732 resultaten.
LIED VAN GROOT-NEDERLAND
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.829 Boven 't vlak des oceaans,
boven ruimte, boven tijd,
staan wij in der geesten strijd,
in weelde, in nood,
trots krijg en dood,
Drieénig groot,
Groot-Nederlanders.…
Ik laat het licht aan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
644 voelen
Laat ik het licht aan
Eenentwintig en op de vlucht
Van mijzelf en iedereen
Laat ik het licht aan
Omdat ik liefde wil
Ook al weet ik er niet veel van
Ik het nooit gehad heb
Niet wetend wat te doen
Kan de pijn ongedaan worden
Ik zwoer God, dat ik nooit zou worden wat ik nu ben
Vallende sterren, en sprookjes
Was ik mezelf in een oceaan…
Niet alleen stof.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 Wind verspilt het zout van de oceaan,
naar gelang hij verder of dichter
bij ons staat, vervilt of kleurt de
zon en maan, de belichaming van
troost, de levenskracht vanuit de
zoetste wortels van de grond tilt
mij naar de onbetreden troon.…
Voltooi wat Je in mij begon - een psalm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Wij zijn gescheiden,
tussen ons de oceaan.
De wereld een strijdtoneel, ze omsluit me.
Ik sta op dek, het stormt om mij heen.
Ik weet het, ik kan niet verloren gaan.
Jij hebt mij verzegeld
Mijn ziel onrustig,
jaagt haar eigen hartstochten na.
Zo drijf ik van Je weg.…
In Stilte Verlangd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 Haar ogen, dieptes van de oceaan, mysterieus en eindeloos.
Wat is het dat me ontglipt, dat ik niet kan vangen?
De lach zo zoet als de vruchten na het rijpen,
Doch voorbijgaand als een vallende ster.
De lippen zo zacht en teder,
Als de belofte van een nieuwe lente die ontwaakt.…
Voor altijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
885 haat weet liefde wint
Weet waar liefde dus begint
Liefde begint bij jou en mij
Zoals toekomst voor vandaag een vraag zal blijven
En we morgen weten wat verleden schrijft
Zoals goedheid wordt beloond
Weet dat liefde in ons woont
Liefde begint bij jou en mij
Totdat de kleuren van de regenboog vergaan
Totdat de bergen zinken in de oceaan…
Ongewenst verlangen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.044 Een nacht van berouw en bezinning valt over de getemperde
oceaan, die schichtig maar weerloos de volgende dageraad opwacht…
Wereldvraag
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.020 Vraag het aan de rivieren, aan de oceaan.
Zij zijn oud genoeg om dit te weten.
Doch spreken zullen ze niet.
Heersers van de lucht,
met jullie vleugels zo wijd gespreid,
kennen jullie het antwoord?
Vraag het aan de zon, de maan;
aan de sterren.
Zij bestaan lang genoeg om dit te weten.
Doch spreken zullen ze niet.…
LAATSTE WIL VAN ALEXANDER
poëzie
4.7 met 29 stemmen
2.488 Hoe zulk een, die veroverd had
van aarde-oppervlak tot aan
de helle hoogten van gebergt',
de diepten van de Oceaan,
Die des turkooizen hemels vriend
en onbeperkte gunsteling
de verste grens van het heelal
in zijn grootmeesterschap omving,
En zeggen kon: mijn stalen arm
noopt de bevolkte wereld gans,
dat hij zijn opgebrachte cijns
uitstorten…
Gebleven hemeling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Hij verdween in de
kleuren om hem heen, hij zwom tussen
de siervissen in de vrije oceaan.
