7864 resultaten.
Nooit meer hetzelfde...
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
1.803 De gebeurtenissen van die avond blijven bij,
wat er is gebeurt is nu een deel van mijn leven.
Nooit meer zal ik dat zijn, het kleine woordje ''VRIJ''
ik kan het hem nooit vergeven...!…
Sprankelend begin
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.131 De tijd zal vannacht stil blijven staan,
dit moment wordt ons niet meer ontnomen.
Jij en ik, we zullen steeds verder gaan,
véél verder dan in onze stoutste dromen.
En mocht de nieuwe dag dan tóch aanbreken,
als een sprankelend begin van ons leven,
dan zal mijn tong van pure liefde spreken
en zal ik jou, opnieuw, m'n ja-woord geven.…
zeven hemels gingen open
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.061 alle woorden doen me pijn
ik voel het in begrijpen
in het te lang weer samen blijven
ontstaat de irritatie en venijn
het is de hel van hemel samenzijn
ik pluk gedachten uit de lucht
streel zinnen die beminnen
je voelt je lekker vogel vlug
om luchtig als een poes te
knorren en op schoot te spinnen
ik bied je rozen aan
gewoon om te beginnen…
MENSENWOORDEN
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.991 O, vloek, dat mensen-traan en mensen-lach
Diep in ons eigen binnenst blijven beven,
Géén mens, schóón als zijn Zelf, voor ándren straalt.…
Ik zie, ik zie..
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.016 Ik zie de vogels vliegen
’t nestje beroeren, af en aan
de jonkies van voer voorzien,
ze blijven nochtans doorgaan.
Ik zie de vogels landen met
een flinke klapwiek een
precisie die je bij de mens,
warempel niet meer ziet.…
"Zilt zout"
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
635 Het zijn mensenmonden die het zout
in blauwe oceanen proeven, zilte
golven uit een archetypisch verleden
waarin we ons veilig wanen, worden
blik en ethische doel steeds vager,
herkauwt het heden zich roestig tot brij,
scharniert de tijd alsmaar trager,in de
vastgelopen mechaniek met gelijke averij,
een noodzaak om te blijven boren, verder
dan…
ZUCHT TEN HEMEL
poëzie
3.1 met 22 stemmen
5.534 De Almacht riep u tot die hemel, naar wiens heil gij smachtend waart:
rust volzalig; en (zo ’t zijn moet) blijve ik sterven op deze aard!…
Ik kan het wél alleen...
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.480 lang zullen ze er
niet blijven,
en als je dan weer
alleen zult zijn,
dan zul je smachten
naar de tijd voorheen...
Ik ben gebroken, maar
niet verslagen...
en de eenzaamheid
vreet je ooit nog op...
wat jij nooit zal kunnen
maakt mij juist sterker,
want...
ik kan het wél alleen...…
Het dodeneiland
poëzie
3.2 met 11 stemmen
3.065 Aasvogels blijven mijlen uit de kust;
Alleen de albatros, die enkel rust
Op raas van schepen, varend naar hun schipbreuk,
Strijkt neer en krijst, zijn doodsroep maakt geen inbreuk.…
Goed voor letters van banket
netgedicht
2.6 met 19 stemmen
2.083 die hangt al tussen de bomen als pietentrofee
Wat namen ze dan mee
in pakjes van over woeste zee
wel dat hangt af van het zorgdossier
word je geloofd of is hij niet tevree
koek én gard gaat apart en petit comité
je zal ze vet zien uitpakken met deospray
kruidnoot en banket in basispakket doorsnee
aub liefst alletwee komen
gewoon blijven…
Het geheim van liefde
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.567 Je had het nodig, je hebt het gevonden,
Zal het nu wel blijven, voor altijd?…
zoals je komt en gaat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.317 je legt het afscheid opgerold in handen
om ’t niet te groot te maken onder ogen
scherpe kantjes ingepakt – zo gaat het best
alle wegwijzers in dezelfde richting
maar jij kiest als altijd voor je eigen weg
de rollen wegen zwaar maar ongeopend
het voelt of je nog heel even blijven zult
al weet ik wel beter, je ziel vertrok allang
de strikken…
Slaap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
762 ontembaar lichtjes
als de ogen van een kleine spruit
Het bootje waarin je roeit spreekt
je tegen
duister en zonder metaforen
vol en bol van stroef
gesleur sleep je het naar
de oever
wipt er fonkelend en
gracieus uit
Stroomversnelling
Je omgeslagen sloep slurpt zich gretig vast aan
de nacht en stijgt mee op
Was je toch niet
beter blijven…
'K BEN VREEMD TE MOEDE
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.294 Van op de grond der zee reikhalzend stijgen
en snakken naar de lucht, het licht, het leven,
en aan der wanhoop ijskorst blijven kleven:
daar aâmloos tussen leven, sterven hijgen ....
'k Ben droef te moede als een, de borst vol tranen,
met 't naar gevoel van nimmermeer te wenen ....
April 1888…
MARSLIED
poëzie
4.3 met 13 stemmen
3.460 De maan beschijnt ons geel en schril,
Een aap slaakt nu en dan een gil;
Wij blijven na de dood soldaat,
Op ’t slagveld in ’t gelid.
