948 resultaten.
Klimaatverandering
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.470 Rivieren kunnen weer stijgen
boten varen, ladingen verder gedragen.
-------------------------------------
uit: 'De aarde, de aarde', 2013.…
De presentator
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
578 Als je in bent
vaar je wel
je bent je bewust
van het te spelen spel
Je dirigeert
aan een tafel
het gesprek
jouw woordenvloed
heeft geen gebrek
Snelle woorden
duidelijke taal
weinig haperingen
je bent geniaal
Je bent in
je bent populair
je hebt flair
je staat aan de top
jouw aanwezigheid
is geen flop
Je hebt je bewezen
je…
Voorbij de horizon...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Wanneer ik in de richting,
van het Hoge Noorden vaar,
verdampen mijn illusies.
Mijn ambities worden er lachwekkend.
Angsten zie ik oplossen in moed.
De schoonheid van de horizon,
leert me hoe ik leven moet.
Voorbij de illusies van de winter,
wanneer tegenslag en pijn regeert,
en de zon niet langer schijnt.…
Horizonten verkennen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
370 Ik kan niet sneller leven
dan mijn lichaam
bij kan houden
Fietsen en varen zijn het maximum
Een korte trein- of busreis lukt nog wel
als ik oplet en meeverander, niet zit
te lezen of slapen, anders
krijg ik bij aankomst in één klap
het overgeslagen leven te verduren
Sneltreinen en vliegtuigen breken me
op, dan raak ik meteen achter
en…
is lente wintertje gaan spelen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
849 geen files op de Waterweg
alleen de tijd staat stil
de boulevard, net aangelegd
de horizon, onzichtbaar kil
een wereld drijft voorbij
beladen met containers
een stil gebed, geen averij
maar winst voor ondernemers
ze varen uit, in stalen huid
met vracht, vakantiemensen
op volle snelheid ligt de schuit
een droom met al hun wensen
we…
polderfernweh
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Ik ga straks naar de dijk en het zal er waaien
Er staat een ruisend takkenwoud van half verrotte zomer
Dat de vaart uit de vlagende winden haalt
Ik ga erheen omdat ik mijn dorp mis
En ik de zeilen niet heb
Om naar dat ooit terug te varen
Wat rust achter mijn ogen
Deze stad houdt me vast in zijn steenharde schaduw
Ik zal een rijnaak zien…
De kathedraal van Syracuse
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Oude steen staat hypostiel in nieuwe wand verzonken, komen
Kwelling en Kwansuis-dat alles was hier altijd al
Verstomd vermomd is nu van alles van
Godsmoeders tot de kaarsvlamschaduwen op palen nog
Fluiten gespolieerde zuilen Hera’s hymnen uit
Het luisterend oor van de nacht
Die nieuw en grootogig
Gelijk aan zichzelf
De schepen langs laat varen…
Vaarwel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 lief en leed
voortaan
alleen te moeten dragen
er is niemand meer vooraan
het schip vaart nu op eigen kracht
in 't midden van de oceaan
de dageraad ver achter ons
en ginder lonkt de nacht
angstig zijn we niet
want wij hebben geleerd
dat storm en ontij en verdriet
niet zwak maar sterker maakt
hij die zich heeft geweerd
ahoi
wij varen…
Terug naar huis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
606 De landverhuizer bouwt in
de binnenlanden van Australië
zijn schip in de tuin: een Lemsteraak
Er valt daar geen water te bekennen
hij is zuinig met woorden deze man
alles gaat voorbij het verleden blijft
Ze is beeldschoon maar
moeilijk in de omgang
varen met een aak is zwaar
Deze dame vecht gewelddadig
met opstandig water
ze duwt…
Quo vadis, nsc
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
630 'k lig net voor de
goede ree
we varen zo weer volle kracht
vooruit
vier kapiteins op een solide
schuit
ik doe met mijn drie zetels
best nog mee!
Ons wacht een schone taak,
niets gaat vanzelf!"...
toch blijft hij tegen beter
weten in
bezweren, dit is pas een
nieuw begin
op land waait een orkaan
met windkracht elf…
Panta rhei voorbij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
412 De zon schiet diamantjes op de golfjes,
Wolken varen mee naar de zee,
Maan en sterren flonkren in de diepte,
Ook ruisen van ’t water reist mee naar zee.
Als de gletsjers zijn verdwenen,
De regens zijn opgehouden te bestaan,
Verdwijnen ook de rivieren,
Gaan ook de planten en dieren er aan.…
waardige helden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 kluizen van eilanden
geroofd op ijkpuntjacht
van eer voor ongepolijste
en veelkleurige piraterijen
met dubloenen en betovering
gevulde galjoenen
door de gaten in de mazen
vooruitstrevende voldoening
op dek ontdekt talent
om scherp op voorbedachte
wind te sturen, kanonnen
vuur en zwaard, donderbus
hij, zij, hen die over de kaperen varen…
5- luik kettinggedicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
642 De zee ontving het leed van jaren
daarom ook smaakt de zee zo zout
je kunt daar op de tranen varen
het is een poel van jammerhout
Probeer het maar eens droog te houden
wanneer rondom de storm weer woedt
het kucht en drupt, je wordt verkouden
pak je warm in, dan gaat het goed.…
VOORBIJ
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.425 Voorbij, ik wens dat het niet zo is,
en dat je je wrok voor mij laat varen.
Je hebt geen idee hoeveel ik je mis,
kon ik je gevoelens maar verklaren.
Voorbij, ik kan wel huilen van verdriet,
had ik me maar niet zo laten gaan.
