35281 resultaten.
NAMUR
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
553 Sterren waren ogen
binnen handbereik, zee
was waar het strandde, land
verraad van het deinen
in de volmaaktheid
van hun tijdelijk bestand.
Het kreeg een dons van vreemde tekens
en de woorden werden trage daden,
lijven reikend naar een dode ziel.
Wind woei haar naam. Hun liefde
wordt beschreven in de kraters
van de maan.…
Verloren ziel terug bij af
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
641 Op dat moment hoorde ik iets breken en voelde ik een zee van verdriet.
De verdriet is weg gevloeid, en ik voel me ineens wakker.
Ik kijk om mij heen en ik ben weer zoek, terug bij af.…
Splijtzwamtael
netgedicht
1.5 met 12 stemmen
618 Heden heeft zich in een pamflettistisch schotschrift
rollend uit de Dode Zee
op eeuwenoude papyrusfolie
in schier onontwarbare Hammurabizuil-achtige inscripties
tot mij gewend
een warhoofdige
dolende kruisridder
uit Iberia's
tropische oorden
zeggende en bewerende
dat jonge telgen
op de basisschool
niet langer mogen geloven…
Thuis is de plek
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
745 Het was vroeg in de lente en nog ochtend
en iedereen was jong
Altijd met de lucht beginnen zegt papa
kijk hij zit onder de blauwe plekken
Als je ouder wordt verandert alles
de tijd waait aan ons voorbij zegt mama zacht
Niets blijft
de dood trekt al bij de geboorte bij je in
Ze kijken naar de slapende zee
en zien de ademhaling van de…
Haiku's zomer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
746 Na eb komt vloed
de zee brengt schelpen en
neemt zandkastelen mee.
Zomerbroek
zoekt bloemtjesjurk
om buiten te spelen.
Kampvuur -
twee gitaren praten
met elkaar.
Vllinder maakt
een landing op haar
bloemetjtes jurk..…
Wederkeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
726 Ik wil een zee zonder golven
En strooi rode bloemblaadjes
in een rimpelloze oceaan
Ik breng een ode aan het water waar
alle rusteloze rivieren in uitmonden
Om zich vol goede moed te herpakken
en slagregen en miezerbui te worden
in Noorwegen, stille sneeuw in Siberië
Bluswater in verhit Griekenland,
wijwater in een grote kathedraal
De…
Alle wonderen en gaven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
505 Wie zag nooit de horizon
scheiding tussen hemel en zee?
Wie heeft nooit gezeten
in schaduw van bomen in het bos?
Wie heeft nooit genoten
van jonge dieren in de natuur?
Kom, geniet van alle wonderen
die de schepping aan ons gaf.
Kom wees dankbaar voor alle gaven
ons geschonken voor het leven.…
DE ZON NIET TE WEERSTAAN, DUS OPSTAAN!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 De wereld is een tranendal
met af en toe een opgedroogd beekje
maar doorgaans dichtslibbend
met het drek van de aarde
zich vermengend met stortregens
welke maar niet lijken te stoppen
en de zijarmen de rivieren voeden
tot stevige stromingen richting zee
de zeeën zich mondend in oceanen
oceanen van pijn, angst en verdriet
waar geen warme…
VAN VOORBIJGAANDE AARD
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
415 Verschijnen doen we maar voor even
Voorbijgaand zijn we van nature
Ons lichaam moet ter elfder ure
Zich aan de leemgrond overgeven
We lijken wel op zandkastelen
Nabij de vloedlijn te bekijken
Met één verschil, de hemelrijken
Verschijnen vluchtig ten tonele
Nog spiegelen de zoute plassen
Op aardse stranden onze lijnen
Een verre zee…
Geen ontmoeting
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 Ik blijf staan om te bezien,
Wat er nu te gebeuren staat,
Zie, ze komt al weerom,
Loopt de zee uit zonder mij te zien
Gelijk de duinslag in,
