802 resultaten.
Het onzekerheidsprincipe van Heisenberg
gedicht
2.9 met 21 stemmen
11.246 Maar niet zonder
stijl verlaat Werner het zinkende schip.
Ijzig kalm rekent hij ons de ware omvang
van onze immer uitdijende onzekerheid voor.
-----------------------------------------------------
Werner Heisenberg publiceerde in 1927
een van de belangrijkste principes van de kwamtummechanica.…
Gevoelens
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
535 Wachtend op avondstille verkoeling
van wind en brand langs randen van velden
en rusten langs zee op het gouden strand
niet meer voelend pijnen die zoeken verzachting
vlammen geblust en dalen geslecht
enkel witte zeilen over kabbelende golven
die ritme slaan tegen gestroomlijnde boeg
van schip dat zich laat stuwen door warme bries…
Dromenvanger
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
601 leunt ze achterover
geen mens weet wat er zich
in haar mooie hoofdje dan wel speelt
alleen de wind
in een zachte intieme fluister
draagt weerspiegelend
het sprookje van hem en haar
op een roze wolk ver over de horizon
daalt neer met een streling
op een door weer en wind
gelooide mannenwang
hij laveert op hoge golven
kapitein op eigen schip…
Zwerversvallei
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
671 De nacht schreeuwt zijn wanhoop
over de okergele natuurstranden
in de zompige zwerversvallei
whisky drijft driftig naar de keel
in alle omstandigheden te veel
voor veelbelovende dwazen
wijn en schuldgevoelens ankeren
onder het schip van het geweten
het onderbewustzijn ijverig
zoekt naar de kurk
maar vindt geen fles
de laatste stappen…
Wie je bent zeg je zelf ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
550 er is hoop als je diegene wordt die je eigenlijk al bent
sta je daar als een kwetsbare unieke mens in je blootje
maar wel als kapitein op je eigen schip,
laat de mensen maar lachen en schelden,
jou krijgen ze nooit kapot,
want jij zegt nu eindelijk zelf wie je bent
na jarenlange strijd met de anderen in jezelf,
nu ben jij tenslotte jij geworden…
De schemering dempt
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
549 '
de zee klotst altijd voort in eindeloze deiningen
wend zich altijd weerom
waar zij heen vliet
(jij om mij, ik om jou,
vergeet me niet waar ik overnacht)
‘k weet wat ik doe met vrouwenogen en oren
dichtbij het dichterlijk dicht
laat ik je gegrift als vloed mijn leegte binnen
op de zilte golfzee van taal
die te strelen is op het schip…
Najaar II
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.135 De zee is eenzaam, slechts een vage schim
Van zeilend schip staat tegen lichte kim,
En gaat, nauw-merkbaar glijdend, zacht vooruit.…
Steel niet mijn droom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
728 Mijn droom die door het leven
zeilt, als een schip om de vele klippen.
Mijn droom die met de droomgever deelt
een woordenspel dat op mijn lippen speelt.
Dromen zijn te vaak niet waar. Toch de dromer
heeft meer reden ze te respecteren uit
gevaar. Daar de dromer met verstand scheidt,
de leugens waaraan het leven lijdt.…
Tussen opmars en aftocht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
608 Tussen waan en waarheid
tussen belofte en gemis
tussen verbod en genot
tussen filter en duisternis
Tussen ongekende hoogte
en onbekende diepte
tussen vreugde en heimwee
tussen afstand en diepte
Tussen stijgen en dalen
tussen roof en tocht
tussen slagen en falen
tussen schoot en schot
Tussen wal en schip
tussen vloek en gebed
tussen…
In de haven.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
960 Maar... als dan 't schip is leeggehaald,
Vindt Koopman en vindt Reder
Zijn specerij met goud betaald:
Doch - als uw zilver is verdwaald
Matroos!... waar vindt ge 't weder?
Een béétje pret, ná leed en last,
Wie zou het u misgunnen?
Maar - niet de zeilen vòlgebrast...
Toe!…
noem het liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 we met mekaar wat mee
rijdend op hetzelfde spoor
maar vooral denkend met z'n twee
Misschien is liefde wel beter te omschrijven
en zeggen daden meer dan woorden
het zijn daden die niet altijd beklijven
niet de muziek maar de gedachte akkoorden
We zoeken onze weg in gelijke toonsoorten
Nee niet tot vervelends – daarvan wordt je moe
een schip…
Geloof in hout en steen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 het stevig schip
is verzonken
zonder gewicht
in kleurig licht.…
Hercules
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 .
_______________________________
't Ging zonder Schip aan boord weer pijnlijk mis
Met onze held in 't schepenkamp voor Troje
Hij heeft er met de pet naar lopen gooien
En sloeg de plank wel honderd malen mis
Een werkstudent van sportclub Hercules
Trof zijn achilleshiel...een rake les!…
ONTSNAPT AAN MOBY DICK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 De gehate Witte Potvis
laat het schip Pequod
van zijn belagers zinken
iedereen verdrinkt
alleen Ismaël redt zich
klimt in een drijvende doodkist
glijdt dagen en nachten
over slokgrage golven
niets dan zout water
mag hem tot voedsel dienen
haaien komen aangezwommen
hun bloeddorstige kaken
gaan begerend van elkaar
de ranke kist dreigt…
tirades van Hades
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
202 verschuilen zij zich
achter de dikke dekens der onduidelijkheden
meerduidige stemmen klinken
steeds luider voor de één
als tirades van Hades
als sirenen
voor zij die niks denken
geen hoeven te vrezen
voor vergaloppering
door Pegasus te misbruiken
of als Icarus
in het ongewisse te duiken
zonder zich te binden
aan koersvastigheid
‘laat dit schip…
Wat Liefde Achterliet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
317 Dit eens zo luchtig hart,
vervuld met geestdrift en met vreugde
Nu ontwricht door pijn en smart,
waar het zich in liefde ooit verheugde
Mijn ziel is mee gezonken,
in de donkere diepten van een oceaan
In weemoed gestaag verdronken,
en als een schip in een storm vergaan
Dit hart dat eens subtiel,
werd ontstoken door jouw wakkerend vuur
Nu…
Stoere stoner
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
369 Ze liepen samen door het onweer
naar de kade, naar het beladen schip
om hun thuisland nooit meer terug te zien
achter de schermen van een droevig toneelstuk
stoere stoner in het groteske van de stad.…
Zeevriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
211 Zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen,
laat het land van mijn hart nu jouw schip mogen zijn.
