6829 resultaten.
Muziek der sferen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
487 masker in de hand
en op het hoofd een krans
van druivenblâren
alsmede Polyhymnia,
de muze van de retoriek
maar ook van oden en sacrale zangen
en Terpsichore, de muze van
de dans en feestlyriek
en Thalia als muze
van komedie en van vreugd
met in de hand
een kromstaf en een masker
en een krans van de klimop
in haar lang en donker…
vaders
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.023 zij zijn de prins op het paard
die alle draken doden kan
die als beren op de weg komen
zij kunnen groots en onhandig
stuntelen als zijn het pubers
die altijd menen beter te weten
zij koesteren het knuffeltje
dat door dag en nacht heen
hun kleintjes tot houvast is
vaders zijn stoer en sterk
omdat zij hun tranen huilen
in het donker…
Ekathe
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
472 Lanchero noemt hij zich
schipper, held met wilde haren
capitano op de kon-tiki
houten vlot boven afgrond
der peilloos zilten diepten
een dark horse
net als hij zelf
in de donkere nacht
onder toeziend oog
der miljoenen
en de helder wakende
blik der leidsvrouw
in het waagstuk
zonder wifi
de golf is een meer
dan huizenhoog…
DE TOESLAGENAFFAIRE, als tv-serie, maar in werkelijkheid:
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Het is niet het sombere weer vandaag
een zeer donkere dag in wintertijd
het is ook mijn machteloosheid als burger
Het maakt mij depressief
zelfs met obsessieve neigingen
hopelijk helpt me dit schrijven…
Ga u ook prostitueren met het licht!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
521 Ik werk graag voor het raam
en voor buiten achter het raam
laat het buitenlicht op me schijnen
zeker in donkere dagen
pak ik aan licht wat ik pakken kan
Ik kan ook uren turen voor het raam
uren turen naar het licht
het licht dat mij licht maakt
niet altijd gelukkig, maar wel senang
niet meer bang niet meer ongelukkig
gekscherend noem ik…
al hijgend als een krijger
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 heftigheid
[om] in waanzin te stijgen
de drang is zoet om weg te gaan
toch blijf ik staan door om te vallen
nog harder om te vallen
zomaar te verdwijnen
overstijgen pijnen
in waanzin [door]
II
de hier en hogere
stroboscopisch onderbroken
hormonaal doordesemd
voortdenderende dreun
van vlak gillende groeven
wijd waaiend in de donkere…
De Afgedwongen Stilstand: hij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 ‘Als donkere wolken onheilspellend zijn,
hoe mag een mensenleven heten dan?’…
De naakte waarheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
387 Een schor begin,
een vonk in het donker,
een waarheid die zich langzaam uitkleedde
tot er niets overbleef dan huid en hartslag.
En daar stond je dan,
niet langer de drager van hun leugen,
maar de bewoner van je eigen lichaam.
De porseleinen vrede lag in scherven.
De lucht rook naar regen,
naar het eerste moment dat iets schoonspoelt.…
Waar het wonder klein blijft
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
471 Het ijs aan de randen van
de donkere sloot glinstert in bleek en
aarzelend zonlicht, en wanneer een vogel lichtvoetig
landt, kraakt het alsof de winter iets kwetsbaars in mij openbreekt.…
It Giet Oan Njet
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
359 Met het oog op morgen
draaien dikke deuren
weer op volle toeren
op het flinterdunne
in 't nachtlijk donker
versgevroren
puurnatuurlijk
winterijs
Vroege ijsvogels
scheren over
Winterswijk
en Zeist en
Ryptjerkstradille
kamilledeel
om de zonlicht
bedervende masten
te gebruiken als
reclamezuilen
met noodpakketten
in noodkreetletters…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Het donker proeven als
voedend mos, hier weegt geen oordeel
en telt geen tijd, tussen mijn wortels herstel ik broze
dromen, raak ik de ruis van de buitenwereld los en laat alles zakken.…
Smaragden Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 voorbij verborgen grenzen
waar dromen werden geboren,
in een vredig, stil moment
Reik ik naar het licht,
dat leek te zijn verloren,
voor een liefde onbestemd
Dierbare herinneringen
van jouw hand in de mijne,
en liefde die ik ooit bezat
Begraven onder valse hoop,
opgegraven om weer te schijnen,
in smaragden glans gevat
In deze donkere…
De echo van een regenboog
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
435 Een donkere lucht
zeven kleuren fluisteren
door de harde stad
Nu de boog rust in het
geheugen van de aarde, blijft de lucht
nog even dragen wat bijna niet te zien is. Elke kleur
laat een trilling achter, een zachte echo die door het bloed blijft zingen.…
Waar je verschijnt
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
449 Diep in mijn dromen waar
paden vervagen, en je hand warm blijft
in het donker van mijn slaap, blijft een herinnering
door mijn lichaam bewegen waarin ik jou herken zonder woorden.…
Nachtbraker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
132 vannacht kwam ze langs,
het was eigenlijk lang geleden
niet dat ik op haar had gewacht,
verre van dat
zij is er een van die velen frêle wezens
die mij in de zomerdag,
meestal in het donker en onzichtbaar
enkel mijn hand kussen
uit behoeftige onvrede
en ook niet wacht op een teder gebaar
mijnerzijds,
nee later kruisen wij de degens…
de vijf sterren van hoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
248 ."
Door donkere wolken wijst zij de weg,
als een vriend die zegt wat je nog niet zegt.
Ster 3
Vijf sterren dansen in de lucht,
vrij als vogels in hun vlucht.
Ze stralen samen, groot en klein,
en laten zien hoe mooi vriendschap kan zijn.
