6829 resultaten.
Herfstwinden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
25 Het is donker
alle behang wordt somber,
Regenbogen spannen kleuren
als het aantal weekdagen.
Jaarringen van bomen,
nerven als aderen
wervelen zich,
geselen de takken
bij stormwind.
De laatste rozenblaadjes zijn niet meer
In de lagere diepte van de herfst
ontvouwt het licht zich alsmaar dunner .…
De vliegenzwam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 In het donker tussen wortels en draden,
voeden zij wat straks weer groeien mag.
Ik kijk, en loop bewonderend voorbij,
als net zijn hoed een streep november vangt.
Ik laat mijn handen rusten in mijn zakken.
Niet alles wat mij aantrekt, is goed voor mij.…
Gouden pad naar morgen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
8 Onder het strakke doek ademt de stille grond,
geduldig wachtend op wat in het donker mag groeien.
Soms heeft een mens precies diezelfde bescherming nodig:
een zachte laag om even tot rust te komen na de drukte.
De wolken vangen de laatste stralen als een belofte
en kleuren de hemel met hoop voor wie omhoog durft te kijken.…
Labyrint
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.051 Wanhopig zoekend dat wat is
Teruggetrokken uit het heden
Zijn geest is zijn gevangenis
Onderhuids kolken emoties
Als een ondergrondse stroom
Duizend tranen opgesloten
Stormvloed in een boze droom
Zoektocht naar een nieuw verleden
Twijfelend in niemandsland
Zonder uitzicht op een leven
Na de vloed opnieuw gestrand
Starend in diepe donkere…
scheiden, lijden, 'n toekomst
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
6.657 vreselijk balen
niet te keren z’n persoonlijk falen
hoe met woorden naar zijn zoons dan
te verklaren dat alles altijd zin kan krijgen
dat toekomst altijd open ligt voor geluk
voorspoed trouw verantwoordelijk
eerlijk zijn zonder gestolen zwijgen
het is nu voorbij - zijn voorbeeld
schaadde hun beeld van wat kan en is
niet licht en open maar donkere…
Van liefde naar lust
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
3.927 Langs de donkere haren die je ogen doen oplichten
Glijdt mijn hand langzaam langs je wang
Je zachte huid en zijn kleur hebben mij doen zwichten
En mij naar je laten verlangen, oneindig lang
Vingertoppen raken nog net je arm
Als ik je arm streel richting je hand
Wanneer mijn hand de jouwe bereikt
Heeft mijn opwinding mijn verstand overmand…
De inhoud van water
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.153 Heloïse staat in de badkamer
die rimpelt als water
nu de hand het elastiek
uit haar haar neemt
en het halflang donker
in de ruimte waaiert
Ze trekt haar t-shirt
zonder opdruk uit,
terwijl droomtijd
rond haar spint:
stilte, afwezigheid
avond om schouders,
schouderbladen, rug
en welvende wervel
Vrachtwagengeluiden
aan het raam…
Papa's Ster
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.484 Missen doe ik jou nog steeds,
Geen mens die dat nog aan mij ziet,
Daarom voor jou dit lied:
De Sterren,
Twinkelend door de donkere avondschijn,
Ik koos er eentje uit,
Voor jou, een ster die er altijd zal zijn,
De ster lichtte drie maal op,
Net alsof jij wilde zeggen:
“Ik ben er, kom op!”…
het meisje met het muurtje
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.016 In het donker zelfs, ziet ze zijn ogen.
Ze voelt zijn warmte en hij kijkt haar aan.
Ze slikt en vechtend tegen het trillen,
Laat ze haar handen over zijn lichaam gaan.
