1103 resultaten.
Geen maaksel was 't van sterfelijke hand
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.585 Geen maaksel was 't van sterfelijke hand:
Wetenschap zelf, metalen integraal,
Met vlammenkrans en gil van zegepraal,
Stormde de trein door avondheideland:
Eerst verre wolk van vuur en rook en zand,
Afstekend tegen westelijk opaal -
Voorbijgedonderd is de orkaan van staal,
En steekt in 't oost de horizon in brand.…
Zwartwit II
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
1.764 Zohra heeft een nest gebaard:
beneden in de stal liggen moeders muizen: een
lapjeskat in grijze tinten, een witte langhaar
en een grijsgestreepte kitten in het hooi. Om
middernacht loop ik vanaf de cello twee trappen
lager als ik vage boventonen meen te horen.…
gebroken val
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
922 boven de de boomgrens
onder de azuren nok
ligt de kroon te lonken
ik ben gewapend met ijsbijl en zuurstoffles
licht speelt met kristal
op een gekreukte kegel van rots
een baken van trots
ik kruipklim op stalen stekels
tegen een graat op
over de wervels van de berg
met blauwe lippen
op bevrozen tenen
een gordel aan de heup
schroef…
BIJNA ENGEL
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
445 liefste vast zou pinnen
Op leeftijd keert ze zich naar binnen
De tijd sneed vouwen in haar huid
Ze ziet een rimpelloze bruid
Het feest van het gesteven linnen
Dan roept haar schel de telefoon
Ze schokt het heden in en schrikt
Verkeerd verbonden zegt een stem
Op verontschuldigende toon
’t Is even stil, de staartklok tikt
Ik zoek de stal…
Winterwerk
gedicht
3.5 met 19 stemmen
19.267 Niet meer dan vilt op staal, lucht
die uittrilt tot stilte. Slechts een dag
in de gestage rij van dagen.
------------------------------
uit: 'De Tussentijd', 2004.…
Ignis Frigidus
gedicht
2.9 met 31 stemmen
9.481 Ik dwaal ontdaan door kostverloren straten
en loop te kleumen tussen staal en steen
en meet de diepte van de wintergaten,
het ongenoegen tussen steen en been,
dat kieren laat als leeggeroofde raten.
Geen winter was ik zo ontzet alleen.
-------------------------------------
uit: 'Calendarium poeticum', 1988.…
Zondeval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Maar als we de achterdocht, wrok, zwarte gal
door helder en rustig vertrouwen vervingen
– zoveel als maar kan, elk moment, overal –
in plaats van misnoegd ons de handen te wringen,
wie weet of de engelen weer zouden zingen
een vreugdevol lied voor een kind in een stal?…
Milieu nog maar een keer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
484 Niks dan brokken, ver-
wrongen staal en stof dat omhoog vliegt.
En resten geschrokken achterlaat.-…
die ene vrouw
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.219 Hij heeft het prima naar zijn zin,
is net gestopt met roken
zit nog lekker in zijn vel
niet eenzaam, niet op zoek
In het bezit van stalen ros
goede baan, een prachtig huis
en vrienden bij de vleet.
