10964 resultaten.
- Het stof der aarde -
hartenkreet
4.9 met 40 stemmen
1.130 Wat betekent het stof der aarde,
waarom ben ik een grote filosoof?…
Aard van het beestje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
729 Ik dacht, en misschien dacht ik te veel,
dat jij wel menselijk wezen kon,
maar als je voor mijn deur zou staan,
zou ik dan weer opendoen voor jou?…
In natte aarde
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
451 Nee sprak de dood in doodsnood, nee, nee
Nee, ik ben niet dood, om de dooie dood niet
Ik dartel er lustig op los, dodelijker dan ooit
Dood is als je dood bent, er niet meer bent
En ik zal de laatste zijn…
Hemel en aarde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
777 Hemel en aarde, alles zal U eens prijzen
Voor Uw grootheid, liefde en zorg
Trouwe God, lieve Vader, onze borg
Dat ons gebed ten hemel moge oprijzen.
Hemel en aarde, het rijk van onze God
Wij mogen tijdelijk deze aarde bewonen
Om eens bij God in de hemel te komen
Wat een vooruitzicht, wat een heilgenot.…
De aard van het beestje
snelsonnet
1.5 met 6 stemmen
978 Een kat is na zes jaar weer terug gevonden
Haar naam is Shaffy. Die kent vast geen rust
En is wellicht op dooltochten belust
Die tot ver buiten Glasgow uit gaan monden
Óf blijkt weer dat zo'n Shaffy mettertijd
De stilte zoekt? En de geborgenheid?…
- Aardse Bondgenoten -
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
545 Wilskracht draagt de kracht, de macht
en ook de laatste hand en adem
die ik je in vertrouwen gaf,
is uiteindelijk langverwachte adel
die zich bloedend wentelt in hervormingen,
een gezamenlijke inspanning van woorden,
aardse bondgenoten zijn zo ironisch machtig,
werken soms zelfs als meedogenloze krachten
die in alle financiële richtingen…
MIJN LICHAAM DE AARDE
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.805 met twee voeten erop
aards van top to teen
mijn lichaam de aarde
NEEN…
In aarden vaten
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
681 Zo dragen wij de schat in aarden vaten
die wij eens moeten achterlaten.…
wat opgeworpen aarde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
597 de wierde op het lage land
weerkaatst mijn trots en hemelt
het boegbeeld van de horizon
dichterbij dan ik kan kijken
een avontuur of een vallende wind
temeer daar de zee is ingetoomd
en haar wallen nu rusten tegen
het moderne leven
toch, misschien ook doch
beleef ik het verleden al was ik
nog geen mens en kon ik
de gloed verstaan die…
Het gezicht van de Aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
940 Je handen die krommen
De beide ruggen zijn gericht
naar de zwaarte
Naar het gezicht van de Aarde
Naar de grond en het felle licht
Twee levende kommen
onder de kin geplaatst
Twee kuiltjes met tranen
Evenredig veel namen, ogen
en haken. Het verleden verzonnen
behuild, geproefd en geslikt
De vergissing losgelaten……
Moeder Aarde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
693 laat m’n gedachten vrij gaan
op woensdag
het is de regen en het gras
die liegen niet
op het getij van seizoenen
de regen kust mijn vingers
en over alles
opgefrist geel, groen, blauw groeit opnieuw
aan de gouden horizon
elegant en gekruld
in natte schoenen
voel ik me een gezegend mens
op het vredige platteland van Friesland
Moeder Aarde…
Anders dan op aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
638 ik speel wat
met de wolken
verzin een zon en maan
maar anders
dan op aarde
ik raak ze zelfs aan
mijn heelal is ook
oneindig in eeuwigheid
kent tijd geen grens
ben god in mijn gedachten
laat de wereld wachten
tot ik weer bij de mensen ben…
Aardse schoonheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
710 Een tuin,
met bijzondere planten
omgeven
door kleurrijke
en geurige bloemen,
de narcis,
het lelietje van dalen,
de roos en de tulp,
het klavertje vier
als gelukssymbool.
Een prachtig schouwspel
van dansende vlinders
en bijen die zoemen.
Vrolijkheid en vrijheid
in Gods
wonderlijke natuur.…
De aarde vertakt zich,
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
748 Veegt een niet te stuiten wind het lange zwijgen weg,
bundelen duiven hun witte lelies tot een eindeloze
droom, de verdeling van gestolen buit, heersers wagen
te blijven zitten, leveren zich niet uit in hun moraal, maar
een springtij is niet te stoppen, vertakt de aarde zich in
ons aller mededogen, groene weiden worden autonoom.
” De aardse…
Het aardse hart
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
559 om wie ik ben leest
mijn vrees, het beeld
dat ik droeg scherpt nog
telkens mijn aardse hart
was ik beneveld dan
dorst mijn besef zich
in donkere vaarten en sterf
ik vroegtijdig een eigenhandse dood
en steeds weer o telg
van kwade wonden
is het gemis aan liefde
te voorhanden in het stadsrumoer…
Aarde stort in
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 Aarde wakker
watervloed.…
Van tijdelijke aard
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Langzaam ontwaken uit niks.
