798 resultaten.
Ons verloren paradijs ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 Op het speelplein van de steden en de dorpen
wordt de voorspelbare eindigheid uitgewist,
gedenktekens van de oude tijd, ook die van
wanhoop en extase, tranen lekken uit werelds
ogen door scheurtjes van de dageraad,
schudt aan de magere stammen van de levensboom
tegenspoed kerft zich in stenen, voorspoed als fossiel
als die de glans van…
Een Nieuw begin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 De dageraad geen nieuwe hoop bracht.
Er waren dagen dat de zon zo haar best deed,
maar dat ik haar warmte niet meer voelen.
Dat al mijn tranen zo bitter waren.
Zo bitter, zo zoet.
Ik kan me niet meer herinneren
hoe ik troost vond of wanneer dat was.
Er kwamen nachten dat de maan haar licht liet vallen door mijn raam.…
Zang (Rozemond, hoor je spelen noch zingen?)
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.319 Zie de dageraad aan komen dringen,
Dartele duiven en zwanen en mussen
Zouden de vaak uit uw ogen wel kussen,
Zo ‘t u lustte de dode te ruimen
Om de lust van de levende pluimen.
Alle weiden, alle duinen en dalen,
Hunne aêm met verheugen ophalen,
't Heugelijk jaar met zijn vrolijke tijen,
Is rechtevoort op zijn kwikste te vrijen.…
Ook soms zo vergaat het mij alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 Vertolk de nacht die gestaag omhoog kruipt,
dan uitbuikt vanuit ook mijn frêle ruggengraat
als vertrouwd wandelpad en deze rode draad
als in mijn ziel de dageraad kom opstaan slaat.…
Beschouwend dier?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
446 Het is een schrander dier dat
die mijn bloed bekruipt, het
is de opmaat tot een kus uit
vruchtbare lippen die willig
opengaan, het sluipt door de
regenboog van alle tederheid ,
het stuit me op de vlucht van al
het plagiaat onbedoeld geschreven,
het roemt zijn naam in de dageraad,
het schuilt in wellust van mijn werelds
plezier…
De ondeelbare tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
406 Onder een kier van de ochtendmist hervindt
de ondeelbare tijd zich in de herhaalde
dageraad, waarin we alles kunnen
verwachten maar zijn daarop nog niet
voorbereid, het lijkt allemaal zo anders,
ideeën en wetten vervreemd van
gevoel, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe het tijdswiel er morgen
voor zal staan, ons licht gestolen uit…
KLEINE GELUKJES
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
572 De dageraad die op je wacht.
Een nieuwe dag beginnen.
Samen een liefdesliedje zingen.
Een glimlach op een lief gezicht.
Het lezen van een mooi gedicht.
Een blik, heel liefdevol...
Genieten van een krentenbol.
Een kop koffie zwart als roet.
Met een klontje, oh zo zoet.
Een knetterend verwarmend vuur.
Keuvelen met een sympathieke buur.…
Tweegezicht met drie poten die wegrent
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
527 En als de dageraad breekt, met zijn gouden stralen,
Zal Tweegezicht verder rennen, door de mystieke verhalen van het leven.…
Naakte nacht .....
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.920 Ik wil jouw lippen op de mijne
handen kroelend door mijn haar
onze lichamen verstrengeld
intens genieten van elkaar
Onder de blote sterrenhemel
de naakte nacht oneindig lang
wil ik elke minuut plukken
de dageraad maakt mij bang
Woeste duinen nodigen uit
tot hartstochtelijk beminnen
alleen de zee hoort ons geluid
de wanhoop in onze zinnen…
Jij bent een vlinder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.103 Ik kijk je na en weet;
je vleugels zullen breken bij de dageraad
voor een vlinder komt het leven snel, maar steeds te laat.
