966 resultaten.
Dansen in het licht..
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
873 Me zelf begrijpen in wie ik ben,
in wat ik verlang, in wat ik doe,
tevreden zijn met mijn huidige bestaan,
mijn pad zien, als enig voor mij,
gebeurtenissen ontvangen,
zonder schroom, maar met een lach,
in ieder mens, een deeltje ontmoeten,
een herkenning van mijn ziel.…
Lichtjaar*
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.911 Twee jaar later beroert een plaat een snaar
van herkenning, schoon haar keuze toen kant
noch wal raakte in mijn geest. Op afstand
staan wij, tweeduizend lichtjaar van elkaar.
Tussen ons een luchtledig niemandsland
met de eenzaamheid onoverbrugbaar.…
Zonder woorden, zonder kleuren
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
700 Maar licht is niet
te stelpen; als een open wonde zoekt mijn ziel
geborgenheid en herkenning. Wie zegt dit na?
Zonder woorden, zonder kleuren,
maar de geur van vers gemaaid gras doet
een wereld opengaan naar morgen.
En plots groeit weer tevredenheid.…
Warschau
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.482 Hij had zijn pas bij het benaderen
met schoksgewijze herkenning ingehouden.
Een meter eenennegentig,
ja ja, alsof hij het wist.
En we zouden alweer ieder verder gaan;
waarom wilde hij het weten?
De man bestreek zijn wang
en keek mij vragend aan.…
Werelddromen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
569 Soms passeer je in schaduw van zomerdromen
andere passanten met een dromerig geweten
niet teleurgesteld in illusie of werkelijkheid
je verzint een ratio in mystiek en pure natuur
met empathie voor ’t leven en geestelijke rijkdom
maar nu tijd zo lang blijft duren
herken je jouw vijanden aan de dromerige snik
die jouw vrienden niet herkennen…
Herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Bij het verdriet om een
afscheid hoort ook de
herkenning van het
herfstgetijde. Mijn rouw
opnieuw iets kwijt te raken
overstemt het feest van de
voorbije tijden.…
Lichtplooi
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 de tijdgeest verdampt
de treden
de ruimte vult zich
met gebroken stemmen
vermomt in watten
een blik die oplicht
onvoltooide herkenning
er kleven beelden
aan haar handen,
album van de geest,
bladeren verwaaien in
winden die haar zijn ontvallen
schaduw die de toekomst leest
ze slaat de dageraad om
klapwiekt het verleden dicht…
de spiegel.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
544 telkens kom ik jou tegen,
waar ik ook ga,
het maakt mij verlegen,
als ik voor je sta,
de blik in jouw ogen,
geeft herkenning weer,
deze ogen hebben nooit gelogen,
toch doen ze af en toe zeer,
een traan brand over een wang,
de beelden door het hoofd,
jezelf in de spiegel zien maakt bang,
daarom is de wereld zo verdoofd,
wil je de wereld…
Andere Wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
533 Soms zie ik iets van herkenning, dan klaart ze even op
maar dat is even....dan is het op.
Daar zit mijn moeder zoals gisteren, zoals elke dag
in die andere wereld waarin ze alles mag....…
Het feest van de voorbije tijden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Bij het verdriet om een
afscheid hoort ook de
herkenning van het
herfstgetijde. Mijn rouw.
opnieuw iets kwijt te raken
overstemt het feest van de
voorbije tijden.
Met nieuwe moed geniet ik
van de herfsttinten en
verwelkom ik de roodbruine
geelgroene gloed, om de
sprankeling van deze tijding
die langzaam voortkruipt in
mijn bloed.…
Waarheden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Waarheden herkennen in onwaarheden,
fictie,bedrog, bewust of onzeker.
Noem mij een beweegreden,
het is en blijft een breinbreker.
Mensen zijn gewoon mensen,
bang uit angst voor niets.
Met even zoveel wensen,
het wordt ineens heel groot,het kleine iets.
