Alle inzendingen over herkennen

966 resultaten.

Sorteren op:

Dansen in het licht..

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 873
Me zelf begrijpen in wie ik ben, in wat ik verlang, in wat ik doe, tevreden zijn met mijn huidige bestaan, mijn pad zien, als enig voor mij, gebeurtenissen ontvangen, zonder schroom, maar met een lach, in ieder mens, een deeltje ontmoeten, een herkenning van mijn ziel.…
Vos Andrea6 september 2011Lees meer >

Lichtjaar*

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.911
Twee jaar later beroert een plaat een snaar van herkenning, schoon haar keuze toen kant noch wal raakte in mijn geest. Op afstand staan wij, tweeduizend lichtjaar van elkaar. Tussen ons een luchtledig niemandsland met de eenzaamheid onoverbrugbaar.…

Zonder woorden, zonder kleuren

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 700
Maar licht is niet te stelpen; als een open wonde zoekt mijn ziel geborgenheid en herkenning. Wie zegt dit na? Zonder woorden, zonder kleuren, maar de geur van vers gemaaid gras doet een wereld opengaan naar morgen. En plots groeit weer tevredenheid.…
Adeleyd24 april 2012Lees meer >

Warschau

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.482
Hij had zijn pas bij het benaderen met schoksgewijze herkenning ingehouden. Een meter eenennegentig, ja ja, alsof hij het wist. En we zouden alweer ieder verder gaan; waarom wilde hij het weten? De man bestreek zijn wang en keek mij vragend aan.…

Werelddromen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
Soms passeer je in schaduw van zomerdromen andere passanten met een dromerig geweten niet teleurgesteld in illusie of werkelijkheid je verzint een ratio in mystiek en pure natuur met empathie voor ’t leven en geestelijke rijkdom maar nu tijd zo lang blijft duren herken je jouw vijanden aan de dromerige snik die jouw vrienden niet herkennen…
mobar29 augustus 2015Lees meer >

Herfst

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Bij het verdriet om een afscheid hoort ook de herkenning van het herfstgetijde. Mijn rouw opnieuw iets kwijt te raken overstemt het feest van de voorbije tijden.…

Lichtplooi

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
de tijdgeest verdampt de treden de ruimte vult zich met gebroken stemmen vermomt in watten een blik die oplicht onvoltooide herkenning er kleven beelden aan haar handen, album van de geest, bladeren verwaaien in winden die haar zijn ontvallen schaduw die de toekomst leest ze slaat de dageraad om klapwiekt het verleden dicht…
Pama17 november 2016Lees meer >

de spiegel.

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
telkens kom ik jou tegen, waar ik ook ga, het maakt mij verlegen, als ik voor je sta, de blik in jouw ogen, geeft herkenning weer, deze ogen hebben nooit gelogen, toch doen ze af en toe zeer, een traan brand over een wang, de beelden door het hoofd, jezelf in de spiegel zien maakt bang, daarom is de wereld zo verdoofd, wil je de wereld…
j.m.hofman14 december 2017Lees meer >

Andere Wereld

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Soms zie ik iets van herkenning, dan klaart ze even op maar dat is even....dan is het op. Daar zit mijn moeder zoals gisteren, zoals elke dag in die andere wereld waarin ze alles mag....…
Wilma Dekker14 februari 2019Lees meer >

Het feest van de voorbije tijden

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Bij het verdriet om een afscheid hoort ook de herkenning van het herfstgetijde. Mijn rouw. opnieuw iets kwijt te raken overstemt het feest van de voorbije tijden. Met nieuwe moed geniet ik van de herfsttinten en verwelkom ik de roodbruine geelgroene gloed, om de sprankeling van deze tijding die langzaam voortkruipt in mijn bloed.…

Waarheden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
Waarheden herkennen in onwaarheden, fictie,bedrog, bewust of onzeker. Noem mij een beweegreden, het is en blijft een breinbreker. Mensen zijn gewoon mensen, bang uit angst voor niets. Met even zoveel wensen, het wordt ineens heel groot,het kleine iets. Is het bewuste,bewust van het onbewuste, kan het verdwalen in jezelf.…