Ster 4
Een ster voor lachen, een ster voor kracht,
een ster voor dromen in de nacht.…
Het nulpunt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
119 Ik zie hoe traag het donker-kerend tij,
de laatste resten van het ik ontbloot.…
eerst de regen nog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
5 breekt
op die laatste straal
van het najaarszonnetje
De langverwachte winter komt
of niet, de stille sneeuwklokjes
verschijnen evenwel, evenals
kronkelende toverhazelaars
zo rijk als de jasmijn kan zijn
zal zij geuren als geen
over zeeën van krokussen
Maar eerst de regen nog
striemend of gewone miezer
een deken van grauwheid
donkere…
Het eerste gouden blad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
48 zoals
het was
de oorsprong van een stil gewas
ze liet zich dolend leiden om haar
tuin
dwaalde rond, en bleef staan
Deze tuin scheen echter nergens heen te gaan,
in haar wens liep iedereen met haar
mee
niemand wist, zocht, of
keek
wat zij werkelijk ontweek
tussen het goud, daar siste oud
gefluister,
herinneringen aan dat donkere…
Excursie - Hartje stad
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.565 Nu gaan we zuidwaarts, door donkere laantjes
de weg op van het zwemlesfestijn.
Daar werd het bad gevuld met haar traantjes
daar, aan het buikpijn- en misselijkplein.
Links door het tatje-met-mayo-straatje
- de terugweg van het zwemparadijs -
ziet u haar nodige-plasjes-paadje,
en proeven we rechts haar lievelingsijs.…
Kleur!
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.171 Eenmaal binnen werd het langzaam beter
De jas ging uit,
De Aardappeleters; nog donker en bruin
Op naar Parijs,
Zelfportret met strooien hoed: de kleur begint te komen
Door naar Arles,
De zaaier, de maaier: Zomer in optima forma
Geel en Blauw,
kleuren als de zon tegen een strakblauwe hemel,
gevangen in zijn krachtige penseelstreken.…
Naamloos
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
882 leven lang al achtervolgt mij het leed
zonder bekentenis van wie mij het aandeed
Wanneer ik willoos mijzelf in de spiegel bekijk
dan wens ik mijzelf zo vaak in het dodenrijk
mijn leven is niets dan ellende en verdriet
waarom is er niemand die mij hoort en ziet
Waarom krijg ik geen antwoord op mijn klachten
lig ik vaak eenzaam te huilen in donkere…
Ik zou willen…
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.546 Als ik in je lieve donkere ogen kijk,
zie ik hoe veel moeite het je kost,
je wilt sterk zijn, niet bang zijn,
en van die vreselijke pijn verlost
Ik zou willen dat ik iets voor je kon doen,
iets om de pijn dragelijker te maken,
misschien wel om hem af en toe te laten vergeten,
zonder je zelfrespect te raken.…
Geloof
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.392 Zich hullend in de donkere sluiers van het ongewisse,
Verblijft Hij en laat ons blijk- of schijnbaar begaan.
En met een bereik van slechts aannemen tot gissen,
Zijn we beperkt in verklaren van ons bestaan.
Ook de wankele momenten van wel of niet kan ik niet vergeten,
Geeft het bestaan van een Goddelijke hiaat eigenlijk een gemis?…
De Zon komt terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
983 Doorklieven wij het donker
Het is maar nacht wij moeten door
Bereiken wij de ochtend
Nog voor het gloren van vaal licht
Onwelkom koel als watervleug
Nieuw is altijd even wennen
Zo frisgeboren ongevormd
Oplichtend in het grijze rood
Zal zij straks warmte geven
Haar opkomst niet zo heftig
Rijpend licht gloeit zachtjes aan
Zonnevlekjes op…
Mijn Masker, in woorden
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.706 Gesluierd treed ik voor je,
Gevreesd beangstigend,
Grote donkere zonnebril,
Geen blik van mijn ogen doorlatend
Je denkt me te kunnen doorgronden
Maar zien laat ik me niet
Hoor je de trilling in mijn stem
Probeer te vluchten uit verdriet
Met alles probeer ik je af te leiden
Dat je niet kan zien de echte ik
Met grappen je te…
Herkenning
hartenkreet
2.7 met 36 stemmen
5.335 Ik liep op weg naar schoonmama in zuid
in Amsterdam in een bekende straat
Een beetje in gedachten zoals dat gaat
toen ik de man zag staan;
een rijzige gestalte met een witte baard
En ook de naast hem wandelende man
was mij niet onbekend
Het was een donker type
Een keurig in het pak gestoken vent
Je ziet ze daar wel meer
die chique geklede…
Zand
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
904 Het zand waait over de vlakte
Verstopt zich onder een struik
Nestelt zich alsof het daar kan blijven
Droog en dor is de struik
Hij kan het niet vasthouden
Daar vliegt het zand weer door de ruimte
Ik wil hier blijven roept het zand
Niemand hoort het in de eenzaamheid
Plotseling verdwijnt de zon achter donkere wolken
Het begint te waaien en…
17-07-02
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.981 Niet beantwoord zoals steeds
Een dag als alle andere dagen
Maar waarom staat mijn leven stil
In stilte schreeuw ik van de daken
Was dit nu nodig, God is dit Uw wil
Mijn zon is onder echt voorgoed
De laatste tijd een dunne draad
Die nog weldadig licht verspreidde
Het was een laatste levensdaad
Mijn zon is onder, gebroken draad
Het donker…
DE TWINTIGJARIGE
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.849 (Klacht)
Daar zit hij en denkt aan de dagen der jeugd,
De lachende morgen van 't leven:
Voorbij is die wellust, vervlogen die vreugd,
't Heeft alles de jong'ling begeven:
Daar zit hij, de blik op de golven gevest,
Of staart er, als zocht hij naar beter gewest,
Op 's overzijds donkere dreven.…