Had ik mijn gevoelens maar nooit prijsgegeven,
dan had onze vriendschap nu nog bestaan.…
Uithalen vol zilt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.757 Ik weet dat je liever niet ziet dat ik huil
toch laat ik mij af en toe liever varen
dan da`k mijn steven de storm in wend…
Ik wou ...
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
5.401 en ruimte te overschrijden
Over rode daken en groene tuinen
Over muurtjes van bewoonde landen
Over alle grenzen heen
Ik wou dat ik
Op jouw droom kon klimmen
Om je verlegen ogen aan te kijken
Door witte wolkjes en gekleurde hemelbogen
Door bloesemlicht van zachte klanken
Door alle winden heen
Ik wou dat ik
Over verre zeeën kon varen…
De ontdekker
poëzie
4.5 met 1009 stemmen
4.294 Hem bleef geen raad
Dan voort te varen, doelloos, desolaat
En zonder drift - leeg, over lege zeeën.…
DE ONTDEKKER
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.964 Hem bleef geen raad
Dan voort te varen, doelloos, desolaat
En zonder drift - leeg, over lege zeeën.…
uitvaart
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.161 in deze stad ben ik van huis
geen brug die spant of buigt
alleen het staande water
boten liggen zwaar langszij
de statiegevels als portretten
van berekenende burgerij
alleen de kabels aan de schepen
schuren geur van teer en wier
op nauw bemerkte deining
stroomopwaarts kunnen varen
golven maken die basalt beroeren
hoge bruggen bij een…
Berkenbosje
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.977 Ik liep met blij tevreden zin,
Mijn voeten verdwenen beneden in
En dwergenbos van varen,
Hoogstammige varens en bosbes en mos,
Mijn voeten liepen door dat bos,
Of 't reuzenvoeten waren.
En iedere kleine berkenstam,
Steeg als een reine witte vlam,
Door 't fijne groen naar boven.…
Ter uitnodiging
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.556 De zwanen varen traagzaam langs de kusten,
Loh'ngrins onzeker van der Jonkvrouw' woon,
maar God woont hier met zijn papieren kroon,
en deze rust is een volmaakt berusten.
Ik zend u dit sonnet met een tros druiven,
onze eerste: niet onmooglijk nog wat zuur.…
Licht
poëzie
3.0 met 4 stemmen
4.609 daar over mij de branding slaat,
Bij 't doffe bruisen der ontroerde baren,
Te zien hoe 't Leven om mij heen vergaat, -
Maar Liefde niet, en midden in het staren
Op 't rustig stralen van uw klaar gelaat,
Vereend met u, ter eeuwigheid te varen...…
De zee
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.476 Slenterend loop ik op het strand
mijn gedachten probeer ik te laten varen
Mijn voetstappen laat ik achter in het mulle zand
terwijl de wind waait door mijn haren
Mijn gedachten dwalen toch naar de tijd van toen
het brengt ontroering diep in mijn gemoed
Wat vroeger was kun je nooit meer overdoen
het verdwijnt immers voorgoed
De golven kabbelen…
Rolden waterrimpels in het zand
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
648 wind speelde ermee
maar de golven der tijd spoelde alles weg
ik kwam innerlijk weer tot rust
ver weg van alles
gaf het interessante inkijkjes
die emotie opwekte naar een eigen taal
meeslepend en diepgaand
naargelang de ruimte
laat het een spoor van golven na
heb ik besloten
het roer structureel om te gooien
en een andere koers te varen…
De zee
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.275 Slenterend loop ik op het strand
mijn gedachten probeer ik te laten varen
Mijn voetstappen laat ik achter in het mulle zand
terwijl de wind waait door mijn haren
Mijn gedachten dwalen toch naar de tijd van toen
het brengt ontroering diep in mijn gemoed
Wat vroeger was kun je nooit meer overdoen
het verdwijnt immers voorgoed
De golven kabbelen…
Mens
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
697 zeven sloten lopen
Blijft koppig wedden op ’t verkeerde paard
Laat knollen voor citroenen zich verkopen
Speelt tegenstanders zomaar in de kaart
Loopt in een val met beide ogen open
Denkt: och het loopt waarschijnlijk niet zo’n vaart
Kan tegen beter weten blijven hopen
Is al met al nogal beklagenswaard
Laat desalniettemin die hoop niet varen…
AL BELEEFD
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
542 Steeds is daar weer
die eerste keer
voor duizend jaren
of nog meer
een vissersboot, een dorp
de haven met de vissengeur
steeds meeuwen om me heen
we varen uit
zes in getal
de wind heeft kracht
we vliegen voort
de storm neemt toe
reuze gekraak
de mast knapt af
valt over boord
het roer onbruikbaar
nog eenmaal overstag
de boot…
Mager paardje
poëzie
2.5 met 11 stemmen
3.130 Smal scheepje, vaar maar:
Eindeloos is de zee,
Al trillen je moede masten,
Al heb je te zware lasten,
Toch mag je in geen haven rusten
En aan 't eind van de reis moet je ankren,
Ergens buiten op de ree.…
Lac Pavin
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.008 Voor het eerst in lange tijd
horen de wolken haar aan
en varen eerbiedig uiteen.
De aarde zuigt aan onze voeten.
Hoger, op de berg
strekt het maagdelijk witte kleed zich uit.
en staart ons onbewogen aan.
Voorzichtig betreden we zijn domein.
Onmiddellijk boren onze voetstappen
diepe kraters in zijn blanke buik.…
dag acht
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
660 deze zondvloed kent geen verborgen land
waar vogels de zee verkennen om hun
ranke voeten te laten rusten op het afgematte
drijfhout wat zich eens een schip mocht noemen
het is koud varen met een gebroken roer
een doemscenario zonder kunst
herkent het pikhouweel om spaanders
te hakken van het teveel aan rust, een wond
waarvan de hechtdraad…