zingt zoals hij gebekt is
Voor mij is het een ware belevenis
De vogelzang, de hele dag maar door.…
weten wat liefde is
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.861 waar de jaren samen
de belofte van trouw
tot robijnen slinger ringt
weet je wat liefde is
elkaar kennen leren
door en door
weten wie je bent
blijvend ook
door dik en door dun
elkaar schouder bieden
in lastige tijden
of ruggensteun
genietend ook
van kus of knipoog
bij het samenzijn
elkaar verwonderen
door te kijken
met elkaars…
Vogels in de lente
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
500 In de lente zingen vogels het hoogste lied
De mus, de merel en nog heel veel meer
Het is fijn er naar te luisteren, steeds weer
Ik verwonder mij er altijd over en geniet.
Samen vormen ze een geweldig koor
Elke vogel zingt zoals hij gebekt is
Voor mij is het een ware belevenis
Het vogelgezang, de hele dag maar door.…
Meer dan stof alleen.….
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
445 met levenshouding getooide mist,
verfrist de aangeboden beelden,
wind verscheurt het zout in een vervilte
zee, verbleekt of kleurt de zon en maan,
naar gelang we dichter bij het licht
gaan staan, de belichaming van
troost, stuwt levenskracht van de
diepste wortels van het talent
omkranst in een waardig gezicht,
een blijk van verwondering…
Loslaten als vorm van blijven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
757 eigenlijk al een gedicht ontluiken
de stad, het groen, de zee zo groot, jij zo klein
Voortdurend spel van aantrekken, loslaten
er was een beeld en er was een woord
het laat zich zien zoals het is en hoort
in luisteren, kijken, voorlezen en praten
Waar jij nu bent, waarheen jij gaat
veronderstel bij jou altijd ontdekken
jij je nog steeds verwonderen…
Loop met me mee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
743 Loop een eindje met me mee
Ik heb soms iemand nodig
Een lotgenoot
Of een heel ander geluid
Loop een eindje met me mee
Verwonder met mij samen:
En zie hoe elke wending nieuwe kleuren, geuren, perspectieven duidt
'K loop een eindje met jou mee
Ik hoor het jouw beleven
Je trots, je strijd, je zijn
En hoe je verder gaat van hier
Loop…
Drie aanleidingen een gedicht te maken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
870 Hoe kon zij die hem maakte
weten dat ik zo van hem houden zou.
3
Ontdekking dat een mens altijd
iets roepen, zeggen, schrijven
delen moet,
of hij alleen of niet,
die verwondering.…
vochtig weten lippen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.823 we denken zo
ons eigen ritueel
je gebaren raken me
geen woord teveel
een blik, verbazing
in je ogen, verwondering
om het geheim, het
samen weer te mogen
ik voel de zachtheid
van je haren, het
kippenvelervaren als mijn
vinger met je oren speelt
je wordt verlegen als
mijn handen langs je
lange spieren voelen naar
het kloppen van…
Van God los.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Mijn ziel blijft bewondering ook verwondering voor al dat overtreffende
Bedanken blijf ik doen; hemel aarde sterren heelal en al het ademhalende
Hij leidt zijn schaapjes door dik en door dun
Ik hoor bij zijn kudde en volg trouw het gerun.
Het is best veilig...…
DE JORDAAN KOMT IN OPSTAND
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
791 Was het vroeger Nederland
de oorlog, de februari-staking
die in de Jordaan begon
later de beoogde afbraak
van de Jordaan zette de
Jordaan op z'n kop en
was niet op d'r mondje gevallen
Nu is de Wereld aan bod
want die veranderende
wereldorde gaat ook de Jordaan aan
dus het zal mij niet verwonderen
als de Jordaan uitloopt, oploopt
in…
NUïsme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 NUïsme is een nieuwe stroming.
Honden weten er bijna alles van.
Poezen zijn er ware meesters in.
Gisteren leert ons begrijpen.
Morgen weet absoluut niet,
wat later komen zal.
Alles is afhankelijk van het NU,
van wat we vandaag de dag,
wijselijk durven laten gaan,
of van harte willen doen.
Ontspannen schrijf ik deze filozie,
terwijl…
Het kind dat wij waren
poëzie
3.7 met 103 stemmen
15.577 Tijd van tinnen soldaatjes en gebeden,
van moeder's nachtzoen en parfums in vleugen,
zuiverste bron van weemoed en verheugen,
verwondering en teerste vriendlijkheden.
