801 resultaten.
12 gordiaanse knopen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
612 zeilen met de kracht
van 12 gordiaanse knopen
stuurloos op een bevroren
kompas, overtuigd in een
nauwe wambuis, geankerd
en gekapseisd bij onbekende
kusten, waar het lot het
zwaard in vast liet lopen,
om verleidelijke sirenen
op de klippen te mijden,
viel tegen krachten van
emoties niets te winnen,
door alle 12 knopen door te
hakken…
Dragers
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
1.491 Een oude uil droomde op zijn tak
terwijl najaarswolken opdoemden
Vier dragers met hun donker pak
die zich enkel verdrietig noemden
Een donkere kist, daarop ’t kleed
en letters die van hemels spraken
Uit niets bleek de wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden…
Leeggezogen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
461 lange tijd op je tenen lopen en oneerlijke
bejegeningen, ik streelde je stoere rug,
wilde wel veel verder gaan, maar voelde dat
als ongepast, immers, je was zo verdrietig
en verdriet heeft niets met erotiek te maken,
vooral voelde ik je leegte, dat je leeggelopen
was als een oceaan van liefde, die wreedheid
probeer ik nu tot moes te hakken…
Chips
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
661 Eet je per ongeluk
van zo’n koebeest een stuk
met resten van sensoren
die bij dat koebeest horen,
dan slaat een grote haak
zich door je onderkaak.
Verbijsterd zit je daar,
klaar voor het abattoir.…
Zijn maskers ~ James Ensor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
562 worden niet veel later geboren
waarin vrouwen verbazingwekkend
veel op mannen lijken
hij bezigt vele technieken
wat zijn veelzijdigheid tentoonspreidt
slechts zevende na afronding
van zijn opleiding tekent hem
zwaar, hij trekt zich terug
als verbitterd man op zolder
blijft afwijzing hem
achtervolgen
zo neemt hij mensen
op de hak…
DRAGERS
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.545 Een oude uil droomde op zijn tak
terwijl najaarswolken opdoemden
Vier dragers met het donkere pak
die zich enkel verdrietig noemden
Een donkere kist, daarop ’t kleed
en letters die van hemels spraken
Uit niets bleek die wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden…
Veel mensen hebben er last van
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
557 Ik doe liever zonder
systematisch te worden
ontroofd van beroepseer en status
door een kontknijpend afdelingshoofd
dat alleen nog maar aan de hand
van een checklist met me wil praten
en verder steeds vreest dat ik'm pootje zal haken.…
11
gedicht
4.0 met 5 stemmen
12.615 In het vuur hangen koperen schoenen met hoge hakken:
om te eren of te wreken, ze weet het niet zeker.
Ze ziet de andere gasten grijnzen,
zelfs haar eigen koning,
en tot overmaat van belediging grijnst hij iets milder.
Nu vergaat haar trotse schoonheid.
Hard gevochten, toch verloren.…
Vermaak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 een rennen uit en draaien aan
iets zwaars en groot
veel boog en kring en spartel
de ene stapt in bootje
en vangt een zware vis in net
die naar boven en gesjouwd,
op doek en verder spartelt
voorzichtig losgemaakt van haak
zij kijken trots tenslotte op
naar ons, uitgelaten
Emmer water, om
om levend?…
Bede
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.015 Blaak en blus mij meer en meer;
Dat ik, hijgend, keer op keer,
Naar uw bijstand hake!
En gelest en weer ontgloeid,
Nauw’ van de ene gunst vermoeid,
Weder de andre smake!
Volg elkaar in snelle vaart,
Maak me elkanders bijstand waard’,
Dat ik kusse en klinke!
Dat ik roeme op nap en boog!
Bacchus! dat ik minnen moog’!
