6892 resultaten.
Dank je de Koekoek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 Hij gaat dan in colonne met de trekker
De snelweg op met al dat spitsverkeer
Gezellig met collega’s in de weer
Zo’n dagje uit is eigenlijk best lekker
En aangekomen in de grote stad
Heeft hij de tractor keurig neergezet
De pet gaat af hij vraagt beleefd belet
Gewoonlijk loopt een boer de deur niet plat
Dan klinkt de invitatie ‘Kom maar binnen…
'Ogen' blik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 is het kairosmoment
het juiste ondeelbare
onwederkeerbaar
intieme voor ieder
unieke moment
Het kan in een flits
onverhoopt onverwacht
maar altijd spontaan
als een dierlijk instinct
ongedwongen en zuiver
zonder opsmuk maar puur
zonder sluier of masker
geen filter, geen make up
geen would be of quasi
maar intens
diep van binnen…
Morgen al misschien ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
485 We kunnen ook in stil verdriet
tussen de regels lezen, verlies met
door afkomst of afgunst wat we niet
van binnen niet willen zien, kloof
in een onderhuids gevoel, begrip te
laten helen een spiegel van onszelf
wat je telkens weer moet herlezen,
of dat uur morgen al komen zal?…
Zomer in Winterswijk
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
548 2020, Hartje Zomer, 27 graden, coronatijd
Er even op uit, in eigen Land
Winterswijk in de Achterhoek
Fletcher Hotel van zaterdag op zondag
’t is Zondagochtend
’t is windstil
’t is oorverdovend stil
ik ben stil
van buiten
maar vooral van binnen
Fletcher Hotel heeft goede bedden
garantie voor de genoten nachtrust
ik ga de kamermeisjes…
Kappen nou!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 Hè ja laten we de
boel op stelten zetten
ons niet langer laten beletten
door regels, binnen zitten
een klok en afstand
we steken de boel in brand
hè ja laat ons lak hebben
aan mensen, zieken, oud
het laat ons koud
wij kunnen rellen
wij ondernemen niet
wij zijn niet failliet
schoppen en dwars liggen
met zijn allen tegen oom agent…
Grimmige lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 die genezend Holland van binnen verheugt,
de povere volkstuin in feeststand zet,
de Mei nodigt voor een dansje...
Voorbij de grimmigheid, het norse onderonse,
die klamme treurigheid moeten we kwijt.
We willen zwemmen in onze vrijheid,
bloeien als nooit tevoren!…
ALEKSEJ ANATOLJEVITSJ NAVALNY
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 De zomer lag verankerd in gewapend beton
zonnestralen trachtten vergeefs het te warmen
Terwijl geen straaltje hier binnen komen kon
lag hij alleen op 't bed met gebonden armen
Veroordeeld wegens afwijkende gedachten
weigerde zich met zo'n regering te verenigen
Hem zou daarom de loodzware straf wachten
zonder zich met zijn lief te mogen…
AFGHANISTAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 zeewinden uit het Westen kruisen elkaar
boven dat gevreesde weekdier
trachten het tot rede te brengen
maar hun adem wordt terug geduwd
draait rond in vragende spiralen
het boze schepsel in 't brullende water
wil het lichaamsgif overal heen zenden
van de vrolijk rijzende zon
tot het verre vage avondrood
de kwalijke stof wentelt voortdurend
binnen…
De Huilende Wolf
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
639 De huilende wolf
die hem van binnen op eet
Niet wetende dat zijn lichaam hem opvreet
Lachen daar is hij goed in
Hij vind emoties maar onzin
Zijn hersenen zijn machines
Die werken alles weg
Huilen is toelaatbaar
Maar ‘de waarom’ vraag
Is allang verorbert door gedachtes die hij niet toelaat
Zijn lichaam spuugt het nog net niet uit
Maar de…
Jaarwoord 2021
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
578 Ik zet alvast, voor jij het jaar uitluidt
De nieuw bedachte woorden
op een rij
De jaarneologismenrijstebrij
