Alle inzendingen over vloed

1000 resultaten.

Sorteren op:

Cumulus humulus

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 919
Met het water aan de lippen omhelst ze mijn voeten, ze kust me, ik ontspan het zilte schuim, het wassende water met een vloed die ebt in een zee van ruimte de tijd verbleekt, overspoeld door het moment, ik denk slechts gisteren was gisteren en later is later……

Even voor eeuwig bevrijd

netgedicht
4.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 525
Mijn vloed ebt weg in de zee van ruimte verbleekt tijd. Gisteren was gisteren later is later, het voelt voor even als eeuwig bevrijd.…

Je bent liever dan de nacht

gedicht
2.7 met 40 stemmen aantal keer bekeken 25.011
Je bent liever dan 't water in de zee en nog liever dan de opkomst der maan en haar ondergang, moeilijk als ook bij een paard, eb en vloed, als dat sterft. Je bent liever dan bliksem en handkus, veel liever en wijder verspreid als een wijdvertakt meisje met liefde als lichaamsgeur warm in een bloem.…

naschok

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
beef golf, huis golf schok golf schud, vloed golf als dode vissen op het water dreven ze weg huizen werden gronden waar vroeger gezinnen onstonden zijn nu voor eeuwig ontbonden ruis.…
Jannes L16 maart 2011Lees meer >

oneindig

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.720
Drijvend in de zee Gaat elke beweging met mij mee Zo fijn en oneindig zacht Bij gelegenheid met kracht Ben blij met mijn laatste sprong in het diepe Geholpen door geliefden die mij toeriepen Dit was het dan En geniet ervan Heen en weer met eb en vloed Het doet mij oneindig goed Ben weer terug op het land Verspreid over goudgeel…

Het linnen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 974
Je denkt weemoedig aan liefde zoals die er was in ’t begin onmiddellijk in de kustplaats van heimwee, eb en vloed je woont daar in het droomhotel van verlangen naast de brief van een vreemde uit een ongelukkig huwelijk geboren alle waangedachten laten je los omdat je het kind bent van een droom in onverteerbare herinneringen begin je…

Zilte getijden

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 539
de zee verwacht mij vandaag om mijn liefde te strelen als ik haar daar naar toe draag kunnen blonde lokken spelen er kleeft zand aan mijn voeten kruipend omhoog, ziltig gehecht kom eb en vloed even groeten opdat het woord wordt gezegd op de grens van mijn land beweegt even de horizon gedachten hebben het bemand maar ruikt zij, net…

uit de toekomst geplukt

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 586
zo zal zijn misschien zijn we zacht voor elkaar, bouw je kasteel na kasteel, rusten we uit in het zand, adem jij jezelf in mij en met iets van een teken, mag het een droom zijn, vallen we uit de eenzaamheid, spoelt de zee een woning en woorden waarin we blootsvoets kunnen rennen, onomkeerbaar van huid ik loop ons voorbij, zie meer vloed…

het trage net van de zee

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 570
regendruppels vallen in zee de wind drijft mensen huiswaarts ik keer noch richt mij verder naar vragen, luister enkel naar weemoed en verdwaal tussen geruis, de mond verlaten sinds het afscheid ken ik de weg van de regen en hoe meer ik waai hoe meer ik tot zwijgen kom ik wil de vloed staande houden, de meeuwen die in zilte plassen de…

Ondergroei

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
schaduw vlucht voor de adem van uw zon vanwege ontederheid berucht zie de wolken buiten bereik ik adem in, ik adem uit vraag me af waar ik naar kijk naar windstilte zonder geluid de randen aan herinneringspijn rafelen van getergd verleden zouden de wolken er nog zijn als ik tijdloos ben weggegleden of vallen kusten droog in een vloed…
Iniduo17 juli 2013Lees meer >

Vijf dichters

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
er was eens een groep meeuwen schreeuwend vlogen zij rond de zee bleef onverstoorbaar doorgaan met eb en daarna vloed vijf dichters zaten op een duin pakten papier en pen elk hoorde iets anders in het luide krijsen de eerste schreef een elegie de tweede beweende eenzaamheid de derde zag de wanhoop van een mens de vierde tierde…

Hoofdgedachte

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 736
Meeuwen droegen het water, alles was grenzeloos in eb en vloed en de wind dreef de horizon verder af. Nu laat tijd me los, meer en meer, de grond nog zichtbaar. Maar ook mijn nest. Ik tast aan wederkeren, toegeworpen.…

Beiden

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
Hij en zij samen op het strand langs de waterkant hand in hand Allebei alleen maar zwijgen nadenken terwijl donkere wolken dreigen Jij en ik de golven spoelen aan het wordt vloed blijven we of zullen we gaan Beiden zo kwetsbaar in de natuur zeggen niets maar begrijpen elkaar op het late uur Ik en jij als de golven van de zee…
Leidy31 maart 2014Lees meer >

Zeelucht

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 858
het hoofd vol van het water drijvend tussen grachtenpand en duinenrij, de nieuwe brug het oude strand de zee met zeilen op haar rug doorweekt in ’t witte zomergoed de huid omhult met nevel bij stilte tussen eb en vloed de tram rijdt door het raam dwars door ’t glas ik weet dat het een leugen is er zijn geen scherven toch is daar…

Wijk aan Zee

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 567
ik sloot me op in het strandhuis met alles wat ik wist over eb en vloed tekende ik je ogen op de muur schilderde je armen over ons bed mijn kussen vol gedichten en een deken van liefdesbrieven door mijn tranen langs het raam boetseerde je zandtorens reeg je schelpen tot een ketting kleurde je met je ogen touw blauw en oranje langs mijn…

