7669 resultaten.
Niet voor lang
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
875 Niet voor lang herworteld leven,
steeds weer moeten verder gaan,
dàt is 't lot ons hier gegeven,
dàt de wet in ons bestaan,
lijk de bomen vruchten dragen
als de bloesems zijn vergaan,
lijk de zon de dag kan vragen
als de sterren niet meer staan -
maar de steppe zal gaan bloeien,
in woestijn valt regen neer.…
Nachtwoud aan het oeverland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
172 daalt neer
waar gouden bladeren zachtjes sterven
ik zocht jouw blik nog éénmaal weer
om milde troost voor ons te werven
te lang bewaarde ik het zwijgen
uit diepe eerbied voor de plicht
terwijl de nieuwe wensen stijgen
naar 't nachtwoud in het oeverlicht
In droeve herfstwind van weleer
klonk reeds de echo van de nacht
een foto bij de boom…
assimilatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
132 nu de wegen zich haasten
bomen en struiken in
omsingeling raken
is het brein ongehoorzaam
aan alles wat zich opdringt
slaap lijkt op een vergoten fles wijn
die in de gootsteen haar weg vindt
naar een groter, bescheiden nat
waarin zij zich mengt met de resten
van dat wat mij ver weg van het leven lokt
door het in eigen taal verslindende…
PLECHTIGE MENGELING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
17 De maand November zet
zijn eerste grijze schreden op
Breda 's Begraafpark Zuylen
onder het dichte wolkendek
tonen bomen hun bont lover
geel en bruin verdringen elkaar
zelfbewust prijkt het felle rood
wazig oranje omhelst
half verscholen zacht roze
grafstenen glanzen kleurrijk
ontelbare bloemen
noden tot rondwandeling
met ruimte…
De Lijster
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.003 Onder hoge bomen ging hij
Waar zijn stappen 't mos verdofte
Tot een watertje aan een weide
Blonk: op hoge stengels vlind'rend
Pinksterbloemen aan de randen.
Stond hij daar te zien, te spieg'len,
Zag het blauw in blauwe vijver?
Hoor!…
Boomterreur
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
627 in het park om de hoek
langs een haag van hazelaar
op een veldje van kort gras
staan twee bomen naast elkaar
links een treurwilg, rechts een berk
of een boom die daarop lijkt
maar het kan ook andersom
ligt eraan vanwaar je kijkt
maar die treurwilg van de twee
staat het dichtste langs het pad
maakt een buiging met haar kroon
heeft haar…
Moedergesteente
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 De rivier twijfelt met trillende hand
Steeds verder weg van het brongebied
Haar tranen zoeken tastbaar land
Dat lijkt op de weiden die zij verliet
De laatste bomen van het bos
Staan op hun achterste benen
Laten verkreukte bladeren los
Zien de lage zon op hun tenen
Zolang ogen geruisloos waken
Rijgen zwijgende bomen aaneen
Leunen in lucht…
voor het slapen gaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 vogelverschrikkers
adelaars ook of nachtuiltjes met klauwen
over een aap met een zoekgeraakte baby
of de sterrennacht vol feeën en elfjes
natuurlijk maak ik er tekeningen bij
met zwaaiende armen getekend
of met vingers in de lucht gekrast
woedende stormen imiteer ik
of het brullen van een woeste rivier
als er een bruine beer komt
laat ik hem in bomen…
Luchtkasteel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
436 Ik wandel door heuvels van zonlicht en schaduw
een schoonheid te vinden in bomen en stenen
die samen verrijzen tot een machtig kasteel -
dat daarboven stil zweeft in het luchtlandschap
Als ik ademloos staar tillen handenvol wind
mij op uit de laagte en geruisloos glijdend
op vederlicht vleugels van goudstralen draden
komen torens steeds…
Ik had u niet gevraagd...
poëzie
3.1 met 21 stemmen
3.008 Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen,
Muze der smarten, in mijn stille tuin;
daar bogen levenloos nu twijg en kruin,
en bloem en bald verschroeide op plant en bomen.
O geef mij weer mijn slanke en eedle jeugd,
mijn argeloze liefde en heldre vreugd,
nauw door een waas van weemoed overtogen.…
WINTER of wat daarvoor door moet gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.261 De grijsheid benevelt het landschap,
slokt huizen, boerderijen, bomen op.