Het enige wat nog ontbreekt
dat is voor hem een leuke date.…
Decemberlicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.555 Al sinds eeuwen
wordt het weer Kerst
In een stal
te Bethlehem
geschiedde toen
het grote wonder
Onbevlekt
een Kindeke
terwijl Eva
reeds appel had
gegeten
van de Boom van
de kennis van
goed en kwaad
Wij vieren tijd
en het leven
alle dagen en
maanden van het
lopend jaar
Alles in de
strijd.…
Plek van zand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 zilt
Wie aldaar
elkaars echte ogen zagen
Wat niemand ooit weten zal
Ergens in het duin een dal
Een mystieke plek van zand
Werd grond voor grote Liefde
Van hem en haar
Dat niemand ooit overtreffen zal
Daar,
ergens in het duin dat dal
In de middagzon op blauwe sprei
Staarde zij naar waar verwant
Alwaar hij
Voor altijd haar eigen ziel stal…
Hoe lang nog
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
917 herfstgebaar
het eonen oude ritueel
groeien bloeien oogsten
in herhaling van seizoenen
zonder hemels commentaar
dwalend in de
sterrenwolken lijken wij
er niet meer bij te horen
zelfs de boodschap van
wij zijn toch uitverkoren
blijkt na lange tijd verloren
dan zucht de wind
een eerst geluid van
het pas geboren kind dat
in een stal…
Boer op zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Ik ben een boer op zee
60 schapen, 100 varkens
ganzen en eenden bij vertrek
Dat zijn karige rantsoenen
bij de rats, kuch en bonen
Slachten hoef ik niet
de beesten gaan zo wel dood
zodat er altijd vlees is
voor de kok en de officieren
hoog boven mijn stinkende stal
waar ik emmers uit de zee hijs
en de drek de spuigaten uit schrob…
Schutterij Swinkels
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 Hij wou zijn roem als schutter uit gaan baten
Als Neerlands winnaar van zilvermetaal
Ik heb het, geef ik toe, van horen zeggen
Maar in zijn loopbaan kon hij 't ook niet laten
Werd handelaar in wapens, blinkend staal,
Geen duif van leem wist hij meer om te leggen...…
De veer van de waarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 dan vergeet je even alle kogels
Van wrede daden en van wanbeleid
Konden de Oekrainer en de Rus
Maar samen zingen in gemengde koren
Pleidooien en protestsongs laten horen
Elkaar begroeten met een warme kus
Bekendstaan om hun zuivere melodie
Een lied over de liefde met een boodschap
Met tekst die uitlegt waarom dingen fout gaan
Een stalen…
Ferm Fier Weelderig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
561 * Vanaf haar terp beziet zij deels de Waal
Zij denkt aan klokgelui en magazijnen Kaars, zandzak, schop, het hele arsenaal
Dijk van een wijf, oervrouw, Eva van staal
Geen vloed zal ooit haar moed laten verdwijnen
*iemand afwijzen…
Max
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
445 hoe vaak hou jij een pitstop, rust je uit,
droomt staal en rubber van een zachte doek,
jubelt de bel bij ieder warm bezoek,
en staakt de straat na een fout besluit.
die overwinning wilde jij zo graag,
boven die snelheid, de vlijmscherpe bochten,
en het voorzichtig laten uitrollen.…
WANDELEN
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.216 schöne Liesl zingt door mijn hoofd
de wandelclub komt voorbij zelfs
de paden op de lanen in van stal
gehaald intussen stevig stappend
zet ik de afstand naar mijn hand
zie om mij heen rijk geschakeerd
de zomer naderen de spreeuwen
bevestigen mijn gevoel luidkeels
mij wordt aangeraden mijn zorgen
te verpakken in een plunjezak
verzekerd dat…
Golfstroom
poëzie
3.8 met 17 stemmen
2.609 II
Er is een poort - Twee kapen van koraal
Zuilen omhoog: welvende bliksem spant
Van top naar top zijn roodgetakte brand,
Plots'ling koraal zelf, groeiend, straal na straal:
Dat is de Lichtpoort Equatoriaal;
Vlammende wonderboom aan elke kant
En tovergroei van bliksem-slingerplant
Strepen met rood het zeevlak, blauw als staal.…
?!:
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
540 De bladeren vallen vroeg dit jaar
ze zijn het ademen doodmoe
in mijn longen rookt de industrie
walst het staal van hoogovens.
