3063 resultaten.
De trein van 08.30 (mama's vaarwel)
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.347 Wat was het dat je liet doen wat je deed,
Dat je door die lange duistere tunnel keek?
Dat alles, die morgen, zoveel anders leek?
Was er niets anders dan slechts jouw leed?
Je tijd was bij lange na nog niet verstreken,
Toen de dood je in zijn veilige armen nam.…
missen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
909 missen
is vorm geven
aan verloren
kwaliteit
in het duister
tast men
oude beelden af
waaraan men lijdt
waar het leven
vaak eerder
het onbewuste steelde
schep ik nu alsnog,
in de groeiende tijd,
de echte waarde
die immer gedijt…
Schemerzicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
597 Wanneer ogenblikken kilte
ijzig stil warme lentestralen
willen omarmen spreekt
jouw laatste woord
nog geen zonnentaal
haperend vormen
zinnen een klein
lint van ontwaken
trosselen de eerste
uren na gisteren
toen licht nog
niet zo duister was…
Schemerzicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
636 Wanneer ogenblikken kilte
ijzig stil warme lentestralen
willen omarmen spreekt
jouw laatste woord
nog geen zonnentaal
haperend vormen
zinnen een klein
lint van ontwaken
trosselen de eerste
uren na gisteren
toen licht nog
niet zo duister was…
de wind die waait
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.687 verholen, doch scheppende
geest, waai als wind weer vrij
zing uw bruisend lied in alle
talen over liefde, vurige liefde
verrijs uit stof naar licht voor
wie dood geen duister einde is
louter een doorgang naar U
Gij allesomvattende Geest…
Maar nu.
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.394 Maar nu, vandaag
heb ik mezelf opgericht
Ik lach om het duister
en ik lach naar het licht
want wat er ook speelde
en wat er ook was
het is niet belangrijk
het is niet van waarde,
er is maar één ding
dat telt:
jouw naam
heb ik elke dag,
elk uur,
iedere minuut en seconde,
heel zachtjes,
voor mezelf gespeld…
Naderend onweer
gedicht
3.0 met 23 stemmen
15.201 Heel in de verte nog
rolt iemand van de trap
Dronken verhuizer
die de rommelzolder
Volstapelt met duister
rondkolkend huisraad
Met bijl en snijbrander
nadert hij ons interieur
In de palm van zijn hand
nu vlak boven ons
Valt in een flits
zijn plan te lezen.
-------------------------------
uit: 'Achter de rug', 1997.…
Aardedonker
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
982 straal verlichte hemel bij nacht
lumineus door mensen aangebracht
schijnvertoningen breken het duister
gebundeld in kleur en neongefluister
glazen steden overstralen de maan
nachtdieren wordt de das omgedaan
verstoord wankelt ons wakend brein
door het nooit meer aardedonker zijn…
maanmoed
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
727 alsof de nacht zwaait
in het licht van de maan, het gejubel aanhoort;
voor jou geplukt
zwerfsterren, vol poëzie
en de roep van de Kleine Beer
hoe ze vanavond de wind vergezelt
haar naar het noorden lokt
klop zacht, mijn vriend
en drenk me in het moedige duister…
Geen goeie dag.
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
853 Je handen willen maar al te graag
maar keer op keer tast je in het duister,
je hart huilt
Het zijn steeds maar weer dezelfde wolken
die voorbijkomen
Ik kan enkel maar toezien en er zijn,
proberen te begrijpen
Ik huil met je mee, wachtend op morgen.
Nee, het is geen goeie dag vandaag.…
dat je leeft
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
697 boodschap me niet
over jouw laatste kerst dit jaar
ik wil het, hoor je, toch niet horen
alsof je de dood nu al binnenlaat
begin deze keer niet over het duister
en kom me niet aan met het leed
van oorlog en honger en zorgen
kom alsjeblieft met je warmte
ik kruip dicht tegen je aan
en besef godzijdank dat je leeft…
leven
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
605 tussen licht en duister zucht ik
't is het eeuwig onbeantwoorde
geen mens zal het ooit weten
en alles wat geschreven
van vandaag tot het begin
blijkt tevergeefs verloren
elke poging weer opnieuw
zal nimmer ons doen vinden
opdat we blijven zoeken…
onbesuisde liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Een hemel met engelenschare,
bovengoddelijk geheim…
In dit windstille uur knoop ik vleugels aan mijn hart,
en stort mij onbesuisd in jouw duistere diepte.
Innig
adem jij voor mij
een heldere midzomernacht……
Zwart.
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
2.107 zwart is de kleur van de nacht
die ons laat verslapen
in zijn duistere macht
zwart is de kleur van de dood
die ons doet verlaten
in het bloedende rood
zwart is de kleur van het niets
de melancholie die je bedwelmt
en onttrekt aan het iets
zwart is de kleur van mijn jas
die mijn geest beschermt
in een stoffelijk harnas…
Gevoelig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 Hoorbaar is de stilte
de mond die zwijgt
het hart dat koud is
de steen in je hand
stil zijn gedachten
die pijn herdenken
gevangen in de tijd
duister als nachten
pijnlijk zijn woorden
schreeuwend om begrip
een hand die redding vraagt
een mens hopeloos verloren.…
Papier Hier !