Liefde!…
onverzoenlijke dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 laveloos de duisterte
laveerde door mijn ziel
en schepte al het zwart er in
mijn lichaam barstte uit mijn lippen
in een druppel van bloed
*****
Alles voltrekt altijd
in perfecte tegenstelling
de zweem van harmonie
en
de horizon valt in mijn huid
barst open in de vlakte
poezie volstrekt nutteloos
met vrijloophoek bijna haaks…
Heuvel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Wanneer jij schijnbaar achteloos
de handen mannelijk in de broekzakken
je weg naar de heuvel koos
braken onder jouw hakken de takken
Dan dacht je steeds expres
dat ik er ditmaal niet zijn zou
jouw ‘vlasblonde prinses
van wie ik hou’
Jij deed mij in bed stilletjes huilen
ofschoon ik jou maar hoefde te zien
om mijn tranen voor…
Adventus est
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
569 Haak asjeblieft niet af.
Vele slangenkuilen zullen je ontvangen.
Waaronder Algehele Onverschilligheid.
Sla mijn advies niet in de wind.
Blijf me tenminste aanhoren:
de Belofte is komende!
Het verleden voltooit. Het heden ontknoopt --
Volhard Waarom het allemaal is begonnen.…
Annechien
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
549 In de koude winterdagen
danst het licht tussen jouw benen,
probeer ik het beeld te vertragen
en droom ik van jouw tenen,
die in de pumps met hoge hakken
kromgebogen staan, ingedrukt,
ik blijf maar naar jou snakken,
al is contact nooit echt gelukt
Ik speel dat jij na het journaal
wat later aan komt bellen,
aan het einde van het verhaal…
Kees XXVII; sokken netjes opgetrokken
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
319 pennen binnen handbereik
in lijn met de typemachine
haaks op de stoelpoten
die kaarsrecht geschoven
aan één zijde van de tafel
met vier kanten staan
gebrand om elk spiertje
precies te laten trillen
zoals de wil het beveelt
met licht op juiste sterkte
geluid tot een minimum
teruggebracht in vrijwel
volledig platte golven
ieder onwelkom…
Diner
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
342 Haak aan nog voor het voorgerecht
van slachtbloed schoon, geschaard
het staartje als amuse op een bedje
van gesmoorde biggeltraan
Erna mals babyzacht gestroomstoot
het kalfsstukje geen moederkoemelkmuiltje
wel het stiertje stoer in kookbad voorbereid
op de spies van hangopspijs
Zijn we al toe aan de kalkoen
daar ligt ze als filetlapje…
Het open vlak
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
195 zenders spuwen harde vectoren over de kaart
het lexicon marcheert in haakse lijnen
een raster van claims bezet de ruimte
clash van doctrines in dwingende cadans
staccato signalen eisen het nulpunt op
dogmas botsen tot een felle ruis
dan kantelt de matrix
alle frequenties vallen vlak
de dwingende ruis lost op in wit
geen zendmast die de…
pantoffelheld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.062 mijn adem
klim dan langs een regenpijp omhoog
een bonobo met een opstoot van hormonen
mos in de voegen
wilde wingerd woekert over de gevel
aan de dakgoot hangt een flard
ik herken het gaas van een bruidssluier
de kanten zoom van jouw beha
ik klauter over dakpanscherven
wurm me door een kantelraam
mijn spijkerbroek hapert aan een haak…
Een traditioneel gedicht
gedicht
4.9 met 352 stemmen
11.879 Ik roep nog iets, en haak dan af.
-----------------------------
uit: 'Schuim' (2006)…
Mijn madelief
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
595 doen slikken, voelbaar in
dezelfde taal,waarin menigeen
het zeil moet reven, in dat uur
op deze warme kust te klinken, van de
liefde in z’n volle zaligheid te drinken,
waart de tijd in nauwe straten om z’n
klok van schijn zal laten slinken, een
valse schaamte, als kuisheid vermomd,
in besef dat de open deur gesloten vond,
op de hoge hakken…
DEPRESSIEF
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.110 Naar binnen gaan en blijven
haken aan de rafels van het leven
ternauwernood kunnen kijken in evenbeeld
geremde beweging in stompzinnigheid
Ben ik nog van deze tijd?
