Alle inzendingen over kern

720 resultaten.

Sorteren op:

Welkomstcomité

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 343
Terug naar de kern van de hele zaak: vrouwenrechten; waarvoor vele vrouwen hebben gevochten en nog dagelijks vechten! Het recht om zichzelf te zijn, eigen beslissingen te nemen, keuzes te maken, zich vrijelijk te uiten, taal uit te braken, zoals zij dat willen. Zoals wij dat willen.…

De vergeten rat

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 229
Het verhaal kan beginnen met de brief op de deurmat die een vloedgolf teweegbracht aan herinneringen en woede wat maar langzaam wegebt Onthullender zou zijn om geheel terug te keren naar de duistere kern waar de schaduw kleur bekende in een tijd hier heel ver vandaan waar lente alles openbrak maar van korte duur bleek daar de…

Blauw bleek groen geel roze en rood

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 546
Oude zelfkennis, oude angst voor bloedverlies, pas op voor roofdieren en droom van vampiers droom van heksen die het bloed drinken van ongeboren kinderen die het bloed drinken van hun moeders het zoete bloed dat ook steekmugeitjes voedt het bloed dat leven geeft aan alle dieren, een lichaam is een koffer vol bloed blauw bleek groen…
Zywa3 april 2019Lees meer >

Koesteren

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.861
Laat me leven in de warmte van je ogen de weerspiegeling van je diepe zijn waar sluimerzacht de kern ontwaakt als de gesloten oester wordt gekraakt en een parel glanst in wonderlijke schijn Laat me weten hoe we zijn bedrogen door de passie waarin wij elkaar verloren pas nu besef ik wat jij tijdenlang al wist hoe erg je me al die keren…

Bekoring

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.244
Jouw voorhoofd is een gewelf Overwoekerd met mos Doordrenkt van moessonregen Als in een majatempel Elke steen en kier berekend Zodat eens per jaar een straal Trefzeker in de kern binnendringt Jouw neusvleugels van was Zijn fraai uitgesneden Uitgestald achter beduimeld glas In een muffe zaal Waar ik gluur naar hun trilling Jouw vingers…
Wim Veen20 december 2004Lees meer >

Vat de dichter samen

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.020
konden poëtisch mijn ziel verrijken vriendinnen uit een ver verleden wandelden bij mij binnen in het heden ik meldde slechts de tussenstand want nergens nog was ik aangeland bij mij die dichtend afstand nam in al die woorden strofen en gedichten rijmen dichten en je pet erbij oplichten zei mijn vader die even terug kwam toch is de kern…
Rikus Kiers8 september 2006Lees meer >

Gerry van Roosmalen : fotograaf

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 688
zijn levensdoel het drijft hem tot haast een geestdrift zonder grenzen op zoek in alles naar de diepste nerven daarin wil hij ook zichzelf ontdekken wie hij is een mate van zekerheid erven met zijn lens in de hand oogt hij stil en afwezig, zo lijkt het, zijn tijd kent geen einde toch kan hij plots actief met lippen de kern…

EEUWIGE VRIJHEID

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 769
Teruggegaan naar mijzelf ingekeerd naar mijn binnenste ik test ik mij op gevoelens wanhopig trek ik conclusies nadenken brengt mij nader mijn kern legt zich bloot dat is dus mijn binnenste gezicht ik raak nu de verten van mijn geest het heelal omsluit mijn wezen als vuurvliegjes raken de atomen mij opgesplitst in de waarden der vervolmaking…
Hans Uding14 augustus 2010Lees meer >

Landingsbaan

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 420
Net als Christus verbleef hij in de diepste mystiek van India en Egypte, het concept van de wederopstanding bestond allang voor de christelijke mythe en al die dwaalleren daarna, die de kern verloren. Isis wast de tranen uit mijn arme zoektochtogen.…

We zijn overal mijn vriend.