Mij, in verbazing, achterlatend.…
De boot is vol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
377 Tot ons middel zitten we op de top
van de berg midden in de zee
waarin onze huizen borrelend
en het vee blatend en mekkerend
verdwenen, de vogels moe
in neerstreken en doornat
gezonken zijn
Mijn dochter houdt haar baby
voor zich uit, de voetjes zijn nat
Ze dompelt hem onder
Het zal niet meer lang duren
dat we verdrinken, we willen niet…
Wandelen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
333 Altijd als ik ga wandelen
wordt mijn denken handelen
tot ik na een tijd thuiskom
ik loop mijn gedachte om
ik ben vaak een echte held
zo verkrijg ik heel veel geld
ik klim berg en duik diep zee
ooit vloog ik hoog met vogels mee
naar de verste bestemmingen
zonder grenzen of remmingen
bereisde ik de wereld wegen
niemand hield mij…
Penitentie
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
460 Een heel diep
tot in elke vezel
doorgedrongen
gevoel
verkleind en verfijnd
met penselen in beelden
van de eeuwige zee
in golvende bogen
van kromme
verwrongen
dichtertaal
bracht mij als ware ik
elime hillesum
op verstorende wijze
op sporen
die mij in mijn
ingehouden
woede inteerden
krioelend en wroetend
in aangezichtspijn…
Preek tot de vissen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.178 Jullie weten niet waarom
kennen niet eens het verschil
tussen de regen en mijn tranen
Jullie hebben geen idee
van de zee, die voor jullie is
wat voor mij de aarde is
En wat voor mij de hemel is
hoeven jullie niet te begrijpen
Ook aan mij ontglipt het
net als jullie aan mijn hand
en mijn gevoelens aan mijn wil
ontglippen
Ach, wat…
De wijnkan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Op tafel stond de wijnkan klaar
bij lach en licht en zomers weer
de merels floten buiten daar
alsof ze wisten van geen keer
Ik dronk een slok en hoorde zee
het eendere geruis van zand
alsof de golven zacht en mee
mijn kleine haast al onderhand
Laat af van hoop, zei iemand mild
drink voordat stof een kom herneemt
de kan ging rond, de…
FANTASIE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.466 't is de Zee! — Wij herkennen haar wet:
Haar orgelstem davert ons tegen.
Wat houdt ge in de schoot uwer diepte bewaard?
Wat mocht ge op uw vlucht al ontmoeten?
0 gij, die de wieg en het graf zijt der aard,
Gij Zee, die daar gaapt aan mijn voeten?…
De kinderkruistocht
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.658 Toen stonden ze zingend voor-op het schip
En zagen in zee een wit huis op een klip.
Wie alles verlaat vindt in vaders huis
Dat vele woningen heeft, zijn thuis.
Het anker rinkelde en viel in zee.…
Mer à boire
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
428 schreeuwende kelen
slaapwandelaars die hun triomf
met wijn en dans dachten te vieren somnambulanten wier hoge burcht,
voor iedereen eeuwig onneembaar,
in lichterlaaie werd gestoken
door die lafaard van een koning
dacht hij was klaar met Helena
wier roof toch moest worden gewroken,
maar die in al zijn lage listen verzuimd had om de god der zee…
veluwe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
890 van sombere beuken
en fluistert hees het oude verhaal
van moord geweld en wetteloosheid
duizendjarige eiken heilige plekken
offerplaatsen de bodem doordrenkt met bloed
wodan en donar rijdend door de lucht
kruisen op kapellen en schedels aan gevels
angst voor het geweld van blauwe flitsen
rommelende donder in een kolkende hemel
ratelende echo…
Ineens
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
615 Natuurgeluiden
weerklinken als echo in verte
Maanlicht golft tot ziens.
