794 resultaten.
Honger
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
822 op
speelt klavecimbel op mijn zenuwbanen
verleidt mij als een alfaman met Spaanse zwier
maar ik eet niet
want als ik eet krijg ik doorligwonden
van het slapen op vergeten zwachtels van oud zeer
krijg ik wintervoeten
van het waden door ijskelders van verdriet
kniehoog het wassend water van verbeten pijn
hoger nog de wanhoop van de onmacht…
Compassie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.284 Wat zijn er veel mensen met verdriet om hun
ware liefde voor een ander, om het onvermogen
en de onmacht, God, waarom doet U ons zo lijden?
Mijn liefde voor haar is al zo groot, dat hoeft
toch niet opgevoerd worden, kom zeg, Slavendrijver,
toon iets van compassie en vernietig het aardse
beperkende, misleidende, dodelijke.…
Publiek geheim
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
558 de charmante bewegingen van haar
slanke gestalte, vergat pardoes een joint
te draaien, werd high genoeg van haar
maar tijdens het afscheid zag hij in zijn
linkerooghoek een zwarte kraai omvallen
en dacht hij 'onbemind kind' terwijl
haar voetstappen geen sporen nalieten in
het hoge tapijt, zij in stilte schreeuwde
om liefde, maar hij onmachtig…
Het ruisen van verloren namen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
779 Voor de val breekt
zijn de asters al geknakt
in onbuigzame handen
Jouw haat wapent
een gebaar van diepe onmacht
in dode ogen
en weet dat mededogen meer zegt
dan een oorlog verwoesten kan
de onmin zal luisteren
naar het ruisen van verloren namen
die ten hemel werden gedragen
Laat dan de havik
jouw koude bloed verlaten
en de gaten…
gesternte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 Al wegen onmacht en talmen zwaarder dan lood,
zij zijn mij eigen en vertrouwd.
Ik weet dat als ik door mijn grenzen breek,
de verte nieuwe horizon en tijd onthult,
dan ligt de toekomst voor mij open,
laaf ik me aan eigen, onbedorven bron.…
nooit meer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
636 in hand
met haar wandelen
in het bos of
langs het strand
nooit meer met haar dansen,
nooit meer bloemen voor haar plukken
zelfs nooit meer ,
zon voelen op je huid
wind in je haren
malse regen
of prikkelende vrieskou
maar levenslang
verschanst in een waanwereld
op vier muren kijken
als je einder krimpt
tot ziekte en pijn
onmacht…
Ga tot voorbij
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.224 Zoek niet, laat los: de tranen
die stromen willen, de onmacht
die om erkenning vraagt, het weten
dat als hoogste zelfinzicht weet
dat het niets weet. Klein worden,
verdwijnend klein. Leeg, zodat
alleen nog kale naaktheid rest.
Ga tot voorbij het woord, voorbij
het denken. Want daar, in leegte,
in niets, raakt volheid je aan.…
Stilvallen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
635 Durven we nog stil te vallen
bij onmacht en bij groot gemis
of hollen we maar verder, verder
en zien we niet waar droefheid is?…
Weinig Gegeven
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
499 Gedichten vol gedachten
gedenken onze onmacht.
Als het donker wordt
en we verblind zijn.
Dan horen we uilen
op jacht in het duister.
Toch kennen we onze plaats niet.
In de vaart der dingen
bezingen we vol lof
wat ons is toebedeelt.
En vergeten wat we moesten laten gaan.…
EEN PAARSE BLOEMENKRANS
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
602 Paarse bloemen die zonder zonlicht bloeien
maar in onmacht en verdriet gaan groeien
paarse bloemen zijn wanhoop en geen zegen
ze groeien alleen langs passiewegen.
Paarse bloemen die haar jeugd hadden getooid
uit tranen van verdriet veelvuldig gerooid
als doornen staken zij door haar frêle hoofd
toen alle hemellichten werden uitgedoofd.…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 Ik wachtte hem,
de man die eens luisterde
toen de wereld kraakte
en mijn zoon verdween
in stilte en onmacht.
