912 resultaten.
Plu
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
515 Van schuilen in het bushokje kan geen sprake
zijn, want alleen in het uiterst hoekje sta je droog:
precies het plekje dat die vrouw al vond
en er nu haar plu staat uit te schudden.
Hoe dicht mag ik bij haar komen
zonder dat de regen me doorweekt,
zonder dat de regels van de gepaste afstand
door mijn natte voeten worden betreden?…
Spijt...
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
2.350 zal ik niet meer degene zijn, waar je
bij kunt schuilen,
en kom je om van spijt, en
schuldgevoel...
Ooit komt 'n moment, waarin jij
zult verlangen,
naar mijn momenten van warmte en
geborgenheid...
je voelt je nu in
mijn web gevangen,
maar mijn liefde en aandacht,
raak je steeds meer kwijt...…
Atlantis – de verzonken dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
604 dichters geest begon te ontwaken,
glinsterende gedachten, sijpelde als ’n stroom
water weg uit zijn handen, ’t deed ze staken
’t was een triest gezicht, de pen toch op ’t perkament,
maar zijn woorden hadden het leven, lachen en huilen
vergeten, hij dichtte, maar zonder oprecht sentiment,
als spattend kil water, zelfs ’t papier kon niet schuilen…
Verstilling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Verstilling
ik wil verstilling en
bedachtzame, langzame bewegingen
fluwelen voetstappen
zacht als een zomerbries
ogen vol verwondering en
het ontluiken van verlangens
aan de oever van
de zilveren rivier
en de bomen,
ach ja, de bomen
trouwhartige wachters
waaronder ik mag schuilen
onder een groene keizerskroon
luister ik naar hun…
De Schaduw
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
768 duister je omhult
Licht bepaalt de scherpte van de rand
Het is je eerste vriend en blijft tot je leven is vervuld
Hij gaat voor niemand aan de kant
Je wordt achtervolgd en ingehaald
Soms gaat hij verloren achter iemand anders
Gebundeld wanneer omringd door medestanders
Hij is in elke taal vertaald
Bij een overdadige zon kan je erin schuilen…
De dood en het leven
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
700 Ik wilde vroeger, toen ik "jong" was, altijd schuilen voor de dood,
maar ik kan nu zeggen, 'k heb er goed mee leren leven
dat alles eindig is. Het werd plots een gegeven,
waardoor het leven mij oneindig veel meer bood.
Het kunnen denken, kunnen zeggen dat je klaar bent,
dat je de dingen hebt gedaan zoals je 't wilde.…
Regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Schermen
worden opgetrokken maar schuilen is te laat.
Verschoven is de aarde, bedolven
onder je vloed. Woedend was je baan maar
oude sporen zijn vergaan. Schoonwassen
is je passie en ik lach van oor tot oor.
Regen je bent een vriend, gratis
maar niet goedkoop. Ik heb je nodig
op mijn nog te droge land.…
Van muurbloem tot aan zondebok
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
780 Waar tranen aan de hemel staan
zo stil langs dichte poorten gaan
nu eenzaamheid stroef schuifelt
Waar tekens van verslagenheid
- een zorgelijke kindertijd -
zich vormen tot een baken
Van muurbloem tot aan zondebok
geen veilig pad naar mama’s rok
waarachter het kan schuilen
Het meisje wordt zo vroeg rap oud
de waarheid zwijgt haar zieltje…
ik zoek soms even een plekje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
816 aan je houding te zien
had je waarschijnlijk
de hele nacht liggen huilen
en elke ster van die nacht
gaf weer een spiegel in je tranen
ik zoek soms even een plekje
om te schuilen
wil er eigenlijk niet over praten...samen
als ik langer zou blijven
dan dat mijn hart het toelaat
lijkt het steeds alsof mijn liefde
langs een zijden draadje…
Een gesprek
gedicht
4.2 met 13 stemmen
14.254 .'
'Zullen wij schuilen?'
'Nee!'
'Hoe zullen wij ons voelen?'
'Ziek, vals en verlegen.'
'Wat zullen wij zeggen?'
'Wij zullen het niet weten.'
'Wat zullen wij denken?'
'Was het maar gisteren, morgen of nooit.'
'Zal een van ons gelijk hebben?'
'Geen van ons zal gelijk hebben.'
'Zullen wij elk een andere kant uitgaan?…
De zaden van de zilverberk
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
473 slechts met de gedachten
waarin ik verdwaal, op het
einde te trots voor een beklag,
onmogelijk de serene grond
onder de wortels te verruilen
van een voorbestemde plek,
waarin ik schuilen mag.…
Zingeving
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Het is namelijk zo: in de kleine dingen, de zaken
die zich voltrekken voor mijn ogen
schuilen véle lessen!
Het moest mij moeilijk worden gemaakt, zodat het voor me
zéér gemakkelijk werd te begrijpen.
Niet ieder kon deze informatie aan.
Het is maar goed ook.
En daarom schrijd ik verder op dit prachtig pad gegeven!…
Nu groeit het grijs heel hard
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
509 De mensen worden moe en groeten nauwelijks
nog, ze willen enkel vluchten naar hun huizen
waar warmte wacht of waar ze kunnen schuilen
ver weg van ’t grijs en van de troosteloosheid die
overal verspreid nog enkel toeneemt met de uren.…
Jagende verwachtingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 slechts met de gedachten
waarin ik verdwaal, op het
einde te trots voor een beklag,
onmogelijk de serene grond
onder de wortels te verruilen
van een voorbestemde plek,
waarin ik schuilen mag.…
Zojuist is de Jumbo
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
602 Maar diep in het vrachtruim klinkt droevig gehuil;
Er houdt zich een zwarte verstekeling schuil.
