720 resultaten.
Geslepen glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Geslepen glas, in de kern ben ik
wel; een diamant in een kleurenspel.
Achter al die ramen vang ik licht.
Beschijnt de dag mijn droevig gezicht.
Achter al die ramen krijg ik vorm.
Ben ik veilig voor elke storm.
Achter al die ramen noem ik mij bij
namen. Behoef ik mij niet voor mijzelf
te schamen.…
De innerlijke zomer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
559 luchten
de zon is op zijn hoogste punt
dat ons allen het licht nu gunt
van donkerte lijkt nu niets te duchten
Het is de keizerlijke maand
die voor ons de hemel baant
de stralen vallen in de warme aarde
die de oude krachten steeds bewaarde
zij houden zo ons leven gaand
Ik voel de kracht van binnen
zoek de woorden en de zinnen
in de kern…
short message service
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
540 In een oogopslag
kort door de bocht
een intermezzo
in een notendop
een helikopterview
in vogelvlucht
de kern in een synopsis
a tot z
als resumé kortom
een overzicht
van 't fenomeen
S impel gezegd
H oe zou ons leven eruit zien
O ver pakweg tien jaar in
R etrospectief of in een
T erugblik op een halve eeuw
M et…
Scherven van geluk
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
455 Wat gefragmenteerd lijkt,
blijkt juist vollediger te zijn, het kleine tilt het
grote, het broze draagt het sterke, en in de ruimte tussen wat
zichtbaar is en verborgen blijft, wordt de kern van het leven onverwacht onthuld.…
Scherven van geluk
netgedicht
1.5 met 15 stemmen
578 Wat gefragmenteerd lijkt,
blijkt juist vollediger te zijn, het kleine tilt het
grote, het broze draagt het sterke, en in de ruimte tussen wat
zichtbaar is en verborgen blijft, wordt de kern van het leven onverwacht onthuld.…
Ik draag je in gedachten mee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
707 In de kalmte filter ik de
dag tot de kern, waar jouw woorden
langzaam goud oplichten. Ik bewaar ze in de kamers
van mijn gevoelige hart, als kostbaar glas dat nooit mag breken.
Je hoeft niet hier te zijn
om nabij te zijn, want mijn stille geest
weeft draden van herinnering.…
Windkracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
316 zich kan tonen
een spanning diep
in haar bestaan
alsof haar lichaam
zelf wil wonen
op een plek net
naast het gaan
niet jij,niet zij
maar zij moet wijken
haar eigen zien
wordt vreemd en klein
ze durft haar voelen
niet te lijken
alsof ze niet meer
mag zijn
en toch onder breken
dragen
iets dat niet bezwijkt of valt
een stille kern…
Naast jou
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
376 Je stille nabij
laat mijn adem weer zakken
tot een zachte kern
Hoe ik naast jou besta,
alsof elke ademhaling een fijne trilling
opvangt die door de ruimte beweegt en mij uitnodigt
om aandachtiger te luisteren dan woorden ooit kunnen vragen.…
Waterig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
392 Nu vloek ik zachter
als de kleuren gaan,
en zie door verdwijnen
een geheel ontstaan,
wat vervloeit
verdwijnt niet uit
de tijd,
het leeft voort in
een nieuwe samenhang,
misschien mijn kern
of nieuwe identiteit.…
Verborgen betekenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
245 geen antwoord, slechts beweging,
riet dat knikt
de geur van natte klei
oude vragen zonder taal
zin slechts een schaduw
naast de dingen
en onzin een koude afdruk
ramen blind tuinen vol
slapende tijd,
alleen het aanschouwen
alleen het dunne fluisteren
van de ochtend
en diep onder alles
het vermoeden van iets
onvindbaars
een kern…
Ik ben in staking; organisatie/bijdragen-staking: STAKEN, STAKEN, STAKEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 de kern van ieders mensenbestaan: seksualiteit, sensualiteit, intimiteit, eigenheid
Ik ben dus in staking op uitzondering van, van zelfsprekend niet:
mijn dochter, mijn ouder-partner, mijn man, mijn schoonmoeder
Ach daar heb ik mijn handen, ziel en zaligheid al aan vol, maar met genoegen
dus die staking komt me praktisch wel heel goed uit;…
Tredmolen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
453 Het lichaam vergrijst
in de kern van de beuk
verwordt tot bladeren,
roodgeel of verdord,
verdunt de kruin,een
naderend afscheid voor
een definitieve breuk.
In het snijpunt waar
mensen van zichzelf
vervreemden, kreunt de beuk
in ziel van het geaarde kind
ademt het lichaam de
spreuk der ontheemden,
onafhankelijk bemind.…
De weg naar golgotha
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 zegevierend was zijn intocht verlopen
had zijn onbekende leven afgesloten
met palmtakken toegejuicht
getuigt hij de verlosser te zijn
een kleine kern volgelingen neemt hij mee
naar de koele tuinen van gethsehmane
om daar in rust het avondmaal te delen
ook judas is daarbij maar vertrekt voortijd
verraden wordt hij vastgezet
veroordeeld door…
Walging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Veredel met edele wijnen de kern van iedere ziel,
laat duisternis verdwijnen als pijn in de achilleshiel.
Aardse heersers zijn in wezen zwak, want er is een God
die al hun falen ziet, in hun logica geen diepgang,
alles vlak en ware liefde kennen ze niet.…
Anders
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
690 Autist
in de kern, gooi ik mijn liefdevolle woorden als
voedzame etenswaren over de muur van mijn ellende.
