782 resultaten.
SEPTEMBER
poëzie
3.4 met 9 stemmen
4.362 Begraaf ons in uw gulle goud,
Tot ons ontstuimige verlangen
Barst boven al uw wilde zangen
En feest in al uw vruchten houdt!
September blaas uw witte buien
Als blâren van een rozenstok!
Blaas aan ons hart, tot het gaat luien
Als de uit goud gegoten klok!…
Lieke
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.119 grond
deze schandvlek moest gewist, zo werd
beslist en de zaak stilzwijgend afgerond
wijdbeens, de handen op de heupen
stonden scherprechters in het zwarte koren
Bertram zakte tot zijn enkels in de grond
zwiepende karwatsen striemden zijn oren
geslagen, bloedsporen slepend door het gewas
jankte hij als een hond, Lieke, Lieke
zijn kop barstte…
Anders
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
690 Ik barst van liefde, maar ik kan het niet delen
met een ander, anderen. Die onmacht nekt me, doet
me als een naakte slaaf onthoofd worden. Autist
in de kern, gooi ik mijn liefdevolle woorden als
voedzame etenswaren over de muur van mijn ellende.
Wetend dat woorden niet echt voeden, liefde wel,
voor wie mijn woorden op ware waarde schat.…
grenzen en grensverleggers
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
710 onbeweeglijk en rotsvast,
zonder brokken of barsten
sterker dan het ijzeren gordijn van weleer
of de onverzettelijke muur van berlijn.
en je ziet wel,
niet alles verloopt zoals je dat plant!…
Het hemelse gerecht
netgedicht
1.9 met 19 stemmen
1.886 .'
Hij kreeg echter nul op 't rekest
en de hel barste los tussen beiden.
Wat elk erin had, was de pest,
maar ze werden het eens om te scheiden.
Een wereld ging zo voor hem open.
Z'n ex-vrouw deed niet meer zo nukkig.
De scheiding was gladjes verlopen.
Hij leefde nog lang en gelukkig.…
Kloostertuinboom
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
693 Ik was op mijn negentiende een benedictijn,
die hunkerde naar een vrouw, maar enkel nonnen zag,
eenmaal in mijn uitkijkboom kon ik van alles zijn
en samen met mijn boom barstte ik van de lach.…
Vlagtwedde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Vlagtwedde
ik weet het niet
wat je ziet
zijn rechte gevels
buitenkanten
breuken, barsten
hartstochten, illusies
vechtscheidingen
burenruzies
verleden
weggedrukt
je ziet ze niet.…
O DAT VOORJAAR
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 O dat voorjaar:
het is wakker worden
je ogen uitwrijven het gordijn openen
de laatste slaap verdrijven
de zon zien glimlachen
en hopen en dan zeker weten
het wordt een stralende dag
het leven overrompelt met een gulle lach
de oer energie pleegt natuurlijk overal
z’n te verwachten overval
knoppen barsten open
zet m’n deur op wagenwijd…
Alex Koek overleden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
879 Alex Koek vierde het leven
maar met moeite vier ik
nu bij zijn dood zijn leven
zijn mooiste momenten mee
Ik doe wel mee maar achter elke lach
ligt een traan op uitbarsten
zoals je kan snikken van de lach
barst ik uit in een hevige huilbui
waarvan de salvo’s klinken als gelach
En als de bittere tranen op zijn
geen vocht mijn ogen meer verlaat…
Bewust of onbewust?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
537 expressie
van de taal naar ieders
dialect gekend, vertaald
naar een eigen verhaal
zich laat verleiden
door onvolkomenheid, zoals
een meesterwerk met craquelé
uit zijn lijst of tijdsbeeld is gehaald
of een gespannen snaar die springt
op de hoogste uitvoering
waarnaar de speler dingt
of in het oudste porselein
van gelijmde barsten…
Weergoden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
469 De weergoden hebben het weer niet mee
nu ze andere goden vervloeken
kracht van de natuur negeren
barst er een onweer los
weergaloos waarachtig
ik heb het niet meer met de wereld
het aardse bestaan ontgaat mij
door mysteriën in de spelonken
stormen breken daadkracht
de mens machteloos
gaat aan krachtige winden ten onder
en een god…
Zwijgen in de ovt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Het heden heeft een overschot
in plaats van energietekort
kijk maar, het barst van een surplus
Aan wat verleden is, geen prul
maar savoir vivre, rijk en gul
een hervertelling van ons lot
Waar Jupiter de oppergod
diens Saturnalia ten hemel
spreidt met donderend geweld
en bliksems schicht uit het gewelf
Achter een horizon van tijd…
Wabi-sabi
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
615 In de barsten en het verval
schuilt een verstilde schoonheid, een fluistering dat niets ooit werkelijk verdwijnt.…
Tien jaar stemgeluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Toch breekt soms een straaltje licht
door de barst in mijn denken.