Zijn fiets op slot,
zijn ogen open.
Ik sprak in flarden,
vulde de stilte
met broze herinnering,
met woorden die struikelden
voor ze geboren waren.…
MAAR 'T ALLERZOETST ...
poëzie
3.6 met 16 stemmen
6.979 Zo is mijn kunst, wanneer ik, zwakke, schep,
Een ander in zijn schepping nageniet,
Of, scheppingloos, in onmacht me vermijmer ....…
Gij spreekt geen woord, o vrouw...
poëzie
4.5 met 8 stemmen
4.919 Gevallig voel 'k het bar verstarren,
en harde plooien, van een spot-lach om mijn mond,
-ik die me eens voelde een zelfde neêrlaag tegen-sarren,
en eendere onmacht ondervond...
Waarom?...o Wreed gemoed, dat zocht om 't eigen lijden
het trage sussen van hààr haperend-vroom beklag...…
verdriet
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.608 De pijn, het verdriet,de onmacht
ik kan ze niet wegnemen,
laten verdwijnen,als een boze droom
tijdens een onrustige nacht.
Was het maar zo simpel
mocht dat maar zo zijn,
dan maakte ik voor jou direct een eind
aan deze pijn.…
Adam's afstammelingen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
804 Dus waarom voelen we ons zo onmachtig dan,
merken we ons weer omholen door een hoge macht,
krijgt de verleidingsvloek ons toch weer in de ban,
wanneer toevallig iemands aarzelende hand
takken, twijgen, grashalmen bijeen heeft gebracht
in een kruisvorm; ons berooft van gezond verstand?
(Vrij naar Nikolay Gumilëv, 1886 - 1921)…
Opvoeding
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
2.226 deed ik mijn best om te presteren
want ieder kind wil immers toch
zijn bestaansrecht niet negeren
Mijn gevoel mocht er niet zijn
geplaagd door vernedering, was ik radeloos,
maar voor de buitenwereld een schone schijn
inwendig gekrenkt, kwetsbaar en broos
Vragend om liefde en aandacht
zoekend naar begrip en genegenheid
worstelend met de onmacht…
de Bijeenkomsten
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
664 Onjuist het gedode paard
Het besluit doet huilen
Vuile regen laat schuilen
Verdelen van vaten opslaan
Belangen dwingen tot ruilen
Lachen met een drankje is vrolijk
De politieke clown vaag grappig is olijk
De jeugd te voorzien met munitie is scherp
Winst gegeven oorlogen niemand die het verwerpt
Blakerende lichamen verbranden
Onmachtig…
Opgedroogde bronnen,
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
677 wereld in bezit namen, kon het
denken niet remmen, bleef daarin
trouw, respect naar zichzelf is
niet te temmen, gebrand in het
eelt van elke hand om zich in
zijn eenzame pad te keren tegen
de ideologieën van de door de
goden geteisterd land, waagde
het zich tegen blinde macht
te weren al sinds jaar en dag,
zag het gistend vat van onmacht…
Over verkilde wateren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 noodlottige te beseffen
spelen met hun geliefde speelgoed
buiten in de omgewoelde tuinvijver
waar in kinderlijke onschuld
het leven wordt nagebootst
onderwijl zingend over verwelkte
rozen en schepen die vergaan
En dan in werkelijkheid de ramp
die zich voltrekt op een afstand
van duizenden mijlen
waar mannen in een
immense zee van onmacht…
Hoe moeilijk het is...is
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.154 Met geen pen te beschrijven,
'n wir-war in m'n hoofd, onmacht, verdriet
en een oplossing zie ik niet.
Niemand kan mij helpen, ik vecht maar verdrink
in woorden, gedachten zelfs medelijden,
met jou en om mezelf.