Vlieg nog eenmaal in je leven, door het laatste uur,
vergeefs vechtend tegen het doven van je laatste levensvuur.…
Tja
gedicht
2.4 met 125 stemmen
79.157 Geef mij een handvol
en een hoofd vol dageraad
een lichaam vol binnenbrand
en terstond zal ik mijn mond legen
en mijn hand leggen op de ronde rechthoek van je schouder.'
-----------------------------
uit: 'Witte adel', 1991.…
Il est cinq heures ...
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
968 haat en wraak gekeeld
het vuilnis stapelt zich op hopen
de melkboer gooit zijn poorten open
Sarkozy spreekt harde taal
en toont zich als een man van staal
en op de boulevard Montparnasse
doemt het station als een karkas
het straatgeweld laait hevig op
en auto’s branden overkop
de Obélisque verwijst kordaat
de nacht weer naar de dageraad…
Lome traagheid der dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
767 nu’
in de nacht flonkeren sterren
vanuit een steeds verder schijnend firmament
de koele bries draagt duisternis ongezien
tot de grens van het ochtendgloren
vogels jubelen de morgen toe
overtreden de wetten der getijden
golven rollen ruisend af en aan
bomen prevelen gezangen voor dit eerste uur
alles is weer glanzend nieuw
de dageraad…
HAIKU
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
567 Herfst kleurt de bomen
Het groen wordt rood bruin en geel
een blad zweeft omlaag
Peppels in gelid
groeiend langs rechte wegen
deinend in de wind
Vlinder kust een bloem
vleugels trillend in de wind
een mens ziet het niet
Een leeuwerik zingt
hoog bij de blauwe hemel
zijn lied klinkt op aard
De dageraad gloort
op de drempel van de…
Tussen gebroken schelpen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
715 van de zeemeermin)
De nacht dekt haar toe
met het wonderlijke
waarin de prins van smaragd haar hand vraagt
en met fluwelen mond de ompaalde werelden
van haar schuwe geest opent
Haar ziel schuurt rauwe wonden
op een rand van oud gesteente
maar herkent in hem nog
waarheid en trouw
in het oog dat alles kleurt
als de dageraad…
Merktekens?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 Wie de beloofde glans van z'n toekomst doorstaat,
draagt een bloeiende woestijn in zijn ogen en
verjaagd de schaduwen tot aan de dageraad.…
Uit de geest van Griet Zelle (Mata Hari)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.213 Het uniform van rijke kerels in mijn ogen
spiernaakte Adams: in en uit de mijne:
het hemels paradijs waarin ik schaars gekleed
met mijn exotisch schone lichaam danste
over werelddelen als ‘het oog van de dageraad’
geruchten niet van de lucht: mijn hebzucht
ontdeed mannen van hun kleed, letterlijk en
figuurlijk heb ik mij gefortuneerd voorzien…
Tranen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.466 uw dageraad gloort!
Werd gij, verdoolde! der deugd weer getrouw;
Buigt gij boetvaardig u neer;
Biecht gij uw schuld in een traan van berouw?...
Heil u! en zondig niet meer!
Mij treffen marmeren tomben niet; neen,
'k Zie ze wangunstig niet aan;
'k Vraag aan mijn vrienden geen ijzer of steen...…
Navelstreng?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
410 me door het woud
van oude ideeën heen,
waarmee uit de kennis van
ervaringen helder worden,
die beelden zijn slechts een
tijdelijke kijkdoos waarin de
natuur met mens en dier
uit de ziel werd geprojecteerd
lief en twijfel leidt tot afgunst,
tot onwerkelijkheid is ingekleurd
voordat ik de gordijnen sluit
voor een drachtige dageraad…
Wens en voel het gerust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Slechts de uren, die unieke uren
ook die voor de dageraad kijken je aan
om bij het avondrood weer verder te gaan.
Heeft de nacht je dat niet laten verstaan
vol moed op te staan, vandaag verder te gaan.