Waarom hoor ik jouw voetsporen niet meer daar ze
heel onverwacht en veel te vroeg van jou werden ontnomen
Ik weet heel goed dat zij op elk moment van het leven klaarstonden
om hun reis voort te zetten en ook nog eens voortdurend onderweg zijn met jou.…
tussen fantasie en werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 wordt werkelijkheid misschien
fantasie en werkelijkheid, één vloeiende lijn
buigen gedachten naar een eigen waarheid
zijn we niet allen vreemd in ons eigen bestaan
tussen de aarde en het sterrenbestaan
dus erken de psychoot, de dromer, het lot
en ontdek wie je bent, een simpele mens
normaal is een enkel verhaal van het nu
en waanzin de echo…
De Roep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
279 Voeten zakken in het zand, warm nog van nacht,
elke stap een echo in de stilte van het veld,
vogels stijgen op met kreten scherp als mes,
niet om te vluchten, maar om mij voor te gaan.…
loeide als vuur
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.001 ik zag de bui
die zich wendde op
het hoogst van het duin
het strand dat de zee met
zijn golven weer keerde
ik raakte je huid
de spanning ontlaadde
wij die eeuwen versmaadden
het verlangen uit eerdere
levens bonkte er uit
loeide als vuur in
een droge savanne
de rook trok niet op
zelfs de tijd bleef stil hangen
had ons in uren gevangen…
VENETIË
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.646 Op een zee van vele talen
Dobberden we door de stegen
Zagen marktlui vis afwegen
Dreven we langs glazen schalen
Op San Marco aangekomen
Door handtamme duiven wadend
In het flitslicht zonnebadend
Zag ik Byron verzen dromen
Nadat we in winkels doken
Door vergulde zalen dwaalden
Tintoretto’s Paradijs
Snelle vaporetti haalden
-Zeer verzadigd…
een laagland zonder dijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
916 ik schep werelden
van pool tot evenaar
kies landen aan de stranden
met een goddelijk gebaar
soms laat ik woestijnen
verdwijnen in de regen
van een ogenblik, in even
lente ben ik al in mijn schik
ik breek de berg tot rots
storm stof door de ravijnen
zorg dat ze verdwijnen
in een laagland zonder dijk
dan heeft de zee het rijk
alleen…
Als jij dood gaat
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.121 Als jij dood gaat
sterf ik dan een beetje mee
loop ik dan jouw stukje
in mijn eentje langs de zee ?
Als jij dood gaat
heb ik dan tranen genoeg
of zou ik ze inslikken
als jij het me vroeg ?
Als jij dood bent
waar moet ik dan heen
staan er mensen voor me klaar
of ben ik dan voorgoed alleen ?…
Verzand
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
963 mijn twijfels ooit begonnen
het blauw glijdt volmaakt doorheen
de wering van mijn sterven,
doet elke seconde vertragen waar
mijn tranen ooit ontsprongen
ketens drijven zwaar aan
mijn gestrande voeten,
doen lucht en licht verzanden,
een wereld nooit verzonnen
schuimend draaien rimpels
zichtbaar in mijn maag,
doen het spreken van de zee…
INSULA FLE
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
836 drenckeldood, natuur
Die van pure armoe lijden
Die van schuimbekkende baren
Die een kwetsbaar dorp verslonden
Likkebaardend naar de blonde
Duinen loerden, een strak staren
Als een roofdier naar zijn prooi
Naaldbos, helmgras en fazanten
Meeuwen, ganzen, vis en vee
Maken Vlie ontroerend mooi
In november lanterfanten
Stedelingen er aan zee…
Liefde die mooi is.
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
1.792 In zee springen dolfijnen omhoog,
in een mooie boog.
Rustig, lopen ze verder over het strand,
hand in hand.…
een winkel vol illusies
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
764 je
eigen jurkje uit
zweefde met
een bruidegom
in huwelijksreis
de wereld om
zon scheen liefde
als het kon
thuis was er weer
volwassenheid
geen spel meer om
te spelen, kids en ook
bruidegom begonnen je
al heel snel te vervelen
je koos voor
het moment
een lieve flirt
een andere vent
liet zaken linkser liggen
dan recht door zee…