720 resultaten.
Welkomstcomité
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
343 Terug naar de kern van de hele zaak:
vrouwenrechten;
waarvoor vele vrouwen hebben gevochten
en nog dagelijks vechten!
Het recht om zichzelf te zijn,
eigen beslissingen te nemen,
keuzes te maken,
zich vrijelijk te uiten,
taal uit te braken,
zoals zij dat willen.
Zoals wij dat willen.…
De vergeten rat
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
229 Het verhaal kan beginnen
met de brief op de deurmat
die een vloedgolf teweegbracht
aan herinneringen en woede
wat maar langzaam wegebt
Onthullender zou zijn
om geheel terug te keren
naar de duistere kern
waar de schaduw kleur bekende
in een tijd hier heel ver vandaan
waar lente alles openbrak
maar van korte duur bleek
daar de…
Blauw bleek groen geel roze en rood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Oude zelfkennis, oude angst
voor bloedverlies, pas op
voor roofdieren
en droom van vampiers
droom van heksen
die het bloed drinken
van ongeboren kinderen
die het bloed drinken
van hun moeders
het zoete bloed
dat ook steekmugeitjes voedt
het bloed dat leven geeft
aan alle dieren, een lichaam
is een koffer vol bloed
blauw bleek groen…
Koesteren
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
4.861 Laat me leven in de warmte van je ogen
de weerspiegeling van je diepe zijn
waar sluimerzacht de kern ontwaakt
als de gesloten oester wordt gekraakt
en een parel glanst in wonderlijke schijn
Laat me weten hoe we zijn bedrogen
door de passie waarin wij elkaar verloren
pas nu besef ik wat jij tijdenlang al wist
hoe erg je me al die keren…
Bekoring
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.244 Jouw voorhoofd is een gewelf
Overwoekerd met mos
Doordrenkt van moessonregen
Als in een majatempel
Elke steen en kier berekend
Zodat eens per jaar een straal
Trefzeker in de kern binnendringt
Jouw neusvleugels van was
Zijn fraai uitgesneden
Uitgestald achter beduimeld glas
In een muffe zaal
Waar ik gluur naar hun trilling
Jouw vingers…
Vat de dichter samen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
1.020 konden poëtisch mijn ziel verrijken
vriendinnen uit een ver verleden
wandelden bij mij binnen in het heden
ik meldde slechts de tussenstand
want nergens nog was ik aangeland
bij mij die dichtend afstand nam
in al die woorden strofen en gedichten
rijmen dichten en je pet erbij oplichten
zei mijn vader die even terug kwam
toch is de kern…
Gerry van Roosmalen : fotograaf
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
688 zijn levensdoel
het drijft hem tot haast
een geestdrift zonder grenzen
op zoek in alles
naar de diepste nerven
daarin wil hij ook zichzelf
ontdekken
wie hij is
een mate van zekerheid erven
met zijn lens
in de hand
oogt hij stil en afwezig,
zo lijkt het,
zijn tijd kent geen einde
toch kan hij plots
actief met lippen
de kern…
EEUWIGE VRIJHEID
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
769 Teruggegaan naar mijzelf
ingekeerd naar mijn binnenste ik
test ik mij op gevoelens
wanhopig trek ik conclusies
nadenken brengt mij nader
mijn kern legt zich bloot
dat is dus mijn binnenste gezicht
ik raak nu de verten van mijn geest
het heelal omsluit mijn wezen
als vuurvliegjes raken de atomen mij
opgesplitst in de waarden der vervolmaking…
Landingsbaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
420 Net als Christus verbleef hij in de diepste
mystiek van India en Egypte, het concept van
de wederopstanding bestond allang voor de
christelijke mythe en al die dwaalleren
daarna, die de kern verloren. Isis wast
de tranen uit mijn arme zoektochtogen.…
We zijn overal mijn vriend.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.269 Zoek hoe de oude olm is vergaan,
waarvan de wijze uil lang is uitgevlogen
steeds verder van de rotte kern vandaan,
in de wereldse trouw was ik niet bekwaam
