Netgedichten

netgedicht (nr. 88.708):

Ab Inferno langs een omweg

Binnen handbereik is de teruggedraaide fantasie
dat wij sterven, en zij dwaalt
door dromen
maar wij raken de weg niet kwijt
in ‘de profundis’
ondanks de pech van de overwonnenen
tot in de verloren hel

doelloos stilstaan en zijn is nu
ons leven
doelloos leven voor de geopende
muren
was deze leugen vandaag ook
onherroepelijk?

luide wortels, altijd voor het grijpen
boven op maagdelijk wit
de rupsbanden
in landschapspijn ingebed
als luid zwijgen – niks zal verstijven
buiten-uit jullie naderend einde

Tegenslag duurt nooit te lang
wij gaven rust in hedendaagse gelederen
op een haar na de cito met kou op komst
nu verdwijnt elk concept nimmer geheel
‘nulla infinitio sine
homine’

thuis in het al en de hele wereld
zonder stilte of leegte
vierkant staan
de takken uitstekend
voor geopende muren
-het vrije dicht naast de hoop
(altijd hoop naast het vrije dicht)
wat bij het al en de hele wereld
overblijft

Immer sterven de factcheckers eerst
waarzeggers der feiten en vrijheid
maar ons debutantenbal valt stil
geen Aidos, verblijvend in ieders lijf
daar het al en de hele wereld overblijft.