8894 resultaten.
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Ver boven
in de kale boom
hang jij
het laatst,
dor blad,
heb je geen haast,
maar overzie je lege grauwe akkers.
Zo troon je vroom
hoe kouwe wind je striemt,
jouw leven trillend breken zal,
je neerhalen,
de regen je taaie huid doorweken zal.
Je j’ over donk’re aarde erbarmen
en haar warmen zal.…
Rozemareintje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 , wat een mop
meisjes spelen met een pop
Dat is nu eenmaal niet altijd waar
en is die trein echt alleen van haar
Zelfs de auto’s en die boot met dat roer
ze heeft ook trouwens niet eens een broer
Ze heeft het zelf gevraagd aan de sint
die weigert dat echt niet van zo’n lief kind
In poppen heeft ze echt nooit zin
liggen nieuw in de kast, ver…
Restschuld
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
657 Ik leun met mijn geheugen
Tegen de muren van het huis
Niet dat ik nou zo verlegen zit om ondersteuning
Want ik ben eigenlijk onderweg
Naar een plaats juist ver van hier
Ik heb nog stapels ongelezen berichten
Die mij vanuit hoeken en gaten hebben bereikt
Ik heb mijn nieuwe schoenen echter al aan
Laat nu de trottoirtegels en stoepranden maar komen…
Nu groeit het grijs heel hard
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
509 De mensen worden moe en groeten nauwelijks
nog, ze willen enkel vluchten naar hun huizen
waar warmte wacht of waar ze kunnen schuilen
ver weg van ’t grijs en van de troosteloosheid die
overal verspreid nog enkel toeneemt met de uren.…
Kleine vogel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
536 Grotere vleugels
kan ik niet voor jou verzinnen
je vliegt een eind landinwaarts
want je komt van de zee
het leven kleurt zich hier
uit het grauwe en grijze
om liefde te geven
aan jouw zweefkracht
boven bos en bomen
kleurrijke liefde
altijd bij ons
en niet alleen in dromen
visualiseer ik jouw vliegen
ver weg van mijn ratio
om heen…
winter
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
659 ín de winter,
die vaak grijs is gemutst
zoek ik de romantiek
van de witte koude
draag dat nog bij me
als jeugd en verte,
ik aan verlangen bouwde
al gaat dat werkelijk voorbij,
niet tegen te houden,
het vertelt nog van toekomst
dat moest ook wel
toenmalig vriezen,
ver onder nul,
als ik de schaatsten onderbond
dwong mij wel die richting…
woorden zwart op zwart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 Het water
strekt zich zo ver en leeg uit
in zijn leegte van zilte geur
zee van stilte.
De zee
is achter de horizon.
De maanschijf
glijdt laag over het water
rondom heldere stippen
spiralen van rust
en beweging.
Ik luister.
Voor mij
alleen maar het gerucht
van de branding.…
Wees niet bang
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
635 Uit Jesaja 41 vers 10…
De Grote Oorlog (1)-Werbeek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 Keer op keer
zien zij nog om
onzeker, ver weg al,
naar de bekende plek
de vertrouwde mensen.
Daar is de Mariakapel,
daar loopt het spoor,
daar is de halte
daar is de buurttram reeds.…
'n Maandag vol verwarring
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
501 het plan gesmeed
koffie om elf uur
ik zou haar daar
zou treffen daar waar
de koffie lekker geurt
't Zonnetje scheen
verwelkomde mij
en een ieder die
't plan had gevat
al vroeg uit de
veren te zijn lieflijk
te begroeten
daar aangekomen
waren de stoelen
koud en onbezeten
al wie er kwam
negentig min bleef
absent, de gepleegde
telefoontjes…
De illusie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
851 Ver van de onvindbare bron
hijgt het water, van sijpelen en stromen moe,
ruggelings uit
eenzaam onder de door de dag getrokken spijlen
strenge bomen als stille bewakers
gewapend met het zwaard van de stilte
bladeren baden roerloos
als drijvende lijken van verloren seizoenen
traag kleedt de gloed zich met krimpend licht
het geluid van…
Alde Feanen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Navigeren zonder zicht op de overzijde
terwijl ver weg een hoorn wenkt
varen we blind op de boeien van het verleden
schepelingen zijn we, schamel
ons schip en het gerafelde zeil
schipbreuk is een dreigend letsel
eilanden drijven langszij
als reddingssloepen met zielloze masten
onbegaanbaar wordt de waterweg
peddelend gaan we voort
tot…
de sterkste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 Al ver voor haar leeftijd van dertien
was ze volwassen, een vrouw
met vier ouders, een echt, drie stief.
Van de een houdt ze, van de anderen
zou ze ook zo graag willen houden.
Maar nog steeds is ze bang om te kiezen,
angst tussen verliezen en verloren zijn.
Maar sterk is ze,
de sterkste in een gebroken gezin.…
Thuiskomen
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.619 Hij bestaat, maar niet meer dan in zijn moeders buik,
vele huiden ver, in een beschuttend duister.
Morgen moet hij een lezing houden over de homeostase
in de metagalactische astronautiek.
Nu ligt hij ineengedoken, slaapt.