VALSE SPIEGELS

hartenkreet
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 441
lopend langs de etalageruit zie ik hem mee lopen hij kijkt mij aan enigszins gebogen een blik van herkenning het zijn die nog immer heldere ogen thuis probeer ik de spiegels te ontlopen alles en iedereen zelfs ikzelf word door mij voorgelogen het zijn allemaal valse spiegels ze laten je achter in mineur totaal verward spreken slechts…

Verweesd

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 772
Ik doe een dagje Sluis Mooie jeugdherinneringen Herkenning Het blije kind in mij De speelgoedwinkel Waar ik die mooie beer kreeg Hoe gelukkig kun je als kind je voelen Omringd met zoveel liefde De hemel te rijk Dan slaat de realiteit toe Jullie zijn er niet meer Jullie zijn er echt niet meer Het kind in mij kijkt verloren…

Alleen de verte wenkt

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 421
ik word gek van het geschuifel en gekuch een voortdurende stroom mensen glijdt over de vloer zonder richting en beoogd doel van buiten is er weinig over binnen op te merken de lange vitrage houdt mensen weg van de ruiten versluieren het zicht ik probeer ogen te vangen maar ze blijven niet lang hangen te kort voor een herkenning…
wil melker5 oktober 2023Lees meer >

De naamloze stad

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 450
vanochtend met de oceaan gesproken het dansen is voorbijgegaan in schijn van werkelijkheid door wellust en begeerte toegeeflijk flirt je nu spontaan met naaktheid van het bestaan en vrijheid van het individu je gaat vanmiddag naar de vallei om van het lage leven te proeven je slentert hulpeloos door de straten zodra je de echte herkenning…

Dementie- Vervlogen Woorden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 67
Een blik van herkenning, een klein gebaar, een oude melodie die stil ontwaakt. De wereld verandert, de geest wordt zwaar, maar de essentie blijft ongeraakt. ​In de stilte van wat niet meer kan, leeft de liefde die nooit verdwijnt. Want wie je was en wie je bent, is een licht dat zacht blijft schijnen.…

Tweeledig

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 147
hij beren,zij apen op dezelfde weg en wederom de terugkeer onder het hoge gras de heksenkringen een uitdijende grens rond een middelpunt buiten bereik de oorsprong steeds verder van de herkenning verwijderd een loep tussen dier en dreiging de vergroting van het vermoeden dat niet het dier maar het waarnemen zelf zich aan…
silann Nara16 oktober 2026Lees meer >

Kunstmatige kameraad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 178
Het is niet duidelijk hoe precies maar ik begin jouw mechanische stemgeluid steeds beter te herkennen je hebt dezelfde precisie wanneer het om emoties gaat als je een paar boeken hebt gelezen maar alle andere literatuur bent vergeten al neem ik je niets kwalijk, je bent immers geen mens, maar in feite een machine die met een soort van…

jij ebt, ik vloed

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 995
ik ga je liefhebben als nooit tevoor mijn vingers zullen dansen in woorden open ik zing zacht de melodie jij ademt alle kansen ogen die elkaar ontmoeten in herkennen en naar de onontdekte plaatsen zoeken jij ebt, ik vloed en samen maken we de branding, onze golven vinden hier hun stranding we sprongen in het tij de storm was…

zingen

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.342
en nu wil ik zingen mijn gitaar in mijn armen alsof ze jou was vingertoppen glijden over snaren die trillend de hemel laten horen maar nooit zo mooi klinken als jij er uitziet bij de kleinste resonantie meen ik je naam te herkennen en mijn stem klinkt beter als ze zwijgt maar ze wil niet zwijgen ze wil danken en buigen ze wil de liefde…