Hoop doet leven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
mocht de zoveelste versteende traan in de winter hard en koud aanvoelen schitteren als een diamant dat dan 't verdriet zal mogen smelten zonnedagen in 't land van licht en leven als de gouden vloed van 't gedicht dat schijnt als in de morgenstond och zoete zekerheid , och helend alvermogen sta ons bij in 't angstgefluister…

De opstandeling

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
Kom wandel met mij aan het strand, waar eb en vloed, kastelen zand op zilte voeten roven. Herinnering is al wat blijft geschreven in de tijd en lijkt alles zo om niet. Geboren en gestorven zijn in de ongewisse zekerheid dat Leven, het geleefde leven liet. Neen,ik leef niet.…

Ooit zal ik je breken

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 819
je rotst weer in blauwzwart basalt stak scherp getand uit het witte zand ik rolde sissend door de kloof kuifde huizenhoog in golven was verbolgen kon met mijn vloed geen kant meer heen trok me terug op kleine stranden om daar in eb zacht aan te landen murmel stilte in dat tropisch paradijs mijn passaat kon in blauwgroen voor…
wil melker2 september 2007Lees meer >

Veranderingen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 982
ogen van de tijd Kijk ik met een zucht en snuif de Onzuivere lucht de geur Van rook in mijn longen en Als ik naar de oren kijk dan denk Ik aan 't doolhof van de tijd waarin Zoveel oren stokdoof zijn geworden voor Adem dat opstijgt uit de stal van Bethlehem 't Licht dat binnenvalt en 't hart laat zingen Intens en zacht in de vloed…

Gestolen van de zon

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 688
weer heeft de maan het gele licht gestolen van de zon in een rond oog gesloten ze trekt water tot de hoogste vloed beweegt heksen tot een kring en breekt romantische gevoelens open ze heeft haar eigen dag die opkomt als de avond valt zich spreidt als nacht tot morgenstond in licht verstomd de maan bevolkt haar eigen wereld met grote…
wil melker5 november 2006Lees meer >

aandrift

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Een blad papier te zijn wit halsstarrig wat onder de huid zit gepropt in de keel gesloten in zichzelf Ik trek een horizon met witte potloden wit en maagdelijk ontspruitend uit een wonder gekropt uit mijn lichaam zelfsluitend Halsstarrig teken ik witte V’s vogels in formatie het wit op 't witte landschap komt tot leven de vloed steekt…

belooft het zachte wiegen

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 674
ik houd me vast aan duinen voeten stevig in het zand zoek voorbij het grijze einde vloed rolt golven op het strand de zee is wit opdringerig het water somber koud branding laat het donker zingen de melodie is stervensoud ze belooft het zachte wiegen rust en stilte in de dood verlossing van het vele liegen een ontsnapping uit de…

Verboden gebied?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
Iedere waarde werd een ding, in iedere zin die ons toekwam in korrels zand opgegaan, toen de vloed onverhoeds binnenviel ieder woord dat werd gewogen stom werd tot beider verboden gebied verklaart elk verzwegen woord, zich koestert in de late zon maakt dat het bloed niet stolt de klank vanuit het onbewuste gehuld in het zwijgen, versterkt…
Pama17 september 2019Lees meer >

Tijdsbesef

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 431
te zeggen in geurig zoet waar een kaars mijn horizon verlicht en de gedachte niets meer moet Zo tel ik mijn dagen door zoek soms naar de bedoeling waar staat het duister voor en slikt de keel de beroering Het hoort bij onze natuur bij fonteinen en modderige paden bij vurig vuur en verstikkend zuur; ik ervaar lagen, die in eb en vloed…

je haar pluist in de wind

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.161
de wind en waait een eigen leven je huid is stilte-wit, waar zijn je rondingen gebleven de tijd vertelt je lijf de gang van de seizoenen maar lente is je niet gegund en zomer moet zich herfst noemen je bloeide niet omdat de winter toesloeg voor je groeide, de kou heeft jou nog altijd in zijn boeien je stem golft tranen in een vloed…

De tyrannie van het getal

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 198
De blinde stroom eist absolute plicht, verdrinkt de denker in haar trage vloed. Pas in de marge brandt het ware licht, waar nog een vonk van eigenzinnigheid gloeit.…

Scheveningen

gedicht
3.8 met 55 stemmen aantal keer bekeken 7.330
dan wijkt het lange lint van zilver zand voor uitgestoken broodmagere armen sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen geen scherpe rotsen maar een veilig land na de havenhoofden zwarte kaden verworden zeebenen tot vaste voeten geen lager wal meer of het eeuwig boeten van hun vrouwen door de zee verraden het onheil komt niet van de woeste vloed…

Van liefde verhalen

hartenkreet
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.006
Waar het tij zich keert de vloed me neervlijt als een drenkeling aan de warme witte ebbe-stranden van liefde. Waar ogenblikken zich in eeuwigheid vertalen verlatenheid een zegen is en wind oor-strelend als liederen van liefde.…
Rena14 december 2003Lees meer >

Kust

gedicht
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 12.929
Elk ontstaan is op grensvlakken druppels van de ene wereld uitspattend en aanpassend aan de andere toen het water stil werd en koeler ontstond door de inval van licht leven en waar de zee het land kust (dans van eb en vloed, elke golf herhaalde paring) beginnen telkens nieuwe landdieren en ook de terugkeer van land naar zee van lucht naar…

Geen verdriet meer .....

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Losjes ligt de paarse schelp in haar hand de schoonheid verbaast hen beiden even zijn vingers niet meer gevlochten maar gedachten verweven in verleden zoveel mijlen overspoeld door vloed en verlaten door eb, terwijl monden alles deden om scherven te vermijden werden zachte lippen getekend door het brakke zout der aarde Gepekelde tranen…
metha20 december 2004Lees meer >