------------------------------------------------------------
uit: 'Einde en begin', 1999.…
Het biezen hart?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 hals
van een onderhuidse droomwereld
blinkt de loper die de teleurstelling
van doof – en blindheid
met euforie opent en nivelleert
een dagelijkse strijd,
de stroom waarin ik mezelf blijf
bedotten in de as van zwart en wit
waaruit ik adem haal, liggen
de onverwachte kansen te rotten
zonder een olijftak in de bek en met
pek en veren…
Tweede keuze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Ik geef andere mensen
een tweede kans: dichtbij of ver weg.
Ik geef de aardbol
een tweede kans... maar géén derde kans:
dan is het te laat!
Neen.
Een volwaardige en oprechte kans
vanuit een eerlijk hart.…
Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Hun V trekt fier door frisse najaarslucht,
het zachte avondrood op witte veren.
De aardse strijd kan hen niet langer deren;
ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht,
hoog boven ieder dorpje, elk gehucht,
om in hun verre haven aan te meren.…
Tijd vliegt
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.629 vervagen, van liefde, verdriet en haat
De tijd vliegt
Herinneringen vervagen, van geluk, verdriet, liefde en van haat
De tijd vliegt het verleden vervaagt
Over ons verleden hangt een dikke mistige waas
We leven nu we leven vandaag het verleden is geweest en het heden is wat we leven de toekomst is pas morgen nog vers…
Rood Jacht
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.313 Het was er niet en nu zit ver in zee
Als wolkenlucht haast vanzelfsprekend,
Een helrood jacht. Je kunt het zien en wil er zijn.
Het is wellicht van balsahout.
Het lijkt niet voor de vaart bestemd.
Is alles er bewaaid met zout?
Gewijzigd is een jacht zichzelf niet meer.…
Winter in San Clemente (Rome)
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.633 Een duif vliegt op en laat een witte veer
en ritselt aan het venster met zijn vlerk.
De laatste non, in een verweduwd kreunen
- ik zie haar knielen en zich moeizaam steunen -
bidt haar gebed. Een kaars dooft flakkerend uit.…
VOOR HET JAAR DAT NU KOMT
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
894 jaar
dat nu komt
ga eens uit je bol
Spring en zing en dans
heb grenzeloos en uitzinnig lief
x
en
ga vaak
en heel veel
Kinderlijk enthousiast
buiten de begaande paden
twijfel over uitspraken van politici
en innoverende ideeën van multinationals
x
heb
lak aan
leugenachtige
valse conventies
denk uitvoerig veel en vaak
behoorlijk ver…
Pa breekt door
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
891 Een blinkend vers voor Sint en Kerst,
niet al te goedkoop doorlopend rijm,
en als hij soms een woord niet wist,
gooide hij alles om: verhoudingen moesten kloppen.
In een gekke bui trakteerde hij zijn zoon
op iets kolderieks bij de haard.
Goed. Artikeltje hier, wedstrijdje daar,
het leven kreeg voor hem weer zwier!…
Nog lang geen lente
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
635 Het mag geen lente zijn maar ver voor die tijd
zijn die gasten al aardig bij - verblijd
met de komst van nazaten.…
De Asla
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.357 Ik ging met de asla de poort door,
ik ging met de asla tot ver in het veld.
De wind kwam en as waaide over het koren,
er stak een hoofd ui, maanwit en blootgesteld
aan formules bedacht in een cirkel
waarbinnen alles gehoorzaamde aan het oog
dat van vuur was, van koolsteen en sintels
en ons bijeen hield in vrees en geloof.…
Meedogenloze vossenjacht.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
939 uitgestrekt ligt ze in dekking in een droge sloot
het fiere hoofd iets opgeheven
urenlang is ze reeds opgedreven
gevaren zijn nog steeds levensgroot
sloten en hekken heeft ze getrotseerd
vele kilometers ver hard gelopen
tot tweemaal toe met hagel beschoten
is aan haar flank reeds licht geblesseerd
voorlopig heeft ze even rust gevonden
ligt…
~De Zwaluw~
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
797 Een veer gelaten
toen hij een zware storm moest ondergaan.
Zijn laatste opdracht mag hij niet verknallen.
De zee zij vroeg en zei: Het is gedaan.
Met één-twee-drie in Godsnaam, dan een kruis
laat hij zich biddend naar beneden vallen.
Bereikt zijn doel en koerst bezield naar huis.…
Wanhoopsdaad.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.133 Het is zo ver; laat zich opeens vallen,
zijn weerstand is plotseling verdwenen.
Bloedplekje in ‘t zeeschuim geeft aan
waar hij onder water is verdwenen.…
Een drama
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 Een lege mast, wat veren, kop en nekje;
twee vleugels en een afgevreten poot
met daar omheen wat vlekken, donkerrood.
De poes schonk me beminnelijke blikken,
terwijl ze traag haar bek zat af te likken.…
~De Mei~ van mij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 Brutale mussen die de tuin door hippen
en poezen snoepend van vers Kattekruid.
De Perelaar in bloei gelijk een bruid
waarvan de bij de honing weet te nippen.
Alleen die kikkers met hun schor geluid
verwens ik af en toe tot op de klippen,
want als die geil zijn en dus willen wippen,
schalt hun fanfare ieder spuigat uit.…
Geen tijd deel 3&4
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
533 Die me beknelt: ik voel me erdoor betast
Voorzichtig voel ‘k de grond, waar her en der ‘k
Nog glas en veren vind; ‘k ben niet verrast
Dat dit gebeurt: de molen van Tietjerk
Staat in de rouwstand: dit is duivels werk.
O, Swarte Prinsch, jouw geestverschijning was ‘t
Fantoom verdwijn!…