687 resultaten.
DE STRAATVEEG
poëzie
3.8 met 12 stemmen
4.278 Heen en weer getrapt en weggeslagen
Uit danshuizen op de morgenstraat,
Heeft zij zich gehavend weggedragen
Naar de schuwe steeg, die zij ingaat;
Schuifelt aan de trappen met haar schenen;
Hoort het vreugdeblafje van haar hond;
Iets van mens’lijkheid is toen verschenen
Om het masker van haar dode mond.
-----------------------------------…
Chinese Draak (1)
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
999 voeren het bewind
en knechten nog steeds, alsof zij de
ware keizers zijn, mijn oeroude volk
dat aan kleur en schoonheid bouwde
in terracotta, stenen en karakters,
door de wijsheid van K'ung fu-tse
mijn gespleten tong sproeide vuur,
ik brulde en riep vertwijfeld
de alleroudste goden aan,
maar machteloos schrompelde ik ineen,
tot masker…
Player
hartenkreet
4.2 met 39 stemmen
2.764 houden
Ik ken een man een player
hij heeft zijn zinnen op seks gezet
Wringt zich in allerlei bochten
met als doel zijn prooi in bed
Ik ken een man een player
hij komt langs op gezette tijden
Met een wijntje en een goed humeur
GSM uit om onrust te vermijden
Ik ken een man een player
hij is een topper in aandacht geven
Achter zijn masker…
Staalwijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 Hij deed alsof hij een boer was,
die schreef met koeienstront en paardenmest, maar
achter dat ruwe masker verschool zich een ware
engel met een scherpe zwanenveer.
Er zijn maar weinigen die het mystieke geheim
van de zelfliefde hebben ontraadseld, inderdaad,
hij was een van hen, met volle stem.…
- Stenen volk -
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
542 De gangen des levens om die niemand iets geeft,
dragen fijne zilveren maskers, opgerichte stenen
voortekenen van de smeltoven van de natuur,
vertoonden zich als tongen van vuur,
met doordrenkte gouden opschriften,
kunstzinnig ondergedompeld door de geest
in steen gehouwen en uit hun eigen wereld getild.…
Luchtkasteel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
960 de zoetgevooisde woorden in zijn oor
waar zijn je dromen, je verlangens,
het koude, lege bed kan je niet verwarmen
vertel het me nu maar,
ik weet hoe je snakt naar die uitgestoken hand
schenk ons wat wijn, dan gaan we praten,
daar, op de trappen van de ruïnes van je zelfgedroomde luchtkasteel
je vindt het leven oneerlijk van achter je masker…
Morgen ?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 Morgen, als het lente wordt,
zal ik gekleurde eieren leggen in ieder nest van de
bonte specht, waarin al z’n maskers werden afgelegd.
Morgen, als het lente wordt,
zal ik de aquarellen lelies prijzen om hun maagdelijkheid
om te serveren op het bord van nieuwe spijzen.…
'Ogen' blik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 kinderen horen
en zien niet alleen
ze luisteren
echt zonder dwang
Dat ene moment
is het kairosmoment
het juiste ondeelbare
onwederkeerbaar
intieme voor ieder
unieke moment
Het kan in een flits
onverhoopt onverwacht
maar altijd spontaan
als een dierlijk instinct
ongedwongen en zuiver
zonder opsmuk maar puur
zonder sluier of masker…
Een gekroonde wereld?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Uit het selectief geheugen
vergeten wie we waren
en nu zijn, een on-breidelde
nuancering van relativering,
schijn achter het masker
van saamhorigheid, blijft
het idee rondzingen om het
beste voor het laatste
te bewaren, zonder enig
idee, wat daarin volstaat.…
Stukjes van het venster
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 Dit is een voor jullie verborgen terrein
waarin maskers mijn hoeders zijn.