Onhoorbaar, maar ze voelt het, zucht hij
Terwijl ze met haar vingers een spoor in zijn huid brandt.…
Herfst in de lucht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.107 De hete, zwoele nacht verfrist zich aan de lichtwordende horizon
Zon wisselt met stralen striemende regen en donkere luchten met stralende zonsondergangen
Afgespoelde, diepademende bladeren flapperen
Wapperen
Ruis en muziek in de wind
De zon wordt begeerd
De zon lokt
Sappen vloeien anders
Zonnige warmte stroomt alleen verder in de wortels…
Na ene zware Krankte (1785)
poëzie
3.5 met 28 stemmen
2.897 ."
Doch ijlings kwam een bui
In 't huilend noorden op,
Met schrikbaar ijs geladen;
De losgeborsten wolk
Hing donker boven haar,
En kletterde op haar bladen.
Hier viel het jeugdig loof,
Van haar gebogen steng
Wreedaardig afgereten!…
Wetten van de liefde
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.589 Als een heldere ster in de donkere nacht,
Kwam jij in mijn leven en gaf je mij kracht
Ik stond stevig op beide benen en alles wat ik wilde
Was mijn leven met jou leven
De verleidingen stonden op de loer
Je verloor de macht over het roer
Je gaf je over aan wat mij pijn deed
Het begon bij alles wat je mij verweet
Mijn hart is zo klein maar…
Onvervangbare Oma
hartenkreet
3.4 met 48 stemmen
9.246 Als de lampen eindelijk
uitgingen en dus oma ook ging slapen
was het donker maar je was niet bang
Want oma lag toch immers
naast je, slapen als een marmot,
kon snurken als de beste.…
2e Oosterparkstaat, Amsterdam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.377 in de chique achterkamer
voor visite de salon
geurt de geest van jaren dertig
Donker rode pluche crapauds
in authentiek grijs streeppatroon
amper nog bezeten
Even maar verschaft het zonlicht
vrij entree en zucht de wind
door opgeschoven ramen
Weerkaatst kristal
geslepen glazen en karaffen
op het glanzend gepolijst dressoir
Dan klooit…
Magie
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
989 Als een zachte motregen prikkelt gevoel mijn lichaam
De druppen op mijn gezicht brengen me tot leven
Zoals de regen kruipt kan ik me laten gaan
Een gevoel alsof het door een engel is gegeven
Als de kracht van de zon voel ik me machtig
De warmte zorgt voor ontspanning onder de huid
De wereld te klein, een gevoel zo krachtig
Zwart is wit en donker…
De eenzame schoonheid
poëzie
4.4 met 13 stemmen
3.749 Houde' u de donkere steden gebonden
In hun galei?
Dof dreunt de zee onder de eenzame luchten
Aan Hollands zij!
Late' u die sterreke steden niet vluchten
Diep uit de wei?
Hoog gaan de schuimende kantlende golven.
Schoort ze met mij!
Schoon volk! heeft het gele geld u bedolven
Onder de klei?
Schudt dan uw boeien!…
Oud zeer & Machteloos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.510 ZONNELEEN De episoden van Amos 159
dinsdag 7 mei 2002
Machteloos
Zij ziet haar tiende raadselbeeld en vraagt
wie in het donker doodstil staat te waken.
Ik weet het niet en heb de gok gewaagd:
- het jongetje dat alles goed zou maken.
[Hij wou de aarde aan de hemel haken,
en tilde machteloos aan deze taak.…
In de bibliotheek van een liefhebber
poëzie
3.2 met 18 stemmen
3.521 Geleerdheid grijnst van alle kanten
Hier door een stemmig donker heen:
Ach! met de eerwaarde folianten
In perkament, als achtbre tanten,
Ben ik, zo jong, niet graag alleen.
Hu!…
Muren praten immers niet
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
681 tafel
vlak bij de bar
bestelde een wijntje
kreeg er wat pinda’s bij
waar ze gedachteloos op knabbelde
de rusteloosheid, die haar
de hele avond bijna langzaam
verwurgd had verdween
weldra zong ze mee
“drink rode wijn” en “een beetje verliefd”
een blos kleurde haar wangen
toen een van de bezoekers
haar ten dans vroeg
een markante kop
donker…
Pakjesavond
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
968 Donkere
ogen kijken vol verwachten naar wat komen gaat.
