9769 resultaten.
Ik had wel iets willen zeggen.
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.654 Ze was nog lang niet zo oud als ze er uit zag,
de dubbele jaren hadden haar rug gegeseld.
En het was zo vertrouwd dat ik niet kon spreken.
Ze zei me dat het goed was en dat ik vertrouwen moest hebben.
En dat ik vooral in mezelf moest geloven en dat het allemaal goed zou komen.
En dat zou het, dat voelde ik meteen.…
De vaderlijke boom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.630 Ik zie het leven in de oude boom,
in de wortels, de takken, en z'n kruin,
de levenssappen in een trage stroom,
de knoestige stam herfststormachtig schuin
en reikend tot in de blauwe hemelboog
als ik kijk met ’t oog van de spruiteling.
Heel geweldig lijkt hij en heel hoog.…
Trompettert blauwe vleugels
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.058 Zie jij die mooie duif
daar tussen twijfelende inkt
in die abstractie
van een glas whisky
zonder muren
trompettert
Miles Davis
onzichtbare kleuren
op blauwe vleugels
als door de late middag
traag de rode zon zakt
in rokerige woonkamers
waar het binnenste hart
van de oude vrijersstad
naar echte vrijheid zoekt
veel verder dan toen
en…
blauwe nachten
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
779 stillekes schijnt de polder naar de maan
kruiden zwijgen, vossen vertrappen
de oude dag langs de Vlaamsche kreek
het luistert, het broeit, zachtjes naar de
oppervlakte, hoe schoon is het blauwgras
weer, wiegt de kleine ratelaar zich
tussen de duizenden purperen orchissen
blauwe schijn, blauwe nacht, blauwe rust
de uren vertolken weer een…
Het leven is jong
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
649 in de natuur geworden
waandroom van een trouwe vriend
hier in mijn stoel, met betraande ogen
voor het vage beeldscherm
waar iemand mij vertelde
dat huilen ook bidden is
ben nog ik nog vrij om na te denken
het allemaal anders te zien,
wil je mijn vaste land vasthouden
mijn wereld nieuwe horizon geven
verdwijnen tussen warme dekens
de oude…
Het Westen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
642 de blauwe "Theater Aarde"
kosmische buitenlichten vallen
door ‘n gebrandschilderd gewelf
Inwoners spelen complexe rollen
voeren "illusie van het leven" op
spel en werkelijkheid verbonden
als 'n zwemmer en z’n zwemmen
de mens kent zichzelf niet meer
dat ging met het spelen verloren
Illusies vervangen de werkelijkheid
in dromen op oude…
Lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
688 Languit op het grasperk
Jij en ik
Sprietjes grasgroen in je neus
Hoog boven ons
Filtert het jonge lover van de oude linde, ragfijn
Streepjes zonnegoud op je wang
Stralend
Zoals je naast me ligt
Nog steeds, na al die jaren
En ginds
Geduldig traag sluipend, dagenlang al
Sluipend traag
Geduldige kater vol krolsheid
Je kijkt me aan, één ogenblik…
Lonely Planet
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
747 In het oude centrum,
zo rondom de Münstergasse,
zitten op de kleurige terrassen
vaak erg mooie vrouwen te ontbijten,
ze hebben de groeven van
de afgelopen nacht nog in het gezicht
wat ze nòg iets mooier maakt.
Dan verdient de parkeerwacht
op de Zähringerplatz
nog een eervolle vermelding:
zij is echt unglaublich Heiss!…
leeftijdsverschil
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
3.039 Jij vond me te jong,
Jezelf te oud.
Dat was is voor jou het probleem,
Maar ik dacht
Wat is het precieze probleem?
De reacties? De contacten?
Maar dat was het niet.
Verduidelijking kreeg ik niet.
Vol met vragen liep ik rond.
Dagen lang,
Dagen lang in tranen.
Ik hoopte dat je een grapje maakte,
maar dat was het niet.