Wat een wonder dat ik het ben.
En ook al sluit ik mijn ogen,
als ik wakker word ben ik het nog steeds.
Er gaan geen dagen voorbij
dat ik iemand anders ben.
Duizenden keren opgestaan,
ik blijf degene die ik ben.
Zijn dromen de waan van de dag
of een echo van een oude stem.
De stem van iemand zoals ik was.
Die…
De aarde tot pracht .
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Zoals plantjes water nodig hebben en licht,
zoals dieren voedsel nodig hebben en drinken,
zoals een motor draait met energie,
zo heeft de aarde onze liefde nodig
om samen open te bloeien tot pracht.…
Aard-man
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.048 de aardappelen gepoot
en sjalotten geplant
rechtte de moede man zijn rug
wees omhoog
naar een vlucht vogels
boven zijn heilig land
kijk, alles vliegt en vreet
de tijd aan flarden
leven noch dood
of iets van waarde
zal beklijven
en toch
sprak de man
met vuile vingers
zou ik hier graag nog wat blijven…
Zilte aarde
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
651 bloesem van zilte aarde
vindt zelden
een vaste bodem
als de wind
aldoor raast
raakt amper gewend
aan een zomerse liefde
van blijvende waarde
waarop een hart
zo innig aast…
Schuim der aarde
snelsonnet
2.9 met 7 stemmen
880 In onze tochten naar de hoge top
Blijkt nu uit versgelezen oude sporen
Dat wij al heel wat langer punten scoren
Miljoenen jaren staan wij al rechtop
Ik ben benieuwd naar cijfers over speerpijn
En hoe lang we al met scheerschuim in de weer zijn…
Aarde is zo schoon
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.034 Aarde is zo schoon, zo schoon, zo schoon!…
Moeder Aarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 Als zij oud is – geef het vleugels –
laat het koren golven in de wind –
zaaigoed voor sagen, zee voor
al wat vruchtbaar is – in goede
aarde.
Als zij jong is – laat haar bezinken
en gewiegd worden als een
onnozel kind – bodem nog
ongerept in de voren van
zijn toekomst.
Mijn inzicht zal haar niet grijpen.…
Paradijs op aarde, of?
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
750 Als het paradijs nou op aarde is,
waarom willen we dan naar de hemel?
Toen de aarde werd geschapen,
waren daar Adam en Eva, in het paradijs,
dat paradijs was dus op aarde,
terwijl iedereen blijft zeggen: als je doodgaat,
ga je naar het paradijs!…
bewinterde aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 bewinterde aarde
je versteent alle wereldse geluiden
slechts hier en daar
vallen scherven gekraai
her en der
en woorden vervriezen in de mond
je hardheid
mildert plots het bestaan
er rest nu geen lawaai
als is het leven van overtolligheid ontdaan
stil als steen
zacht het kristallen gras
en bewegingloos alles op zijn plaats gevroren
de ochtenden…
VERANDERLIJKE AARD
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
433 De zoeker naar eigen wezen
staat op een kale bergspits
omringd door het Niets
het uitspansel boven hem gaat schuil
achter één dreigend zware wolk
vol ziedende bliksems
scheurende donderslagen
die
stuiptrekt _ zich zwellend plooit
tot monstergedaantes
dan
krimpt _ verhardt
langzaam neerdaalt
in een wijd zachtglooiend heuveldal
voortbestaat…
HET AARDSE IS HEM KWIJT
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.311 Ineens
het was zo
ontwijken, néén
géén keus
God zocht hem
hij was uitverkoren
géén kans gemist
voor hij het wist
gedaanten in de levensmist
ineens héél helder zicht
de weg was reeds bereid
het aardse is hem kwijt…
Die trouweloos van aard is
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
518 Vrouw die trouw
Is aan een man
Die in het buitenland
Zijn handen niet
Bij zich houden kan
Omdat het thuis van
Lichamelijke liefde
Niet meer kwam
Kocht hij in Gambia z'n gerief
En zij ging gewoon mee, z'n eigen lief
Bron: weekendbijlage Algemeen Dagblad 4 augustus 2012…
Zijn ware aard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 wil oogsten
maar de velden zijn leeg
in schraalheid nog restanten
venijnig stuift
de droge wind
het zand op duinenrijen
het groen
dat welig tierde is al
decennia lang aan het verdwijnen
als het oog van een orkaan
is de woestijn ontstaan
zijn strijd woedt op de flanken
als het stof is neergedaald
toont het eindelijk zijn ware aard…
Doorwrochte aarde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Van ginds komen zaden aangewaaid.
Van zins zijn kabbelende golfjes
gekeerd door rietomzoomde oevers.
De ene dag is geland,
de volgende volgt rustig,
geleid door moedershand.
Als de rondzingende wind
is gaan liggen,
blijken de bedden beslapen
en is geheugen
in loodgrijs geworteld.…