Dit zuidelijke hart, dat snel en
intens sloeg, als de roffel van
een inheemse medicijnman, die weet
hoe te louteren, hoe te leven. Hij
verdronk in zonnige kunstschatten.…
Alter Icarus
hartenkreet
2.5 met 21 stemmen
1.476 Ik kan je alleen inspireren, misschien
Als we vallen, vallen we samen
Als gelouterde druppels in de oceaan
Waar we eindelijk gelijk zijn
Maar groeit voorbij de golven gras
Dan zoeken we de hoogste berg
En baden ons in ambrozijn
Uitkijkend over de archipel
Met zijn veel te hoge horizon
Daar zul je het voelen
Eindigheid, sterfelijkheid…
BIJNA NACHT
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
409 afwachtend
tussen de zwarte wanden en het bed
veilig wegduiken hoofd diep onder de dekens
of met strenge ogen dat gevaar bestrijden
verdwenen zijn die dreigende gedrochten
daarna deze wereld snel verlaten
omhoog vliegen naar de sterren toe
zoek een nieuwe bewoonbare planeet
het valt tegen - terug naar de aardbol
met je eigen schip over de oceaan…
Aandacht voor de aarde...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
658 Rivieren die blijven stromen naar zee en oceaan.
De duinen en stranden of een laan met aan weerszij
populieren.
Maar men denkt te vaak de naaktheid van de natuur te
kunnen bestieren door trots en macht.
Adembenemende bergen vergen aandacht, deze aarde, de
wereld evenzo.…
Afscheid van mijn werk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.477 Afscheid van mijn werk
Maar ach, ik ben al ruim over de oceaan gezwommen op mijn levenspad.
Het doet me beseffen om het rustiger aan te doen
anders bereik ik té snel de overkant.
Toch wil ik onderweg opzoek gaan naar nieuwe verborgen schatten
in donkere diepten met een wonderlijk schoonheid.
Ja, dat lijkt me heerlijk.…
Teerbemind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Teer maar gretig landt vanuit de oceaan een meisje, eerst op haar
moeders buik, niet veel later strek ik mijn armen uit en eindelijk,
eindelijk kan ik mijn rozige hoofd in haar nekloze zachtheid
bergen en betoverd rondneuzelen door het bekoorlijke bouquet.…
Voor de Aarde
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
684 wij
(Wie zal haar beschermen
Haar beste beschermers
Dat zijn wij)
Want zij lijdt
Zij heeft pijn
En zij strijdt
Om te zijn
Haar regen en tranen
Zijn de oceanen
Dat zijn wij
Want wij doden en vermoorden haar
Denken zij is toch wel altijd daar
Maar dat is niet waar
We moeten stoppen met die domme waan
Wij zijn de druppels in de oceaan…
Huilen en lachen dicht bijeen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
651 Jaren van tranen, decennia van verdriet,
nooit geweten dat er een heuse oceaan
huist in je traanbuis.
Een tsunami van water,
breekt los niks geen geklater
niks is kapot
overstroming compleet
als je maar weet;
dat HUILEN MOET.…
Aan New-York. (1)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
868 wier blik niet rust
Op 't lommer van de dubble kust,
Of 't vlak der zaamgevloeide stromen,
Wijl ge uit het blauwende verschiet
De grijze Oceaan hoort komen,
Zijn drietand uwaarts nijgen ziet;
O Handelsbruid der Vrije Staten!…
Aan New-York (5)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
782 Wij heersten ook op d'oceaan:
De staf is toch van ons geweken.
Uw zon zij nauwlijks opgegaan
En rijze nog — zij zal verbleken!
Al schudt gij ongelovig 't hoofd:
Wat glans die niet wordt uitgedoofd,
Wat licht dat niet werd overschenen?…
O, R.!
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
651 Er zingen nog steeds lieftallige
sirenen op de rotsen langs de wilde
oceaan, waar ik in rond dobber.
Ik geef niets om mijn imperium, dat
immers louter uit schade bestaat,
al tellen de profiteurs de zegeningen.