Helaas!…
Eindhalte Gdomsk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
642 ijskoude wind roffelt op de luiken
van de laatste winkel, gesloten
voor alweer zeven dagen
een oude vrouw lijkt met het desolate
landschap te vervagen
sneeuw stuift in haar marmer gelaat
geen spoor van leven in de ogen
het harde geknars van de trein
die het einde van de wereld verlaat
laat haar koud, zij weet van sterven
Gdomsk verdwijnt…
ALLEEN BEN IK NIET
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
664 Alleen ben ik niet
een libelle vliegt naast mij
musjes vragen mijn aandacht
mijn oude hond wil spelen
ik ben blij en glimlach
zink zo niet weg
de zon straalt
wanneer komt de omslag
wil ik het wel
of kan ik niet anders
verweven in mijmeringen
dwaal ik verder
niets verandert om mij heen
en toch
wil ik meer weten
het hoe of wat
is…
bewaar je schoonheid
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
677 Daarboven kijkt Mohammed toe
en ziet je goede hart, maar Hij geeft
je de ruimte om het oude af te leggen.
Wees en word je nieuwe zelf.…
Aan de avond........
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
697 Aan de avond van mijn aardse leven
Als ik oud geworden ben, zwak en moe
Mij niet meer goed kan voortbewegen
Wilt U mij Heer, dan bijstand geven?
En als eens mijn laatste avond is gekomen
En er een einde komt aan mijn bestaan
Wanneer en hoe dit zal zijn, weet U alleen
Heer, geef dan dat ik bij U thuis mag komen.…
Passe-temps
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
605 vader niet zagen
in groei te weten van jonge jaren
waar met het klimmen de knikkers telden
als toegangsgelden voor boomhuthelden
in zwarte handen bekroond met blaren
het fikkie stoken alras vergeten
zal vuur de barsten in ‘t hout betasten
van boom en vader die beiden weten
dat tijd niet likt aan belegen wonden
maar hecht en ademt in oude…
Rode avondzon
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
491 In 't land van cynisme
zie ik de rode avondzon
langzaam zakken in
wat God ooit kon
't donkere silhouet van een paard
muggen dansen tussen fruitbomen
het achtergelaten dievenmasker
en ik bedenk me zelf
de dichterlijke natuur van dromen
in een andere doorleefde wereld
als een oude beambte
achter een stoffig bureau
teken ik een glimlach…
Spaanse Arena
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
734 ze zit in de loge
een roos in haar hand
kijkend naar een schouwspel
van bloed en van zand
het oude ridderspel
in de Spaanse Arena
hé Maria Magdalena
lelieblank zijn haar wangen
zij zit stil en onbewogen
hij heeft haar blik gevangen
doch kogelhard zijn haar ogen
honingzoet zijn haar woorden
maar haar hart is zo koud
als het noorden…
Uit het juiste hout
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
567 Ik heb mijn basten afgepeld,
verwondde vel over mijn benen,
hoe kwetsbaar ongekorven hout
in de jaarringen geteld door
botte bijl en beitel geschonden,
onbewerkte in ruwe staat, wat
terugslaat naar onbedekte schenen,
verwijst naar oude wonden.…
Toverdrank
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
927 Dit vocht geneest ons van alle kwalen,
kostbaarder dan nardusmirre, geestelijk goud,
het zal de oude wonden niet openhalen
en de grootste toverdokters zijn ermee vertrouwd.…
Voor de wind
gedicht
2.7 met 26 stemmen
8.694 Zo lig ik als een landkaart uitgespreid,
vol leeggezogen aders, naakt en oud,
en wacht tot hij de weg gevonden heeft.
Maar ongelezen wordt het land bevrijd
als hij daarvan een stevig scheepje vouwt
dat zich nu licht aan wind en water geeft.