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.269
Zoek hoe de oude olm is vergaan, waarvan de wijze uil lang is uitgevlogen steeds verder van de rotte kern vandaan, in de wereldse trouw was ik niet bekwaam en mijn wortels over het kleed in de aarde liet ontstaan, waarover ik de eerste stappen deed in woord en in de liefde, maar ten telken malen schipbreuk leed.…
Pama7 mei 2013Lees meer >

Liefde is een broze Engel

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Wijd als vleugels spreidt het licht zich vanuit een stille kern De ogen spreken diep en barmhartig Parmantig klopt het hart op de poort van het verlangen De droom is een hemeltuin waarin gedachten fladderen als dartele vlinders En ranke vingers op de tast beroeren wat ontvankelijk maakt Wat steels elkaars blikken proeft - zoete…

't Is nu de kentertijd

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.609
Het is nu ook de tijd dat het vrouwen-gemoed kentering lijdt: uit de vloeibare lusten en aandriften, verhardt zich daarin 't vast-bewuste, als in oer-oude dagen d' aard' uit vloeibaarheid vormde vaste lagen, of als nog heden in 't heelal telkens uit gasse' ontstaat een vaste bal, een nieuwe kern, een donk're levensbeker. —…

Kind in niemansland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
Alles om mij heen beweegt in de onbewerkte grond, onevenwichtig verhaal in een verzwegen landschap, broosheid tekent halo’s rond kinds zonneogen, die net als ik aan het felste licht steeds weer moeten wennen, alleen de aanhouder bouwt op een twijfelachtige zekerheid, het blijft een zware strijd, door ethiek geslecht kern van niet…
Pama21 maart 2019Lees meer >

De aarde en zijn ravijn

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
moeilijkheden in je bestaan je denkt nauwelijks aan het grote geheel je eigen stuk bewandelen is voor jezelf al vaak teveel Dan na lang werken studeren en ijver je best doen boek je resultaat in je leven je hebt een boekje geschreven Trots laat je het zien aan anderen Ondanks tegenwerking heb je de weg die jij wilde begaan in de kern…
ebba7 mei 2019Lees meer >

Waar stilte mij heelt

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 340
Soms sluit ik mijn ogen niet om te slapen maar om te sparen, want de drukke wereld trekt aan mij met onzichtbare draden, en in de ruis van al dat voelen, zoek ik een zachte kern, waar ik mijzelf weer vind, zonder dat ik mij verlies.…
CB21 juni 2025Lees meer >

Natuurfluisteringen

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
Als ik terugkeer naar de wereld van paden van steen en haastige stemmen, blijft er iets in mij achter — een zachte echo, een fluistering die zegt: keer terug, telkens weer, want hier vind je de kern, de rust, het ademen van de natuur.…
CB11 september 2025Lees meer >

Reality soap

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 291
Ik ga hier in het openstaande raam met uitzicht op het leeuwendeel der woorden voor 't grootste deel verspreid in dichtakkoorden niet al bij voorbaat tonen hoe de as de wielen draaiend in beweging zet de crux waar het om draait de quintessence de kern, met op het eind pas de conclusie die geef ik niet voor niets prijs aan de wind…
Quisque12 april 2026Lees meer >

De Storm Achter de Glimlach

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.135
Soms glimlach ik naar de buitenwereld, terwijl er vanbinnen een storm woedt die niemand ziet. Ik hoef niet altijd oplossingen, maar wel iemand die echt luistert. Want achter elke stille strijd schuilt een hart dat gezien, gehoord en begrepen wil worden.…

Weer opstaan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 344
(Een poëtische destillatie van Ricardo’s verhaal) Er was een tijd dat de wereld scheef hing, dat achterdocht mijn schaduw was en angst mijn adem stal. Mijn hoofd een storm, mijn hart een kamer zonder raam. Ik viel – vier keer zelfs – en iedere val liet een litteken van inzicht achter. Tot ik, tussen medicatie en muren, stil werd. En in dat…