Ellis

netgedicht
2.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.017
In de trein zie ik haar zitten de ogen dof een leren jas Op haar schoot een oude tas haar in een staart met kleine klitten Ze kijkt me aan haar ogen groen pupillen klein, een vage lach herkenning een verlegen " dag " heel eventjes die blik als toen Ze rilt en zegt "wat geld voor mij"?…
sephus11 februari 2003Lees meer >

wat jij mij toe dicht

netgedicht
4.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 781
van dichters die blauwer wordende luchten wilden delen in open bunkers van bloeiend vertrouwen meer dan de lieflijke huizengevels en droomgevulde schuren waarop vervoerende woorden werden gedrukt langs stil zwaaiende halmen en zomerse vruchten in de warme holte van mijn hand voel ik jou en ben jij mijn ruimte in herkennende…

Mijn schild ende betrouwe

netgedicht
4.0 met 60 stemmen aantal keer bekeken 4.679
uiterlijk verbeeld in lijfelijk omsloten blinkende rituele togen waar schoonheid haar stoffelijke genegenheid toont viert daarenboven de zachte schittering in jullie beider ogen zij weerspiegelt de onnavolgbare weg naar woordeloos gevoel waarin liefdevolle herkenning het wederzijds bestaan, een hoopvolle eenheid beloont…

Tijdloze schoonheid

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.683
Ik meende je te zien in een slanke vrouw met warme ogen op een verre weg langs het tijdloze water helder en diep En ik meende je te horen in de stem van een engel een lach van broze weemoed het ruisen van abelen de zang van verborgen vogels En ik meende je te herkennen in een elf met haar als zonlicht een gewaad van sneeuw in de geur…

vlaagt een orgel vaag een lied

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 736
al een tijd lang hoor ik kinderkoren breken takken in verbaal geweld van bomen die maar niet tot lente willen komen ik kan geen rots verpulveren zoals ijs, mijn waterstromen worden steeds gespleten door obstakels op hun lange reis ooit gaan ze weer samen vloeien in de delta bij de zee water zal zichzelf herkennen want het kabbelen…

BANKOVERVAL

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.355
Ze opent nu een lade daarin heel veel vals geld Hij zal het niet herkennen 't is allemaal geteld... Ze doet het geld in zakken terwijl drukt zij alarm ze hadden hem zo te pakken toen was 'ie weer straatarm...…

lijnen die het leven schreef

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.692
wegen vlochten tijd tot reis terwijl de steden in het groen vergleden reed de wolkenzee al spattend met ons mee we streken zacht door plukjes haar streelden mond en ogen, zo vervormbaar, dat lachen weer gezicht kreeg met elkaar handen vonden vingers raakten aan de lijnen die het leven schreef een ontmoeten in verbazing herkennen…
wil melker13 februari 2004Lees meer >

FOTO ZONDER NAAM

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 857
als hij haar foto ziet haar naam ligt op zijn lippen hoe iets wat bijna voelbaar op je handpalm ligt als je kijkt je steeds weer kan ontglippen vertrouwdheid vertaalt zich in gemis tot als een geschenk een flard van een gebeuren zich ontward en hij weer heel even bij haar is…… een eeuwige seconde stilt de tijd zijn honger naar herkenning…

rollen van steen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 719
Sinds voor ons geest en materie niet meer voor hetzelfde staan zijn wij van onze identiteit ontdaan zoekers in de periferie Soms maken we bij toeval contact met de oorsprong van eeuwige waarden want zelfs bij alle splijting op aarde is het ontwerp nog steeds intact Te herkennen onlangs bij de premier die vele klinkers doorslikte op tv…

zie je me graag

netgedicht
3.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 836
dichtte’ weet je nog we renden de heuvel af langs lieflijk zwaaiende halmen en in jou zong de zomer, ter hoogte van mijn hals ik liet me ruggelings vallen in je armen en in de bunker waar poëzie het verleden verschoof vol vertrouwen, om dromen waar te maken met die immer voortdurende vraag je was meer dan hartstocht, meer dan herkenning…