Ik ben moe van straf die geen rechter sprak.
Moe van waakzaam zijn in mijn eigen hoofd.
Toch speel ik weer met lego,
maak muziek van wat ik niet kan uitleggen,
bouw woorden in plaats van muren.
Cariprazine gaf me lucht,
Clozapine legde me plat.…
Zelfbehoud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
297 Hij volgt de barsten in het plafond,
van lamp naar hoek,
alsof ze ergens uitkomen.
Achter het gordijn
gaat de wereld door.
Hier telt hij de seconden
tussen het druppen van de kraan
in de zinken bak.
Niets verdwijnt.
Alles verplaatst zich.
Hij draait zich naar de muur.
In zijn neus: verbrand vlees.…
Gouden bruidspaar.
hartenkreet
3.4 met 39 stemmen
13.295 Wonden heelden, barsten weer open,
ondanks pijn toch maar weer verder lopen.
Samen over het rulle zand,
kris kras door het woeste levensland.
Steeds opnieuw de sterren zien,
de zon zien stralen en misschien,
even een traantje laten gaan.
Wensend hadden we het maar anders gedaan.....
Maar dan zouden jullie toch weer denken.…
Lustlied
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
832 Een dadendrang die jou dwingt tot een dans
Vermoord de tijd en laat de plannen wachten
Hun ongeduld is de snavel van een ontwakend kuiken,
Traag barsten de schalen.
Soms is er die stromende klaarte, schilderijen die oplichten.
Geblaat in het bloed.
Je wordt een renpaard dat dorst naar meer...
naar meer onweer.…
verstoorde stilte
hartenkreet
4.4 met 59 stemmen
1.972 natuur houdt zijn adem in, voordat het iets zegt
Het leven ontwaakt in zijn allerdiepste pracht
De zon schijnt glinsterend op ruggen van druppels
Langzaam verdwijnt het duister van de nacht
Het schuchtere licht geeft een levensbrengend impuls
Kokette dansende muggen, in hun waaierig ballet
Hoog in de lucht het glijden van zwaluwen
Vogels barsten…
Dr. Frankenstein
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
735 In de lente
barsten jullie open, en uit.
Vlieg nu, verzen, in jullie goddelijke gedaante,
eenvoudig en verlicht van geest. Veranderen kunnen
jullie de dingen niet, maar doen het toch. Wereldleiders
lachen als ze jullie leger zien,
en nu ook.…
Antwoord van duizendvoudige pijnen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.093 Stamp me dan vol tot mijn huid barst
en mijn lippen uiteindelijk ontvellen van sprakeloosheid.
Slechts één waarheid maar,
wil ik van jou horen en ik zal niets meer denken.
Genadevol zal ik me vervullen in jouw
ware aangezicht en ik zal gaan, met enkel een glimlach. Niets meer!