Jouw adem en geest hebben mij bewogen,
tot rust en reflectie in de maneschijn.
Laat ons geloven in wat er gaat komen,
wat de toekomst voor ons in petto heeft.…
De Vrouwe van Terschelling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
713 In het zwart gekleed, in de rouw
om haar familie, verdronken
nadat hun schip was gezonken
tijdens een storm op de Noordzee.
Geen vloed bracht hun lichamen mee,
zij kregen geen ander graf
dan dat wat de diepte hen gaf.
De jonkvrouwe op haar kasteel
kreeg Terschelling als haar erfdeel.…
Leren zeilen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.026 Terwijl ze achteloos
Zonder te reven
Me een blik waardig gunde
Ik val tussen wal en schip
Terwijl zij doorschippert
Over haar voorsteven
En haar ronde achterdek
Pak jij de helmstok maar
Zei ze behendig
Bepaal jij de koers
Dan hijs ik het zeil
Al laverend tussen golven
Zink ik in haar ogen
En met haar zeilen
Voeren we tot de horizon…
hoop
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
642 machthebbers in witte verblijven
overvol narrenschip vol hongerigen
naar brood en een menswaardig bestaan
droeve broosheid van stervende kinderen
klauwend in het ruim tussen de ratten
stervend in stinkende walmen van verderf
‘t uitzicht op de sterren is beneveld
mensen denken de schepper te evenaren
reiken babylonisch hoogmoedig ten hemel
het schip…
uitzicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
629 van gras inademen, de hemel als een duis-
tere rivier zien en de halmen langs de sloot
horen ruisen en hand in hand in slaap
vallen en morgen door een haan worden
gewekt en anders door de torenklok
die geluiden lekt op de voorgrond
van een stralend nieuwe zon..het
goud dat ons energie als ontbijt zal
geven,
en kijken waar het schip…
12 gordiaanse knopen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
612 stuurloos op een bevroren
kompas, overtuigd in een
nauwe wambuis, geankerd
en gekapseisd bij onbekende
kusten, waar het lot het
zwaard in vast liet lopen,
om verleidelijke sirenen
op de klippen te mijden,
viel tegen krachten van
emoties niets te winnen,
door alle 12 knopen door te
hakken, vanuit windstilte te
beginnen, alvorens het schip…
als het lied voor mij nog nooit bezongen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 Als het lied voor mij nog nooit bezongen
De zeeën nog niet bedwongen
In gedachten grote dromen
In een afgeleefde wereld staan de bomen
Met sterke wortels en de wind in de rug
Vaart het schip langzaam terug
Naar de plek van vertrouwen
De bodem om op te kunnen bouwen
Als een bouwval tussen de zinnen
Niet wetend waar te beginnen
Staat een onbewoonbaar…
EEN EEUW LANG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 het gebeente
van zeelui en reizigers
die een verborgen graf kregen
dat sterke herinnering schenkt
een blijvend gedenkteken
eervol _ met uitdagende vragen
afschrikwekkend én aantrekkelijk
dit sterke rijk van vergaan leven
herbergt allerlei broednesten
waar geheime vissen der diepte
hun komend bestaan verwachten
het reeds lang rustende schip…
De dichters droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
605 Hoe veranderlijk de droom
die stuk slaat
op de touwen van een zinkend schip...…
En de zee maakte muziek.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
662 In de verte een schip,
de roep van een meeuw.
We zagen de sterren,
het licht van de maan.
Ik fluisterde haar naam.
Ze maakte me blij.
En de zee maakte muziek,
een harmonie, een symfonie.
En de zee maakte muziek,
voor haar en voor mij.…
liefdespaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Liefde loopt
over een brug van duizelingen,
is een uurloos eiland
dat omringd wordt door de tijd,
wordt belegerd door de nacht
en waarin de avond zinkt
als een verloren schip.
Maar liefhebben is ook
ogen hebben
nuchtere ogen
om te zien naar de helft
die verloren is gegaan.
Alleen nog dit......…
Dwalen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Maar een geest zonder kracht is als een schip op zee, zonder kompas.
Niet wetend waarheen waarnaartoe hij moet gaan.
Om de kracht te vinden die nodig is voor zijn successen.
Een storm in mijn hoofd, van keuzes die moeten worden gemaakt.
Ga ik links of ga ik rechts, nee ik blijf staan.
Want een geest zonder kracht is stuurloos.…
Magisch receptuur
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
921 Rond het middernachtelijk uur
Strandden wij op Aiaia,
Onwetend van oneindigheid
Van jeugdigheid in levensduur
Van 't eeuwig Elyzees elixer
In Circe's magisch receptuur
Zij, godin en kruidenmengster
Schalks, bevallig qua postuur
Troont mij naar haar rotspaleis:
Daar vleien zich tegen een muur
Negen van ons schip verbannen
Vastgeketend…