35281 resultaten.
Fantasie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
981 Op je blote voeten rennen,
langs de zee, over het strand.
Samen leeuwen, tijgers temmen,
en dan zwemmen, hand in hand.
Onze rijkdom is onmeetbaar,
en iedereen die geniet mee,
als we varen in de slagroom,
en zwemmen in een suikerzee.…
All things must pass (a tribute to George Harrison)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.115 Het klinkt als een kalme zee,
en ik, ik zing met je mee.
Alles moet voorbij gaan,
het kan me niet schelen.
Geef me maar een teken,
en deel m’n herinneringen.
Je zal altijd dichtbij me staan,
de ruimte met me delen.
Ik zal je horen spreken,
en je gitaar horen zingen.…
Willem Wilmink
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.538 Treur niet om mij, het hoort erbij
zoals de vloed past bij het getij
Tranen smaken naar de zilte zee
veel looizuur zit in zwarte thee
Zing een lied, dans voor mijn graf
denk nog eens aan mij, huil of lach
Leef verder gerust en bedenk dit wel
de dood steekt in hetzelfde vel
Wees niet bang, ik ging u immers voor
zing met alle engelen in hemels…
Vrij als een vogel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.767 zal sterven
als vallend licht in de duisternis
als sporen van gedane schreden
als een teder uitgesproken woord
als serene rust die wordt verstoord
als het verleden in het heden
Kooi mij... en ik zal sterven
als een sneeuwvlok in de felle zon
als een lied dat is uitgezongen
als een bloem die welig heeft gebloeid
als een beek die in de zee…
Verdrinken in muziek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.389 Mijn gedachten dalen naar het nulpunt
ik laat mezelf verdrinken in muziek
terwijl de melodie mijn bewustzijn verdunt,
verdwijn ik in een avonddroom vol ethiek
Gevoelens verdwalen in een melodieuze mist
zonder geluid zing ik zachtjes mee
een refrein wat mijn ziel verfrist
langzaam reist het lied naar een eindige zee
Vol emotie teruggekeerd…
in golven wiegt je lach
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.392 nog zomert het
in golven wiegt je lach
je ogen stralen branding
jij bent de warme zee
die ik deze nazomer zag
je kleurt zon in
zomerbruin, haar oogst
is voelbaar op het zand
waait nog groen in
goudkleur langs het duin
het blauw loopt vol
met zachte herfsttinten
geel dat zongerijpt
een koele ode klinkt aan
eerdere volheid in bezinken…
Volg mij in golven
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.848 Kom eens hier
maak mij wild
zorg dat ik
word opgetild
Draai je om
maak me gek
zoen mij zachtjes
in mijn nek
kus opnieuw
mijn vingertoppen
laat mijn hart
onstuimig kloppen
ruik het zout
proef de zee
golf even heerlijk
met mij mee
raak me aan
betast mijn zinnen
voel en ik leer je
mij te beminnen
ontvang nu maar
vergeet heel…
Cranagh
gedicht
2.6 met 36 stemmen
20.447 Wij lagen eenzaam en de paarden liepen
hun donkere kringen in een witte boomgaard
op zee was mist het hart weet nog
hoe zwaar de noodhoorns door de heuvels riepen.
-----------------------------------------------
Uit: 'Gedichten voor een man', 1978.…
LAAT UW LICHT SCHIJNEN ONDER DE MENSEN
poëzie
3.7 met 15 stemmen
6.079 Want als iemand komt gevaren
Midden uit de woeste zee
Midden uit de stoute baren,
’t Wijst het schip een goede ree.