en mijn wortels over het kleed in de
aarde liet ontstaan, waarover ik de eerste
stappen deed in woord en in de liefde,
maar ten telken malen schipbreuk leed.…
Liefde is een broze Engel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.030 Wijd als vleugels spreidt het licht
zich vanuit een stille kern
De ogen spreken diep en barmhartig
Parmantig klopt het hart
op de poort van het verlangen
De droom is een hemeltuin
waarin gedachten fladderen
als dartele vlinders
En ranke vingers op de tast
beroeren wat ontvankelijk maakt
Wat steels elkaars blikken proeft
- zoete…
't Is nu de kentertijd
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.609 Het is nu ook de tijd
dat het vrouwen-gemoed kentering lijdt:
uit de vloeibare lusten
en aandriften, verhardt zich daarin 't vast-bewuste,
als in oer-oude dagen
d' aard' uit vloeibaarheid vormde vaste lagen,
of als nog heden in 't heelal
telkens uit gasse' ontstaat een vaste bal,
een nieuwe kern, een donk're levensbeker. —…
Kind in niemansland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 Alles om mij heen beweegt
in de onbewerkte grond,
onevenwichtig verhaal in een
verzwegen landschap, broosheid
tekent halo’s rond kinds zonneogen,
die net als ik aan het felste licht
steeds weer moeten wennen,
alleen de aanhouder bouwt op een
twijfelachtige zekerheid, het blijft
een zware strijd, door ethiek geslecht
kern van niet…
De aarde en zijn ravijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
529 moeilijkheden
in je bestaan
je denkt nauwelijks aan het grote geheel
je eigen stuk bewandelen
is voor jezelf al
vaak teveel
Dan na lang werken
studeren
en ijver je best doen
boek je resultaat
in je leven
je hebt een boekje geschreven
Trots
laat je het zien aan anderen
Ondanks tegenwerking
heb je de weg die jij wilde begaan
in de kern…
Waar stilte mij heelt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
340 Soms sluit ik mijn ogen niet
om te slapen maar om te sparen, want de drukke
wereld trekt aan mij met onzichtbare draden, en in de ruis van al
dat voelen, zoek ik een zachte kern, waar ik mijzelf weer vind, zonder dat ik mij verlies.…
Natuurfluisteringen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
534 Als ik terugkeer naar de wereld
van paden van steen en haastige stemmen, blijft
er iets in mij achter — een zachte echo, een fluistering die zegt:
keer terug, telkens weer, want hier vind je de kern, de rust, het ademen van de natuur.…
Reality soap
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
291 Ik ga hier in het openstaande
raam
met uitzicht op het leeuwendeel der woorden
voor 't grootste deel verspreid
in dichtakkoorden
niet al bij voorbaat tonen
hoe de as
de wielen draaiend in beweging zet
de crux waar het om draait
de quintessence
de kern, met op het eind pas
de conclusie
die geef ik niet voor niets prijs
aan de wind…
De Storm Achter de Glimlach
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.135 Soms glimlach ik naar de buitenwereld, terwijl er vanbinnen een storm woedt die niemand ziet. Ik hoef niet altijd oplossingen, maar wel iemand die echt luistert. Want achter elke stille strijd schuilt een hart dat gezien, gehoord en begrepen wil worden.…
Weer opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
344 (Een poëtische destillatie van Ricardo’s verhaal)
Er was een tijd dat de wereld scheef hing,
dat achterdocht mijn schaduw was
en angst mijn adem stal.
Mijn hoofd een storm, mijn hart een kamer zonder raam.
Ik viel – vier keer zelfs –
en iedere val liet een litteken van inzicht achter.
Tot ik, tussen medicatie en muren,
stil werd.
En in dat…
Van gevangen naar vrij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
328 Er was een meisje
dat de wereld leerde kennen
via angst, via handen die geen troost kenden,
via stemmen die te luid waren in de nacht.
