Alle inzendingen over vredig

804 resultaten.

Sorteren op:

Zomaar.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Snuiven op de geuren van bloemen en proeven een vredige sfeer. De hoge zomerzon schijnt op gras en water waar later neerstrijken zwanen maagdelijk wit die wij aanschouwen, terwijl aan de waterkant een visser zit soezend in de zon voor zich uit dromend.…
martin valk7 augustus 2013Lees meer >

Het is nog te vroeg.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Ze verbreken de dromen met zwaaien van hun kraaienvleugels sissend in hun taal door vooruit gestoken snavels van geel kraakbeen Geen eenling die vredig liggen gaat in het nachtelijke blauwzwart van een weiland de zwerm zoekt hun heiland van de slaap wat nog donkerder wordt in het maanlicht van vervoering, het vriest, het kraakt onder…
Pama9 februari 2014Lees meer >

Olterterper wapen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
Dit vredige schild mag stemmen krijgen, waarin stil klinkend bosverrassen gebeurt: tere bloei wint steeds blijmoedig, schoon zij treurt bij harde regen en 's onweers dreigen. Het landgoed ademt uit luchtige dreven onder zware kruinen vol geheim verhaal. Paadjes door struweel willen dwaalzin geven.…
Han Messie19 november 2015Lees meer >

Einde oefening

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
Zes uur s'avonds de natuur herademt ik zit op een bankje in een bladstil bos de lucht is zo zuiver dat ik geen sigaret durf op te steken in plaats daarvan snuif ik de boslucht diep op het is zo vredig, zo stil af en toe fluit een vogel een andere vogel fluit terug ik geniet van de serene rust dan plotsklaps duikt er een straaljager…

een man die niemand ooit had zien huilen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 627
vredig maar onwezenlijk hoe ze daar lag en tegelijkertijd toch niet hoe zij later in 't ouderlijk huis een extra trui aantrok haar moeders trui en hoe zij zich toen nestelde als een poes in de witte rieten stoel haar moeders stoel en wat te doen met haar vader die - op de bank naast de kanarie -waar zíj altijd mee sprak omdat…

Als, bij moe-tanend avond-lichten...

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 912
Wij zitten en ons leden wegen, zwaar van stil-naedre dage-dood; gíj hebt zacht woorden die verplegen, en breekt het vredige avond-brood.…

Ontheemde kinderen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
langs de mors bedekte korzelige muren bomen en houten huizen om de azuren drijft mij in de gloed van zon en sterren vuren doorkruist de rode bloemen ‘t landlicht van buren wat komt als trouwsel naar mij toe dorens uit voeten het satijn aan doe het dwalen langs distelhellingen moe naar ‘t vredige landschap room van de koe haar…

Dolen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 614
Te voet door berg en dal gekomen beladen met ons toebehoren, bereikten wij vermoeid als op, de oever van de zee die vredig glad door zilver maanlicht werd beschenen en wenkte, dat vanavond lopen over water ons werd toegestaan zó uitgenodigd verbleven wij een volle tijd en hielden ons voldoende staande met vissen die in ons gespannen net…

Voorbijgaande tijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 437
Voorbij tegengestelde politiek, komen vijanden vredig samen. Zie, de dagen worden langer. De lente is alweer in aantocht. Voorbij de dagen van ons leven. Alle dagen voor onze geboorte. Alle dagen na ons voortbestaan. Voorbij de wanen van onze dagen, begint het eindeloze leven, elke dag, elk moment, opnieuw.…

Liefste, mijn liefste

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 611
liefste, mijn liefste Zal in de kruinen der bomen Tussen het weelderig struweel De zang der vogels ons weer lokken Zullen wij in de schaduw weer dromen Rustend van het lieven en minnekozen Ach liefste, mijn liefste, wanneer Ach liefste, mijn liefste Wanneer zullen wij weer zitten Daar aan de oever van dat gladde meer En zien het vee daar vredig…

Vluchten kan nu weer...