Je kunt er meestal niks aan doen, maar vaak ook wel,
soms aardig, voor even...dan weer onherkenbaar in
boosheid gehuld.…
Bodemloos?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
467 De ooit zó trotse dag doopt
de inkt in vage schimmen,
begraaft z’n aardse vuilnis
achter zich, wentelt zich in
de tragiek van onmacht
verbreekt het zwijgen in
duizend splinters tot aan
de laatste bladzijde
van het gebroken woord
maar uit de transcendente ziel
van een gedicht waaruit
de bodem werd geslagen,
de stof niet bewaard…
Soms raakt iemand je diep van binnen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
564 die je hart binnen dringen
Soms raakt iemand je diep van binnen
Met één blik in je ogen smelt je van binnen
Soms raakt iemand je diep van binnen
Al zal je dit liever niet zo willen
Soms voel je liefde, soms voel je haat,
Soms voel je pijn, soms voel je verdriet,
Soms mis je iemand die je niet ziet,
Soms voelen we verwarring of onmacht…
Er loopt..
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 warmpjes bij, voelt zich gezond
vertrouwd de mediterraan in een eeltige palm
plooien beken eigenheid, put helder water van
genegenheid, voedt genot uit gezond verstand,
Er loopt een vuurtje over mijn hand
het verzamelt het zout der aarde
diepste oase van het kloppend hart
dringt door tot beide kamers van de ziel,
voelt de smart van onmacht…
Huilen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 Huilen betekend letterlijk
help mij, steun mij
ik ben machteloos, voel me hulpeloos
is communicatie middel erbij
Huilen is een typisch menselijk verschijnsel
door verdriet, pijn, onmacht
bij grote vreugde, ontroering en emoties
geruisloos, met weinig of veel kracht
Huilen is een efficiënte roep om bijstand,
steun en troost
teken van hulpeloosheid…
hervormingsagenda jeugd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
458 die het bekende loslaten moet
om het vaster beet te pakken
die zeer goed op de hoogte
geen antwoorden hebben wil
die eerst de uitgaven dekken
voor wij doen wat nu nodig is
om de kleine en grote mensen
die knel zitten in het systeem
de juiste springplank te geven
die niet bang is te hervormen
wat ons door besluiteloosheid
verward en onmachtig…
Ze is eindelijk vrij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
472 Soms mis ik nu die handen, haar amber geuren
wil ook ik enkel met dat ene lieflijke gezicht
in alle rust nog even een gesprek beginnen.
Vragen hoe deze toch zonnige dag nu echt was,
leven zonder 'n gevecht haar wel weer inspireerde,
de kans gaf te kiezen hoe zij zelf leven regisseerde.
Of ze nu daar al nieuwere wandelpaden weet
vandaag zeker…
Ontspoorde Tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
967 aan de knop, trok, hield vol
Zonde van de moeite,
het verspilde melkzuur
De vervlogen uren verzamel ik
Als een hamster
In mijn wangen gepropt
Dan verzink ik, door algen overwoekerd
Tastend in het slijk
Naar haar, de halve maan, halve bol
De tijd heeft dit krocht verlaten
En zij die daar tierend het raam stuksloeg
Met stille tranen van onmacht…
Vertrouwen
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.636 Stel je geest in stil vertrouwen
nu maar open voor de kracht
die God ook aan jou wil geven
Als je biddend op Hem wacht
Ga niet af op je gevoelens
strijd niet stug je eigen strijd
maar probeer tot rust te komen
in Gods tegenwoordigheid
Leg je twijfels en je onmacht
maar eenvoudig in Zijn hand
dan zal hij de weg wel banen;
God staat immers…
mij in jou verliezen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.424 vrolijkheid uit ogen
een staalblauw kijken ondoorgrondelijk diep
als barrière eenzaamheid blikt zonder erbarmen
tot in mijn ziel niet wetend dat ook de mijne
slagbomen van mijn ego zijn
zachtmoedigheid straalt van je huid
en zorgeloos kijken lachend rode lippen
omrand door ’t wit van sneeuw in ‘t diepste
van mijn hart waar onbevredigd en onmachtig…
razernij
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
727 Grommend van onmacht
trekt de zee zich terug
beraamt een nieuwe aanval
weer belaagt hij de kust.
Uiteindelijk moe gestreden
nemen zijn krachten af
en komt hij tot rust.
het tij keert.…