681 resultaten.
Dansen we de tango?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 gezongen hebben uit volle
borst, die stem draagt altijd verder dan
een kruispunt of grens, ik luister naar
jouw levenslied, ik vind in iedere schelp
een Odyssee, water wist mijn sporen uit,
de vloed neemt elke voetstap mee,
alleen de toekomst verhult dat ik
de juiste woordenschat gevonden
heb, moet alleen nog zoeken naar
de juiste schep…
grieks vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 grieks vuur in het dal
een oude geschiedenis
van gras
de heuvels zijn traag
gestrande schepen
de lange droom is
een middag
oude rotsen als
het versteende bekken
van een offerdier
Ik ben alom het wijde pad
badend in de hemel
ligt een verlaten fort.…
3000 dollar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 de kapitalistische wereld
hij zag er niet uit als iemand die op vakantie gaat
hij was anders en de rijken begrepen hem niet
hij toonde zijn kwetsbare naaktheid en dat stoorde
de zelfverzekerde bewakers van schijnbare zekerheden
die bang zijn om met hem ten onder te zullen gaan
die hun rijkdommen niet met wildvreemden willen delen
die schepen…
Als de schemering valt
netgedicht
1.8 met 20 stemmen
441 Wanneer ook nog eens schepen ver
weg zijn en bijna nergens meeuw zich laat horen
vertellen wind zijn geheimen en sirenen hun vergeten verhalen
De tijd lijkt ontzettend langzaam te gaan zowaar stil te staan in deze puurheid.…
Westenschouwe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Westenschouwe heel haar handelsvloot
wist waar de Noordzee winsten bood,
ruimen vol wol, meekrab en graan,
zo voeren de schepen af en aan.
Ook het vissersvolk, nijver en vroom,
viste volle netten uit de stroom.…
Cap Nez Blanc
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
4 Het strand ligt eindeloos,
een woestijn van zand,
het water
een fata morgana
waarin schepen drijven
tussen werkelijkheid
en verbeelding.
De zee spreekt zacht,
meeuwen tekenen
kreten in de lucht.
Zout vult mijn longen,
en ik verdwijn even,
tussen tijd
en adem.…
Jouw wereld
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
25 Als ik al die stervende schepen wegwerp
mijn ongemakkelijke horizon begraven zal
haar vervangen ga voor maanmuziek en diepte
mijn hart in jouw richting slingeren wil
zul je me dan vergeven?
Als ik duizend harten veranderen wil in beloften
smeed jij dan jouw verleden om tot waarheid?…
Soms droom ik wel eens
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.379 Soms droom ik wel eens
dat sommige vriendschappen
al bestaan ze nog maar veertig jaar
nooit verloren zullen gaan,
maar ja, dromen blijven dromen
en ik weet het maar al te goed
wat de tijd met schepen, bloemen doet
met op dat vergankelijkheidsprocedé
heel weinig uitzonderingen
als je ’t wilt geloven.…
Van Scheveningen naar Hoek van Holland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
473 speelde
nieuwe huizen bij eiland Vloek,
zacht zand en de warmte, Kijkduin,
drommen op zoek naar Pokamon,
door Grieks raam, zicht op Haags strand,
hapjes eten,
langs strandmotor,
hoe parel en moer schelpen glommen,
wij bloot in golven sprongen
borsten deinden,
de pijpen waaruit wolken verwoeien,
Waterweg, hoe lelijk, hoe mooi ook je schepen…
Van oever tot oever
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
648 Deze vaak kolkende stroom, rijksweg
Voor vele schepen. Op weg naar en ván
Onze zeehaven Rotterdam
Ronkende motoren. Stroom-
opwaarts retour Europa in, voor
een nieuwe vracht geladen terug.…
de storm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 versleept zwerfvuil
teistert tenten
van feestgangers
en vluchtelingen
verspert wegen
ontmoeten onmogelijk
hoopt bladeren op
laat takken kraken
haalt het dode hout
uit het bos
ontwortelt bomen
wist sporen uit
zwiept zeeën omhoog
gooit golven op de kade
laat schepen…
Hectors dood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
751 Genoeg van dat gezever,
en met zijn longdoorborende speer