Zwem ik in die glazen kom
waar geen uitweg is in uitzichtloosheid
verstard in structuur, genageld aan de plek
het zand is geel en genadeloos
Ben ik nog van deze tijd?…
Blote voeten op het strand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
877 Blote voeten op ‘t strand
Een rode lok in je gezicht
Maria in je hand
Voor de stilte gezwicht
Blote voeten op ’t strand
Heuptas op je dij
De zee die overmant
Isis aan je zij
Blote voeten op ’t strand
Broekspijp omgeslagen
Zachtjes kietelt het zand
Antwoord op je vragen
Blote voeten op ’t strand
Fluist’ren doet de wind
Met je hakken…
Ik had zo graag ....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
756 De hoorn ligt al jaren naast de haak.
Een brief kan ik je niet meer schrijven.
Ik had zo graag een antwoord van je willen hebben
op vragen die ik je had gesteld.
Misschien had ik 't toen moeten zeggen:
"Vertel het nu, ik luister, toe, vertel".…
Sprong naar het einde.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.569 eenmaal
diep en amechtig adem
grauw kleurt het water van
de stinkende stadsgracht onder haar
terwijl regendruppels kringen laten
ontstaan op het kalme wateroppervlak
waar dode bladeren stil op wegdrijven
helder rood met wit glimt de
reddingboei die naast haar
voor het grijpen hangt aan de
brugleuning bevestigd met
verweerde roestige haken…
Je
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.136 Soms zie ik je met je skateboard
of op hele hoge, plompe hakken,
alsof je een topactrice bent.
Ik verbaas me over je mannelijk gespierde benen.
Je korte kapsel verraadt de rest, denk ik, maar
ik zag ook al een knappe gozer bij jou.…
De laatste dag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 De aarde trachtte uit te braken,
maar opgegeven magma bleef
voor in haar slokdarm haken
waar het op dode meren dreef.
Het licht verflauwt
achter het regengordijn.
Niemand die om ons rouwt
als wij er niet meer zijn.…
Manipuleerbaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
431 de plaatsen
zijn gekozen
posities verdeeld
als de decibellen
hun adem krijgen
hebben drums hun
eigen feest
ieder event heeft
zijn eigen hakken
in de grond als de
geboorteschreeuw
nog horen wij ze
niet binnenkomen
licht lentegekleurd
jeugdig ontluikend
de lach en vlag
in ontspanning
fladderend mee
verwachtingen zijn
hoog gespannen…
De Aanraking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 de hond springt en springt
zijn ogen haken diep aan
de mijne
hij zoekt daar antwoorden
welke in mij verborgen
schijnen
maar verstrikt raken
in een wanhopige kring
Gedachten zoeken naar
het begin
niet naast maar slechts
tegenover elkaar
wie wijkt voor wie
wie houdt hierin nog stand
de wanhoop zoekt nog slechts
houvast in…
Dat ons paradijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
698 waarden drûnken fan de sinne
en it wetter dat blonk yn it lette ljocht
mar de himel dústere en de moanne hold ho,
sonk efter de bergen yn de dûnkermanesee
in krûk barste, in aap griep mis en foel,
de túchjesflier fan skrokken ierde wiet
der floeide bloed en earms en fuotten
skokten skrillich tebek, bleke poppen
wachten wy mei swiere hakken…
de egel
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
6.770 Een egel uit de stad Den Bosch
die droeg haar stekels altijd los
ze wapperden naar alle kant
dus eigenlijk niets aan de hand
ze woonde in een villawijk
de tuin dat was haar koninkrijk
door de bewoners rijk gezegend
werd zij koninklijk bejegend
‘Mevrouw’ die zag zij heel erg vaak
daarmee was iets niet in de haak
haar stekels krulden heel…