Alle inzendingen over afscheid

7024 resultaten.

Sorteren op:

Proces

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Proces of niet Dit is overleven voor je eigen gevoel Je blijft zoeken, constant de onrust die je opjaagt Elke dag een nieuwe dag met nieuwe belevenissen zonder jouw herinnering Dat was het belangrijkste gedeelte van de start van ons leven Waar jezelf de herrineringen maakt door het te beleven…

Knoet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 708
We dreven beiden welgemoed op liefde van haar warme baren mijn arme leuter krom en teuter onder ´t al meer molmend mom van eindeloze jaren monter paren ons laatste vuur en einde tegemoet. Het leven immers is voor mens en dier een knoet van zuur en zoet een plotse paardenbries de Pier van Stotter fier gekriebel onder bij de lies…
Guus Maris15 december 2025Lees meer >

het oog van toezicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
er vinden knuffelingen plaats met bovengemiddeld gangbare tred waarbij het blikveld zich opent in een moment dat gewaarwording markeert door het oog van de naald over de schouder meegekeken zonder te kunnen weten in het openbaar ooit te weerzien…
Iniduo22 december 2025Lees meer >

De finish

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 480
Dit is het einde, de finish, de laatste meetstreep. Ik kijk niet meer om, het verleden is leeg De finishvlag waait, het spel is gespeeld Jullie grepen me vast, maar ik brak het geheel Geen weg terug, het is gedaan. Dit is mijn einde, mijn nieuwe bestaan Kust het, kust het, Maar wel tussen mijn… Billen spleet…

Later

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 344
Later snelt op mij toe, wordt vroeger. Telkens een vriend voorgoed verdwijnt, groeit de leegte van het woord. Later haalt het niet -een klankomhulsel-. Vroeger vreet het op. Ik kijk lijdzaam toe. Machteloos.…

Sluitingsuur

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 403
Het jaar strompelt naar het einde, strijkt de kreukels uit zijn onguur gelaat. De natuur waakt over hem, deze dagen, terwijl strenge vorst zijn zege kraait. Zijn handen breken de doodse stilte, de samenkomst bij vaderssteen, waar eiken en beuken musiceren en gebeden zich vormen tot een graf. De laatste dag ligt tussen dekens, nog egaal,…
Wijnand Raben29 december 2025Lees meer >

Voor een hart

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 505
Breekbaar briljant hart klopt nog in de schaduw zacht verlangt naar het licht Ooit gaf men een hart aan wie het wilde bouwen, bestemd om ouder te worden met de tijd. Een hart van rust en ijzige glans, verrassend in verlangen, breekbaar om lief te hebben. Het was het hart van weleer, regelmatig van slag, soms opgewonden door het leven…
CB3 januari 2026Lees meer >

Eenzame vreugden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 348
Al die eenzame vreugden zitten opgesloten in gedachten zonder ramen, waar men grinnikt alsof lachen iets oplost. En dan die eenzame geesten, keurig gekleed in herinneringen, ze drinken stilte en noemen het pensioen. Ik vraag niet om vergeving. Ik vraag zelfs geen uitleg meer. Vergeving is voor wie nog gelooft dat iets hersteld kan worden…
Nathan5 januari 2026Lees meer >

De stlte

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
De stilte die je naliet is geen lege kamer, maar een kamer die zichzelf heeft dichtgevouwen als een blad dat nooit meer openspringt Toch groeit er iets tussendoor, een dunne, zilveren draad van licht die niet durft te spreken maar wel blijft trillen wanneer de wind van vroeger erlangs strijkt Ik tel de seconden niet…
Dabda12 januari 2026Lees meer >

Er valt bij mij niets te halen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 313
Er valt bij mij niets te halen Neem mijn geld niet mee in het graf Leef van dag tot dag Ik zal niet betalen Er valt bij mij niets te halen Ik zal nooit iets erven Voordat ik zal sterven…

Gedoofde vlam

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 360
De hitte van de ontstoken vlam ontstijgt het ik. Wat ik niet kan, jij onttrekt alle hitte, ook die ik jou gaf, zonder jouw tegengift. Waarom treuren bij zoveel hartstocht, die ik met je deel? Onverzadigd zitten wij tesaam, voel ik ons te lang onvoldaan? Nu de vlam geheel is gedoofd, de hartstocht mij is ontroofd, voel ik ’t branden van…

