804 resultaten.
Zomaar.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Snuiven op de geuren van bloemen en
proeven een vredige sfeer.
De hoge zomerzon schijnt op gras en
water waar later neerstrijken zwanen
maagdelijk wit die wij aanschouwen,
terwijl aan de waterkant een visser zit
soezend in de zon voor zich uit dromend.…
Het is nog te vroeg.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 Ze verbreken de dromen met
zwaaien van hun kraaienvleugels
sissend in hun taal door vooruit
gestoken snavels van geel kraakbeen
Geen eenling die vredig liggen gaat in
het nachtelijke blauwzwart van een weiland
de zwerm zoekt hun heiland van de slaap
wat nog donkerder wordt in het maanlicht
van vervoering, het vriest, het kraakt onder…
Olterterper wapen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
678 Dit vredige schild mag stemmen krijgen,
waarin stil klinkend bosverrassen gebeurt:
tere bloei wint steeds blijmoedig, schoon zij treurt
bij harde regen en 's onweers dreigen.
Het landgoed ademt uit luchtige dreven
onder zware kruinen vol geheim verhaal.
Paadjes door struweel willen dwaalzin geven.…
Einde oefening
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 Zes uur s'avonds
de natuur herademt
ik zit op een bankje
in een bladstil bos
de lucht is zo zuiver
dat ik geen sigaret durf op te steken
in plaats daarvan
snuif ik de boslucht diep op
het is zo vredig, zo stil
af en toe fluit een vogel
een andere vogel fluit terug
ik geniet van de serene rust
dan plotsklaps duikt er
een straaljager…
een man die niemand ooit had zien huilen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
627 vredig maar onwezenlijk
hoe ze daar lag en
tegelijkertijd toch niet
hoe zij later
in 't ouderlijk huis
een extra trui aantrok
haar moeders trui
en hoe zij zich toen nestelde
als een poes
in de witte rieten stoel
haar moeders stoel
en wat te doen met haar vader
die - op de bank
naast de kanarie -waar
zíj altijd mee sprak
omdat…
Als, bij moe-tanend avond-lichten...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
912 Wij zitten en ons leden wegen,
zwaar van stil-naedre dage-dood;
gíj hebt zacht woorden die verplegen,
en breekt het vredige avond-brood.…
Ontheemde kinderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 langs de mors bedekte korzelige muren
bomen en houten huizen om de azuren
drijft mij in de gloed van zon en sterren vuren
doorkruist de rode bloemen ‘t landlicht van buren
wat komt als trouwsel naar mij toe
dorens uit voeten het satijn aan doe
het dwalen langs distelhellingen moe
naar ‘t vredige landschap room van de koe
haar…
Dolen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Te voet door berg en dal gekomen
beladen met ons toebehoren, bereikten
wij vermoeid als op, de oever van de zee
die vredig glad door zilver maanlicht
werd beschenen en wenkte, dat vanavond
lopen over water ons werd toegestaan
zó uitgenodigd verbleven wij een volle tijd
en hielden ons voldoende staande met vissen
die in ons gespannen net…
Voorbijgaande tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Voorbij tegengestelde politiek,
komen vijanden vredig samen.
Zie, de dagen worden langer.
De lente is alweer in aantocht.
Voorbij de dagen van ons leven.
Alle dagen voor onze geboorte.
Alle dagen na ons voortbestaan.
Voorbij de wanen van onze dagen,
begint het eindeloze leven,
elke dag, elk moment, opnieuw.…
Liefste, mijn liefste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 liefste, mijn liefste
Zal in de kruinen der bomen
Tussen het weelderig struweel
De zang der vogels ons weer lokken
Zullen wij in de schaduw weer dromen
Rustend van het lieven en minnekozen
Ach liefste, mijn liefste, wanneer
Ach liefste, mijn liefste
Wanneer zullen wij weer zitten
Daar aan de oever van dat gladde meer
En zien het vee daar vredig…
Vluchten kan nu weer...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
454 Een allusie op Nico's snelsonnet van hedenochtend, waarin hij een groot vraagteken zet bij de niet te stuiten drang onder 77 procent van de Europeanen om zich als pijlen uit een boog te laten schieten naar verre, vooral vredige, zo zuidelijk mogelijke costa's, de tot ieders verbeelding sprekende, maar nog nooit bewonderde Bahamas en Malediven en het…
IN DE STILTE VAN DE DOOD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 crematie
o en ik zweef naar t’ eeuwige der dood
Van ‘t pikzwarte zweven naar het licht
wordt de wereld alsmaar minder groot
Ik zweef nu naar levend zonder gezicht
op weg naar de diepste stilte der dood
Rondom mij heerst deze stilte van God
woorden zijn te overbodig God is groot
Achter mij glijdt zacht de deur in ‘t slot
ik heradem vredig…
ZAARTBOS
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
361 Het kleine zwartwollige rund is gesteld
op vredig smullen van bloeiende spijs,
terwijl bewakingsdrift in hem opwelt.…
Langzaam uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 Mijn vermoeide ziel smacht naar rust,
een vredige plek zonder pijn.
Hoe eng ik het onbekende ook vind,
mijn licht dooft langzaam uit, ik kan hier niet meer zijn.…
Nieuwjaarskansen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
576 Wat zou 't leven zijn zonder blijdschap
zonder vrienden, kameraden van elkaar
laat ons leven met een grol, met een grap
een vredige wereld bouwen in dit nieuwe jaar.