--------------------------------------------
uit: 'Niet ik beheers de taal', 2004.…
Flappend in de regenvlagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 Nog op een oude Remington getikt
Nog in de tijd van het carbonpapier
Nog lang niet aan de wilgentak de lier
Want zesentwintig pas en zeer verkwikt
Wilt u meneer schreef je indien het schikt
Eens kijken naar de vleugels van mijn dier
Het is zeer edel en rijdt Jan Plezier
Drinkt gerstenat als nectar, lacht en hikt
Je was een jonge leraar…
vervolg
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
644 ik geef je geen dromen meer
noch zet de kersenboom voor je klaar
op de puinhopen
van de oude rivier
waarin alles lijdzaam stil wordt
vanaf hier
open ik mezelf wel
en de tijd, de deuren van het rouwbeklag
zullen voor het grijpen liggen
ogenblikken zoals ze zijn
zoals ik ben
wanneer de nacht voorbij moet
en ik rond en rond draai…
Canyon blues
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
821 Geef mij de blues ik ben zo down
zing ze dan aan die oude rivier
laat ze klinken door “Old City-town”
over de velden en ook hier
zing droef, kom zing de blues.
Laat horen overal die song
van arbeid en van dwang
ieder die zijn verdriet uit zong
over dagen zwaar en lang
zing droef, kom zing de blues.…
Dame in blauw / De Venetiaanse markiezin
netgedicht
4.5 met 47 stemmen
1.419 Venetië
toon ons jouw kleurrijk verleden,
haar straten schilderen de nacht verder in,
de oude dame kleedt zich
als de Venetiaanse markiezin.…
Ieder uur van mijmering
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.200 Ik was zo loom, ik was zo moe,
Ik was van wantrouwen zo oud,
Ik was zo loom, ik was zo moe
Van het dwaalspoor van al mijn passen.
Zo weinig verdiende ik de wondere vreugde
Van je voeten die mijn weg verlichten,
Dat ik er nog van sidder, in tranen haast,
En voortaan nederig blijf, nabij zoveel geluk.…
Gedichtendag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 honderd meter
poëzie
ligt er
tussen mij
en de kleine
winkelgalerij
witte tandartsassistentes
die in het laatste tegenlicht
kleumend met de armen gekruisd
wolken rook uitstoten
zeven oude bomen
niets vermoedend
van de kap
in stille overmoed
nog met kale armen
naar de hemel reikend
de diepe plof
van onze wijnfles
op de de bodem…
VERKRACHT
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
960 In het duistere donker lag zij daar
en in het duisterdonker weende zij
Hij was zeer gevaarlijk, blijkbaar
hij zei ‘stil’ er zit zo een sneetje bij
Tussen ‘t oud kreupelhout lag zij
onder ‘t gebladerte van een boom
Hij zei ‘stil’ daar ik je anders snij;
geniet maar, ‘t is zonder condoom
Op ‘t zachte mos gleed een traan
want wenen in stilte…
Uyemo Park, Tokio
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.268 De vogels zwijgen om een oude wachter,
Alleen de krekels sjirpen snel en schel.
Het groene en rode loof wordt even vaal.
Een flakkerlicht ontwaakt in bronzen lampen.
De avond komt gedempt, gehuld in dampen
Nader, als een sluipmoordnaar in een zaal.…
De maat van herinneringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Zijn het oude vriendinnen of
schaduwen van ongrijpbare
schimmen die mij de rust niet
gunnen om de raven van
de nacht te weerstreven?
Verzuurde woorden stijgen
uit hun duistere graven
die zich aan het gemoed
van de ochtenden laven.…
tussen avond en morgen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 tussen avond en morgen
krijgt de fantasie weer kans
in houdingen en standjes,
worden de oude gewaden afgelegd
en maskers
aan de kapstok gehangen.
tussen avond en morgen
doen die kerels
bij hotsende, botsende rockmuziek
energie op
om het ,
om de brode,
van negen tot vijf
toch te kunnen volhouden.…
Sterk
gedicht
2.8 met 135 stemmen
35.188 Maar nu hij oud is en te bed,
misschien nog net de hemel haalt,
loopt oma sinds een poosje
krommer en vraagt ze vaker
om mijn arm.
Zonder hem krijgt
ze het huis niet warm
en zelfs de hond
zakt zuchtend naast de luie stoel.…