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
628 een stoet van dichters strompelt
in duistere nachten
op zoek naar het wijkend woord
normale mensen slapen
zich niet bewust van al die stakkers
die zuchtend blijven zwalken
verfrommelde vellen stapelen zich
tot zij ten einde raad
hun oud papier doos vullen…
Kerstgedachte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.974 Hier verschijnt een nieuw gedicht
het komt zomaar aan het licht
als een zonnestraal verwarmt het ons allemaal
zijn licht verdrijft het duister
stil als gefluister
verlicht het ons hart
het spreekt van een oneindige liefde
die ons wijst naar de juiste richting
die we meedragen niet als last
maar als verlichting.…
Kerstmorgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.546 Ik sta deze morgen
Uit het duister op
En zie licht dat
Elk hoekje - ook
Al is 't nog zo ver
En donker - liefdevol
Beschijnt, 't is laag,
Zacht gefilterd licht
Dat in mijn donkere
Binnenste schijnt
Waardoor het zwaarste donker
In mij uiteind'lijk zwicht…
Verre vrede
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.277 vrede is ver
van waar geweld, agressie,
onrecht, hebzucht,
en honger
regeren
vrede is dichtbij
in samen delen
samen strijdbaar opstaan
bewapend
met miljoenen lichtjes
het dreigend duister weren
vrede van binnen
is leven
respecteren…
voor de maan langs
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 in de donkerte een koppel
smienten, ruggelings gekeerd naar licht
mijn zicht getrokken tot het wit
hun buikjes glanzend en gericht
naar mij
de aardling, die slechts ziet
dat aarden aan mijn voeten ligt
in zichtloos duister, nu de zon haar
weggetrokken werk verricht
maar waar ze is…
ik weet het niet…
wentelweken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 en snoept van oude luister,
dans het duister
uit je hart…
naakt en dwars
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 ik wil slapen
op de steppe
op schrale grond
in een hut
desnoods
in een bed
pijn
bezweren
verdriet er
uit slaan
als vuur
uit stenen
met lijm
en zand
dromen helen
voor een
hemelvlucht
naar de zon
naakt en dwars
met lichte tred
door het
duister lopen
alles wil ik
met jou…
Geluid van vogels
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
613 De taal der vogels
in urgentie van jouw dromen
merels, zwarte kraaien
duistere vleugels naar de dood
soms ontwaakt er een zombie
op zijn grafsteen beitelt hij
woorden over liefde
er is geen onverschilligheid hoorbaar
in het geluid van vogels
komt het voorjaar nooit te vroeg.…
schemer dauwt in barenswee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
649 jij maakt het duister
lichter door het op
te nemen met je hand
je ontsluiert zo
het donker doordat het
oplicht aan de onderkant
daar waar de zon
geboren wordt en schemer
dauwt in barenswee
kus jij zacht mijn gezicht
en breekt het licht
de nacht en dag in twee…
wintervlinders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
421 in deze langste
nacht eet de draak
de zon op morgen
zal hij haar bevrijden
we stapelen
nieuwe woorden op
de oude in deze
donkere nacht
ze liggen onder
vuur duistere
krachten vieren
brandend hoogtij
wintervlinders
verzamelen zich
op onze
verlichte vensters…
Onvoltooid gemis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 Duistere gloed
gesloten geest
gapende wond
die niet geneest
De dagen gaan traag
en lijken op elkaar
ik kijk in een leeg glas
dat eens gevuld was
Schaduw van dagen
waar blijft de tijd?
het mes van verdriet
snijdt onmenselijk diep.…
niet om ergens te komen
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
548 nu zij de laatste luiken
in stilte sluiten
weten zij
dat zij de olijfbomen
nooit meer zullen zien
een laatste vogel vliegt
over gebarsten aarde
als zij zonder omkijken
vluchten
niet om ergens te komen
maar om weg te zijn
van de dodelijke leegte
de kluwen die niemand
ontwarren kan
een wereld zo duister…
Lentezang
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.168 Geen nevelig duister
Bedekt meer het veld,
Geen blinkende kluister,
Die 't beekje meer knelt!
Ontvlucht nu de steden,
Wie vreugde begeert!
Ontvlucht ze nog heden -
De Lente regeert!…
Dichters mollen trollen treurig
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
681 oogde onzinnig
duivelse dadendrang daalde duister door de devote diepte
als alles aan andermans apathische aars
gretig geniaal gigantisch grof gelapt gaat
worden willen we wis waarachtig wel weten waar
deze dilettante discrepantie daadwerkelijk de dichter dooft…
Moegedaan en moegestreden
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.109 Nu sta ik hier in het duister,
Met enig licht dat niemand ziet.
Enkel in gefluister hoort men mijn verdriet.
Daar vervaagt de laatste traan,
Weet niet hoe ik het kan geven;
Deze liefde die is vergaan.…