Huisbezoek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 290
Het is bijna zoals vroeger. De stoel staat nog in de stand van jouw rug. De geur van je haar hangt in de gordijnen, een vlek die geen wasmiddel erkent. Dan besef ik wat je bent geworden: een fragment. Een splinter in mijn oog die ik niet wil weg knipperen. De kamer is overdag te groot. Het licht valt op vaste uren binnen en raakt telkens…
Nathan27 januari 2026Lees meer >

Apotheose

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 298
Het dekbed warm, Jouw rondingen zacht, Ik naar verlang. Het bed opgemaakt, Jij niet meer, Geen uitgelopen eyeliner, En lipstick op mijn lippen, Die smaakt naar framboos. Geen twinklend kaarslicht in je ogen. Radio kweelt nog melodietjes Uit d’oude doos, Ik wacht, moet blijven wachten Op d’apotheose, Van het slotakkoord.…

Dwaaltuin

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
in den dwarrelenden dwaaltuin waar winden wijs en wonderwijsjes wisperen staan sneeuwklokskens stil en stout in hun groen-grijze gewaden te glinsteren zacht tegen het tierlantijnend tempeest dat dartelt en tiert in lichte lust en lach heffen zij fier hun fijne hoofdskens hoog en harten helder als hemelse hiert daar zweeft de moerasruiter mild met…

Verlies

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 409
Ik ben bang voor verlies Dat de dood jou kiest Bang dat je er niet meer zal zijn Dat ik overblijf met enorme pijn Bang je lach nooit meer te horen Ik voel me helemaal verloren Bang voor nooit meer goeie raad Ik wil niet dat je gaat Bang voor nooit meer thuis kunnen komen Dat je nooit meer de verhalen hoort uit mijn dromen Bang er alleen…
N. V. Oss1 februari 2026Lees meer >

Als je twaalf bent

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 317
zijn dino’s definitief uit je kamer verdwenen. Ook ben je sinds kort te cool om buiten te spelen. Kalme nonchalance lukt al wat beter maar je springt stiekem nog steeds de laatste treden naar beneden. Je ouders zijn nog vrij normaal (dat komt later pas). Je kijkt met een half oog naar dat nieuwe meisje in je klas. En de dood…
Zippo2 februari 2026Lees meer >

Verboden reminiscenties

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 365
plannen en keuzes die mochten ze maken had hij zijn hersenen maar laten kraken had hij eerder beseft zich gerealiseerd niet geloofd dat het haar eigen schuld niet betreft eerder gedane afspraken stonden prioriteiten die voor beiden golden akkoorden verbroken verklaring verdrongen geen vonnis gewraakt haar beloftes gebroken…
Xander3 februari 2026Lees meer >

Gewone wereld

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 332
Hij zat voorovergebogen boven de porseleinen rand. De deur stond op een kier. Aan de andere kant werd niets meer gezegd. Buiten reed verkeer. Iemand lachte op straat. Een hond blafte. De dag hield zich aan zijn schema. Er lag een kinderkamer verderop in het huis. Een bed dat niet was opgemaakt. Kleren over een stoel. Een raam dat dicht…
Nathan17 februari 2026Lees meer >

Ten onder

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 329
Mijn arm reikt waar ik niet reiken kan, Onbereikbaar doel, Mijn blik kijkt naar ik niet kijken kan, Mijn hart bij haar, Mijn hoofd in de wolken ver van haar. Mijn stem golft over eindeloze golven, Deinen door en door. Door het gebulder van de branding Haar stem niet hoor. Het gebulder overstemt Mijn nog onuitgesproken woorden, Verstillend…
Joris Olivier18 februari 2026Lees meer >

Vreemde huid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 336
Raak me aan,voorzichtig. Tederheid is iets geworden dat snijdt waar ik geen huid heb. Ik schop de dekens weg, zoek koelte, staar naar het plafond waar een barst loopt die ik al weken volg. Jij kijkt naar mij vanuit een afstand die in dit bed is ontstaan. Boven de deur hangt een babyfoto achter glas. Mijn vingers willen het aanraken…
Nathan18 februari 2026Lees meer >

