6829 resultaten.
lelie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.088 u vraagt me naar sterrenbeelden, de zilvermaan, waar de liefde woont
maar niet wat er verloren is gegaan
daarover praten we niet als we samen liggen – dat goed is –
die warme nacht bent u mijn bloem vergeten een lelie, een donkere
ik ken mijn bloemen, heb ze u overhandigd
als het bloemenmeisje in de fassbinderfilm aan de man met één arm…
improvisatie op een thema
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Iemand begon met het opruimen van de donkere rommelzolder van het verleden.
Er zou geen einde aan komen.
Onder afval vind je het leven niet.
De sierlijke, roodgevederde Napolitaan is regelmatig
het slachtoffer van zinloze woedeaanvallen
van de Kleine Vuilbek
Is het waar en is het nodig, vragen biologen.…
Voorjaarsvlinder
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
515 Bovendien komen vroege zonnestralen in licht
en warmte op die voortaan de dagen ontdekken en innemen
waarbij elke vorm van donker en duister wordt opgelost in het luchtledige
waar ook een plotselinge sneeuwval en late wintervorst het hazenpad hebben gekozen.…
Zomerbode
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
405 Hoewel ze lange weg heeft bewandeld, vindt ze
het gezellig om op zoek te gaan naar lekker en gezond voedsel
partner bij wie ze blijft hangen maar ook elke vorm van vrijheid uit wijde wereld
ademt voor het tere lichaam zowaar hart geraakt tot donkere schaduw over haar heen werpt.…
Tot weerziens
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
738 Bovendien gaven haar breekbare en kwetsbare
vleugels kleur aan de omgeving waar elk wezen vloeit in rijm
en vers tot wanneer donkere wolken zich beginnen te ontwikkelen, ontplooien
en samenkomen tot dichte dikke lagen in een ijle lucht waar ze de weg naar het licht volgt.…
Herfstreflecties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Terwijl men afscheid neemt van zomer met
zijn helder lange zonovergoten dagen, verspreidt het komend
seizoen vroegere zonsondergangen en langere schaduwen over stad en land
Steeds meer keer ik naar binnen op hetzelfde moment schijnt licht op mijn donkere plekken.…
"T IS MIS MET KERSTMIS 2021
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
622 laten dalen
geen herders op de velden toe te laten
en zijn zoon niet geboren te laten worden
Die verlossing kon nog wel even wachten
Maria hield haar vrucht met fiere vast
er was toch geen Bed te vinden in ‘BedleHem’ voor Hem
dat kind, dat unieke kind, dat kind der kinderen
Zelfs de stallen zaten op slot
en de avondklok hield het zo donker…
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Na de vroege opkomst en menig hoogtepunt te
hebben beleefd gaat een zon onder tegelijk laat een vrijwel
onzichtbare vogel zich horen terwijl zachte bloemengeur wat kracht en
pracht verliest in landschap voortaan gekleurd met donkere lijnen en markeringen.…
Ze is niet echt weg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
629 Bovendien gaven haar breekbare en kwetsbare
vleugels kleur aan de omgeving waar elk wezen vloeit in rijm
en vers tot wanneer donkere wolken zich beginnen te ontwikkelen, ontplooien
en samenkomen tot dichte dikke lagen in een ijle lucht waar ze de weg naar het licht volgt.…
Het leven van een vlinder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
608 Hoewel ze lange weg heeft bewandeld, vindt ze
het gezellig om op zoek te gaan naar lekker en gezond voedsel
partner bij wie ze blijft hangen maar ook elke vorm van vrijheid uit wijde wereld
ademt voor het tere lichaam zowaar hart geraakt tot donkere schaduw over haar heen werpt.…
Zomervlinder
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
397 Bovendien komen vroege zonnestralen in licht
en warmte op die voortaan de dagen ontdekken en innemen
waarbij elke vorm van donker en duister wordt opgelost in het luchtledige
waar ook een plotselinge sneeuwval en late wintervorst het hazenpad hebben gekozen.…
De kracht van melancholie
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
532 Dat geliefde gezichten zich laten onderdompelen in de
diepte van mijn geheugen ver weg van het licht, een donker nabij
Raam staat open, gemis en verlies waaien als frisse wind door de kamer terwijl
ik nog even blijf liggen van afgelopen nacht van hoop en vooruitzicht; een dipje ontwaakt.…
Andere tijden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
448 Geheel onverwacht op mijn pad, meer nog het komt steeds
dichterbij en vaker: structuur van grijze grauwe luchten gepaard met
flinke regenbuien, vroeg donker en temperaturen die niet bepaald zomers zijn
branden op het netvlies maar een ding weet ik zeker; samen maken we er iets moois van.…
Onderweg naar Kerstmis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
572 Een grauwsluier van opeenstapelende wolken blijft nog
even hangen in de lucht van waar men een bittere wind hoort
schuren langs de bladloze boomtakken die met hun volledige kaalheid
donkere schaduwen werpen over het maagdelijk wit van het golvend landschap.…
Olijfboom
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
443 Wanneer ik vroeg in de morgen in de opkomende zon
aanvoel dat onbestemde donker dreigende donderwolken sprinkhanen
de warmte van stad en land innemen in schrille klanken en flitsen licht
Heb ik geen tijd om
de ontwakende natuur gewaar te worden, noch waar te nemen
bij de overburen aan gene zijde van de strook
In de oude olijfboom vol kracht…
Het laatste blad
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
559 Nu somberend en laat mezelf meeslepen door een stroom
aan vergrijzende gedachten ronddwalend in het hoofd, plekje nabij
In aanraking komen met donkere dagen die al in de ochtend verrijzen terwijl
mijn steeds meer rimpels en vlekken verschijnende lichaam verdrinkt in grauwe mist.…
Als de avond spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
497 Na de vroege opkomst en menig hoogtepunt te
hebben beleefd gaat een zon onder tegelijk laat een vrijwel
onzichtbare vogel zich horen terwijl zachte bloemengeur wat kracht en
pracht verliest in landschap voortaan gekleurd met donkere lijnen en markeringen.…
Alleen de wolken
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
544 Van licht naar donker, wolken maken
deel uit van een kleurrijke lucht waar ze diverse vormen
aannemen en lijken langzaam te bewegen of zelfs stil te staan op hetzelfde
moment drijven en zinken ze zodat ik niets anders dan betoverd ben door mijn verwonderde blik.…
De mystiek van de mist
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
563 Grijze nevel vouwt
wacht stil op een kale tak
de wereld verdwijnt
Verre vogelgeluiden sterven langzaam
weg in grijze verte waar kale takken als donkere
lijnen ongekende geheimen schrijven tegen verbleekte hemel.
