1035 resultaten.
Onderweg in de wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 We moeten nu vertrekken; het uur van afscheid nadert snel.
Kijk niet meer om naar het schilderij aan de muur —
het heeft zijn waarde verloren, het behoort tot de kamers van weleer.…
Die morgen was zij moe en zwaar
poëzie
3.9 met 16 stemmen
4.455 Zij ging verloren door het vertrek
met ongevoelde schreden,
behaspelende dit en dat,
verschikkende zonder reden.…
Moeders krankheid
poëzie
2.8 met 13 stemmen
3.506 ."
Zij zat in het klein vertrek
En zag ze buiten spelen;
Zij hoorde niet hun gesprek.…
Danse macabre
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.512 licht danste op het plafond
ik proefde het gouden schijnsel
dat mijn lippen verwarmde
zachte muzieknoten dwarrelden
als een ragfijne sluier over mijn huid
waar ze zich schikten naar de
contouren van mijn lichaam
ik vergat de tijd
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onvermijdelijke komst
je voetstappen, grijs en koud
verkilden mijn vertrek…
Wakker
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
4.795 ik stiekumjes naar jou
Een lekker ding
Mijn mooie vrouw
Die naast mij ligt in bed
Zondig zijn mijn gedachten
Ik wil je vangen met een net
Je op me slepen
Beminnen en verkrachten
Kamasutra, alle grepen
Heftig hijgen in je nek
Onvermoeibaar
Onverdroten
Tekeer gaan als een gek
Maar het enige
Dat voortkomt
In dit rozige vertrek…
Verlaine sterft
poëzie
3.3 met 50 stemmen
23.602 De muren zijn verveloos
in het armzalige vertrek,
waar ik, denkt Paul Verlaine,
alleen, als een hond verrek.
Een kamer, een tafel, een bed,
bloemenwaaiers van ijs -
zo crepeerde Paul Verlaine,
rue Descartes, Parijs.
--------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1947.…
Alleenleving
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
671 ieder kind een eigen kamer
elk vertrek heeft zijn tv
meer apart en minder samen
geen gesprek, steeds vaker nee
het ego krijgt nu alle space
eerst jijzelf, je pakt je kans
het leven is toch slechts een race
een sprong vanaf de hoogste schans
zelfs de Kerst staat in dat teken
van jouw voorkeur en gemak
niets en niemand wordt bekeken…
Verzoening
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.274 Je geeft niet meer om te geven
in de lijnen die je trekt, gespoord
door de ringen van jaren, en
vertrek je naar dat laatste seizoen,
om je nog een keer op te richten,
om je de eigen verhaal te scheppen,
ontdaan van uitgebloeide bloesems,
waarin jouw waarheid niet zal zwichten,
en ben je met de dood verzoend, een
vol leven om niet opnieuw…
Hoe gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 Het lommerloof
dat meer geduld heeft dan men menslijk kan horen
grond met een groots verleden uit het ooit geboren
en dan van bewoners dat handgebaar vertrek valt zwaar.…
Lijsttrekker
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
506 Vertrekkend Tweede Kamerlid Annie Schreijer-Pierik vindt dat alsnog goed naar andere kandidaten voor de positie van Balkenende moet worden gekeken voordat de partijraad in april definitief beslist.…
TANKA'S VAN VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 Een reis gaan maken,
's morgens vroeg vertrekken;
op gras en daken
glanzen zonnestrepen,
wekken vrolijke vragen.
De hoge oever
is vol luchtig fluitenkruid:
tere zuiverheid
van fijn versnipperd wit
geeft golvende gedachten.…
Afscheid.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
703 Als we staan op een verlaten station
waar de laatste trein zo gaat vertrekken
krijg ik het koud binnen in mijn ziel
zal ik jou hierna dan nooit meer zien.
Met betraande ogen kijk ik naar die
grote klok waar de wijzers net hamers
zijn, die in mijn hart de spijkers slaan.…
IK MOET JOU NIET MEER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.065 Sterren schitterden in deze nacht
en het donker deed mij zo’n zeer
Deelnemend had zij geglimlacht
vertrek nu, ik moet jou niet meer
Bladeren ritselden de stilte weg
edoch waarom ontbrak de stem
Die mij vrede gaf door een uitleg
waarom ik vast zat in haar klem
Regen druppelde op mijn hoofd
ach, wat deed die nacht mij pijn
Mij voelde het…
PATRICK EN MARIA BRÖNTE (3)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
521 Zij werd zelfs zwanger, maar de schikgodinnen
Kluisterden al snel haar aan het ledikant
Een longontsteking hielp haar uit de brand
Ze liet de dood maar wat graag van haar winnen
Geen jaar gehuwd en God haalde haar binnen
Mijn schoonzoon nam de zorg voor mij ter hand
Ik leefde nog een zestal jaren voort
Toen was het voor mij tijd om te vertrekken…
jarenlang ritueel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 hij wacht al op haar als ze plaats neemt
voor de spiegel
al die jaren samen en nog steeds elke
avond als de gordijnen sluiten
ze zich terug trekken in hun eigen privé
vertrekken, hij als een kind zo blij
een voor een trekt hij de spelden uit haar
opgestoken haren
sterke haren, heerlijk geurende haren
hij houdt ervan hoe de zware pracht…
Je dialoog vervlakte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
722 eiland dat gekozen was
zag alleen het blauw van zee
een heerlijk warm strand
en een beschermende hand
maar in de golven
was geen diepte
alleen een keurig kabbelend gaan
je dialoog vervlakte
zonder verrassingen
in vorm en kleur van het bestaan
de eerste schreden zijn gezet
heet gloeit zand onder je voeten
naast de pijnen van vertrek…
Al konden wij veranderen
gedicht
3.5 met 4 stemmen
6.224 Aldus met excuses bepakt vertrekken wij
voor onbepaalde tijd, met onbepaalde bestemming.
