7277 resultaten.
Groei
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
856 Ze was
een kleinschalig meisje
ze is
zichzelf een dijk
alsof in de grote
wereld geen zee te hoog
gaat:
heb je nu al
ben je nu al
Ik heb haar afgestaan aan
de grote wereld omdat haar
geen zee te hoog gaat
et
cetera…
Laat mij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
749 Luister naar het kind
de wind en de zee
weet dat zij leven baren
met elke wee
een meeuw schreeuwt
niet in Gods-
maar in mijn- naam
laat mij
laat mij gaan
met de wind en de zee.…
Dans
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
663 De ongenaakbare oude zee
zal niet met je dansen
In zilte nevels danst zij weg
met de geesten van de dood
Haar rusteloze danse macabre
met donkere despoten van de nacht
De wind blaast onweer in de wolken
strijkt over het hart van de storm
De oude gulzige zee
zingt van zwarte diepte
Van saudade dat vreemde verdriet
van zee en…
Gebruiksaanwijzing
gedicht
2.6 met 94 stemmen
49.785 Wie in zee begraven wordt, gaat nooit verloren.
De zee is spaarzaam als een dichter.
En ik was aan zee en ik was op een berg:
twee eeuwenoude makkers.
Wie op een berg wordt bijgezet,
wil nog jongleren met de sterren,
snakt nog belachelijk naar lucht
met al de roofzucht van zijn lijk.…
Cannae
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
394 Mijn oog viel op een vlek onder de zee
van woorden en verklaringen, begrippen
in lemmata, van ajax tot xantippe
in dit geval op cannae vlak bij zee
die jij als mare nostrum vast zult kennen
de middellandse zee bij de romeinen
de vechtjassen voor caesar en de zijnen
die heersers werden van de apenijnen
ze haalden met hun ijzersterke schilden…
te kunnen sterven
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
962 'ik breng je naar zee'
zei je
warme vingers, weer dichter
om het woord
dat ik voelen kan, zoals nu
nog meer
een korrel zand waarop we wonen gaan
er in verdwijnen
met zee
en mond naar mond
tot teen, zonlicht
dieplevend
zoals wind in duinen, zoveel eeuwig
en zegbaar
'dit alles is zee', sprong ik
kwijt
in handen en…
Stappen
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
766 Stappen, in het water,
Stappen, in de zee,
Stappen, in de oceaan,
Stappen, die verdwijnen
of voor altijd blijven staan,
Stappen...
Stappen, in het water,
Stappen, in de zee,
Stappen, in de oceaan,
Stappen, groot of klein,
zonder jou zullen ze nergens zijn,
Stappen...…
als ik het strand was
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
877 zon en zee
blijft het strand kil achter
als het water zijn gram gehaald heeft…
Kwallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Kwallen in een zee van blauw,
ik wil bij ze blijven.
Spelen met de vissen
oneindig door het water drijven.…
ijs
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 als klein kind
een dreumes
verdwaald in taal
luisterend blind
de zee
niet meer
als de zee
niet meer
in het oor
waarom gaat
dit door
muziek in je gelaat
niet de zee
als
meer
er staat
ruis in je ogen
schuim op de regels
slapende egels
vogels drogen ogen
waarom staat het veld
leeg in koude lucht
ik maak het vol
daarom…
Koraal
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.102 Een stoere zeebonk uit Koog aan de Zaan
Hield in zee vaak zijn onderbroek aan
Maar dat ging goed fout
Want zee bevat zout
Koraal is tussen bal en slip ontstaan…
de zee is wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
968 de zee is wit de zee is rood
likt en liefkoost duinen
en gedachten witte vloed
golft over me heen
schuim op de lippen
andersgeaard slijm
uit het slijk van haar bekken
ik begeef…
PAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Onmiskenbaar
zijn zij
een paar
Vliegen op
van zee
uit eb of vloed
Dalen neer
op het strand
de reep van zee
Hij neemt haar
als op vleugels
mee
Doet zich
met haar
tegoed
tafeltje-dek-je
voor dit paar.…
Ter ere van Valentijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 geboren ben ik en opgegroeid aan zee
ik zou niet lang zonder haar kunnen
jij bent als de zee voor mij
afwisselend rustig, speels en wild
meester van het kind in mij
meegesleurd door je stromingen
ben ik het zand van je liefde
maak je mij tot vrouw…
Waakzaam
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
483 een brandend vuur
de zee, vooral de zee
draagt wensenbootjes mee
een strand verlaten
de einder wacht
het licht zo puur
een fonkelmaan
in stille gloed
waakt over de nacht.…
andere zee (2)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
613 de zee werd zo anders
toen de stroming haar
naar de Waddenzee
had gevoerd
haar ziel reisde naar de
andere kant van de tijd
voor altijd geborgen in
elk liefhebbend hart
de tijden van onwetendheid
zijn voorbij nooit zal
de zee dezelfde zijn…
De zee is mijn aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
624 De zee is vrij en werpt
frisse lucht op het strand.
Meeuwen krijsen en krassen
hun kreten in de vlucht.
De zee is wassend water.
