6829 resultaten.
Ongebonden Vrijheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
924 menselijke ellende
Gevangen tot ons vonnis
Die geldt voor elk persoon
Verlies van elk dierbare
Moeder, vader, dochter, zoon
Wij zitten onze tijd uit
Vanaf geboorte tot het sterven
Een slaaf van ons lichaam
Die met de jaren mee gaat bederven
Door emoties belaagd
Door gevoelens verblind
Het leven vertraagt
Wanneer liefde je vindt
Een donkere…
Mist
poëzie
3.6 met 15 stemmen
3.186 Het is hier om te stikken -
Daar hangt een hart te koop
Daar staat iemand te likken
Aan de donkere stroop
Van bedorven verdriet -
Heila! doe dat niet! - doe dat niet!
Hallo!
Des te mooier: door 'n zure
Straat je hart als een schuit
Vol met bloemen te sturen.
Met een groot licht vooruit!
Hallo!…
Kerstlied
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.314 De nacht was zwijgend,
de nacht was donker
in 't veld van Bethlehem.
Geen stemme ruiste er
op 't veld van Bethlehem.
Doch eensklaps trilden vreugdepsalmen
en hemels zongen de Englenkoren:
Daar is een Kindeken, een Kindeken geboren.…
de wereld weer laat razen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
578 als ik
in de spiegel kijk
zie ik net
niet echt
de werkelijkheid
ik ben
met jou verbonden
het spiegelbeeld
kan dat doorgronden
zie mezelf
in jouw perspectief
verdwijn niet zo
mijn lief
als ik
in de bossen loop
zie ik tussen
teer en groen
jouw ogen komen
je donkere haar
je oren
uit het niets geboren
jouw gezicht
gevlochten…
Spiegel bij nacht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 Met nevels omhangen zonder zicht
met niets om handen doods en dicht
waart onder haar spiegelende huid
het donker rond
zoekt ze naar beelden van her
jaagt die hun holen uit naar de barre grond
waar ze hen op snelheid klopt
en haar kop vervolgens traag
in hun aas verstopt
Onderaan de nek bloest een gierenkraag ...…
oliebaron in de ijstijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.069 de donder dringt en rolt hoekig over scherven
een dek dat knispert, de doffe speklaag
onder de ribben van een rubberzool
dit is het late antwoord op de iele schicht
in deze diepvrieslucht wil geen vezel bederven
de zeebonk veegt het kristalpoeder van de stoppels
duikt gapend in het donker dons van de kajuit
knieschijven in de klem van een…
Wat zag Boeddha?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
662 op oneindige hoogte
misschien werd hij opgezogen door een zwart gat
werd hij kleiner en kleiner en kleiner
maar steeds weer herboren
op het moment dat hij opraakte
misschien zag hij een gestalte
die steeds van kleur en vorm veranderde
doch steeds iets van hetzelfde behield
een eindeloze metamorfose
of misschien rende hij door een donkere…
Overwinnaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.366 (voor Andre Gide)
Hij droeg een paarse cape en verder niets,
met in zijn rechterhand een gouden wandelstok,
zijn rode ogen keken naar de donkere mannen,
die roeiden met al hun krachten. Hij genoot
van hun glimmende lichamen en eindelijk
was de herinnering aan zijn geschriften verdwenen.…
VERLOREN
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
655 je danst langs nachtkoel ijs, in wervelende pirouettes,
mijn donkere, verlangende ogen begeren je te volgen,
dat stil smeulend, vurig, krachtig idioom, vol passie,
die soepele, krachtige spieren die zich tekenen
vlak onder blanke huid, onder blauwgeaderd vel,
ik voel me schuldig en betrapt op schoonheid,
intense schoonheid van huid, lichaam,…
Bedumer les
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 Donker is ook zeker
Bedum in de regentijd. Huil maar mee. Toch heb ik
deze plek gekozen en ergens had ik groot gelijk,
maar het positieve houdt zich lang verborgen, net
als kleine lentebollen.