Hectors borstkas openspleet
Toen, bij het invallen
van de zielverzamelende nacht
joeg hij zijn blikvoermoeë honden weg
en reed met Hectors lijk aan zijn zegepralende wagen
nog enkele rondjes tot het hem verveelde
De schimmelvoetige Grieken keken met ontzag
vanop hun barenklievende schepen…
de tuin in mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
442 er ligt een tuin in mij verborgen
van klei en hoop en ochtendlicht
waar dromen zaden mogen worden
en elke wortel waarheid zoekt
een stukje land, ooit met liefde bewerkt
waar prei en passie samen groeiden
waar ik met aarde werd versterkt
en groenten stille namen droegen
toen viel het stil, mijn lijf, mijn land
de schep stond werkloos in…
Noorderslag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 Soldaten, landrottende vechtersbazen,
bevreesd en met onheilen op zee onbekend
verstoorden het werk
der ervaren matrozen
Gans het uitspansel en
hoge golven vielen vervolgens
de zuidwestenwind toe,
die door moerassige
Germaanse streken
door diepe rivieren,
de geweldige vaart der wolken
met kracht door de nabijzijnde noordpool
de schepen…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 2
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
774 uw woorden zijn morgen lucht
door verdamping aangetast
uw kritieken uitgedoofd
uw gedichten zoveel lichter
het moge duidelijk zijn
ik orden mijn gedachten,
schep een beeld
van gister en daarvoor
ik strijk dan door mijn haren
en frons mijn gebrild aangezicht
ik ben een slenteraar
een dromer op straat
door innerlijk staren
zo schep ik…
Odysseus’ verhaal; voor de val
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
155 Mijn bescheiden vloot van twaalf schepen stak schraal af
bij die van vervaarlijke grootse strijders als Aias, en steeds
weer die Achilles (met zijn Myrmidonen).…
Varen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.524 plant
Maar een stralend paar ogen
Waar ik in wil verdrinken
Van elkaar houden
In die verre stad
Je hand, hart en mond
Wat kan me weerhouden
Ik hou van varen
Zoals houden van moet zijn
Stralend hart, stralende ogen
Twee handen, twee harten
Geen woorden nodig
Alleen maar gevoel
Zoenen is een woord
Woorden zijn overbodig
Hoeveel schepen…
Liefdes versluiering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.323 Borsten vol liefdesvuur, en, opgetogen,
Lippen, die door rozen zijn gevoed,
Nachten van wanhoop onder lavendel beddegoed
Ademtochten, met zachte muziek omlijst
Zonomfloerst haar waarin de eeuwigheid herrijst
En niets hoor je over die verre nachtegaal
Zwoele bochten slechts in een meanderende taal
Drogbeelden roepen ze, die zachte lippen
Schepen…
Tin Pan Alley ?
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
821 handje vol ideeën
en een verbeten brainstorm
't komt allemaal in stukken
in beetjes en in mootjes
't is zoeken naar de juiste vorm
het eindeloos gesnoei, gestoei, gemier
met woorden en met nootjes
en bergen kladpapier
een flinke schep…
Zó Nederlands
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
634 De schepen wachtend op de zee
een storm gebeurt wel vaker
maar nu, met man en macht paraat
bij 't gierend wand als doodsmuziek
voor 't schip met lijf en lading.
De wachters op de dijken staan bezorgd
met ogen als van bleke manen
en laag voort jagend wolkengrijs
als schimmig beeld van hen
die eens door 't water zijn verzwolgen.…
20 miljard over de muur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
620 Haviken strijken hun pluimen
Hun lobbyclub heeft goed werk gedaan
20 miljard voor oorlogsschepen
Wen er maar vast aan
Het kan oplopen tot het dubbele
en misschien nog méér
De eindjes staan open
Politiek kent geen ommekeer
Oorlogsschepen zijn passé
Geldverslindend en kwetsbaar op zee
Afgeschreven in 30 jaar
Meer op de werf dan vaarklaar…
Adem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 Niet gevangen in eeuwigheid,
vrij om te kiezen, en wederom immens, schep ik jou als mens.