Het geploegde land berust in voren,
sneeuw, hagel, overgavevlaggen in top.
De zwarte kraaien krijsen contrasterend
met aanzwellend geluid op de snelweg.
De kleuren op vier of meer autowielen
slaan vloekend het ruimtelijke grauw weg.…
De aarde en de wind
gedicht
2.7 met 18 stemmen
16.492 O de wind viel en ketste terug
rakelings langs de takken van de kale bomen,
van boven naar beneden, van de hemel naar de aarde
en dook in het gloeiende hart van de narcis en zoog.…
De Duivelskloof
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
806 was klam en kil in de smalle kloof
bizar gevormde rotsen keken ons aan
dreigend overhangend met alle gewicht
boven ons hoofd zat een grote rotskei
onzeker klem tussen twee rotswanden
Moeizaam klommen en daalden we
tussen gigantische her en der naast
en op elkaar neergekwakte rotsblokken
op de meest onmogelijke plaatsen
groeiden grillige bomen…
Het kind in mij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
2.083 van mijn ziel
is er niets meer, wat mij nog aan mijn kind zijn bindt
Soms dartelt nog het kind in mij,
het speelt, lacht en het huilt
ik was in mijn kind zijn nog vrij
In de slaap moegespeeld en levensvrij
dan gaf ik mijn dromen ruim baan,
luchtkastelen bouwend op de maan
Met verwondering keek het kind in mij
naar de hemel, bloemen en de bomen…
Een and're wereld
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.833 Ze ziet er nog wel bomen,
maar die zijn dor en kaal
en soms hoor je haar spreken
in ’n onbekende taal.
Je hoort als je goed luistert,
dat ze in stilte huilt
en bij haarzelf vanbinnen
voor de gevaren schuilt.
Ze is een huis waar telkens
een deur voor altijd sluit
en langzaam gaan de lampen
in de vertrekken uit.…
Kringlicht in de nacht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.701 een boek een kaars een wijnglas
de duisternis slaat toe
een zuchtje oceaanwind
niet moe
ik reis door de ruimte
trotseer alle gevaar
mijn kleine zachte kustlicht
brand maar
kringlicht in de nacht
krekel zing maar voor
haal me door de nacht heen
zo verglijden uren
cirkel warme gloed
is ‘t de wind die bomen ruisen doet
kringlicht…
W O E D E
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.230 Stampende voeten
Een gebroken geschrijf
Een traan op de grond
Het is haar kreunend lijf
Daar in de achterkeuken
Blijft de haat beuken
Op borsten en buik
Ze is in elkaar gestuikt
Verbannen naar de tuin
Zelfs de bomen huilen mee
Drie kleine hoofdjes aan de ruit
Verscheurend en wenend zonder geluid.…
Hou me nog eens vast...
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
2.314 Laatst wachtte ik op jou,
onder onze boom in het park,
het duurde even voor ik besefte,
dat je nooit meer komen zou....
weet je nog die ene keer,
bij de vijver...
we samen een belofte deden,
elkaar altijd stevig vast te houden,
als er aan ons getrokken werd?
En er werd aan me getrokken...…
De onverbiddelijke tijd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.183 Een hoopje schroot in een oude rolstoel duw ik voort
Zijn beenderen omspannen door een witte doorschijnende huid
De wind laat zijn slappe huid wapperen als een losgeslagen dekzeil
Een heuvellandschap van rode tumoren op zijn magere hoofd
Gieren wachten in kale bomen op het onvermijdelijke
Hoog boven de heuvels spreidt een adelaar zijn vleugels…
In het bos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
914 Ik loop door het bos
Tranen laat ik de vrije loop
De geblokkeerde woede
Schreeuw ik uit
Langzaam til ik mijzelf
Over de pijn heen
Ik word rustig
Terwijl het bos stilzwijgt
Zacht hoor ik het ruisen
Van de hoge bomen
Tranen van genieten
Maken plaats
Voor de oneerlijke strijd
Langzaam til ik mijzelf
Uit een diepe put
Van onmacht
Even…
Herfststorm
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
851 Het is merkbaar herfstig
En windkracht 12 komt aangestoven
Om de bijna kale bomen
Van hun laatste bladeren te beroven
Zwiepende takken
Gaan wild door het lint
Hun woest slaande bewegingen
Als een ode aan de wind
Dwarrelende bladeren moeten wijken
Zwevend in hun vlucht
Als snelle hoogvliegers
Bestrijken zij de grauwe dichte lucht
Geen…
Paal 12
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.216 Ik zet mijn fiets tegen een boom
en beklim een heuvel.