Ik Ares en jullie Anderen dolen onwetend
in onbekend gebied waar wij niet weten
wat ons maakt tot wie we zijn
gekneed door gevoelens en gedachten
in diepere lagen van het vergeten verleden.…
Stirling Castle
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
582 De duivel draagt zijn misleidend masker van schoonheid
en weet de vernieling aan het oog van de wereld te onttrekken
door de onderworpene een lieflijk moskleed aan te trekken,
terwijl deze iedere wolkenlucht met angst en beven aan ziet komen
en van verwarmde kamers zal moeten blijven dromen.…
Parcours op ijle hoogten
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
834 ijlend op zijn dagelijks parcours
Hilda Kibet zijn echtgenote bleef
voelt zich tussen Kalenjins* safe
geen van beiden durfde het nog aan
stoer op hun eigen geliefd parcours
Wah Mzungu** - van welke stam ben jij
en voor je 't weet heet je een Kikuyu
en voor je 't weet ben je er dan bij
in de loop daar op dat prachtige parcours
Blanke maskers…
De polonaise kan beginnen.
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.568 Masker op en gaan met die banaan
Van malaise tot polonaise een altijd vrolijk bestaan.…
Bespiegeling
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
851 gericht
al doende eet ik
drijfzand van aards geluk
vorm ik mijn gedachten
voel onbewust verstijfde druk
ben zo geworden tot wie ik ben
of zoals de mens gewoon is
dagelijkse dromen opgraven
die 's nachts bevriezen
onder een deken van vernis
toch ben ik niet machteloos
ik schep de kunst van leven
vecht tegen innerlijke bozen
of maskers…
Rom Pom Pom
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
3.572 Nee, de mensen zijn niet dom
kleden zich enkel even om
tot onverlaten van de straten
om zichzelf weg te sturen
weg van alles dat voorbij gaat
achter maskers om te gluren
naar het liefste dat hun lief is
noten roffelen op trom
de kalebassenman speelt bas
de burgemeester bombardon
Rom pom pom pom, rom pom pom pom
confetti regent op gazon…
EEN OGENBLIKJE GELUKKIG
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
778 geef dan toch wat ruimte aan je hart
Snij jezelf, geef nu lucht aan je pijn
biedt aan dat verdriet een uitlaatklep
Laat dat masker, leer jezelf toch zijn
bevrijd je eindelijk uit dit eigen web
Snij jezelf, bestraf je foute reacties
eiste haar aan snijden verslaafde lijf
Haar hoofd bestreed ’t latent verlies
nadien vond ze zich zo’n stom…
Cijfers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 aankwam of verdwenen is
in onuitspreekbare cijfers,
de gram en de gal, zij die gaan en beklijven, de zuchtende zorg nu de morgen weer aanvangt
in onuitspreekbare cijfers,
de koningsparen troostend bij bejaarden, de presidenten, landgenoot en vreemdeling, allen die in droom en daad deskundig zijn
in onuitspreekbare cijfers,
blauwe kleding, maskers…
EVA
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
568 wij aan Hem blijven denken en Zijn wet
dat Hij maakte wat zwak en sterk is, voor elkaar
en Hij noemde hen man en vrouw en dat is waar
Wat leugen is, hoe heeft zij altijd aan haar kant
wat recht is, liefde is en heerlijk, en overmand
en weggekaapt heeft zij in de geschiedenis
wat helpen wil, ons goed doet en de waarheid is
zij draagt het masker…
wat haat verbrijzelt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 vertrouwen
lachend draaien kinderen in molens
waar naast grove den, kaneel en kruidnagel
boven knisperend hout de glühwein geurt
zwaait zomaar ineens waanzin een zeis
die levens sloopt of erger nog: moord
waar net nog tomeloze vreugde was
hangt nu dood geschreeuwde stilte
harten staan stil of slaan op hol
angst trekt van gezichten nu maskers…
Zilveren draad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.178 Achter het masker van haar lach
daar woont de vrouw die verder zag
dan grenzen, tastend, grenzeloos
die biddend vaak het juiste koos.…
Jij bent het
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.255 School, studie, vrienden, familie en werk,
Niemand die iets aan me merkt,
Ik heb een masker op, een blij gezicht,
Maar eigenlijk wil ik mezelf dan gewoon even
afsluiten in een kamer met alle deuren en ramen dicht.
