832 resultaten.
Ochtendschemering
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
363 Niet alleen ontwaken
geluiden, ook mijn breekbare adem
deint mee op het rijzen van de velden, terwijl
de omarmende wereld zich vormt in een stille samenhang.
Traag verschijnt de dag;
een eerste vogel raakt het kwetsbare
in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als
een belofte - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
Verborgen betekenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
245 Voor het ontwaken van de straten
een spoor van dauw tussen
stenen en gras,
mist als ongeopende herinnering
onder mijn schoenen
het breekbare bewijs
van het bestaan
takjes, zand
een verloren veer
alsof de aarde zelf aarzeling
in lagen achterliet
steeds verder het zwijgen in
om vóór alle anderen
de verborgen betekenis
aan te kunnen…
De sieraden van de herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
75 Maar hun aanwezigheid is breekbaar en vluchtig,
slechts voor even zijn ze de parels van de natuur,
totdat ze geruisloos weer in de grond verdwijnen
en enkel de herinnering aan hun pracht achterlaten.…
resultaat van bloedgeroken haat
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
589 vingers die nog leven voelden
lippen openden en ogen sloten
voor de laatste keer na pijn
die het leven maakten en ook
achteloos vermorsten voor de gein
mijn vingers hadden een geweten
het geweten van de eerste keer
breekbaar vatten zij elkaar
maar worden nu gekneusd
met botte slagen murw gehakt
ik krijg geen contact meer
met…
op dun ijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 de koude adem breekbaar
maar onomkeerbaar verglaasd.
een bedrieglijke eenvoud
beslaat het gladde vlak,
een onfeilbaar plamuur gestreken
over het kil uur van vergeten.
spoorloos dromen
in het mat zonlicht,
snavels en vleugels
wijs, zedig dicht.
het is zonder bezinnen
jezelf overwinnen.…
Bewogen
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
623 De kleuter vond het prachtig
Je vier vrienden waren er
Je ex die klein en breekbaar
met mondkap,
maar flink en sterk bleek,
de lap vlug afdeed
De mooie kinderen, je kleinkinderen, je schoonzoon alles glimlachend gadeslaand
Je boeken die er lagen
En nu de krans voor jou
die bij ons ligt…
Waar het wonder klein blijft
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
471 Roodborstje op tak
winterlucht houdt even stil
een klein wonder kijkt
De zilverwitte nevel van
een vroege decembermorgen sluipt
traag tussen de bomen en legt een dunne stilte
over alles heen — zo breekbaar dat ik bijna bang ben te ademen.…
Het geluid van stilte
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
490 Gewapend met deze
zachte, breekbare kracht, stap ik de bruisende, luide wereld opnieuw binnen.…
Verdwaalde vlinder
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
389 In de zachtheid van de avond
draag ik de dagen voorzichtig als breekbare
glazen in mijn handen, omdat elke blik, elke verschuiving
van toon blijft nagloeien lang nadat de wereld zichzelf alweer vergeten is.…
Couveuse
hartenkreet
2.6 met 23 stemmen
2.550 Breekbaar was je.
En wij mama en papa
totaal geen ervaring
met zorgen, keken uit
naar elke dag.
Naar elke morgen
Huisje van glas
dat is bij ons
gebleven.
God wat
was je ver weg
voor ons!
Maar dat glas
hield jou in leven.
Het was niet jouw
of onze keuze.
Al heel snel
woonde jij op jezelf
daar in die couveuse.…
Verlegen en broos
hartenkreet
3.8 met 40 stemmen
1.613 Ik leer weer duiken
in de meren van mijn hart,
vindend het kostbaarste kleinood
de parel van Liefde,
teer, broos, breekbaar
en toch in haar zachte volle Kracht!…
Ruimtereis
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
484 Want die ruimtereis was wel zeker politiek gemotiveerd:
Oost-West kende toen immers een heel breekbaar evenwicht.
Na de Russische Spoetnik moest er wat meer worden gelanceerd,
Yoeri Gagarin, en daar stond plots Apollo 11 in het licht.…
Ik herinner me jou zoals jij was
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
489 Terwijl ik dit schrijf voel ik opnieuw je handen
die strijken langs mijn lichaam, variërend in snelheid
Met een vinger steek je de waakvlam van de tederheid aan
Haar warme gloed verspreidt zich tot zij het breekbaar hartje raakt.…
Mijn liefde voor Lente
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
503 Bovendien kleuren ze allerlei zalig zoet zodat
het vuurtje van ons breekbare-en-kwetsbare blijft bloeien en
gloeien zonder dat haar aangestoken vlam zou gedoofd worden op een dag
Wat is het toch super zacht licht en heerlijk warm om haar te voelen tot diep in de nacht.…
Mijn liefde voor Lente
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
423 Bovendien kleuren ze allerlei zalig zoet zodat
het vuurtje van ons breekbare-en-kwetsbare blijft bloeien en
gloeien zonder dat haar aangestoken vlam zou gedoofd worden op een dag
Wat is het toch super zacht licht en heerlijk warm om haar te voelen tot diep in de nacht.…
Ode aan de woordkunstenaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
707 Het is een of ander mijmering die mijn
breekbare-en-kwetsbare in beroering en vervoering
brengt tezelfdertijd leest ze de rillingen van een hemels verlangen
met her en der wat losse draden van oneindige emoties, gedachten en gevoelens.…
De reis van de slak
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
504 Soms vergeet men dat ik zo breekbaar ben
en dat ik kwetsbaar huisje draag als een zware last. Dat gaat niet zonder slag of stoot.