Een kwart eeuw later zag ik in de buurt van
Groningen het Boterdiep terug.…
Farao Kavafis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 Kavafis)
Een Griekse liereman uitte zijn tederheid
voor het stadsleven in Alexandrië,
waar de geliefde moederschoot hem baarde,
baarde hij met woorden zijn piramide -
zijn donkere ogen zochten het oude mysterie
en de vrije liefdesuiting, geheel naar zijn aard,
die niet gestorven of verstikt is geraakt,
die als koele wijn het hart verwarmd…
Klaus Mann ( 1948 )
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 Dat donker, iedere nacht opnieuw, gaf
hem de valse zekerheid van een ingesnoerd
leven of een ruimte in te vullen door een
koortsig artiest. De demon in zijn
achterhoofd was altijd wakker en bij het
krieken van een nieuwe dag sloeg die
tornado er weer op los.…
De astma aanval.
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
2.297 Midden in de nacht,
donker buiten, stil op straat.
Ik lig in bed, lig rustig te slapen.
Dan opeens, een nachtmerrie!
Ik verdrink in een meer,
word steeds verder ondergetrokken.
Ik schrik wakker, krijg geen lucht!
Heb de kracht niet om,
om hulp te schreeuwen.
Ik ben bang, zweet over m'n hele lichaam
mijn ademhaling piept.…
Blind vertrouwen...
hartenkreet
3.4 met 30 stemmen
4.768 Mijn ogen sluiten als de sjawl wordt omgedaan
Je laat mij voorzichtig aan je arm geleiden
Alle gevoel voor oriëntatie vervaagd
Toch is er voelbaar een spanning in ons beiden
De geur van je atelier bekruipt mijn reukorgaan
en proef de adem van verf, linnen, en drogend doek
Dan laat je mij los in een spelonk van donker
woorden,voetstappen…
Leiden ontzet, ontzettend Leiden
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
682 zweefmolen
strak en saai het uniform
wat wilde je graag
zo’n gekleurde tennisbal
in een netje met een elastiekje er aan
pas later begreep je
waarom niet
je droeg een lange broek
met een rok er overheen
zonder was onzedig
in de kerk of in de kapel
het hoofd en de armen bedekt
ach je wist niet beter
er was een lach
er waren tranen in het donker…
- De stille maan is zeer bedroefd -
netgedicht
4.6 met 46 stemmen
1.036 Het nachtelijk uitgaan,
zijn mysterieuze
stille aantrekkingskracht,
iets heel bijzonder vaags
stralend elke avond weer,
elke donkere nacht.
Werkelijk opmerkelijke
stille steunende kracht,
afwachtende droevige
teruggetrokkenheid, die
bitter weinig van ons
nietige mensen verwacht
en wachtend aan
ons venster waakt.…
- Krachtig als de zilverreiger -
netgedicht
3.6 met 66 stemmen
1.055 Krachtig als een zilverreiger vecht
tegen leegte aan, donkere soberheid,
weet in ondiep water te ontstaan.
Appreciëren van doorgaans openheid
schuilt in forse pijnmoerasgebieden.…
Zelfportret
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.462 hij kijkt mij aan
de grijsaard op zwart~wit
met een donker aureool
als ruggensteun
en in de mond een kennelijk
onregelmatig gebit
zou ik dat zijn,
die vraag daagt op
in mijn denken
de ogen neigen meer
naar onbepaald staren
of zijn er wellicht op uit
weg van het heden te gebaren
ja, ik ben het
en zie mij meer
naar binnen wenken…
Staalwijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 Provincie Groningen, edel braakland, de geest van
Bert waait als een oude sage langs de donkere,
weerbarstige eiken.…
Tramlijn Begeerte
gedicht
2.9 met 24 stemmen
9.522 de uitspraak wandelt verder omdat je lippen dat afspraken
Zo hoort het: de natuur opent je blad na blad zoals een leerboek
bladert je door tot je dichtgaat onder de avondwijdte, de noordelijke
kroon brandt op je hoofd en je vrucht wil dragen de wind, de Bora
het liefst, of de Harmattan, met hun messen die snijden in het brood
van het donker…
Bij sneeuw
poëzie
4.1 met 7 stemmen
1.959 Ik voel de winter wegen
Spijts al 't geflonker,
En zie in liefs gelaat,
Dat mij tot spiegel staat,
Mijn hoop op lentezegen
Nog immer donker.