Vanwege zijn huidskleur kreeg hij zijn congé
En mag Zwarte Piet met de Sint nooit meer mee.…
Alles op de tast?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
484 Ragfijne werelden
in elke druppel huilen
zeeën van beloften
alles is beschreven, en
die liefde vergaat tot stof
emoties anders gevormd, tenzij
anders wordt bewezen in
de bundeling van kleine zielen,
dekens mist om in te schuilen
slaan hun watervleugels uit
in de nevels sluipen onvoltooide
verhalen, soms hoopvol en
soms ontluisterend…
Chemokuur
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
709 Ze hoort hakken klakken door de gang
de melodie lijkt doelloos te verzwerven
om hol langs kale muren uit te sterven
voor ze verstommen tot een stil behang
ze voelt de leegte pijnlijk in zich kerven
onzekerheid en onmacht maken bang
haar uren schuilen diep in dagenlang
voor ze de adem van voorbij verwerven
dan klinkt een kinderlach door peinzen…
Bos der drogredenaars
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
738 Kom snel nog even mee op een korte wandeling
waar je door de bomen het bos niet meer kunt zien
dan gaan we opzoek naar de redekavel waarheid
waaronder wij kunnen schuilen bij het trefpunt
neem een bijl mee zodat wij kunnen hakken daar
waar het nodig is en omdat wij het meer dan zat zijn
strooi hier en daar broodkruimels tegen verdwalen
kabouters…
eland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 groot en machtig als een paard
komend uit zomers waterrijk moeras
waar zij bomen en struiken aten
trekken als koude tijden dagen
donder en bliksem het bevroren land
op hun hoeven de jagers vluchtend
op het noordelijkst van de aarde
vinden jaarlijks zij hun schuil
bij die altijd wit bebaarde claus
voor wie in vliegensvlugge vaart
zij de…
Mag ook ik even
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Mag ik je schouder om even op uit te huilen,
wees maar stil nu gaan de woorden toch verloren,
ik wil eigenlijk alleen maar even voor verdriet schuilen
nu kan ook ik woorden van troost even niet horen.…
lange benen dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
821 hakken tikken
etalages schrikken
als jij spiegelt
in hun glas
rode koppen
schuilen achter blonde lokken
handen in de zak verbergen
schande in het grijze pak
ogen die weloverwogen
zoeken naar een warm entree
blikken die iets zachts begeren
klein wordt groot in reageren
ze zien het slanke lijf
de lange benen dromen
vergeten eeuwig…
Herfst in Groningen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Liefste, de laatste gouden dagen
wuiven ten afscheid en wij merken het niet,
De bossen en de struiken dragen
hun laatste tooi en in het riet
schuilen de vissen en hun trage
vinslag verraadt hen niet.…
Subversief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
743 Ze zouden je weerga moeten kennen, maar schuil
houd je die het liefst onder een pseudoniem
in het verborgene. Daar waar je je geborgen weet.…
Een wijze spreuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 De dag is weer geopend als een boek,
eerste pagina bedrukt met wolkenveld
en mensen duiken somber en gekweld
ergens warm in droog beschutte hoek
luid mopperend op wind en regenvlaag
dieren blijven schuil in hun warme nest
de horizon blijft grauw van oost tot west
of zon vandaag komt is nog maar de vraag.…
God is zwart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
581 Hij is de roek die achteloos zijn nest bouwt
in de top van een hoge boom
en strijdvaardig heerst over krakende populierenbossen
De nacht ontbreekt aan licht omdat Hij mens en dier dwingt uit te rusten
En de nachtwezens zo hun ruimte geeft
Hij is de steeds veranderende schaduw
voor hen die schuilen willen
tegen de aldoor brandende zon…
Schuilhut van de tempelzee
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
438 welig als de liefde dat wilt
we hebben er niet voor gekozen
ons als wollige schapen te gedragen
en we zijn ook geen boze wolven
op zoek naar hulpeloos naïef vee
veelzijdig zijn we samen
als het om oplossingen gaat
is daar de regenjas
om de ergste druppels te omzeilen
en als het ons te erg wordt
met alle heiligen om ons heen
dan schuilen…
Winterpunt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
541 Verwacht dit jaar geen al te grote stunt
Van koning winter, ook als 't had gekund
Want ach, wat had ik het jou graag gegund
Een sneeuwlandschap met wolf en rendierrund
Elfstedentocht van stiens tot helgolund
Bij sneeuw en ijs tot Kelvins dieptepunt
Straks houdt de zon zich schuil
in 't winterpunt
Met wind en regen, vorst is ons misgund…
No mina
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
422 Ik heb bewondering
en ook een zwak
voor dichteressen,
niet anonieme
want namelozen
daaraan heb ik lak
ik luister liever
naar feminine
een merel zingt immers -
een gansje zegt gak
Soms lijkt het wel
of in nomina
als Hadewijd Dieke
en Coseline
voortekens schuilen
als omina
alsof ze die naam
niet hoeft te verdienen
Rigoletta…
Popularisme
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
351 In de schaduw van het leven
Gaan d’vreemdste dingen schuil,
Wonderlijke zaken van lange her,
Mensen nog menselijk waren,
Altruïsme nog de normaalste zaak.
In deez tijden van populisme,
Of zoals Trump het noemde,
Popularisme, dat is als muziek
In zijn dovemansoren, wijl
Hij alleen zijn echo’s ontvangt.…
jij bent er
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
430 je staat niet graag luid op de voorgrond
bent geen vlag die in ochtendbries wappert
maar ben je er — betrouwbaar als een huis
dat in stilte schuil geeft, warm en stevig is
je handen rusten vaak rusteloos wachtend
totdat ze voor mij nodig en helpend zijn
als een baken, snel en zeker, staan ze klaar
een vaderhart immers weet, zwijgt en telt…