Je zou zo van Kane , Cavan en Jaden hebben genoten .
Als ze groter zijn zullen we ze van je vertellen hoor.
Zo, na dit te hebben gedeeld wens ik de schrijvers een fijne
pakjesavond toe….het geeft mij nog steeds een dubbel
gevoel. Want wat zou ik moeten vragen aan Sint en Piet ?…
Ontruiming
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 Mij zegt het niets, ik slaap wel in de rustgevende bladeren van een donker bos met tedere nachtdieren zoals ikzelf, graai ze maar weg, die duurbetaalde vensters naar het diepzinnige leven, roof en kwijl, primitieve geilaards, stompzinnige botterikken, vergeet niet die eerste drukken in het antieke kastje op de overloop, achter de rode gordijnen van…
Gerrie Knekelman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
720 ‘Loopt u even mee naar gindse donkere tent,’
zegt hij. Zijn magere hand voelt koud als ijs.
‘U krijgt een paarse krans omdat u de snelste bent.
Is dat om uw zwarte trui geen mooie prijs?’
Zijn tanden zijn een rij ontstoken knoken.
En uit zijn mond, die speeksel op je voorhoofd spat,
komt nu een geur! Als van een dode rat.…
De ontevreden roos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Hier is het donker,
haast geen licht,
hier komen ook geen mensen
die bewonderend blijven staan
en mij wel zouden wensen!
Ik ben gedoemd om gans mijn leven
de schaduw te doorstaan
en om te zien hoe men misschien
steeds ongeacht voorbij zal gaan.…
blinde dwaas
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.061 Jij bent degene die niet ziet,
ik gaf me over aan jouw angsten voor het donker
red mij niet.…
Verandering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 De zon zien we schijnen, achter wolken weer verdwijnen, het wordt
Donker het is nacht.
We zijn gezond, we zijn ziek, binnen een dag hebben we griep.
We voelen liefde, we voelen haat.…
Een bos van dorens
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
536 Hoe donker het ook is kijk maar het lichtpuntje in de verte
Voor sommige mensen gaat alles soepel in het leven
Terwijl anderen zich door een bos met doorns moet begeven
Doorns doen vaak pijn je prikt je en je blijft vaak steken je blijft haken in het leven
Maar waar een wil is daar is een weg, beetje bij beetje zullen de bomen verdwijnen
Het licht…
Aarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Beweging is door het donker aan het zicht onttrokken
en vastgezet door een massa die alles beschermt.
De wortels buigen minder samenhangend
Echter onafwendbaar is de hongerigheid,
de nood te voeden wat zichtbaar is.…
Bekoelde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
865 Het licht in jouw ogen
daar keek ik graag in
elke dag was voor mij een nieuw begin
Ik voel de schaduw van jou liefde
overal waar ik ga en sta
om mij heen
flinterdun ben je ergens nog
ik kan nu beter in
het donker verblijven
door de rust
en kalmte die ik voelde
toen jouw dood
het warme bloed
in mijn bekoelde…
Steen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Ik sluit mijn ogen en voel weer
de navelstreng die ons verbond
in het donker voor onze geboorte.
De steen brandt in mijn hand
en ik scheer hem weg –
negen keer ketst hij terug
en zinkt dan naar de bodem.…
Tussen linkse en rechtse politiek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 een verdeelde glibberige straat
de donkere ronde stenen glanzen
tot ver langs de wegen, met
in 't nachtelijk licht
een wit gepoederd gezicht, ze
draagt een zwart mondkapje
in 't flakkerend schijnsel van de straatlantaarn;
spookachtig belicht
links een omgehakte boom waar
geen twijgje is blijven hangen
in de oneindige
duisternis;…