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
Een allusie op Nico's snelsonnet van hedenochtend, waarin hij een groot vraagteken zet bij de niet te stuiten drang onder 77 procent van de Europeanen om zich als pijlen uit een boog te laten schieten naar verre, vooral vredige, zo zuidelijk mogelijke costa's, de tot ieders verbeelding sprekende, maar nog nooit bewonderde Bahamas en Malediven en het…
Max29 april 2022Lees meer >

IN DE STILTE VAN DE DOOD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 724
crematie o en ik zweef naar t’ eeuwige der dood Van ‘t pikzwarte zweven naar het licht wordt de wereld alsmaar minder groot Ik zweef nu naar levend zonder gezicht op weg naar de diepste stilte der dood Rondom mij heerst deze stilte van God woorden zijn te overbodig God is groot Achter mij glijdt zacht de deur in ‘t slot ik heradem vredig…
Ton Rijkers21 september 2023Lees meer >

ZAARTBOS

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 361
Het kleine zwartwollige rund is gesteld op vredig smullen van bloeiende spijs, terwijl bewakingsdrift in hem opwelt.…

Langzaam uitgedoofd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 384
Mijn vermoeide ziel smacht naar rust, een vredige plek zonder pijn. Hoe eng ik het onbekende ook vind, mijn licht dooft langzaam uit, ik kan hier niet meer zijn.…
Maan12 november 2025Lees meer >

Nieuwjaarskansen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
Wat zou 't leven zijn zonder blijdschap zonder vrienden, kameraden van elkaar laat ons leven met een grol, met een grap een vredige wereld bouwen in dit nieuwe jaar. Afgelopen jaar waren er zoveel ellenden zoveel 'zuurpruimen' liepen er rond deden net of ze niemand kenden met een gezicht als een geslagen hond.…

Wie 't meisje, dat hij liefheeft, aait en kust

poëzie
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.942
Wie 't meisje, dat hij liefheeft, aait en kust, Dat hij zich, wereld, God, zelfs haar vergeet, Hij zoekt, zonder dat zijn ekstaze 't weet, De vredige eenheid van wensloze rust: Zo moest jij, maar nu denkend, klaar bewust, Achter 't wiskundig weefsel van mijn kleed - Paillet van ster en lach op nacht en leed - Vinden het hart, waaraan je…

Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen

poëzie
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.385
Wolkenloos ligt 'T nu vredig leven. Roze toppen wachten.…

Begraafplaats

netgedicht
3.4 met 362 stemmen aantal keer bekeken 42.767
't Is hier zo rustig en ik duw het zware hek dat toegang biedt tot de begraafplaats langzaam open Terwijl het piept, zoals altijd in zijn roestige scharnieren hou ik mijn adem in om de rust hier van tevoren voor hen niet te verstoren Want jong en oud hebben hier elkaar gevonden Arm en rijk liggen hier vredig naast elkaar Geluk en…
Jacqie12 februari 2002Lees meer >

Voor H. Gouda

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.203
huiskamers Ze vond hem niet -Als Vergeving een gezicht zou hebben Dan zou het de hare zijn Wanneer Oprecht geïnterviewd zou worden Zou het er zo uitzien Wanneer Eerlijkheid zou antwoorden Dan zouden het haar woorden zijn- Jaren van pijn maakt zelfs grilligheid natuurlijk Ze is een schoonheid in een pure strijd Prachtige ogen strijden vredig…
Jeroen Zwaal21 augustus 2004Lees meer >

Voor mijn 63ste verjaardag - 2 dec. 1924

poëzie
3.9 met 32 stemmen aantal keer bekeken 8.079
't Verga me als hem, die op de zwarte zee De ganse nacht gekampt heeft met de golven, Dan wetend 't eindlijk naderen van 't land, Bij 't eerste licht, dat over zee-vlak gleê De schuimpracht ziet, waaronder hij bedolven Dra vredig aanspoelt aan 't gewenste strand.…
Hein Boeken6 december 2018Lees meer >