Klei

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 394
in mijn Friese land staat men stevig geworteld in klei je merkt dit overal, ook hier bij mij de nuchtere Fries zegt niet zomaar laat je mag wel gaan, nooit zonder gewicht dit blijft staan want was mijn land eerst niet doorgeploegd doorleefd en door de tijd getoetst dan trok men nog een paard aan zijn staart en zei dan pas…
Silann Nara24 februari 2026Lees meer >

Legitiem einde

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 289
We zullen voor altijd samen zijn in dit legitieme einde— een verbond dat niet breekt een kalender die stopt bij één dag. Ik hoor je stem over de mijlen heen, maar de wind brengt niets terug. De stilte houdt wat overblijft. Aan mijn bos hangt de sleutelhanger die je me gaf. Een sleutel zonder deur. In de lade ligt een trui die nog ruikt…
Nathan26 februari 2026Lees meer >

Rust

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 351
Mijn gedachten vluchten heen, mijn wil staat stil voor ’n dichte muur. Mijn woorden zijn stil, ongehoord, Stilten zo oorverdovend stil. Mijn geluk wacht op wat komt, hoop op meer al lange verstomd, mijn toekomstbeker nog niet gans gevuld, mijn verleden ingehaald in het nu, mijn wachten is voorbij, mij rest rust.…
Joris Olivier28 februari 2026Lees meer >

Thalassa!

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 562
wij kijken naar de brokstukken van onderwaterruïnes als we boven het plaveisel zweven verkenning van verstilde resten van een verzonken stad Pompeï in gefilterd licht vroeg of laat komt alles boven water weet Thalassa moeder van alle leven in zee dralend in de tijd van onze laatste onderwaterdagen zoeken wij de weg naar boven…
J.Bakx1 maart 2026Lees meer >

Onderweg

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 160
Van ver ben ik op weg naar Rotterdam. Best lange tijd geleden dat ik daar kwam. Stad met bijna gerenoveerde toren. Toen daar een lieve tante weggebracht. En nu een verre oom eraan verloren.…

The eagle has landed

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 367
gevoede helikonpoëmen Onvermoeibaar het luchtruim verkennend met namen strooiend van eeuwen geleden eloquente voortrekkers erudiete gangmakers arend, luide kreten slakend stille echo's tegen hoge onbereikbare kammen en albatros, vleugels uitslaand boven witte krijtrotsen waar een zinkend schip is gestrand nemen afscheid…

Droë Sémillon & Viognier

netgedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 318
Nie dis daardie dae wat stadig dra *) een witte druif ek es in afrika fris en fruitig tussen al het fee staat mien kop te gloeien wor ek sta Ek sta op disse sait soms houtgerijpt as sauvignon fris, stuvend van karakter met tonen van hard gras en tropisch fruit soms mild tussen de fee van chardonnay Soms word ek tussen drijfsant fan de…

Onze duisternis

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 340
In de greep van je wrede pen,schrijf je mijn naam in giftig lood, verpletter mijn botten onder zwartgeblakerde laarzen van leugens. Maar zie: mijn aders barsten open als vulkanen, spuwen lava-rode woede, een feniks uit as van verraad, vleugels snijdend door je stikdonkere nacht.De kooi splijt, mijn stem een mes dat uienhuid en vlees openscheurt,…

gesloten luiken

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 407
in ijle verten het geluidloos verdwijnen van vleugjes gedroomde woorden die wij in deze verwarde nacht niet los kunnen laten de gesloten luiken weigeren de maan een streepje licht te verspreiden…
J.Bakx16 maart 2026Lees meer >

stille schreeuw

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 237
Jij bent weg, en de engelen zwijgen in mij, hun vleugels van marmer, koud als verlaten kamers. Ik sta in de wind van jouw niet-zijn, een boom zonder bladeren, wortels in lucht. Toch groeit er iets verschrikkelijks in mijn borst: een roos van pijn, doornen die zingen als messen, bloedend licht dat niemand ziet behalve de doden. Ik roep je in de…