Maar wat schiet ik ermee op,
Daar alleen in die kamer met allemaal gedachtes in m´n kop.…
"Het is de ziel achter de ogen die emotie toont."
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
14 alleen een tevreden hart is niet te breken
een eenling openbaart zich in een ongelijkwaardige duel
een verbitterde psyché herkent geen engel omdat het niet voelt
en de kern daardoor blokkeert
jouw kijkers stralen verzet uit
je kan lachen, je kan huilen
het is de ziel achter de ogen die emotie toont
jouw manier van doen is een masker…
Stadstaal
gedicht
2.8 met 16 stemmen
7.064 Onmiskenbaar zijn geruchten
van rode maskers, ketelmuziek en de bok
die dwars door de tijden springt. Zo verliest
de stad haar evenwicht. Duistere taal sijpelt
door de oude stenen, grijpt om zich heen.
Nu is een ijle gedaante. Zij buigt zich even
over de spotlachende sater, fluistert taal in
zijn hoog gespitste oren.…
De zwarte zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Zeggen de bleekmannen
De ziekte verbannen
Geen blaam
Vooruit gesnelde familienaam
Aanwezig en luid
In stilte schreeuw ik het uit
Geen zin in beven, ik wil beleven
De warme zon in het zwarte woud
Is zo koud, zo koud
zonder eind
zonder reserve
zal de morgenzon alles bederven
Miljarden stippen maken een raster
Geen halo maar een masker…
In de regen
netgedicht
4.5 met 22 stemmen
742 Maar geen traan vloeide ooit zo rijkelijk
als de regenval in de holte
van mijn verloren verdriet
verscholen achter een lach,
achter een masker.
Ik sta even stil en blijf kijken
naar het stromen van de regen.
Miljarden druppels
op weg naar hun laatste halte,
al tranend in een file van bovenaan
tot onderaan een vensterraam.…
HAAR INNERLIJK GEVECHT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
882 laatstelijk beloofd
Ze was anders dan andere meiden
om haar benen en ach..dat hoofd
Ze zou nadien om het leed wenen
om ‘t groot verdriet lucht te geven
Ze voelde zich echter zo alleen en
ze was lelijk, werd erin gewreven
Ze zou het snijden voortaan laten
haar bloed nooit meer laten huilen
Ze wilde zichzelf niet langer haten
of zich achter maskers…
Winterpartizaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
636 Hij doet zijn ding en laat de maskers op- en afgaan,
terwijl de poëzieverslaafden bibberen van de kou,
hij weet het wel, hij is een moedige winterpartizaan
en bevroren ploetert hij voort, in extreme trouw.…
Mijn stilte en ik .
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Ken jij mij
in wie ik ben,
vind je achter de maskers,
ont-wikkel jij elk omgeslagen kleed,
vind jij dan
mijn mooiste naaktheid,
zoek jij dan in mij
mijn schaduw
en ook mijn zuiverheid...
Ben jij het
die mijn oordeel smeedt!
Oh mijn stille stilte en ik
wij kennen elkaar
zo stil in elkaar gezeten...!…
Status quo?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
502 Ik heb het
masker opgezet van de Commedia del Arte, in de hoop
alle overtollige vragen in deze statuur te verdoezelen.…
jouw gouden kooi
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
589 ach ja jij staat daar als een blok,
lacht naar iedereen die jij ziet,
voor mijn innerlijke stem is het geen gok,
als hij zegt die zit vol met pijn en verdriet,
elke dag ben jij alleen,
elke dag het zelfde lied,
er een liefde om jou heen,
maar die liefde ziet jou niet,
toe kom uit jouw dromen,
luister naar jouw hart,
ga zonder masker…