Zij blust,
loutert,
doorbreekt.
Wolken vatten vlammen,
oranjerood de onblusbare zon.
Al mijn papieren verbleken.
Inktzwarte zonden spoelen weg.
De zee is heilig vuur.…
- De Zee, ze droeg de frisse zilte lucht -
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
732 De zee, ze riep naar de schelpen
en versierde het beklede strand
terwijl zij vast aan slaap gebonden waren,
spoelde de zee ze voort, rolde ze op het zand.
Meedogenloze zee, bedekte ze met al haar liefde,
wikkelde schelpen rangschikkend in verre dromen.…
Gedicht/Niet-gedicht deel 1
gedicht
1.9 met 25 stemmen
8.535 Bij Rainer Maria Rilke's "Lied vom Meer"
Oeroud gewaai van zee, zeewind bij nacht
Jij gaat naar geen die waakt of zien zal hoe
Oeroud gewaai van zee, zeewind bij nacht
Jou te weerstaan! Oeroud gewaai van zee
Jij gaat naar geen die waakt of zien zal hoe
Versteend is van louter ruimte rijten
Jou te weerstaan!…
Herfst op het strand
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.097 Hoge golven
Snijdende wind
Tranende ogen
In mijn mond, mint
Koude handen
In mijn ogen zand
Een grijs gevoel
In dit koude land
Paarse lippen
Rood zijn mijn wangen
Ai Ai Kapitein
Een gloed van verlangen
Was het maar altijd zomer
Op het strand
Zodat je soms even kon vluchten van dit koude land
Aan zee…
Cadenza
gedicht
3.0 met 43 stemmen
13.398 tors rotsen
sleep koffers vaten touwen de trog
we schepen haar in
scheef net schelpdieren
rukken de matrozen op
versnellen hun pas
langs het want
de trotse trossen gaan uit hun bol
en nergens is olie en alles is vol
alleen mijn snelle handen rijmen nog
met de zeilen de doden de winden het zog
------------------------------------…
Het vallen van de maan
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
2.336 Zij viel in de diepte
toen zij werd gebroken
in duizenden stukjes
bedroefd met een traan
Haar laatste kwartiertje
was nu aangebroken
het zou haar niet lukken
nog een keer te staan
Een mannetje droef
probeerde te schikken
maar zou met zijn lach
in haar ook vergaan
Ze viel in de zee
en stierf in snikken
en met haar de zee
die nooit…
Charade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.081 , bereikt lust
jouw erogene zone
Utopia claimt
een verlangen
dat bevredigd dient
te worden
Mijn penoze richt
naar de zee
die mijn huid heeft gepekeld
In jouw driehoek
jouw triangulair
klinkt een echo
een kreet van lust
door liefde van...…
de zee - avond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 de zee raakt alleen en onmerkbaar traag
varen aan de horizon nog een paar schepen.
de golfslag die het strand toedekt
heeft iets angstigs onverwachts of
het een oordeel verklapt dat in
de komende schemer zwak aan
land wordt gebracht.
de avond ligt nu geheel op het water
dat ver en ver wordt gedragen.…
Zonsondergang - Oostende 28 juni 2025
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
312 De late wandelaars
achter een muur van strandhutten,
blijven deel van de stad.
De kleurenstroken van zand, water, lucht,
schitteren adembenemend,
buiten hen,
zonder hen.…
Oostende
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Lucht, water, zand.
Het water verdwijnt in de lucht.
Amper verschil tussen tinten van blauw
in het achterplan.
Beige en bruin
nemen voor- en middenplan in.
Prominent twee lege bekers
Coffee Latte Mocka Americana.
Fotograaf languit buiten beeld.
That's happiness ?…
Aan het strand%
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
180 Weids is mijn uitzicht over de zee,
Meeuwen kijken met me mee,
Golven rollen op het strand,
Rallen tekenen letters in ’t zand.…
Getijdig Neemt de Zee
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
408 Getijdig neemt de zee het land
ze aarzelt, proeft en strandt
dan zwelt ze aan
en laat haar golven gaan
Ze vult, omhelst en dekt
tot alles is verwekt
gelouterd en bevrijd
van schroeiende gelatenheid
Soms mint het water als een beest
is het liefdesspel te ruw geweest
gehavend, murw gekust
het land ligt uitgeblust
Getijdig neemt de zee…
HEEN... TERUG?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
288 Een kleine kustvaarder verlaat de zee,
gaat de Rijn op, vertraagt vaart, kijkt voldaan
naar weiden, waar nieuwsgierige koeien staan,
verschrikt plaagzuchtig het drinkende vee.
De rivierstroom valt aan, maar laat zich gedwee
om de boeg splijten, door de schroef verslaan.…
Dauw van de zee
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
536 opvolgen in rampspoed
complete volkeren die dreigen te verdwijnen
terwijl jij mij terug roept naar dauw van de zee
en het aangrijpende afscheid aan de zilte kust
een klein duwtje is voldoende
om me het zwijgen op te leggen
ik ben al bijna zonder levensadem
en zonder zuurstof kan ik nergens heen.…