Met onbetwist op 1: 'wappiegeluid'
Die 'knaldrang' kwam wel even bij je binnen
- Een sterk verlangen uit de bol te gaan -
Dat heeft in Vlaanderland op 1 gestaan
Raymond van 't Groenewoud scheen 't te verzinnen...…
Dolen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
452 zomer in een laatste zege
Die schreeuwde totterdood
Zo doolde ik en zag zo veel
Mussen herfstdik en zomerslank
Gaaien, kraaien elk hun deel
Één oude man reeds krom en mank
Ik liep d’ontwaakte stad weer in
De huizen met hun bolle kop
Een laatste duif een laatste vink
Op stille vleugels vloog het op
Ik liep mijn eigen huisje binnen…
(iv) Nachtwoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Het nachtwoud draagt mijn stem
nu verder dan ooit terug,
naar binnen,
over de grens,
zoekt daar in mij
naar geluiden die niet gedragen worden
door pijn, verwarring,
brandend, geen branding.…
Verbeelding
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
598 Van luchtig naar vluchtig, deze schoonheid met
haar opmerkelijke verrassingen heeft indruk op mij gemaakt en
drong het lichaam binnen, baande zich een weg langs het adernetwerk tot ze
mijn breekbare-en-kwetsbare bereikte die zij met haar subtiele fluwelen toetsen heeft geraakt.…
vanaf een terras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 mijn zicht, vanachter een koffie
waaieren zij zich uit, de dorpsstraat in
aan het begin van wat voelt als mijn achterland
doorheen de bomen aan wederzijden
groeit mijn ochtend langzaam de morgen in
huizen houden de vergetelheid in stand
hier en daar nog statig,
ik voel ook zwakke puien in stilte lijden
het richt mij steeds meer naar binnen…
Als de dag van toen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 De herfst doet zijn intrede die me zal
dragen op vleugels naar een wereld vol verrassingen
waarin ik langzaam naar binnen keer in mezelf maar elke keer weer met
een fantastisch gevoel op kleine – en mooie dingen die mij gelukkig maken; een raken nabij.…
Black Sabbath 10/7
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
551 Terugdenkend aan de horrorsabbat van zwarte zaterdag 7 oktober jl., viel mij ineens de naam Black Sabbath te binnen, een Engelse hardrockband, opgericht op het hoogtepunt van de flower power, een jaar na de Zesdaagse Oorlog in '67.
_______________________________
BLACK SABBATH 10/7
Aan Gaza's zandkust heeft men blind vertrouwen
In ondergrondse…
Winteren
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
525 Ik vind het heerlijk om even stil te
staan bij deze bijzondere unieke gebeurtenis waarbij hun
onbevangen onbevreesd karakter mij doet bezinnen en naar binnen keren
Niks mis mee daar ze mijn nieuwsgierigheid hebben aangewakkerd op wat komen zal.…
Pure schoonheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
567 schouwt
de dwarsbalken lijken een houten kruis
en ik zie de ware christin in jou
de Maria Magdalena in jou
terwijl het duister achter jouw schouders
wreed en meedogenloos oprukt
jij gaf nieuw leven
en jij gaf jouw leven
jij spreekt mij aan
vanaf een schone foto
en jij stapt vanuit de kosmos
vanuit het eeuwige nu
bij mijn hart naar binnen…
Omvallen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
571 vormen aan
bollen draaiden in het rond
voor verzet in totale tijd
zonder streep en zonder grens
voor het verstrijken van de strijd
eens verscheen echter een mens
met zijn claim op ‘t oppervlak
hongerend naar macht en rijkdom
deed hij iets te veel met lijnen
hij maakte wat recht was krom
en de leefsfeer ongezond
hij trok zich binnen…
Als de zomer ons verlaat
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
505 De herfst doet zijn intrede die me zal
dragen op vleugels naar een wereld vol schoonheid
melancholie en stilte waarin ik ook langzaam naar binnen keer in mezelf