Ik hoor het ruisen van de zee
totdat een recreant mij wekt
uit een zoete droom.
Het is niet meer als voorheen.
Ik probeer mijn rust te vinden.
en toch, het tijdstip nadert
van ongekende drukte.…
Uit uw hemel zonder grenzen
gedicht
3.5 met 113 stemmen
36.403 Als een kind zijt Gij gekomen
als een schaduw die verblindt
onnaspeurbaar als de wind
die voorbijgaat in de bomen.
Als een vuur zijt Gij verschenen
als een ster gaat Gij ons voor
in den vreemde wijst uw spoor
in de dood zijt Gij verdwenen.
Als een bron zijt Gij begraven
als een mens in de woestijn.…
Doorsnee woning
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
5.612 Ook geen e-mail bom die te vroeg explodeerde,
noch een Alkaidiaan die `n praktijklesje leerde.
Geen kernkoude atoomfusie of iets in die trend.
Geen slachtoffer viel, ver van `t bed; onbekend.
Hier rust geen illusie wiens voorspoed bekeerde.
Dit verblijf werd geveld buiten spillen van bloed.…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.448 De herfststorm blaast de bladeren van de bomen
De takken buigen kreunend door
Alles wordt omver geblazen
Net zoals in mijn hoofd
Daar blaast een wind mijn mijmeringen
Langzaam uit m`n herinneringen
Mijn hart huilt van verdriet
Zoals de regen neer valt op de straat
Het vormt plassen in mijn ziel
Het verlaten gevoel
Het opgesloten…
kind van alle seizoenen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.314 een jonge
lente, ontluikt vanbinnen het prille
besef van broos geluk
in huppelpas en zonder jas ren ik naar
buiten waar mijn vrije kind weer toeft
in zomerse tijdloze dagen, speels
nog onbevangen
aan de einder wieken ganzen naar verre
oorden, ruist langs nevelig avondrood
hun zachte groet, nestelt mijn weemoed
in kale zwijgzame bomen…
Kerst!
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
3.573 lichtjes in je ogen
dit had toch nooit gemogen
Ik denk en zet mijzelf opzij
leg de ballen op een rij
Blij kijk jij mij aan
de kerstboom voor het raam
Even denken wij in licht
het allermooiste kerstgezicht
Ik denk aan haar en aan de pijn
zij vond de kerst zo fijn
Ik doe dit voor haar kroost
het is een beetje troost
Je loopt naar Kerst en boom…
Het Lot
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.226 Stelp mijn diepe pijn
Laat mij in al jouw nachten
Voor eens de jouwe zijn
Verlangen naar illusies
Wachtend op de tijd
Gevangen in confusies
Verloren in de strijd
Starend naar de bomen
Van pure levenslust
In mijn serene dromen
Heb jij mijn ziel gekust
Ook jij vergaat in wonden
Een diepe scherpe pijn
Ik wou dat wij het konden…
De Lente
poëzie
3.8 met 45 stemmen
8.727 Violengeur stijgt op uit vochtig mos,
een bronzen gloed verjongt de dorre boomen,
en primula's en dotterbloemen zoomen
de groene wei met gouden voorjaarsdos.
Wat heb ik, milde! naar uw komst gesmacht!
wat scheen uw toeven lang! -- is 't niet mijn leven
dat door uw donzen adem wordt gewekt?…
Seizoenen
netgedicht
3.2 met 124 stemmen
47.822 Weet jij de bomen nog? En nog
waarom het was dat ooit
de herfst begon en onze dromen
met de vogels weken?
Nee, spreek niet van de winter -
het wordt nacht - de winter wacht wel
want de tijd beweegt zich
zonder haast nu
van ons af.…