Is het bewuste,bewust van het onbewuste,
kan het verdwalen in jezelf.…
VALSE SPIEGELS
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
441 lopend langs
de etalageruit
zie ik hem mee lopen
hij kijkt mij aan
enigszins gebogen
een blik van herkenning
het zijn die nog immer heldere ogen
thuis probeer ik de spiegels te ontlopen
alles en iedereen zelfs ikzelf word
door mij voorgelogen
het zijn allemaal
valse spiegels ze laten
je achter in mineur
totaal verward
spreken slechts…
Verweesd
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
772 Ik doe een dagje Sluis
Mooie jeugdherinneringen
Herkenning
Het blije kind in mij
De speelgoedwinkel
Waar ik die mooie beer kreeg
Hoe gelukkig kun je als kind je voelen
Omringd met zoveel liefde
De hemel te rijk
Dan slaat de realiteit toe
Jullie zijn er niet meer
Jullie zijn er echt niet meer
Het kind in mij kijkt verloren…
Alleen de verte wenkt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 ik word gek
van het geschuifel
en gekuch
een voortdurende
stroom mensen
glijdt over de vloer
zonder richting
en beoogd doel
van buiten
is er weinig
over binnen
op te merken
de lange vitrage
houdt mensen
weg van de ruiten
versluieren het zicht
ik probeer
ogen te vangen
maar ze blijven
niet lang hangen
te kort voor een
herkenning…
De naamloze stad
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
450 vanochtend
met de oceaan gesproken
het dansen is voorbijgegaan
in schijn van werkelijkheid
door wellust en begeerte
toegeeflijk flirt je nu spontaan
met naaktheid van het bestaan
en vrijheid van het individu
je gaat vanmiddag naar de vallei
om van het lage leven te proeven
je slentert hulpeloos door de straten
zodra je de echte herkenning…
Dementie- Vervlogen Woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 Een blik van herkenning, een klein gebaar,
een oude melodie die stil ontwaakt.
De wereld verandert, de geest wordt zwaar,
maar de essentie blijft ongeraakt.
In de stilte van wat niet meer kan,
leeft de liefde die nooit verdwijnt.
Want wie je was en wie je bent,
is een licht dat zacht blijft schijnen.…
Tweeledig
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
147 hij beren,zij apen
op dezelfde weg
en wederom
de terugkeer
onder het hoge gras
de heksenkringen
een uitdijende grens
rond een middelpunt
buiten bereik
de oorsprong
steeds verder
van de herkenning
verwijderd
een loep tussen
dier en dreiging
de vergroting van
het vermoeden dat
niet het dier
maar het waarnemen zelf
zich aan…
Kunstmatige kameraad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
178 Het is niet duidelijk hoe precies
maar ik begin jouw mechanische stemgeluid
steeds beter te herkennen
je hebt dezelfde precisie
wanneer het om emoties gaat
als je een paar boeken hebt gelezen
maar alle andere literatuur bent vergeten
al neem ik je niets kwalijk, je bent immers
geen mens, maar in feite een machine
die met een soort van…
jij ebt, ik vloed
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
995 ik ga je liefhebben
als nooit tevoor
mijn vingers zullen dansen
in woorden open ik
zing zacht de melodie
jij ademt alle kansen
ogen die elkaar ontmoeten
in herkennen en naar de
onontdekte plaatsen zoeken
jij ebt, ik vloed en samen
maken we de branding, onze
golven vinden hier hun stranding
we sprongen in het tij
de storm was…
zingen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.342 en nu wil ik zingen
mijn gitaar in mijn armen
alsof ze jou was
vingertoppen glijden over snaren
die trillend de hemel laten horen
maar nooit zo mooi klinken
als jij er uitziet
bij de kleinste resonantie
meen ik je naam te herkennen
en mijn stem
klinkt beter als ze zwijgt
maar ze wil niet zwijgen
ze wil danken en buigen
ze wil de liefde…
Ellis
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
1.017 In de trein zie ik haar zitten
de ogen dof