Beluister de fraaie drumbeats op de radio
op je trommelvlies verneem je de klanken
verzamel je beelden die meerdere tellen wellen.…
Open einde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 De gouden dageraad is onbesmet
En is gelijk het leven vol beloften
Hoogzwanger van een stralend nieuw begin
En zingt de wereld toe
"Laat af, bemin
Wat van nature tot je is gekomen
Zie hoe de steppen regenwouden bomen
Voor bruine orang oetans bavianen
Schuilplaats zijn geworden ook voor boa's
Zwarte chimps en donkere…
Nachtwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 diep
slaperige tijd waarin ik
met haar aan mijn zijde lig
de kaars dooft uit
de avond valt
je doet de deur
op slot het boek
valt op de grond
en buiten in het duister
rollen de seizoenen door
als golven in de nacht,
de wind is warm
de nachtuil waakt
de witte zwaan
slaapt in een droom
die weer vervaagt
in een gouden dageraad…
Pygmalions wens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
433 je hoeft je zelf niet per se
te vergelijken met de beeldhouwer
die 's nachts tegen de klippen op
het schip van zijn geheime wonderschone woordenmuze
in de dageraad die raad geeft
en jou in veilige haven loodst
waar woorden schuilen in je daden
maar soms ook ontoereikend zijn
soms blind soms doof voor wat ontstaat
in schoonheid van de…
Joie de vivre
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
282 Met ogen toegeknepen,
tegen de eerste zonnestralen
van 's zomers zwoele dageraad,
dartelt zij door geurig gras
In velden van oneindig groen,
waar zij met bedreven souplesse
en een flamboyante finesse
zich van alle zorgen lijkt te ontdoen
Met regale allure
en een sierlijke gratie
die zij, als ware het een mantel,
om zichzelf heen weeft…
HET WINTERSPOOK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.519 - Herders, gaat
en peilt de diepe Oosten: ziet
gij dag noch dageraad,...
nog ‘t nieuw geboren Zonnelicht,
te Bethlehem, niet blinken?
---------------------------------------------------
bedegen: voltooid deelwoord van bedijgen - worden
Joel - Joeltijd, kerstdag
25/11/1896…
Ouder
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.524 Op het scherp van de snee stond hij op,
liet het leven zijn gang niet gaan en wanneer
de dageraad er was, streek hij de plooien glad,
de kruimels uit het bange laken, tastend nog.
Maar allengs kreeg hij vorm.…
Kind der aarde
poëzie
2.7 met 894 stemmen
125.978 Ik slaap zoals een ongeboren kind zou slapen in uw schoot,
En drink uw koele donkre kracht in nachtelijke dood,
En elke nieuwe morgen in het nieuwe licht
Rijs ik op sterker vleuglen, Moeder, weg uit uw gezicht:
Als ziel en vogel die zijn moeheid dichtst aan uw hart verslaat,
Die stijgt en zingt het naast bij God met iedre dageraad...…
Ylkoorts (1)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.387 De nacht kwijnde van de kou
In haar wijde muil
Steeg de koorts van bevroren zwervers
De dikke mist strekte zich uit
Als een wurgende reus bij dageraad.
Een pesthaard likte aan onze gevels
Met adem die roet tegen de deur afzet.…
" Handdoek in de ring ? "
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Onthult de schaamte in het licht van overmorgen
te lopen in een rechtvaardig zwaard, wat aftekent
in de gloed van de naderende dageraad?
Kleurt zich op de grens van baardtooi
het schaamrood op gelaat en kaken, voor
diegenen die krampachtig hun bezit bewaken?…
BeLEEFdheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
811 aanvullingen zonder reden
idealen, te vuur en te zwaard
reeds lang bestreden zijn
zijn nu volmaaktheid zonder grenzen
waarin dit wezen leven mag
met geërfde gaven, onwennig
maar kort gezegd heel blij
de weigering van verandering
was het begrepen geheim
uit vorig leven
het zijn zoals het was
geboren nat, als het malse gras
de dauw, de dageraad…