Wij waren de laatste dagen bijzonder lusteloos.
----------------------------------------
uit: 'Alsof er iets gebeurt', 2000.…
De weggaanden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.961 Dan – tussen ademhaal en ademhaal –
of twee onzichtbren een vertrek verlaten,
ging de deur tweemaal even open-dicht.…
Santanova
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Ze zit daar maar
als een sterke magneet
mensen komen en gaan
genezen naar huis zeggen ze
Ze moet wel een heilige zijn
een nieuwe, die onder ons is
Ze heeft niets nodig, geeft
alles meteen weer terug
Mensen die hoop geven
ontvangen hoop, mensen vol liefde
krijgen nog meer liefde
de teleurgestelden vertrekken
diep teleurgesteld en agressieve…
Er toch nog zijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
513 En al zal ik ooit lijfelijk sterven
als deel van mijn familie vertrekken
met nog steeds een geheel open mond
als wellicht de blauwe lucht zich roert,
ik nog steeds als dat ene kind zal zijn,
die spraakwaterval met taalfouten, weet,
ik zal niet wenen , niet huilen om leven
wellicht wel tranen van geluk te bestaan.…
Leefpauzes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
185 wasserij
hapjes nemend van een lekkernij
Ik leef in tussentijd
als het stil is in de trein
anderen hun spullen aan het pakken zijn
en onder het zingen van een refrein
als ik bij een halte sta
schuilend wacht onder een pergola
of een paar beurten oversla
als bezoek iets later komt
beleefdheid na een groet verstomt
of na een vroeg vertrek…
Zeewaardig verklaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
602 Verholen in ogenschouw genomen
Dacht hij dat hij haar wel beminnelijk vond
De ongeremde mollige matrone
Met ranke enkels en zinnelijke mond
Onder pijpestelen toen ze moest vertrekken
Zei ze op haar typisch temerige toon
(Het afscheid viel niet langer te rekken):
"Wat ongelooflijk genereus van uw zoon,
Hij apporteert uw plu straks weer naar…
VLIELAND...LIEF EILAND
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
249 Soms staat het water me tot de lippen
dan verlang ik naar uitzicht/inzicht van het even niets
dan hang ik mijn mantel van de zorg aan de kapstok
en vertrek voor een weekend uit de drukke Jordaan
Vlieland is het geworden...een lief eiland
zit nu met man en hond en ondergaande zon aan het strand
even niets, echt/hecht niets aan de hand, dan…
Morgen, bij dageraad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
121 Morgen, bij dageraad, als de velden wit worden,
Vertrek ik. Zie je, ik weet dat je op me wacht.
Ik ga door het bos, ik ga door de bergen.
Ik kan niet langer zo ver van je wegblijven.…
oor en luister
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
78 de klok
draagt een wondere wereld bij
aan de opsmuk die ik als een
offer draag in de vele wankele
momenten waarin ik het duister
lees al ware het een plaag
van historische feiten
het kenmerkt niet de dreunen
die in het Nu de “ einzelgänger “
met volle teugen genadeloos
tegen de grond hadden gewerkt
neen, de vruchten van de
vertrekkende…
Enfant de Boheme
gedicht
3.9 met 25 stemmen
14.382 en majesteitelijk, sierlijk
als een oosterse danser, de zon
lachend in het strijdperk trad
sindsdien beijver ik mij onophoudelijk
bossen rozen te kopen en te kussen
en langzaam rood wordend
de zon het hof te maken
en als de wind de komende herfst
mij aanklaagt en de regen mij huilerig
van ontrouw beticht, dan pak ik mijn koffer
en vertrek…
of
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.198 weet je nog die laatste tijd
toen liefde al haar stuipen trok
allang was het verloren strijd
maar weet je nog hoe je schrok
toen ik zei dat ik zou vertrekken
en hoe ik huilde toen ik vertrok
weet je nog dat we zeiden
hoe ons van alle dingen
enkel sterven nog zou scheiden
hoe we dachten leven te kunnen dwingen
en dus zonder iets…
recordboek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
672 's morgens vroeg de pen ter hand genomen
vertrokken zij naar hun prive-vertrekken.
opdracht: een recordverhaal verwekken;
met het hersenspinsel terug te komen.
op het eindresultaat echter wel één smet:
geen van de verhalen bleek een speedsonnet.…
Haar wens
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.587 Ze hoort een uil, ziet nachtvlinders
En een sigaret ontglipt aan haar trillende vingers
In haar vermoeide ogen speelt dezelfde film zich af
...hun ontmoeting...zijn vertrek...haar straf...…
Kermis
hartenkreet
4.4 met 29 stemmen
1.994 . de volgende attractie in
Samen veel lol beleven
maar helaas was dat voor even
Ineens stonden daar een paar gasten
ons gezellig op te wachten
Er was totaal geen aanleiding toe
we houden namelijk niet van dat gedoe
Ze begonnen ons te slaan
en wij maar rennen voor ons bestaan
Na enkele schrammen en blauwe plekken
gingen de gasten snel vertrekken…