Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.709):

Stoere stoner

Droomde hij dat hij een wijs man
was geworden, stoere stoner
eenzaam op het platteland

onzichtbaar voor de media
achtervolgt door paranoia
zwelgend in zijn intellect
het was slechts een droom
een fantasie om te ontsnappen.

Hij leefde zwijgzaam in de stad
met de herinneringen aan journalisten
die op een dag zijn hart meenamen

het waren geen toevalligheden
maar herhalingen van een waarheid:

Neerslag van regen
integriteit van pure liefde
zoals het moest die mooie zomerdag
samen in de groene schaduwzijde

zijn hoop terug naar het pelgrimsoord
het ging als in een film, zij een actrice
die wist wat liefde nodig had
in droeve haast van het bestaan.

Ze liepen samen door het onweer
naar de kade, naar het beladen schip
om hun thuisland nooit meer terug te zien
achter de schermen van een droevig toneelstuk

stoere stoner in het groteske van de stad.