Ik erken de erfzonde, al benoem ik
dat milder en graaf ik niet zo diep
om tot misantropie over te gaan.…
DODENMARS VOOR ROTERDAM (Aan Gerard Zalsman)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.774 Het water, d' eeuwenoude baan,
voert bloed en roet naar d' oceaan.
Daar staat de dood nog op de brug,
een zwarte schaduw, recht van rug.
Och broeders, hij bleef ongedeerd
terwijl uw schim hier langs marcheert.
Links, rechts...…
dream
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
501 met weinig later,
ben nog steeds dorstig van geest en vrij
met mijn lippen aan de beker, ik ben gewenst
mijn eigen uitbater. tot de ziel roept of de zucht
enkel nog van de verleiding snoept
kom schaar je aan mijn zij, laten wij drinken
op onze beider vrucht die door de jaren heen
niet in storm en strijd, maar nog steeds in de
blauwe oceaan…
Tatoekan
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
536 het zwijgen
van de zon, de dag breekt aan
zinderend en vlinderend
een flinterdunne waan
van ozonrafels in het zenit,
van hun laag ontdaan
zwoele erogene zones
zwellen af en aan
op zwaar gezalfde zonneheuvels
van hun top ontdaan,
zuchtend onder monokini's
zwoelheid - twee tezaam...
...maar van verre roept
Down Under, aan de Oceaan…
Kon-Tiki
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
550 wou hij
met zijn hypothese tonen
dat ooit het verre eilandvolk
het continent bewoonde
en zo vertrok een expeditie
met een vijfkoppige crew
op 28 april 1947
van de kusten van Peru
een simpel vlot van balsahout
dat de 'Kon-Tiki' werd gedoopt
en exact volgens model
van Inca's werd gebouwd
meanderend als Sindbad
over wijde oceaan…
Voer zwarte vissen niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
465 Of keren weer terug,
naar de diepten,
van hun oceaan.
Gedachten zullen komen en weer gaan,
zoals vrije gedachten altijd doen.
Wees voor geen gedachte bang.
Mensen leven waar ze leven,
in de tegenwoordige tijd,
zoals ook dieren doen.…
De wondermooie Aarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Ik vond een wonderlijk mooie planeet,
zacht blauw gekleurd door een oceaan
met wat wolkenslierten er tegen aan
lag hij op een zwart fluwelen kleed.
Op dat kleed met sterren als diamanten
draaide die planeet langzaam om zijn polen
heel constant, als de wieken van een molen
en toonde trots al zijn kleurige kanten.…
Het komt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Het nieuws sloeg niet in als een bom,
stuitte eerder op koele onverschilligheid,
een oceaan van oorverdovend zwijgen,
er was nauwelijks verzet of strijd.
Mensen stonden als beelden, hard bevroren,
staarden, onder een vlammende lucht
met uitgebluste ogen, apathisch,
geen spoor van paniek, geen vlucht.…
De Sint
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
826 De Sint onze grote kindervriend is alweer aan zijn vermoeiende reis begonnen
En hij is nu ergens op de Atlantische oceaan
Hij wordt vergezeld door de veeg roet, gele, rode, groene, blauwe en regenboog pieten
Een zwarte Piet is een taboe voortaan
Al het speelgoed moois in boekvorm gleed al door de brievenbus
Ja want kinderen moeten kunnen dromen…
Droom
hartenkreet
2.4 met 11 stemmen
670 Ongewone droom
legt een levensmoment vast
bewaard in het hart
Wat een vreugde, drijvend op de
golven van een droom, waar creatie en verbeelding
zich als een oceaan uitspreiden. De wind ademt kracht, melopee
streelt zacht mijn ziel, haar melodie roept een wereld die in stilte leeft en bloeit.…
De weigeraars
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
228 Zeilen over een zwarte, peilloze oceaan,
op zoek naar nieuwe kusten
om onze vlaggen te planten tussen de sterren.
Maar hoor je nu al de stilte van die kosmos?
Wat blijft er over van de mens die de klok breekt?…