Steeds moet de dag gedogen,
Bij strak verstrengen,
Wanneer hij over 't land
Zijn grijze bogen spant,
Dat hij niet kan verhogen,
Alleen verlengen.…
Krijg de Hik !
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.645 Goedenavond lieve dame - zei ik
kom ik U wéér tegen
dus dat vraagt wel om een feestje
en ik opende spontaan
alvast een flesje donker bier
dat steeds voor mij hier had gelegen
en ik sprankelde van liefde
toen ik voor haar kwam te staan
Heel langzaam boog ze naar mij toe
waarbij zij lachte - wat verlegen
met haar ene hand omhoog
slechts nog…
- Harde woorden hebben honger -
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
855 De zongebruinde glimlach dapper vertrokken,
tasten ruwe handen uitgestoken,
naar de vuile brokstukken
in het donker van de werkelijkheid.
Kermend vraagt een zachte stem,
ten einde raad
naar de bebloede laatste kruimels van het overleven,
handen woelen in het zand.
Harde woorden hebben honger.
Geef hun meer!! Geef hun eten!!…
winterhaiku
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 ook in de winter pikt ie
bij het leven
winterwit de kust
en een vogel in het donker
neemt mij de maat
in stukken
smeltend als sneeuw voor de zon
de grote pop
op de breuklijn
breken blinde krachten door
wie ziet nog toe?…
afwezig op de curve van wellevendheid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.022 Vanuit de kant waar de mens opzij gelegd wordt
waar het licht liggen is
flinterdun geplooid
het oor hangend aan het firmanent
van het plat, het oog weerkaatst het schouwtoneel
al dat glinstert ligbankgewijs
het flikkert allemaal binnenkamers
tot in de donkere krochten van mijn schedel
waar de inspiratieloosheid heerst
de mens zittend van…
O nachten van gedragene extase
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.118 En eindelijk het nauw te speuren zweven
van de twee wimpers, van de wonderlicht
bewerktuigde, die werden slank gezwicht
en dan oneindig slepende geheven;
waaraan wij in het donker open wisten
de andere ogen, die het nu behaald
geluk bewaakten en die onverdwaald
op oog en mond, al het dierbare rustten.…
Schilderij van een nazomerse dag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
876 Je ogen donker, je lach ver te zoeken,
je gedachten dieper dan ooit tevoren.
Je zei dat je moe bent van 't vluchten,
van het alsmaar verder moeten gaan.
Je zei dat je zelfs God hoorde vloeken,
dat je het die nacht goed kon horen.
Hier staan we dan, met zijn tweeën,
alles is feitelijk allang besproken.…
Klein elfje...in het grote bos..
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
652 Ik zag…
een elfje zittend op het mos,
rondom haar heen stonden bomen…tezamen…als een donker bos.
Haar handen hield ze voor haar ogen
alsof al die bomen… tegen haar logen…
Haar gouden lokken hingen sierlijk over haar gebogen rug.
Dat elfje dat ik daar zag, trok zich even terug….
Ze was verdwaald door al die bomen om haar heen.…
Elke dag anders
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
984 geslapen hebt of niet
Elke dag heeft zijn rituelen, ontbijten, koffiedrinken, douche je wel, of douche je niet
Elke dag heeft zijn eigen inbreng, de ochtend loopt over in de middag
Elke dag heeft 24 uur, de klok telt de slagen, slag voor slag
Elke dag heeft soms zijn charme, is licht en zonnig bovendien
Elke dag laat zich dan, van een andere donkere…
Syen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
500 vergeten lijken wel de december moorden
destijds sprak men er schande van
Donkere hoofden buigen stil in schaamte
hoe heeft dit kunnen gebeuren ? Bouterse
hij gaat het land vooruit helpen…dat werd al
geroepen tijdens de onafhankelijkheid toen
men de Nederlandse vlag in de fik stak.
Men kon het heus wel zelf , toen al in 1975.…