een leren jas
Op haar schoot een oude tas
haar in een staart
met kleine klitten
Ze kijkt me aan
haar ogen groen
pupillen klein, een vage lach
herkenning
een verlegen " dag "
heel eventjes die blik
als toen
Ze rilt en zegt
"wat geld voor mij"?…
wat jij mij toe dicht
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
781 van dichters
die blauwer wordende luchten
wilden delen in open bunkers
van bloeiend vertrouwen
meer dan de lieflijke huizengevels
en droomgevulde schuren
waarop vervoerende woorden
werden gedrukt
langs stil zwaaiende halmen
en zomerse vruchten in
de warme holte van mijn hand
voel ik jou en
ben jij mijn ruimte
in herkennende…
Mijn schild ende betrouwe
netgedicht
4.0 met 60 stemmen
4.679 uiterlijk verbeeld
in lijfelijk omsloten
blinkende rituele togen
waar schoonheid haar
stoffelijke genegenheid toont
viert daarenboven
de zachte schittering
in jullie beider ogen
zij weerspiegelt
de onnavolgbare weg
naar woordeloos gevoel
waarin liefdevolle herkenning
het wederzijds bestaan,
een hoopvolle eenheid beloont…
Tijdloze schoonheid
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.683 Ik meende je te zien
in een slanke vrouw
met warme ogen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
En ik meende je te horen
in de stem van een engel
een lach van broze weemoed
het ruisen van abelen
de zang van verborgen vogels
En ik meende je te herkennen
in een elf met haar als zonlicht
een gewaad van sneeuw
in de geur…
vlaagt een orgel vaag een lied
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
736 al een tijd lang
hoor ik kinderkoren
breken takken in
verbaal geweld van
bomen die maar niet
tot lente willen komen
ik kan geen rots
verpulveren zoals ijs,
mijn waterstromen
worden steeds gespleten
door obstakels
op hun lange reis
ooit gaan ze weer
samen vloeien
in de delta bij de zee
water zal zichzelf herkennen
want het kabbelen…
BANKOVERVAL
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.355 Ze opent nu
een lade
daarin heel veel
vals geld
Hij zal het niet
herkennen
't is allemaal
geteld...
Ze doet het geld
in zakken
terwijl drukt zij
alarm
ze hadden hem
zo te pakken
toen was 'ie
weer straatarm...…
lijnen die het leven schreef
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.692 wegen vlochten
tijd tot reis
terwijl de steden in
het groen vergleden
reed de wolkenzee
al spattend met ons mee
we streken zacht
door plukjes haar
streelden mond en
ogen, zo vervormbaar,
dat lachen weer
gezicht kreeg met elkaar
handen vonden vingers
raakten aan de lijnen
die het leven schreef
een ontmoeten in verbazing
herkennen…
FOTO ZONDER NAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
857 als hij haar foto ziet
haar naam ligt op zijn lippen
hoe iets wat bijna voelbaar
op je handpalm ligt
als je kijkt je steeds weer
kan ontglippen
vertrouwdheid vertaalt zich in gemis
tot als een geschenk een flard
van een gebeuren zich ontward
en hij weer heel even bij haar is……
een eeuwige seconde stilt de tijd
zijn honger naar herkenning…
rollen van steen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
719 Sinds voor ons geest en materie
niet meer voor hetzelfde staan
zijn wij van onze identiteit ontdaan
zoekers in de periferie
Soms maken we bij toeval contact
met de oorsprong van eeuwige waarden
want zelfs bij alle splijting op aarde
is het ontwerp nog steeds intact
Te herkennen onlangs bij de premier
die vele klinkers doorslikte op tv…
zie je me graag
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
836 dichtte’
weet je nog
we renden de heuvel af
langs lieflijk zwaaiende halmen
en in jou zong de zomer, ter hoogte van mijn hals
ik liet me ruggelings vallen in je armen
en in de bunker waar poëzie
het verleden verschoof
vol vertrouwen, om dromen waar te maken
met die immer voortdurende vraag
je was meer dan hartstocht, meer dan herkenning…