Van gevangen naar vrij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 328
Er was een meisje dat de wereld leerde kennen via angst, via handen die geen troost kenden, via stemmen die te luid waren in de nacht. Ze droeg stilte als een tweede huid, ademde schaduw, en leerde lopen met gebroken vleugels Niemand zag hoe ze elke dag een beetje meer verdween achter ogen die ooit zongen. De dagen werden jaren, de…

Golven van karmijn

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.756
wentelingen tot witte wattenbollen verkleven; in een diepe slaap verstillen de kolkende ziel weekt van zijn om zich bevrijd te verheffen Deinend in een glooiende zee van vernevelde glinsterende slierten die bundels maanstralen plooien tot volle zeilen van de nacht voortgedreven door ademende winden uit streken in de verte waarin de kern…

Bosfluisteringen

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 23
Het is een fluistering die vandaag én morgen standhoudt: zoek de vertraging op, want hier vind je altijd de kern.…
CB1 november 2026Lees meer >

Mozart

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 659
En op deze zondag waarop mijn kater wordt genezen, en er geen gelogen woord bestaat; en als Mozart even licht als met een hemels duivelse vaart in mij zingt, zich in mij vastzet, in mijn gedachten, en elke toondichtzin bevlogen zich op de kern van de liefde richt: zo luister ik naar je met Mozart.…

sprekend steen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 907
met de vijl in je vuisten verwijder je mijn puisten in het afwisselend ritme van hamerslag en vijlen groei ik, ontsta ik jij bepaalt jouw gevoel leidt je raakt mijn diepste kern mijn ziel geeft zich bloot naakt sta ik daar o zo kwetsbaar mijn hardheid aaibaar zacht mijn uiterlijk glanzende pracht jij hebt mij op een voetstuk geplaatst…

de zee spreekt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
letters vallen van haar golvende lippen een branding van woorden van brede gebaren iedere zin dringt door tot de kern ieder ogenblik is een geboorte. Niets heb ik te zeggen ieder zintuig steekt in dit uur van leven.…

Verslaafd aan liefde (Naar een boek van Jan Geurtz)

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
erkenning Denken we Maar het vat Is niet te vullen Nooit erkenning genoeg Om het zelf te geloven Angst voor afwijzing Verleidt ons tot versmelten Met veilige opties Voldoen aan om Jezelf afwijzen zorgt voor afstoten Van onveilige delen Van onszelf De opvatting Te moeten veranderen Om goed, beter, waardevoller Te worden, kern…

Levenshonger?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 371
Door het denken aan een vroeger leven, kan ik de harde kern van zwaartekracht niet breken, een uitweg vinden in opgelegd geluk, mijn buik schiet vol, het gevoel verpopt zich in de blikken trommels van tegenstrijdigheid, de tong en woord zijn als bagage in een mijn open mond in elke seconde kom ik dichter bij het geheim van gewichtloosheid…
Pama23 maart 2019Lees meer >

in jaren vergaard

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
daarna zacht terwijl langzaam de zon verdwijnt tot slapends allengs toe moe daarvoor lees ik even bij kaarslicht gedichten van Adriaan Roland Holst hij geeft mij voedend zielengewicht in woorden die zich verbeelden en herken het leven in mijn gezicht ik gooi een steen in de vijver zo zie ik nog amper mijn levensijver nu op zoek naar de kern…

Genieten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Elke zachte bries die mijn huid streelt als een vriendelijk gebaar, brengt me dichter bij de kern van wat ik werkelijk ben en in die momenten weet ik dat ik volledig ben, helemaal thuis in de stilte van onze natuur.…
CB25 januari 2025Lees meer >

Een plek om schaamte te begraven

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
ik kijk dan maar naar de Poolster de kop van de Kleine Beer die zit op de Draak kronkelend tussen hem en de grote broer de kop van de Draak wijst wijs de weg naar de heldere kern van de Lier aan het zwerk waarlangs de Zwaan haar kruis plant in het puntige Vosje de Hagedis links van het kruis kronkelt onder Cerpheus’ huis waar de W…
R.E.N.S.23 september 2025Lees meer >