Dit is recht het eigen wezen
Van een vroom en achtbaar man
Die ten Hemel-waarts gerezen,
Voor een baken strekken kan.…
Geniet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.345 Geniet van
de azuurblauwe lucht
de vogels in hun vlucht
ruisende bomen
van liefde dromen
een steelse zoen
in het gras
zo helder en groen
rozen die geuren
de natuur, met haar
wonderschone kleuren
een glimlach van een kind
de zon, de zee en de wind
een wandeling langs strand
twee mensen, hand in hand
een zachte bries langs
je wangen
wat…
jan apostrof
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
994 lekker vrij
wuivend naar jou vol verlangen
haal je vergrootglas er snel bij
om je pietluttig te laten stangen
lieverd pak je puntje kus z'n lusje
wat je maar wil - hij kan ook dalen
schrik niet als anthonie leeuwenhoek
in micro lijkt alles uit een griezelboek
kommacopulatoren vallen echter reuze mee
je laat ze putjes scheppen al op de zee…
meeuwgeschreeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.216 jij klinkt mij als de zee in ‘t oor
en het geschreeuw vertelt van verte
die stormgedragen jou in ‘t bloed
voor ‘t water werd jij eens geboren
in ’t morgenrood hoor ik jouw kreet
een opgewonden fladderen
jij speelt het wolkendrijven met de wind
waar jij bevallig door het luchtruim zweeft
wanneer de schreeuw dan blijft verborgen
de vloed…
berichten uit de Hofstad
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
1.283 polonaise in de stad, langs polders
door de greppel
op de volkswijs van Frans Bauer
getoonzet in Den Haag
maar ik
ach nee, ik feest niet graag meer mee
wanneer
gedreven over zee
de Nieuwe Nederlander roept;
"...één koekje bij de thee...!…
Na een jaar varen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
730 Een zeeslag moest het wel zijn want
mijn zeeën waren altijd onrustig
een vlakte leek het
maar eronder schuilden monsters
Jij als een soort Orpheus
suste ze, deed ze op de bodem van de
oceaan hun hoofd te slapen leggen
hun ogen en oren in het zand
Een deel van dromen
werden wij
en onze grenzen vervaagden
waar de kust begon en de zee…
Toen alles Vergetel bleek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
923 haren kraakten web brak verbleekte
hangende kruinen van zee-anemonen
oprukkende grijstonen in
tranen in kastanjehulzen
mijn kromgetrokken handen
tussen je krachteloze tanden
het slotaccoord van onze inspanning
klonk als een verloren kroniek
de bergen lagen geestesziek en comateus
als lakens in ons verlaten bed
we zaten aan weerszijden…
Liedje
poëzie
3.5 met 24 stemmen
9.920 Op iedere windvlaag zweef ik mee,
Een pluizig zaadje, een veer,
Ik reis met wolken over zee
En ruis in regen neer,
Vermeng met golven mijn geluk,
Weet niet waarheen ik vaar;
En steeds als ik een roos mij pluk
Geurt mijne ziel uit haar.…
Met passieloos verlof
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.305 Ik zal blijven wachten,
tot het ijs zal verworden;
tot een zee van rust,
in een tijd verlangen...
Ik zal blijven wachten op die dag...
dat ik niet meer van je hou.…
Van alle reis terug nog voor de reis begonnen
poëzie
3.6 met 13 stemmen
4.103 Geen bronnen meer, en geen stromen, waar een haven
ze in de gestilde maat der strenge zee bevest.
- Gij moet u niet meer laven:
gij zijt aan walg gelest.
---------------------------------------------
uit: De modderen man (1920)…
schijnwereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
766 ik tracht de lucht te vangen
met de palmen van mijn hand
adem de zucht van jouw verlangen
op het godverlaten strand
ik verhaal mijzelf op schijnende dromen
zie in het licht van de deinende zilte zee
waar ik je naakte lijf voorbij zie stromen
je ogen vragen mij, ga je mee
ik stap met grijpende handen dieper weg
heb geen weet meer van vaste…
Strijklicht
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.086 ruw, zoals de zee zwalkt
over aarde, sluit ik mijn ogen
op de einder, voel hoe
duinen zich smal vouwen
rond voetstappen
waar dunner wordende
dromen kijken in het
aangezicht van leegte
het schreien verbergen
achter de ranke boog
van rietlicht
hoe kan je zeggen
wanneer golven
zich stil leggen op
mijn adem
dat je me niet
loslaat…
Weerzien
gedicht
3.1 met 21 stemmen
11.717 Nu zijn zomers winterlang
Nergens in het zand - dat zachte
dreunen van de zee - hoor ik hem jagen.