Ze droeg stilte als een tweede huid,
ademde schaduw,
en leerde lopen met gebroken vleugels
Niemand zag
hoe ze elke dag
een beetje meer verdween
achter ogen die ooit zongen.
De dagen werden jaren,
de…
Golven van karmijn
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
5.756 wentelingen
tot witte wattenbollen verkleven; in een diepe slaap verstillen
de kolkende ziel weekt van zijn om zich bevrijd te verheffen
Deinend in een glooiende zee van vernevelde glinsterende slierten
die bundels maanstralen plooien tot volle zeilen van de nacht
voortgedreven door ademende winden uit streken in de verte
waarin de kern…
Bosfluisteringen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
23 Het is een fluistering die vandaag én morgen standhoudt:
zoek de vertraging op, want hier vind je altijd de kern.…
Mozart
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
659 En op deze zondag waarop mijn
kater wordt genezen, en er geen gelogen
woord bestaat; en als Mozart even licht
als met een hemels duivelse vaart
in mij zingt, zich in mij vastzet, in mijn
gedachten, en elke toondichtzin bevlogen
zich op de kern van de liefde richt:
zo luister ik naar je met Mozart.…
sprekend steen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
907 met de vijl in je vuisten
verwijder je mijn puisten
in het afwisselend ritme
van hamerslag en vijlen
groei ik, ontsta ik
jij bepaalt
jouw gevoel leidt
je raakt mijn diepste kern
mijn ziel
geeft zich bloot
naakt sta ik daar
o zo kwetsbaar
mijn hardheid aaibaar zacht
mijn uiterlijk glanzende pracht
jij hebt mij op een voetstuk geplaatst…
de zee spreekt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 letters vallen
van haar golvende lippen
een branding van woorden
van brede gebaren
iedere zin dringt door tot de kern
ieder ogenblik is een geboorte.
Niets heb ik te zeggen
ieder zintuig steekt in dit uur van leven.…
Verslaafd aan liefde (Naar een boek van Jan Geurtz)
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
688 erkenning
Denken we
Maar het vat
Is niet te vullen
Nooit erkenning genoeg
Om het zelf te geloven
Angst voor afwijzing
Verleidt ons tot versmelten
Met veilige opties
Voldoen aan om
Jezelf afwijzen
zorgt voor afstoten
Van onveilige delen
Van onszelf
De opvatting
Te moeten veranderen
Om goed, beter, waardevoller
Te worden, kern…
Levenshonger?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
371 Door het denken aan een vroeger leven,
kan ik de harde kern van zwaartekracht
niet breken, een uitweg vinden in opgelegd
geluk, mijn buik schiet vol, het gevoel
verpopt zich in de blikken trommels
van tegenstrijdigheid, de tong en woord
zijn als bagage in een mijn open mond
in elke seconde kom ik dichter bij het
geheim van gewichtloosheid…
in jaren vergaard
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
522 daarna zacht
terwijl langzaam de zon verdwijnt
tot slapends allengs toe moe
daarvoor lees ik even bij kaarslicht
gedichten van Adriaan Roland Holst
hij geeft mij voedend zielengewicht
in woorden die zich verbeelden
en herken het leven in mijn gezicht
ik gooi een steen in de vijver
zo zie ik nog amper mijn levensijver
nu op zoek naar de kern…
Genieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Elke zachte bries die mijn huid streelt
als een vriendelijk gebaar, brengt me dichter bij de kern van wat ik werkelijk ben
en in die momenten weet ik dat ik volledig ben, helemaal thuis in de stilte van onze natuur.…
Een plek om schaamte te begraven
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
543 ik kijk dan maar naar de Poolster
de kop van de Kleine Beer
die zit op de Draak
kronkelend tussen hem en de grote broer
de kop van de Draak wijst wijs de weg
naar de heldere kern van de Lier aan het zwerk
waarlangs de Zwaan haar kruis plant
in het puntige Vosje
de Hagedis links van het kruis
kronkelt onder Cerpheus’ huis
waar de W…