Niets te laten dan een dubbele punt:
Zoveel tijd moet nog worden
in de prille ruimte van mensendingen
met mijn handen raap ik scherven
lijm ik eigen beelden in woorden.…
TERUG
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.760 Het was al avond, toen hij 't huis genaakte,
Een lauwe geur van vee dreef uit de stal,
En heerste over 't parfum van zijn verval;
En was de essence van wat hij verzaakte,
Dit: wat het leven klaar en helder maakte,
De grote knuisten van zijn vader, al
Moeders gedrentel, en het driest geschal
Van lach en grap, als 't volk de arbeid…
Engelenzang
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.552 Van verre komt het als een schoon gerucht
Daar is een kind geboren in Bethlems stal -
Zijn naam is Zaligmaker, want Hij zal
De wereld redden, die in weedom zucht.
De wereld kent Hem niet, maar in de lucht
Zijn tekenen en wonderen door 't heelal,
Uit de open hemelen klinkt een schoon geschal
En engelenscharen zingen in de vlucht.…
Stenen Kerst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
3.412 toen maakten ze een stal
van stro en hout
boetseerden dieren
en een voederbak
een ster die klaar
in lichten openbrak
versierden dennentakken
rood en goud
toen vleiden ze
een kleine schattebout
- die lieve handjes blij
naar buiten stak -
in de kribbe
wijl de sneeuw op 't dak
zo kunstig liggen bleef
MAAR IJZIG KOUD BEKLIJFDE
NET…
Stenen kerstsonnet
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.569 Toen maakten ze een stal van stro en hout,
boetseerden dieren en een voederbak,
een ster die klaar in lichten openbrak,
versierden dennentakken rood en goud.…
oudejaarsavond
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.989 oudejaarsavond
is nog enkele verrotte bladeren
opgezwiept door de oostenwind
ijzig scherp
een mes blinkend staal
lemmet vol weemoed
in mijn hart
mijn stokkende adem
op het scharnier der jaren
roest en schilfers
is het dorre riet in het spiegelwater
verstilde kou en droog geruis
een stervend land
je uitademen witte dagen
even in de…
Antwerpen Centraal
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.494 de wijzers in het groot radiant
leunden tegen het avonduur
ik had wat tijd en genoot riant
van het dampende clair-obscur
mijn gedachten spoorden naar de zon
felrood onder het glazen fries
bij de kiosk op het perron
plantte ik hijgend mijn valies
hier gonsde 't van gezelligheid
onder de hoge stalen hemel
wereldgeluiden stegen wijd…
een ruimtewezen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
878 komen zwarte luchten bovendrijven
het schaduwdonker grijpt verlicht de macht
een schel geluid groeit aan tot volle kracht
ik voel mijn lijf door doodsgevoel verstijven
dan landt een vloot van onbestemde schijven
met lampen die als ogen van smaragd
een einde maken aan de prille nacht
m’n pen kan angst en beven niet beschrijven
een wezen, staal…
Zekerheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
870 Vast staat dat overal een eind aan komt
Liefde bloedt dood
Geluid verstomt
Succes eindigt in de goot
Strijdlust verdwijnt met verraad
Blijdschap wordt woede
Nieuws eindigt in beraad
Angst vrij ben je ineens op je hoede
Licht is oneindig als het heelal
Gebroken het hart dat ik eens stal
Liefde is noodzakelijk
Tijd even vergankelijk…
man poetst zijn vogeltje
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.021 nat te drogen
in scheurvel voor de wc
op de radiator van de cv
want straks is de grote show
van de kleurkanarie club
de vogeltjes lagen
er verpieterd bij
in beeld alleen de snavel
een paar natte veertjes
in grijze kreukeltjes
gelukkig de ncrv-stem zei
dat ze warmte lekker vonden
radiators niet te heet stonden
de kanaries de show stalen…
Nu de drukte even wijkt...
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
782 Nu de drukte even wijkt
en 's nachts de sterren glanzen
weten we misschien voor even
wat er echt toe doet
en waarvoor we leven;
Grauw en grijs zijn soms de luchten
en de hemel lijkt van staal;
tot er plots een helder schijnsel
oplicht en het niet-weten,
het niet-begrijpen, niet-kunnen-verklaren
openscheurt tot brandende ervaring:
alles…