Geen vragen meer zullen jouw ondoorgrondelijkheid teisteren.…
Gewillige mutilatie van een tijdelijk dakloos brein
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
588 , joeg
de spanning in mijn achterhoofd alle wolken samen om te barsten in een zondvloed. Mijn
nek krampte zich samen tot een hardleerse kraag, bedacht op de teisterende, plensende
druppel die de spreekwoordelijke druppel zou zijn. De ontluistering geschiedde; mijn nekvel spatte open
in een bulderend geroffel op mijn trommelvliezen.…
Wie schrijft geschiedenis
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.664 Door barsten zag je mosgroen leer.
Hoe anders liep ik naast je
dan toen ik tussen andere soldaten
marcheerde met mijn schietgeweer.
Andere oudgedienden
schreven toen in de lucht:
Ga toch in Moskou demonstreren.
Wie schrijft geschiedenis?
Niet zij die met hun lichtste voeten
meelopen in bevlogen stoeten.…
Belachelijk blij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 Ik barst van de metta,
voor mezelf, het bos en alles er in.
Ik weet dat ook dit vergankelijk is,
maar geniet desondanks volop.
Ik klets tegen de natte blaadjes,
groet de naaktslakken vriendelijk,
verwonder me over de kleine bloempjes,
en aai over het mos op de bomen.
Ik ben zoals ik ben
en accepteer alle herrie in m’n kop.…
overlevering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 het begin ligt diep
verborgen onder lagen
water en modder
het begin is de
chaos waaruit de orde
ontstaat daar liggen
glanzend als goud twee
grote eieren waaruit
de aarde en de
hemel barsten daar
botsen de koude en de
warme wereld op
elkaar daar ontstaat
Ymir de IJslandse reus
uit gletsjers en uit
vulkanen diep onder…
Kozijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 Zij stoer, dat het in Polen altijd fris zonder verwarming is
De dikkerd hoor ik regelmatig door de deur heen hijgen als hij van beneden komt drie trappen hoog
Na afloop zit er onder een kozijn
een gaatje, als je goed kijkt
zie je een hele barst
naar de hoek lopen.…
HET VALT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Het woeden barst en parelt, woelt in zand.
In droeve stromen bruisen gele liefdeskernen.
De gedachten slierten tastbaar voor de rode zon.
Zwermen vogels kleuren blauw de avondlucht.
Haat blaast zwarte wolken naar een barre kust.
Vriendschap keert zich om, verhardt tot lust.
Het herkent zich in het wit van de geraamtes.…
Schijnvrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
335 Je naam barstte los als schreeuw in je borst,
het kind in jou durfde te ontwaken:
„Nu zie ik. Nu spreek ik. Nu besta ik.”
De schijnvrede smolt—
waarheid trad binnen, zacht maar onstuitbaar.…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Geen schreeuw, maar een
zilveren draad van klank die de bevroren lagen om mijn hart doet barsten.
Het is het lied van een vogel,
die niet wijkt voor wind, die nuance hoort in
de doodse stilte van het veld. Zijn stem draagt de warmte van
verborgen nesten, een herinnering dat zachtheid ook een vorm van kracht is.…
Vreemde huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
336 Ik schop de dekens weg,
zoek koelte,
staar naar het plafond
waar een barst loopt
die ik al weken volg.
Jij kijkt naar mij
vanuit een afstand
die in dit bed is ontstaan.
Boven de deur
hangt een babyfoto achter glas.
Mijn vingers willen het aanraken,
maar de afstand is groter dan mijn hand.…
Alleen voor rokers
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.321 Ze barsten van rivaliteit;
hun jaloezie is groot.
Ernst-Jan, die met 'r vrijen wil,
belt aan bij Jaquelien.
Hij draagt z'n allernieuwste bril,
zo graag wil hij d'r zien.
De deur gaat open. - Wat een strop:
't is Fred, z'n mededinger.
Die steekt een sigaretje op,
Ernst-Jan z'n middelvinger.…