maar elke keer weer beleven en ervaren van de grote en kleine dingen; een raken nabij.…
Okselfris kakelvers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
525 Eh bien, mon grandseigneur
ik drink met volle teugen
graaf diep in mijn geheugen
nee echt, het is geen leugen
die eindigt in mineur
Genoot mijn Sonja niet
in haar petit boudoir
d'amour, tout illusoir
haar moeder had bezwaar
al zong zij 't hoogste lied
Dan denk ik terug aan Vera
die mij haar lippen bood
wier tong naar binnen vlood…
Een blind date
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
575 ze ziet op de datingsite
de foto van een vraagteken
nieuwsgierig klikt ze erop
die wil ze weleens spreken
binnen de kortste keren klikt het
en zijn ze met elkaar in gesprek
eerst nog over ditjes en datjes
hij wil al snel een ontmoetingsplek
ze zegt dat ze te weinig van hem weet
en dat ze eerst nog wat wil praten
ze wil meer over hem…
Veel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
600 Binnen veel familie
in een rond en op een rij,
zoals bij ons
en alle gezichten waren blij
'k Kreeg foto's ook van dochter
van de hei, van bomen,
de zon scheen tussen takken
hun schaduwen erbij
een hondje lopend vrij
een groene orb zag ik
Een flat die schoongemaakt
en nu verkocht, zij blij
En jij kwam weer naar mij
Jij die altijd…
ik overspeel liever mijn ziel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 de vrijheid
van verdichting en accepteer
enkel de grens van Artikel 1
dus ik leeg mijn zeven pensen
in zeven gelijke weke delen
ik zal ieder inzicht misbruiken
en omdraaien voor schrijfrecht
zodat Hij voor alles wetend is
dat ik mijn stem niet laat snoeren
maar als fraudeur blijf boeren
ik raad &co. wat hiphop aan
’n handje M&M’s binnen…
Moederdag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.472 Heb wel goede kinderen
Eerst kwam dochter
en omdat ze vol
en niet goed geslapen
samen even zitten mediteren in tuin
Toen kwam zoon met bos tuin inlopen
‘Wat stil is het hier’, zei hij
nu zaten we binnen te praten
zijn werk, over schaamte
Dochter had quote
‘t ging over de plek waar je zit.…
Traagheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 (over de zonde van acedia)
Traag sluipt zij binnen, op kousen van niets,
fluistert: “Morgen, misschien, of nooit.”
Ze weeft haar deken van uitstel en vrede
over wat roept, maar geen antwoord ooit.…
Woede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
342 (over het vuur dat vraagt om vorm)
Woede komt niet als een vreemdeling binnen —
ze klopt niet, ze stormt,
ze beukt op de borstkas,
brandt achter de ogen,
hijgt in je keel als een woord zonder rem.
Ze zegt: “Vecht terug. Schreeuw. Gooi. Verbreek.”
En o, wat is het menselijk
om toe te geven aan die roep.…
De ochtendtrein
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
689 Binnen heerst een gewogen
rust. Elk lichaam wordt gedragen door het
wiegen van de stille rails. Gedachten strekken zich uit met
het meegaande landschap, alsof alles in mij oplost in het ritme van de aarde.
Trein vertraagt. Het volgende
station verschijnt. Ik adem de frisse lucht,
die zich zacht over mij vouwt.…
Wanneer je stem weer breekt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
218 Maar toen viel het oordeel –
één woord, oneindig zwaar,
uitgesproken door iemand
die nooit echt naar binnen keek.
En alles stokte:
de taal bevroren, de stem weer stil.
Vertrouwen verdampte,
verbinding versplinterde
als glas, dun en teer.…
Ontwaken uit de mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Was dit alles –
beton op mijn borst,
paniek als een storm die binnen woedt;
stenen woorden stollen op mijn tong,
het leven krimpt tot eenzaamheid.
Slapen, elven uren diep,
vreemd veilig in vergetelheid,
dromen nodig om de dag te overleven,
vastgehaakt aan de medicatie
die mij maakte tot vreemdeling.…