Kinderogen

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.498
Duizenden kilometers van jouw wereldje vandaan leven kinderen zoals jij met eenzelfde onschuld Een kinderwereld zo klein, kan ook zo wreed zijn wanneer hij niet door speeltuinen wordt gevuld Hun wereldje zo uitzichtloos vol tanks en militairen de straat die zij niet mogen oversteken ligt vol met lijken Een kinderwereld zo klein kan, kán zo vredig…
S. Peek15 juni 2004Lees meer >

Avondje uit

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Ik juich stil van binnen en draag het leven als een warm kleed om mij heen nu de temperatuur daalt: vredige wind strijkt langs de winkels, de terrassen en de mensen, ik zou het moment vast willen leggen, de kleuren, de geuren, de beweging, de geluiden, maar ben geen schilder, dan maar met woorden die altijd te laat komen, achter het gebeurde…

Het einde nadert.

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.071
grijs uitgeslagen rotsen markeren het ruige veld waarop blonde schapen vredig lopen te grazen zijn twee honden die tegen weglopers grauwen en razen de bejaarde herder werkt hard voor zo weinig geld terwijl hijzelf na zoveel lichamelijk zware jaren vele honderden hectaren met zijn beesten heeft belopen is opeens de onrust en angst in zijn lijf…
Leonardo9 januari 2015Lees meer >

VERSTILDE SCHOTEN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
Ergens in Breda 's bedaagde Mastbos waar eens mannen van het krijgswezen strijdlustig hun vuurwapens lieten brullen ligt een vredig ogend moeras rondom het kleine gras- en poelenrijk scheppen dichte eiken en pijnbomen geheel eigen groene wereldranden glanzende blanke berken beuren het leven binnen deze einders op grote zilverreigers dalen…

Moeder Meera op tournee in Europa

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
In mij, zo vredig, mengt zich lauw water met het theater van Siberische luchten, een oase van turquoise. De knusheid van okergeel gaat samen met de wijdte van een blauwe sterrennacht.…

Ante Bellum

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
Doordringend in een oerlandschap van bos En dichte jungle die ze met kapmessen doorkruizen Staat de expeditie op visite waar gorillas lopen los Nu oog in oog met hun vredig luizepluizen Naar een pleistoceen van vis a vis vuur nog onverzoend Ver voor een belijd van "in het zweet uwer aanschijns" Voeren deze bamboesen terug, sterk denken doend…

Aan de vijverkant

netgedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 719
Ik ontwaak uit mijn stil gesoes aan deze vredige oever, ’t zonlicht kleurt fel in onze frêle vleugels, ijldun als van glas, mijn ranke waternimf en ik paaien een duodans aan de plas.…

VRIJHEID

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
VRIJHEID hij keek naar de lucht naar de wollige wolken zwaaide de vogels toe nooit blijven ze staan nergens aan huis gebonden welkom in alle landen bij alle volken ze hebben een vrijbrief om overal heen te gaan van wie gekregen waar gevonden wolken drijven voorbij langzaam en vredig en de vogels die acrobaten ze lachen naar mij…
catrinus13 maart 2020Lees meer >

Aan de vijverkant

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Ik ontwaak uit mijn stil gesoesd aan deze vredige oever, ’t zonlicht kleurt fel in onze frêle vleugels, ijldun als van glas, mijn ranke waternimf en ik paaien een duodans aan de plas…

BEJAARD STEEDS STERK

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 677
trouwlustigen gedurende heel het leven van de beide geliefden houdt de kledingdrager aan zijn sierlijke booghaken jassen en hoeden die de tijd doet verschijnen en later verdwijnen nieuwe gewaden tonen trots hun aanzien het echtpaar woont tenslotte in een bejaardentehuis waar het meegereisde bezit steeds aan de wand prijkt na het vredige…
Han Messie27 oktober 2022Lees meer >