Het is het liefst portret aan onze wanden,
dit kind in diepe schoot of wijde handen,
met reeds die donkre blik van vreemd wantrouwen.…
Korte ontmoeting in Afrika
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.671 valt plots
Ongeroepen vanuit niets
Bij kleine kreun van pijn
In betonnen nergensland
God is hand
Slanke vinger die verwijst
Raakt de wond geschoond
Verwaait het kwade vuil
God is glimlach
Verdwijnend in het licht
Het verblindend lege wit
Van helse nieuwe wegen
God is ver
Een sidderend dunne streep
Zwart nee grijs nee niets
Verwonder…
Diep paars
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.098 In het doosje van de toekomst
stop ik een klein beetje geluk
geschreven letters vouw ik
dubbel en leg ze neer bij
de glimlach van verwondering
een heel klein plaatsje ruim
ik in voor druppels van verdriet
maar ook een schaterlach geeft
tranen en ik leg ze naast elkaar
ik zie nog een klein stukje
van de bodem, daar kan mooi
een beetje…
corumptia
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.053 verdeeld is
en zo in hun overmoed
van rechtswegen
voor klaasvaak spelen
worden droomkastelen
op vervuild
drijfzand gebouwd
en luchtbalonnen opgelaten
voor diegenen die
graag omhoog likken
en kijken
naar zij die
op hun neerzien
en hun oren spitsen
om hun lof
door heirscharen gezongen
te genieten
blijf ik in
verwondering…
Laten we
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.456 schaduw
als familie beschouwen
Laten we geen dubbelgangers
van elkaar zijn
Laten we mekaars naam vergeten
en de lach onthouden
Laten we traag reizen en elke
korrel zand bewonderen
Laten we de tuin omplooien tot
een wuivend korenveld
Laten we de woorden van elke dag
uitspreken – letter voor letter
Laten we struikelen
over verwondering…
Corrumptia
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
707 nadat de buit
verdeeld is
En zo in hun overmoed
van rechtswege
voor Klaas Vaak spelen
worden droomkastelen
op vervuild
drijfzand gebouwd
Luchtballonnen opgelaten
voor diegenen die
graag omhoog likken
en opkijken naar zij
die op hen neerzien
De oren spitsend
om hun lof
door heirscharen gezongen
te genieten
blijf ik in
verwondering…
Onbekende bestemming
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
705 getogen in de trein
weten ze niet dat hun wereld
een voortsnellend voertuig is
hun sprong naar de werkelijkheid
is te groot en daarom zwijg ik -
na ‘n tocht door honderd wagons
ontmoet ik de oude grijze man
oud als de tijd volgens bewoners
de man zegt dat wij toe zijn
aan vragen, niet aan antwoorden -
door de impact, de verwondering…
Stop de tijd
netgedicht
4.5 met 46 stemmen
2.611 Verwondering maakte plaats
voor onze rotsvaste overtuiging:
Deze keer is het echt!
Onze vloedlijn brengt meer
dan enkel schelpjes,
een nieuwe toekomst
spoelt aan voor onze voeten:
Zomaar vanuit het niets!
Onze kussen zeggen het:
Blijf, ga nooit meer van me weg!…
- Duizend jaren -
netgedicht
4.4 met 47 stemmen
610 draven verder door mijn hoofd
als jaren eindeloze historische kracht
zachtmoedig en nederig
langst de kunstwerken des levens
klinkt de stem gezet in vrijheid
als koningen willen heersen
met richtlijn in mijn hart
de wijzen verstandig gebogen
heersten duizend jaren lang
duizend tellen uitgescholden
in fascinerende stromingen
verwondering…
De weg terug gaan
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
652 Ergens in het donkergrijze verleden
woont nog steeds mijn verwondering
Op wegen, al heel lang platgetreden
door uitsluitend flarden, herinnering
Neerdalen in die oude, grijze dagen
betekent mijzelf in ‘t donker zoeken
Waar ik geen de weg hoef te vragen
welke reis ik nooit behoef te boeken
Terugkerend naar waar ‘t ooit begon
betekent het…
Meesterhand
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
895 Ze kneedt haar klei, in de ogen
van verwondering, omlijst door
een ranke schoonheid, polijst
door ranke handen.
Geroerd door water uit de schaal
van broosheid, het aanzweet gestileerd
tussen schuld en goedgelovigheid,
in de creatieve verwachting te zwerven
door haar onschendbaarheid.…
"kwalitijd" voor mijn zieke vriend
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
1.514 Ik wens jou al jouw dagen bol en barstensvol van “kwalitijd”,
want al het heden wordt verleden; absorbeer het zonder spijt
om wat nooit komt, of is verloren;
maar beleef het in verwondering en hartstocht naar behoren!
en zorg ervoor dat elk moment het waard is te bewaren
als herinnering voor morgen of voor over vele jaren.…