Er zijn geen vlinders meer in Wassenaar;
overal staat Toegang die Verboden is.
-----------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1995.…
Je middelvingert nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
733 speel maar
het enfant terrible
gooi de glazen in
van ruiten die
nog niet bestonden
ik heb je geest gevonden
opgespoord in steen
uit eindeloze dagen
jij had geen vragen
ging met de tijden mee
wist de wegen uit
een vroege zee
handen op de rots
die in emoties opende
haar trots vertelde
van het land dat
generaties baarde ondanks…
STATION VLISSINGEN, ZONDAG 22:07
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
976 ik wacht op haar, kijk in de verte
daar komt de trein al, nee toch niet
een wisselzang van hoop, verdriet
ik dood de tijd, inwendige concerten
een holle hal, het enige loket
is dicht, het rolluik neergelaten
ik loop wat heen en weer te praten
de muur is leeg, niet één kroket
hier eindigt alles, elke reis
de spoorlijn leidt naar zee, naar…
ik wacht al zo lang
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.427 onwijs veel ik van je hou ik heb nog nooit van iemand zo gehouden terwijl ik deze woorden schrijf laat ik een traan vallen zonder jou ben ik verloren mijn leven is vergald geen cent meer waard zonder jouw liefde verdrink ik in tranen mijn hart is gebroken in scherven en splinters niet meer heel te maken zonder jouw liefde zonder dat ga ik dood in een zee…
De wereld in herkenning
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
779 Warmde zonnepanelen in mijn hand
ving de wind met grote wieken
druppelde regenwater door het mos
liet de lampen branden op wat hout
Ik zie grote walmen zwart
een zee met gebroken water
te veel gesnoeide bomen
het wordt alsmaar later
Schoffelde in het zand
naar sporen uit ’t verleden
’k vond slechts lege flessen wijn
en hier en daar een…
Denemarken (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.115 Op 't eiland Funen is
de zee een bruisend blauwe vlakte,
met aalscholvers die wachten op vis,
daar verrijst het oude slot Waldemar eenzaam
temidden van ruw boerenland, stille straten,
Deense haring, velden met pompoenen.…
Nooit wacht er een man op een vrouw
gedicht
2.9 met 175 stemmen
52.402 Een man gaat naar zee of hij vecht
of hij komt in een afgrond terecht.
Mannen gaan altijd weg.
Op een balkon speurt een vrouw,
de hand aan haar slaap,
de horizon af: Komt hij gauw?
De wacht zet zich voort
op luchthaven, kade, perron
en bij de gevangenispoort.
Eerlijk, het wachten viel licht
als hij terug is waar het begon.…
De herfstweg
gedicht
3.6 met 12 stemmen
7.124 Een hoge zee spat de maan nat.
Hard is het leven en apart.
---------------------------
uit: 'Ianus', 1995.…
Waar de winter was?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
715 Nu duik ik, ben walvis
stroomlijn, zwiep in zee.…
spetspatss..pets…patspets..pats
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
804 Tegenwind waait woeste vlagen
dikke spetters spatten uit elkaar
miljoenen druppels, vochtig, klaar
proberen mij naar zee te dragen
Striemkracht wakkert regenslagen
gesmolten kristallen, ijzig zwaar
ze doorweken vlot, ik, zoutpilaar
die niet in staat is, heeft te klagen
Het lijkt of ik me expres laat plagen
door de kille storm waarin ik…