Zo heerlijk rustig is de natuur met al
haar geuren en kleuren maar je hoort wel eens dat ik
traag ben in het leven. Niets is minder waar. Ik geniet met volle teugen
van alles op mijn pad.…
Voor een hart
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
741 Ooit gaf men een hart aan iemand die het ver-
koos om te bouwen, bestemd om ouder te worden met
Een hart die zowel rust als ijzig uitstraalde maar ook verraste met
verlangen; een breekbaar briljant om van te houden, niet eronder te lijden.…
Als de ochtend gloort
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
425 Hoe dan ook is het een nieuwe dag
waarin ik me laat meedrijven op haar onverwachte
en plotse golven waarbij momenten veilig en wel worden bewaard
in het breekbare-en-kwetsbare om nooit meer te vergeten; mijn dankbaarheid nabij.…
De laatste akkoorden
netgedicht
2.4 met 21 stemmen
883 Zijn stem, een echo van verloren
tijden, een melodie die te breekbaar is om vast
te grijpen, zijn woorden als zachte regen op het asfalt van
herinneringen, waar we zijn liedjes altijd weer vinden, ook als tijd hen vervaagt.…
Waar het zacht is
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 En als ik eindelijk durf te rusten in die
zachtheid, die niets wil fixen maar gewoon nabij is en
blijft, dan weet ik: deze gevoeligheid is geen last, maar een stille kracht
die liefheeft tot in het breekbare, daar waar zacht gezelschap meer zegt dan welk woord ook.…
Schijnvrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
335 Heling begon in het breekbare moment van spreken:
“De waarheid is slechts een feit,”
jij hernam die waarheid, jouw kolkende,
ingekleurde, verdraaide waarheid.
Je naam barstte los als schreeuw in je borst,
het kind in jou durfde te ontwaken:
„Nu zie ik. Nu spreek ik. Nu besta ik.”…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 Steeds meer vervaagt het zicht,
terwijl een vogel zijn laatste weemoedige
klanken zingt en de wind fluistert langs het wuivend gras;
ik berg dit heel zorgvuldig op in mijn breekbaar hart als kostbare herinnering.…
Een dag die groter is dan ik
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
398 Ik hoef niets te verklaren,
alleen te ademen in de warmte, waar
een breekbare vlinder in traag gebaar langs mijn arm
dwarrelt en het zacht gras onder mijn voeten koelte schenkt die mij verankert.…
Herfsttranen
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
447 Hij spiegelt de wereld - ondersteboven en stil - laat hemel en
aarde samenvallen in één adem, alsof hij begrijpt hoe breekbaar schoonheid is.
Wanneer hij breekt, vloeit iets
ouds naar binnen, zacht en onhoorbaar.…
Eindeloosheid
netgedicht
2.5 met 77 stemmen
717 Langzaam zakt de milde
hemel dieper in het luisterende zilte
nat, velerlei sterren werpen hun breekbare licht
en tijd verliest zijn gewicht, blijft drijven in een uitgestrekt moment.…
“Krinklend water, stille Margot”
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
382 Het verdriet huist in kleine hoeken,
tussen ademhalingen van de aarde,
daar draagt gij uw hart behoedzaam,
niet wegduwen, maar bewaren wat breekbaar voelt.
En toch beweegt het leven verder,
in elke stap die gij nog zet,
Margot reist mee als warmte,
een aanwezigheid die blijft, goddelijk en vrij.…
Verstilde kracht
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
402 In de spiegeling van
je kalme, diepe vloed stroomt de vrede terug naar mijn breekbare stranden.…
Wat schoonheid is
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
184 Mijn gevoeligheid, zo lang
gedragen als een breekbaar glas, blijkt
geen last, maar een open venster. Juist wat mij diep
raakt, leert mij ontvangen wat haastige ogen achteloos voorbijgaan.
Misschien is schoonheid niet
wat de wereld toont, maar wat een open hart
nog durft toe te laten.…
De stem van de herfst
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
62 De dauw bewaart het licht in breekbare kristallen,
het mos ruikt donker naar wat ondergronds vergaat.
Ik voel hoe zelfs het zwijgen dieper in mij doordringt,
wanneer een blad geluidloos uit de wereld gaat.
Tussen het rottend blad ontvouwen zwammen hun geheim,
als kleine maanlandschappen in het schemergroen.…