Mijn kroon zie ik in jouw ogen, ik heb je lief, wees mijn kind,
een koning in mijn ogen. Van voor alle tijden is het goed
en kwaad versluierd, maar je oog zoekt precies die grens.
Ik omarm jullie met heel mijn wezen in mijn mooie paradijs.…
Mesthoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
625 De fruit en de groenteschillen van mij
de graten, de botten, de vellen van jou,
onze geschillen,
het zwijgen
voorzichtig schep jij,
roert ze dooreen, spit om,
dat ’t niet gaat verrotten, verzuren,
beschimm’len,
donkere laag voor de wormen,
dat ’t warmt.
Hoe heerlijk dit leven,
die voedende gloed.…
Uitvalswegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 duikers
blinde hemel
Groene vingers
tamme ratten
witte muizen
zwarte katten
Klokken tikken
lampen branden
dove muren
scherpe randen
Grote ogen
kleine dromen
gouden dochters
godenzonen
Lange vingers
rappe tongen
zoete monden
zoute wonden
Sluwe engelen
listige slangen
warme tranen
koude wangen
IJzeren mannen
houten schepen…
HET VERHAAL VAN NEDERLAND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 vandaan kom
Waar ik genetisch vanaf stam
Overzien kan ik anderhalve eeuw (zie toelichting onderaan)
Maar nu naar ver, ver voor Christus
Christus gooide veel roet in mijn eten
‘Gefundenes Fressen’ was het geenszins (hapklare brokken)
Maar van die kost ben ik verlost
Het verleden is mijn hedendaags voedsel geworden
Ik lust er wel pap van
Schep…
peace man
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
903 ik wil minister president (mv) worden
en ga campagne voeren door het land
met het volgende voorstel
burka's, het moet kunnen
in bus trein of tram
moskeeën mogen uitbreiden
belasting aanslagen
kerken en zakken vullen
alles mag gebeuren met respect
maar als mijn vrouw
met haar tieten bloot
op een Arabisch strand wil zonnen
schep…
De dijk
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.744 En óver de dijk daar floten de boten:-
Die toeterde' en ploeterden door de rivier,
Die waren geweldig aan 't slepen,
En hadden een onfatsoenlijk plezier
In de deftig zeilende schepen-
Die hielden zich quasi wat achteraf,
Maar eigenlijk legden ze 't lelijk af,-
Ja, óver de dijk daar floten de boten!…
Die dag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.117 Dichtbij lijkt Noordwijk hier,
maar 'k kies de havenhoofden,
die met hun armen schepen welkom heten.
De hengelaars die staan er maar
de hele dag zo bij elkaar.
in donk 're plassen zie ik wolken en het blauw,
en alles zucht 'k hou van jou.…
Drie Wijzen (6 januari)
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
851 Drie Kruisen
Drie getuigen
Drie Koningen
Drie Wijzen
in de regen-regels van drie
Laat ons drie tenten bouwen
drie-één-heden van drie
Zwellend water
Geboorteschokken
Schepen die water maken
Huiswaarts varen
Voetjes die baden
Tien vingers
Tien teentjes
Tien geboden
Mirre en reukwater
Aangevaren Aangenomen
Cultuurschokken in dromen…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 1
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
667 van een schaduwrijk man
mijn duistere kant
kent een blinde vlek
slechts doorgewinterde neuroten
herkennen die plek
immers zij zijn mijn lotgenoten
u, die blikt naar mijn gezicht
ziet een zelfverzekerd persoon
al ware hij van enig elitair gewicht
maar, de waarheid stellende
vaak door eb en vloed
tijdens het leven is ontwricht
zo schep…