-------------------------------------
uit: Yoeng Poe Tsjoeng (1930)…
oktober
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
972 Lang wil ik hier nog liggen dromen,
hoopte dat het altijd zo blijven kon.
De natuur houdt nog even haar adem in,
want wat niet is, kan nog wel komen.
Lang leve deze verrukkelijke Indian Summer!
En plotseling slaat het om,
stormwind en regenvlagen.
Het tij is nu gekeerd,
de herfst niet meer te stoppen.…
Wegespoelde herinnering
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.841 Zoadat deze herinnering zal blijven bestaan.…
Hinkelen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
517 Ik hinkel
op twee gedachten
weglopen voor de minste weerstand
of blijven
je tranen drogen
liefde voeden
en er zijn.
Ik hinkel
van een tot negen
en weer terug.…
Rugzakjeugd
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.141 meisjes hoor
en aan de buitenkant kun je het niet zien
Misschien loopt ook ooit jouw kind ertussen
zoals ook mijn kind eens heeft gedaan
hij zou de wereld wel even gaan verkennen
keek niet meer om, liet mij alleen daar staan
En nog steeds als ik die rugzakkinderen zie
denk ik: gewoon naar school of weggelopen
toch wil ik er niet bij stil blijven…
Bovenaards?
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 mensen elkaar verdringen,
naar het leven staan als het moet,
een werelds gekrijs van culturen
die elkaar de weg versperren, zuigt
het bloed uit de levensgrond, en
brengt ons verder van het paradijs,
vermoeid van het niet meer weten
in het spoor van een gebroken
voedselketen, de magere kern van
ons verbond, geleerd met de feiten
te blijven…
Een lange lege morgen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
3.981 en nu is telkens weer
dat jij me niet vergeet; maar ook ik mijn kind
ik zie jou, mijn lief in dag en nacht zo óók in de
droom die jou bezoekt ben ik bij jou en hou de wacht
in koestering draag jij me met
je mee, waar de zon nu schijnt of dooft door
bitter nood verblijf jij enkel en alleen in
handen die me dragen daar waar tijd
stil is blijven…
onomkeerbare dagen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
646 het gewoon matiging
loutering krimpen van jezelf
hoe je het ook noemt
en of je het nog benoemt
als het er niet meer toe doet
hoe zo de wereld verkleint
tot op de voorschoot van het draagbare
hoe het ongenaakbare
zich verankert
op de stoel
van het alledaagse
hoe wij tronen
boven elk verwachten
loze beloftes
op de kinderstoel
blijven…
menubespreking in de volkskrant
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
932 Menu bespreking in de Volkskrant
Mijn zilte zoete gave griet
Verdraagt de Lacrima Christi niet
Maar de klasse kazen
Blijven haar verbazen
Selles sur Cher Vacherin Mont d’or
Shropshire Blue et Roquefour
Maar voor haar als bedreven bouillabaise-eter
Mag de matige mayonaisse best wat beter
De sashimi van soja en fijne satijn
Smaakt…
Engel
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen
3.727 vergeten
En hoop dat die avonden weer komen
Ik wil weer gewoon samen zijn
Net als toen die dagen
Vol van vertrouwen en van hoop
Antwoorden op alle vragen
We zien elkaar nooit meer
Het vertrouwen is vervlogen
Maar ik mis je toch nog altijd
Of zou dat niet meer mogen
Het ligt aan niemand
Alleen de tijd heeft schuld
Hij wil maar niet blijven…
Het laatste Woord
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 Maar toen dat licht, zo mooi en zuiver
een voorjaarsstraal als warme deken
geen toekomst meer voor dood en huiver
want God zal blijven spreken.…
Hij kwam niet terug
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
6 De dood mag ons niet verhinderen praktisch te blijven.…
De spiegel
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.055 En ’t was mijn eigen beeld en angstig vlood
Ik van die spiegel, waar ‘k gescheiden zag
Wat één moest blijven tot de Jongste Dag.
En ‘k beefde, als een die d’ adem van de dood
Voelt gaan over zijn voorhoofd – en mijn blik
Trof driemaal, in het glas, mijn dubbel Ik.…
zelfmoord door pesten.
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
2.063 Als niemand weet
wat er met je is
Als niemand weet
hoe moeilijk jij het hebt
Dan zijn de dagen
onvoorstelbaar lang
Dan zijn de dagen
een gevangenis van gevoelens
Gevoelens die misschien
niet te verdragen zijn
Gevoelens die misschien
blijven voor altijd
Gevangen in je angsten
voor wat gebeurd is
Gevangen in je angsten
voor wat komen…
Leven
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.472 Een winterdip zonder sneeuw
lui zijn zonder een geeuw
Lachen zonder geluid
muziek met de radio uit
Blijven om ergens voor te gaan
een straat zoeken in een laan
Doen maar enkel in gedachten
verlangen is niets meer dan smachten
Sterven terwijl je nog steeds leeft
grond voelen terwijl je zweeft
Verkleumd tijdens een zomerdag
niet meer willen…
Wat er ook gebeurt
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
3.729 ‘Wat er ook
gebeurt,’ zei je, ‘de vogels blijven zingen.’
Je had gelijk zoals meestal, maar zeker toen.
Een heilige was je, ben je - hoe kan een zo
jong iemand zo’n zwaar kruis dragen?
Ja, ik weet het nog goed, zei ik al.…