Wetend dat woorden niet echt voeden, liefde wel,
voor wie mijn woorden op ware waarde schat.…
Ik schrijf muziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 diepste vezels voelen mag
Het is zwaar
Soms zit ik muurvast
Mijn instrument
mijn zuivere gehoor
Leidt mij door het leven door
Als draad
Mijn muziek is mijn bijdrage, mijn daad
Subtiel
Componeer
Ik in een schema
Waarin ik grenzen
Probeer te doorbreken
Ik hoop dat de mensen goed
Over mijn muziek zullen spreken
Wie het wil horen
Hoort de kern…
Mijn leeuwerik?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 bruid
waarin hij het ultieme doel bereikt,
hij modelleert het licht, gegrift
in fantasie tot mystieke patronen
die de uithoeken van de nacht bewonen
als de nevel vertrekt wordt de horizon
bevrijd van de monotone sluiers van
zwartgalligheid, als hij zijn ware geheim
verspreid, z’n pijlen richt op ieder met
een open hart zonder de kern…
Harttaal?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
470 overleeft, een eigen aarde schept
waar alle onevenwichtigheid aan kleeft
als zijn gedicht probeert de schepping te
bevatten om z’n schram-schap te bedwingen
van drift en tastbaar onvermogen, zolang de
dichter leeft, de lezer in twijfel achterlaat
maar zijn martelgang zelf regisseert
als wat met hart en hand geschreven wordt
de ware kern…
Missie Copernicus - de reis naar morgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 wij dromen niet klein, reiken naar de horizon
niet langer gevangen in oude structuren
zoekend naar wegen die zorg transformeren
waarin mensen echt de kern weer zijn
een systeem dat luistert, dat leert en beweegt
waar niet de zorg, de mens zelf regeert
waar data en kennis niet worden ontnomen
maar eerlijk gedeeld en ethisch beheerd
geen muren…
Het zachte ritme
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
369 In het centrum
van mijn stille kern fluistert een weten
dat niets hoeft te bewijzen: kracht groeit in zachtheid,
woorden bloeien lieflijk als ik mezelf laat volgen door het ritme van het leven.…
Wanneer kou loutert
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
427 Ze laat de dag
verstillen tot zijn kern, alsof elk overbodig geluid stilletjes oplost.
Mijn adem tekent lichte
wolken in de bleke winterlucht, ik volg
hun vluchtige vorm tot ze verdwijnen. In mijn lichaam
ontwaakt een aandacht die elke fijne sensatie zonder oordeel ontvangt.…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Wachtend tot het licht mijn
bast zal raken, verzamelt mijn slapende
kern kracht in stilte, ik ben niet verloren in deze koude,
ik ben enkel ver, en in deze vrede groeit de belofte dat ik zal ontwaken.…
Antwoord van duizendvoudige pijnen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.093 Scheur mij de milt uit het lijf
zoals ik jou en je kern zou strippen
tot op jouw ongenode onderlijf.
Scheur mij het vlees van de schedel
met jouw alruinen tentakels.
Looi me de huid met je granieten nagels.
Breek mijn skelet uit de hengels,
als in een eeuwig blijspel van waanzin.…
- Verloren Seconden -
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
571 Ons verstand, het golft in volle vloed
maalt niet om de verloren seconden
de informatie van de psyche,
een flakkerende kaars met kern, met pit..
die nooit lijkt op te branden.
De grijze zware stenen cementen blokken verlies
dat niemand zag, noch ziet...onvoorwaardelijk
vullen ze hun dagen, nu de voorraad..…
Martelares
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 Ik schenk je op afstand extra levensenergie
en de moed om niet op te geven, maar hun
tirannie in de kern te weerstaan en mij
en vele anderen te accepteren als
symbolische wapens die zullen overwinnen.…
Lijf in Eden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
521 geweten; de liefde van jouw mond
Eigenlijk, ietwat obsceen, droom ik de
Rust van jouw lijf in Eden
In elk geval, zonder ge-
kunsteldheden
Jaren achtereen
Onophoudelijke
Uitzinnige
Kreten
Eigenlijk geluidloos, maar
niet zonder stilte
Hoewel onmacht is omgeslagen naar
Oprechte en ware, heuse
Eerlijkheid, die
Meer vanuit de kern…
L1CHT-SPEL1NG.
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
868 De zacht-gelende lamp lijkt vreemd verlaten
van 't schemeren, waar zij de kern van was;
't wit licht slaat binnen! Zie, hoe bleek zij staat en
sterft in goudig gesmeul en grijzige as.. .
Maar jij, bij dit altaar, jij wordt een wonder,
mijn herelijke vrouw!…
Blanke pit of..?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 In het vruchtvlees van herinneringen
huist de blanke pit van onze tekst, ook
verbaal in zachte en tevens harde kern waarin
ik mij herken, als ziener naar het lot, ontvankelijk
van een gewortelde daad, als het in goede aarde valt
zoek de sporen in een verklaring naar die
oorsprong als pril begin van oorzaak
en gevolg, vertolkt in causale…
Stemmen van de natuur
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
423 Zon verwarmt, maar haar licht
voelt een zachte storm, een aanraking die
iets wakker maakt in mijn kern. Ik laat mijn zorgen zakken
tussen wortels en aarde waar stilte ze omarmt en zonder vragen bewaart.
Vogels stijgen op, hun vleugels
snijden door tijd, ik voel hun vlucht in mijn
borst als een echo van verlangen.…
uit zijn hart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
280 halzen van kokende rivieren
waar de vissen als mieren uitvlogen
en andere dieren als wezensvreemde
schepsels die een soort bijrol speelden
verdwenen in de grillen van een later
vermomd als rondkolkend wielwater
de krater moest het echec doorzien
voor godinnen de macht overnamen
onder meer door alle lava te stelpen
doorgaand rond zijn kern…