Afgelopen jaar waren er zoveel ellenden
zoveel 'zuurpruimen' liepen er rond
deden net of ze niemand kenden
met een gezicht als een geslagen hond.…
Wie 't meisje, dat hij liefheeft, aait en kust
poëzie
3.9 met 13 stemmen
1.942 Wie 't meisje, dat hij liefheeft, aait en kust,
Dat hij zich, wereld, God, zelfs haar vergeet,
Hij zoekt, zonder dat zijn ekstaze 't weet,
De vredige eenheid van wensloze rust:
Zo moest jij, maar nu denkend, klaar bewust,
Achter 't wiskundig weefsel van mijn kleed
- Paillet van ster en lach op nacht en leed -
Vinden het hart, waaraan je…
Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen
poëzie
3.1 met 17 stemmen
2.385 Wolkenloos ligt
'T nu vredig leven. Roze toppen wachten.…
Begraafplaats
netgedicht
3.4 met 362 stemmen
42.767 't Is hier zo rustig
en ik duw het zware hek
dat toegang biedt
tot de begraafplaats
langzaam open
Terwijl het piept, zoals altijd
in zijn roestige scharnieren
hou ik mijn adem in
om de rust hier van tevoren
voor hen
niet te verstoren
Want jong en oud
hebben hier elkaar gevonden
Arm en rijk
liggen hier vredig naast elkaar
Geluk en…
Voor H. Gouda
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.203 huiskamers
Ze vond hem niet
-Als Vergeving een gezicht zou hebben
Dan zou het de hare zijn
Wanneer Oprecht geïnterviewd zou worden
Zou het er zo uitzien
Wanneer Eerlijkheid zou antwoorden
Dan zouden het haar woorden zijn-
Jaren van pijn maakt zelfs grilligheid natuurlijk
Ze is een schoonheid in een pure strijd
Prachtige ogen strijden vredig…
Voor mijn 63ste verjaardag - 2 dec. 1924
poëzie
3.9 met 32 stemmen
8.079 't Verga me als hem, die op de zwarte zee
De ganse nacht gekampt heeft met de golven,
Dan wetend 't eindlijk naderen van 't land,
Bij 't eerste licht, dat over zee-vlak gleê
De schuimpracht ziet, waaronder hij bedolven
Dra vredig aanspoelt aan 't gewenste strand.…
Kinderogen
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.498 Duizenden kilometers van jouw wereldje vandaan
leven kinderen zoals jij met eenzelfde onschuld
Een kinderwereld zo klein, kan ook zo wreed zijn
wanneer hij niet door speeltuinen wordt gevuld
Hun wereldje zo uitzichtloos vol tanks en militairen
de straat die zij niet mogen oversteken ligt vol met lijken
Een kinderwereld zo klein kan, kán zo vredig…
Avondje uit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 Ik juich stil van binnen en
draag het leven als een warm kleed om mij heen
nu de temperatuur daalt: vredige wind strijkt
langs de winkels, de terrassen en de mensen, ik
zou het moment vast willen leggen, de kleuren,
de geuren, de beweging, de geluiden, maar ben
geen schilder, dan maar met woorden die altijd
te laat komen, achter het gebeurde…
Het einde nadert.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.071 grijs uitgeslagen rotsen markeren het ruige veld
waarop blonde schapen vredig lopen te grazen
zijn twee honden die tegen weglopers grauwen en razen
de bejaarde herder werkt hard voor zo weinig geld
terwijl hijzelf na zoveel lichamelijk zware jaren
vele honderden hectaren met zijn beesten heeft belopen
is opeens de onrust en angst in zijn lijf…
VERSTILDE SCHOTEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 Ergens in Breda 's bedaagde Mastbos
waar eens mannen van het krijgswezen
strijdlustig hun vuurwapens lieten brullen
ligt een vredig ogend moeras
rondom het kleine gras- en poelenrijk
scheppen dichte eiken en pijnbomen
geheel eigen groene wereldranden
glanzende blanke berken beuren
het leven binnen deze einders op
grote zilverreigers dalen…
Moeder Meera op tournee in Europa
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 In mij, zo vredig, mengt zich lauw water
met het theater van Siberische luchten,
een oase van turquoise.
De knusheid van okergeel gaat samen met
de wijdte van een blauwe sterrennacht.…
Ante Bellum
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 Doordringend in een oerlandschap van bos
En dichte jungle die ze met kapmessen doorkruizen
Staat de expeditie op visite waar gorillas lopen los
Nu oog in oog met hun vredig luizepluizen
Naar een pleistoceen van vis a vis vuur nog onverzoend
Ver voor een belijd van "in het zweet uwer aanschijns"
Voeren deze bamboesen terug, sterk denken doend…
Aan de vijverkant
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
719 Ik ontwaak uit mijn stil gesoes aan deze vredige oever,
’t zonlicht kleurt fel in onze frêle vleugels, ijldun als van glas,
mijn ranke waternimf en ik paaien een duodans aan de plas.…
VRIJHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 VRIJHEID
hij keek naar de lucht
naar de wollige wolken
zwaaide de vogels toe
nooit blijven ze staan
nergens aan huis gebonden
welkom in alle landen
bij alle volken
ze hebben een vrijbrief
om overal heen te gaan
van wie gekregen
waar gevonden
wolken drijven voorbij
langzaam en vredig en
de vogels die acrobaten
ze lachen naar mij…
Aan de vijverkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Ik ontwaak uit mijn stil gesoesd aan deze vredige oever,
’t zonlicht kleurt fel in onze frêle vleugels, ijldun als van glas,
mijn ranke waternimf en ik paaien een duodans aan de plas…
BEJAARD STEEDS STERK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 trouwlustigen
gedurende heel het leven
van de beide geliefden
houdt de kledingdrager
aan zijn sierlijke booghaken
jassen en hoeden
die de tijd doet verschijnen
en later verdwijnen
nieuwe gewaden
tonen trots hun aanzien
het echtpaar woont tenslotte
in een bejaardentehuis
waar het meegereisde bezit
steeds aan de wand prijkt
na het vredige…