Het in stilte gehulde landschap wacht onder de mantel van rustende nevel.…
Waar de stad ademt, zingt hij
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
422 Kleine harten kloppen warm in het
donker zonder angst, terwijl de nacht ademt en de wereld hem nog steeds niet ziet.…
een prozaïsche reisafstand (dixunt simultanus)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 Een vergeten verhaal wat de ronde deed,
langs een fluisterkring, - de herinnering
van de donkere schim van een kiel
van een schip, grauw water waarin
verwoestende strijdlust ontwaakte –,
wat de kleuren van de onbestemde toekomst
weerspiegelden na het uitgestorven bewind,
wat de hindernissen zouden zijn.…
Park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
370 Op een bank ik het park
komt een man naast me zitten
Zijn handen verdrinken
in een lange grijze jas
Zijn hoofd verdwijnt
in zijn rechtopstaande kraag
Hij kijkt naar spelende kinderen
Eens, in een vorig leven
liep hij daar tussen, spelend, roepend
Ver weg van de echte wereld
Achter de donkere glazen van zijn bril
zie ik nietszeggende…
Wensen voor iedereen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 ook zou ik graag wat humor wensen
dat er meer gelachen wordt op straat
wat minder nare krantenkoppen
geen ouder die zijn kind nog slaat
natuurlijk wens ik ook gezondheid
meer rust en minder stress
dat eenzaamheid zal verdwijnen
en voedselbanken op de fles
of gewoon zomaar wat regels
een hartenkreet of een gedicht
voor wat steun in donkere…
Chemische Mist
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
293 Daarna ga ik naar buiten,
naar neonlichten en donkere kamers.
Lichamen die in elkaar schuiven
zonder gezichten.
Ik kijk.
Meer niet.
Harten kloppen daar,
maar het mijne blijft stil.
Ik beweeg ertussen
als iets dat vergeten is waarom het kwam.
Thuis wacht niets.
Alleen honger
die niet stopt.…
REXET
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
295 zwaarte taal
wat geurend van bergen daalt
naar waar wij weer verdichting zien
van alles hier
razend als stieren in klotennoodpijn
wat niet past bij de spreidingsmaat
der basisneologen als fluisteraars van tijd
ook plichtplegingsdichters krijgen ruimte
hun ongeklopte room te presenteren
aan zure gezicht- en scherpteloze stichters
de donkere…
Solitudo
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
421 Geen strijd van goed
of kwaad
maar lagen waarin
stilte staat
een schaduwvorm
een lege huid
een naam die langzaam
dooft van binnenuit
geen wolven in het
innerlijk veld
geen tanden door
verhalen geveld
slechts gestalten
zonder gezicht,
bijna mensen
in tegenlicht
de donkere kreeg
de meeste tijd
gevoed door zwijgen,
angst…
Egoloze bevrijding
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
161 speedy als lopend vuur tussen de steden
gazellen en springbokken voor hun
land rovers
reebokken kangoeroes en antilopes
nog immer onttrokken aan licht van de dag
in clair-obscur van de maan in de nacht
blijft zij op de vlucht ongezien anoniem
haar fonkelrood als een bos kastanjes
strak samengebonden in een bandana
van marine blanje en donker…
De Blinde Man en het Laatste Licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
110 Zij leeft in een gister toen de liefde nog bleef,
voordat de donkere schaduw over haar dromen heen zweefde.
De wereld draait door, maar zij staat stil in de tijd,
gevangen in herinneringen en een diepe eenzaamheid.
Maar kijk omhoog, zie de blinde man die naar de wereld staart,
hij schiet op alles wat beweegt, niets blijft hem gespaard.…
Noorderslag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 De zon was al weken het zenit voorbij
de zomer nauwelijks halverwege
of de legioenen togen reeds
naar de winterkwartieren
Het leeuwendeel voer op bevel
van Caesar over de Eems naar zee
aanvankelijk was zij kalm
en gonsde het luchtruim
van ruisende roeiende riemen
en het hijsen der zeilen
dra echter stortten uit donker
dreigende…
Hondenageltjes
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
355 neus
ze schudt haar kop
graaft verder
ze maakt de wereld kleiner
een rand van aarde
losse kluiten naast de kuil
een plek waar de middag
niet overal tegelijk arriveert
ze graaft en graaft
tot enkel haar rug nog zichtbaar
haar poten verdwijnen in de modder
haar neus volgt de geur van de grond
geen stront
geen knikkers
alleen donkere…